Viva La Vida Loca

De examens zijn nog niets eens begonnen en ik ben het nu al beu. Hand in de kramp van al het schrijven (ik studeer al schrijvend). 's Avonds niet kunnen slapen wegens chemische formules die door uw hoofd zoeven. Om nog maar te zwijgen over uw slapende kont van het veel te lang stilzitten. 't Is dat ik vanmorgen al ben gaan lopen; of ik zou een toerke gaan doen. Ja, 't mag al gedaan gaan zijn. Nog 34 dagen :-) Ik kijk al uit naar het sauna-arrangement!

Vandaag was het onze tweede poging om in het Zoniënwoud te gaan lopen. Deze keer stond er een combinatietraining op het programma: 20km lopen in combinatie met het studeren van het hoofstuk Mineralen van het vak Algemene Voedingsleer. Hoe doe je zoiets?

Simpel, je print je samenvatting uit op "loopformaat" en dan ga je met z'n tweeën lopen. Terwijl de ene de weg in het oog houdt, leest de ander voor wat er staat. Na elke eigenschap van elk mineraal probeer je de boel te herhalen: waar komt het voor in het lichaam, hoeveel per dag heb je er van nodig, waarvoor is het allemaal goed...? Af en toe moesten we even stilstaan om moeilijke woorden te lezen, glutathion-peroxydase leest niet vlot weg als je "beeld" zo hard schokt. Maar verder ging het prima!

Door het stoppen-om-moeilijke-woorden-te-lezen en het feit dat de rondendatabase van de Garmin vol was waardoor we tegen het einde de weg niet goed meer wisten; hadden 2u30 nodig voor deze 20km.

Het was ook wel zeer pittig bergop-bergaf met momenten. Het Zoniënwoud is echt prachtig om te lopen!!! Een goed voorsmaakje voor de Ecotrail dus. Al gaan we daar wel niet te veel lezen onderweg :-)

Zoals gezegd drijven we de loopkilometers op; om goed getraind te zijn voor de Ecotrail en de Marathon. Tijdens de training voor de marathon van Rotterdam (die ik door ziekte uiteindelijk niet liep) volgde ik een schema waarin ik al zeer vroeg trainingen liep van rond de 20km. Ik ervaarde dat als heel geruststellend; het idee dat je tijdens de marathon zonder verpinken die eerst 20km loopt omdat je dat al maaaaanden lang regelmatig doet.

Omdat we enkele weken geleden de ten miles van Antwerpen liepen; zat de afstand van 16km al in de benen en is het dus makkelijker op te bouwen naar de 20km. Vandaag stond er voor Dillie en mezelf dus een training van 18km op het programma. Ik had gelezen over een uitgestippelde route van 20km in het Zoniënwoud; waar ook een zeer groot deel van de Ecotrail zich zou afspelen. Helaas strooide een zware file op onze route roet in het eten en kozen we improviserend maar voor het Park van Laken.

Een heel mooi park; maar héél heuvelachtig. Ons tempo lag dan ook erg laag; maar ach; dat maakt totaal niets uit :-)

Ik ken dit op park op mijn duimpje; doordat ik er vroeger met Nike trainde voor de 20km van Brussel en doordat ik enkele maanden bij Randstad op een project zat afgelopen najaar en regelmatig mijn middagpauze al lopend doorbracht. Voor Dillie was het redelijk onbekend terrein en dus nam ik haar mee op sleeptouw. Ik heb het niet voor rondjes maar dankzij ons non-stop getetter stoorde het me niet erg dat we meermaals dezelfde paden betraden.

Voor Dillie was het de eerste keer dat ze meer dan 10 miles liep, maar ze heeft dat zeer goed gedaan. Ik probeerde vandaag voor het eerst de Herbalife Prolong uit; een drankje voor tijdens het lopen; waar Ruth al eerder vol lof over schreef. En ja, het smaakte best lekker, plakte niet en ik heb nooit een energie dipje gehad. Zeer goed!

18km in de sjakosj - met daarna nog wat uitwandelen en stretchen. En zo zitten we bijna weer aan de 20km. Het moge duidelijk zijn: we are back in business

Beste lezertjes, het is tijd om deze blog van onder het stof uit te halen. *BLAAST DIKKE LAAG STOF WEG*

Er was een tijd waarin wij hier zeer regelmatig blogden. Er was ook een tijd dat we veel (heel veel) sportten. Omdat onze blogjes meestal over sporten gingen; zorgde het drastisch verminderen van de ene activiteit ook voor een serieuze vermindering van de andere. Studies en sport zijn nu eenmaal moeilijk te combineren; toch als je daarnaast ook nog eens full time werkt. Maar... Ik miste het. Zowel het sporten als het bloggen.

Dus nog eens een blogje; en wel eentje over sport!

Elke drie maanden bezorgt de redactie van het tijdschrift Zatopek mij dit magazine (waarvoor dank), en de laatste keer viel mijn oog op een toffe advertentie.

Toen ik -lang geleden- veel tijd had om andere blogjes te lezen; las ik heel vaak de blog van Martine, en was ik altijd jaloers op haar trail-avonturen. Toen ik dus zag dat ze deze trail organiseerden, zag ik het meteen helemaal zitten. Zéker toen ik ontdekte dat je de 83km ook met DRIE kon afleggen; in een Run Bike Bike formatie. Drie lopers met twee mountainbikes; waarbij je zelf kiest wie wanneer loopt of kan uitrusten op de fiets.

Dillie was hier uiteraard meteen voor te vinden; en direct hadden we Carmen (een doorwinterde trail-ist) ook in ons team opgenomen.

29 september is het zo ver! Als team "Three Happy Chicks" zullen wij fueled by Herbalife 24, dit geweldige avontuur aangaan.

De trainingskilometers gaan dus serieus opgedreven en daarmee ook de blogfrequentie. Want - oh ja - we zijn 2 weken later ook ingeschreven voor de Marathon van Eindhoven. Ik weet het, ik weet het .... :-) :-)

Zoals we eerder schreven kwam er een aanbod op ons pad om de producten van Herbalife uit te proberen.

Onafhankelijk van hun aangeklaagd verkoopssysteem dat volgens hen niet meer in voege is; waren wij gewoon benieuwd naar de kwaliteit van deze producten en besloten wij ze aan een grondige J&D-test te onderwerpen.

Als voedingsspecialisten in spe, vinden wij het namelijk interessant en belangrijk om te weten wat er allemaal op de markt bestaat. We maakten dus een afspraak met de Herba-lady en gingen na het proeven van enkele producten naar huis met 3 shakes en 1 maaltijdreep.

Criteria:

1) nutritionele informatie: om eerlijk te zijn: pretty impressive! De producten geven best een goeie mix van eiwitten, koolhydraten en gezonde vetten en daarnaast bieden ze ook een manier om aan de hoognodige vitamines en mineralen te voldoen.

2) smaak: over smaak valt natuurlijk niet te twisten maar beide vonden we alle dingen die we proefden lekker. Bovendien bestaan er voor de shakes een heleboel smaken waardoor je vaak genoeg kan afwisselen om het niet beu te worden.

3) verzadiging: hier stonden we extra sceptisch tegenover. Kan zo'n shake een maaltijd vervangen qua verzadigingsgevoel; of hebben we binnen 2u alweer zo veel honger dat we alsnog het frietkot overvallen? Vooral foodmonster Jess had hier sterke twijfels over. Raar maar waar: na het nemen van een shake als ontbijt; hebben wij heel de dag minder honger. Zeer vreemd, maar zeer welgekomen!

Net zoals Ruth, waren wij op voorhand een beetje terughoudend: gaat dit wel de moeite zijn? Maar wij zijn aangenaam verrast geweest door het effect van deze producten! Vooroordelen zijn rap gemaakt, maar je weet het pas als je het uitprobeert hé. 

Pas op: wij geven uiteraard nog altijd de voorkeur aan verse voeding; en verder is het geen goed idee om maandenlang dagelijks maaltijden te vervangen door een shake of reep. Besef van gezonde voeding is belangrijk en dat creëer je hier niet mee.

Langs de andere kant: als je groenten en fruit een week in de koelkast liggen zijn die ook niet heel voedzaam meer. Bovendien heb je soms gewoon een gemakkelijk en snel alternatief nodig. Wij hebben sinds de start van het nieuwe semester een extra drukke weekplanning met bijv. op dinsdag een dag waarbij we rond 6u30 de deur uit zijn en soms pas terug binnen kunnen stappen rond 22u30; wegens labo chemie in Gent dat om 17u begint. Can you say HECTIC?

Daarnaast zijn deze producten best goedkoop (2 à 3tal euro per maaltijd); wat ook best aangenaam is. Needless to say; dat wij ons weer niet konden inhouden en meteen een mega bestelling plaatsten met shakes, maaltijdrepen en bijzonder smakelijke tussendoortjes.

Benieuwd geworden? Als je de producten eens zelf wil uitproberen kan je hier een gratis proefpakket bestellen; zonder aankoopverplichting.

Disclaimer: dit zijn onze eigen, dus uiteraard subjectieve bevindingen. We hebben een heleboel producten zelf aangekocht na het gratis proefpakket en Herbalife heeft ons niet gevraagd dit artikel te schrijven.

Opgelet: deze post druipt van sarcasme. Stay away if you can't bear...

't Schooleke heeft een nieuwe manier gevonden om de studentjes te entertainen. Zeer nuttig en efficiënt, als je't mij vraagt... we 'mogen' een hoop getalletjes vanbuiten leren. Wist u bijvoorbeeld dat in slagroom per 100g, 40g vet zit en dat 24g daarvan verzadigd is, 13g enkelvoudig onverzadigd en 3g meervoudig onverzadigd? Dat 100g croissant goed is voor 474 kcal of dat witte chocolade voor 35% uit vet bestaat (maar laat die paaseieren vooral smaken hoor)?

Nee? Wel wij ook niet... maar moeten het tegen volgende week woensdag wel allemaal weten, want dan hebben we TOETS... (kan maar niet wennen aan dat woord...)

Onze missie de afgelopen weken was dus: elk nutteloos moment (bv: in de file, op de wc, in de wachtkamer bij de tandarts,...) gebruiken om op te vullen met een nog meer nutteloze activiteit: een hoop fichkes vanbuiten te leren.

Bron foto 'Mind full of number': www.cara-online.com

Fichkes, fichkes en meer fichkes:

En er zijn ook achterkanten aan die fiches!!

Impossible? Let's wait and see...

Bron cartoon: blog.growingleaders.com

Wat is het lang geleden dat we nog eens een dieet of zoals wij het liever noemen "eetmethode" getest hebben?

Te lang :-) Duuuuuuus: We gaan iets nieuws testen en het is de beurt aan 'Herbalife'.

Bron: http://www.leef-gezonder.com/

Waarom? Omdat er 'toevallig' (lees: omdat we testing vibes naar het universum gestuurd hebben en het uiversum ons een positief antwoord terug stuurt) een briefje in de bus viel om ons uit te nodigen Herbalife te testen en we curieus waren of dat zou lukken/eetbaar zijn, aangezien we er al veel positieve dingen over gehoord hebben.

Wanneer? Vanaf eind volgende week :-)

Wat denken jullie? Is het eetbaar? Lekker zelfs? Gaan we daarmee wat aan ons gewicht kunnen sleutelen? Vertel het ons, we zijn benieuwd! :-)

Aaaaaaaaaaaaaaaaaah, de examens zijn gedaan! Whoohoo!! *vreugdesdansje*

Dat wil ook zeggen: mooi alle cursussen bundelen en wegsteken, want daar zijn we vanaf!! HOPPAAH!

Ziehier de kennis die nu in onze hersenen zit, toch een aardig stapeltje cursusmateriaal (zonder de boeken dan nog)...

Hoe lang deze kennis in onze hersenen gaat blijven zitten, is een ander paar veel-te-lange-labojas-mouwen maar bon!

Uiteraard kunnen we niet lang op onze lauweren rusten, de volgende stapel staat naar ons te grijnzen; met een gelijkaardige omvang en moeilijkheidsgraad. Perforeren en sorteren die handel. De inventaris en planning is alvast gemaakt!

Zo is het dit semester gedaan met in de kookpotten te roeren en 's zaterdags om 10u 'smorgens al te lunchen omdat we weer eens veel te vroeg klaar waren en daarna 3u af te wassen. Voortaan proberen we elke dinsdag vanaf 17u in Gent de dingen (niet?) te doen ontploffen tijdens het labo Chemie.

De week maakten we alvast kennis met het lokaal, de klasgenootjes en de docente. Zoals altijd, met de grote glimlach natuurlijk :-)

De mouwen zijn nog steeds niet ingekort geraakt

Staan dit semester op het programma:

• bovenvermelde labo chemie
• analytische chemie
• fysiologie (het langverwachte vervolg op de cursus anatomie van vorig semester)
• algemene voedingsleer (waarvoor we EIGENLIJK deze richting volgen)
• workshops voeding

Voor deze laatste moeten we in de komende weken de voedingswaarde (incl. mineralen en vitamines) van een 50tal voedingsmiddelen van buiten leren; binnen een maandje volgt daarvan al de eerste toets. Gebuisd voor deze toets en je krijgt meteen een ticketje naar augustus, dus het worden spannende weken. Hoe leer je in godsnaam vanbuiten dat er in mager vlees 333mg Kalium, 230mg Fosfor en 3,1mg ijzer zit??? En welke diëtiste kent deze waarden nog steeds van buiten???

Hopelijk hebben wij binnenkort het antwoord op de eerste vraag :-) De tweede vraag, dat is voor binnen een aantal jaren :-)

Yes! Na het leven enkele weken op pauze te moeten zetten, kunnen we het leven weer hervatten en daarmee ook het bloggen. Wie het een beetje volgde op facebook merkte het al: voor ons allebei verliepen de examens best goed. Het was regelmatig stressen; maar al bij al zijn we er normaal gezien wel voor alles door. De punten volgen op 14 februari (wat een dag) en gaan waarschijnlijk geen te grote verrassingen opleveren; maar toch is het even spannend om erop te moeten wachten.

Het wachten wordt wel draaglijker gemaakt door een 4daagse in Rome voor mij en mijn ventje. Na alle examenperikelen heeft die wel wat aandacht verdiend. Studeren met mijn katten op schoot ging prima, maar Bert moest het met wat minder aandacht stellen. Dat gaan we volgende week dus volop goedmaken!

Wat minder aandacht kreeg ook de loopsport. Over triatlon spreken we op dit moment even helemaal niet; maar lopen probeer ik toch nog altijd af en toe te doen. Al bij al liep ik toch elke week 1 à 2 keer, soms zelfs 3 keer, maar ik hield het bij gewoon loslopen. Vanaf nu wordt het terug een beetje opgeschroefd; ik wil eind maart namelijk de Ten Miles van Lier meelopen en mijn ego wil daar toch niet als laatste lopen :-)

Ik gaf er dit weekend in ieder geval al een goeie lap op en liep zowel zaterdag als zondag in goed gezelschap toertjes rond de put van Hombeek. Zo'n mooi, knisperend sneeuwlaagje: daar moesten we van profiteren hé! En genieten dat we deden!

Met Kerst had ik niet echt een kerstgevoel. De examens en een lelijk auto-ongeval in de familie brachten een domper op de feestvreugde; dus hulde ik me gisteren en vandaag dan maar in mijn Kerstoutfit.

De tijd is gevlogen. Toen we beslisten dat we de opleiding voedings- en dieetkunde wilden gaan studeren, was het zomervakantie en duurden de maanden lang alvorens we eindelijk onze cursus in handen hadden. Eind september maakten we een inventaris op van alles wat we moesten kennen voor het eerste semester en leken de examens nog heel ver weg. En nu opeens zijn ze bijna daar.

STRESS!

Ons examenrooster ziet er als volgt uit (zodat jullie weten wanneer jullie kaarsjes kunnen branden en jullie je duimen eraf kunnen duimen):

• zaterdag 14 januari: keukentechnologie: koken; maar ook theoretische vragen oplossen over alles wat met het bereiden van voedsel te maken heeft. Zal wel in orde komen want de meeste punten hebben we tijdens onze labo's al verdiend.
• dinsdag 17 januari: algemene chemie: veel oefeningen, maar dit gaat ons redelijk goed af, dus daar hebben we niet héél veel stress voor.
• vrijdag 20 januari: anatomie: megaveel van buiten kennen, zoals Latijnse benamingen van de kleinste onderdeeltjes van het lichaam, spijsvertering, nieren, zenuwstelsel, bloedsomloop aaaaaaargh. Toch wel een dikke portie stress...
• maandag 23 januari: biologie: alles van buiten kennen (celbouw en celdeling, eiwitsynthese, enzymwerking, ...) maar de hoeveelheid is redelijk beperkt. Nog een paar keer goed herhalen en dat moet wel lukken
• maandag 30 januari: voedingsmiddelenleer: dat we het niet goed weten. Het is best veel leerstof; sommige dingen vinden wij als foodies vanzelfsprekend als we het lezen; maar als we het moeten reproduceren lijkt het dan weer moeilijker dan gedacht. Twijfelgeval dus.
• vrijdag 3 februari: bio-organische chemie: hét vak waar we het meest bang van zijn en ook al de meeste tijd in hebben gestoken. Ongeloolijk veel reacties van buiten kennen en zeer onlogische dingen proberen logisch te vinden. Mogelijk buisvak???

Al bij al dénken we dat we er wel voor alles door kunnen geraken; geluk met de vragen speelt ook altijd wel een rol ;-)

De grootste moeilijkheid? Er bestaat ook nog zoiets als onze job; waar we tussendoor ook nog naartoe moeten... Slik...

We can use aaaaall the luck we can get :-)

Ssssssst... Hier wordt gestudeerd...

We'll be back soon :-)

Naast enkele levensvragen die me de laatste tijd soms bezighouden (het lijkt besmettelijk te zijn, ik ben niet de enige ;-)); is er een andere vraag die zich in mijn hoofd een weg baant tussen alle anatomische begrippen en bio-organische reacties die ik probeer te onthouden.

Doe ik 4 maart mee aan de Triatlon van Herderen of niet?

 
Redenen om mee te doen:

• Vorig jaar was het ongelooflijk leuk; er was een super gemoedelijke sfeer
• Leuk en uitdagend parcours (volgens de mail van de organisatie “loodzwaar”)
• Mijne schat doet mee; net als enkele vrienden (Wim? Steven? Greet? …?) dus als ik enkel zou gaan supporteren zou ik toch weer spijt krijgen dat ik niet mee doe

 
Redenen om niet mee te doen:

• Niet goedkoop, toch weeral een wedstrijdje van €30
• Ik ga no way goed genoeg getraind geraken om er echt een lap op te geven. 

Hoe graag ik ook meer tijd zou willen kunnen steken in het sporten, veel meer dan een paar uur lopen per week en een uurtje spinning krijg ik er niet echt bijgepropt; zeker nu de examenperiode er zit aan te komen (eerste examen op 14 januari). Vorig jaar had ik nog niet veel gefietst vóór deze wedstrijd; maar ik zat wel volop in de training voor de marathon van Rotterdam én zwom 2 à 3 keer per week...

Mijn schouder blijft echter problematisch, de osteopaat heeft er veel werk aan; dus zwemmen is ook niet evident...

Langs de andere kant; gewoon mee doen voor de fun heeft ook zijn charmes; laatst zijn in een wedstrijd is eens iets anders… ;-)

Ik moet misschien ook eens proberen te studeren wanneer ik op de rollen zit: de strijkplank naast mij en daarop mijn cursus...?

twijfel twijfel…

De 13 dagen zitten erop. Het zag er heel zwaar uit op papier, en bij momenten had Dillie het ook best zwaar; hoewel het allemaal beter meeviel dan gedacht. Je went snel aan minder eten en we hebben ons vooral gerealiseerd dat wij de laatste tijd veel te veel aten. Deze zomer sportten we intensief, uuuuren per week. Logisch dat we toen veel moesten eten. Dat sporten is echter serieus teruggeschroefd; enerzijds omwille van het winterseizoen, maar anderzijds (en vooral) omwille van het studeren. Onze appetijt bleef echter hetzelfde: met de nodige kwabjes tot gevolg.

En dan nu.. Zijn we ze kwijt?

Het resultaat is echt niet slecht: onze buik is veel platter en ook onze broek zit terug een stuk losser aan de kont. Jess verloor 3,9kg en Dillie ongeveer 3kg.

Is de eerste dag nà het dieet een startschot om weer ongegeneerd te gaan sneukelen? Nee, natuurlijk niet :-) Dillie vierde gisterenavond al het einde van het dieet op restaurant en wilde toch eens genieten van een lekker avondmaal: een wijntje, vidé met kroketjes en een lekker dessert. Hoewel ze er echt naar uitgekeken had, kreeg ze de laatste halve kroket waar ze zo hard naar snakte niet binnen en ook het dessert ging grotendeels terug naar de keuken...

Het succes van dit dieet zit hem niet in de kilo's die we tijdens het dieet zelf verloren zijn. Toegegeven, voor een stuk gaat dat ook vocht zijn. Het grote voordeel van een dieet zoals dit, is dat je maag krimpt. Je leert toekomen met minder. Je bent rapper voldaan. Je beseft dat je heus niet flauwvalt als je niet NU.METEEN.DIRECT kan eten. Eens echt honger hebben wanneer je aan tafel schuift, maakt dat het eten nog veel meer smaakt, dan wanneer je tussendoor al vanalles hebt zitten knabbelen.

Less is more :-)

Bron: http://www.dpchallenge.com

Nu gaan we dus over naar "gewoon gezond eten": flink ontbijt, gezonde tussendoortjes, geen te vette of gesuikerde voedingsmiddelen. En sport!

We willen er allebei nog een paar extra kilootjes af. Portion control is KEY here people! Genieten van een koekje of kroketje moet kunnen maar met mate! Here we go :-)

Als het in je hand past, mag je het opeten :-)

bron: http://nycityeats.com

We zijn hier dag 5 van het dieet en ik moet zeggen: het gaat goed. Dan heb ik het niet enkel over mijn gewicht, maar vooral over de moraal.

(70pounds.com)

Sommigen vragen zich namelijk af waarom wij niet "gewoon gezonder gaan eten".

Wij aten al redelijk gezond. Op die manier konden wij (in combinatie met heel veel sporten) jarenlang op gewicht blijven. Wij gaan nooit naar de Quick of Mc Donalds. Frietjes van het frituur en kebab zijn dingen die we maar sporadisch eten.

De laatste tijd waren er echter veel zoetigheden ingeslopen. Het is geen geheim dat wij bijzonder graag bakken. Tijdens het studeren moet je nu eenmaal regelmatig pauzeren en dus zorgen onze 15minuten koekjes voor de ideale break. Vooral wanneer we het even niet meer zien zitten en verschillende emoties de revue passeren:

wanhoop

frustratie

 
Gewoon gezonder gaan eten zou in the long run zeker wel helpen; maar het verschil met het eetpatroon van de laatste maanden – waarin we dus zijn bijgekomen – is wat te klein; wat ons rap terug zou doen afdwalen naar die slechte gewoontes.

Onze bedoeling is dus van een kleine voorsprong te nemen met dit dieet; om daarna gemotiveerd te zijn om “gewoon gezond” te eten en al die zoetigheden te kunnen laten. We willen fysiek afkicken van alle “brol” én door een dalend getal op de weegschaal de moed vinden om ons gezonde eetpatroon vol te houden.

Volgende dingen gaan we wel missen:

cakebeslag!!!

Porto tijdens het studeren; het kan iedereen overkomen

Er was geen afwasproduct meer, dus moesten we een andere oplossing vinden

Maar van slank zijn, worden wij wel extra happy!

Intussen zijn jullie ervan overtuigd dat we 'Het 13 dagen dieet', dat trouwens door velen onder jullie maar "magertjes" ontvangen is, opgegeven hebben... Maar nee, gek zijn we... en ook gek genoeg om dit door te zetten.

Zowel Jess als ik hebben tot nu toe goed volgehouden, maar ik heb de indruk dat Jess er iets minder moeite mee heeft als ik. Een koffie met suiker (bweurk!!) is echt niet zo maagvullend... en als je die al opdrinkt om 7u, dan wil je gegarandeerd om 10u een stuk van je bureau met een snuifje gomschilfers kauwen... Maar niet getreurd, de 2 droge toastjes op dag 3 en 4 waren alvast een verademing (Ik hoor jullie al denken... sure you miss all the funky stuff you put ON the toast, no doubt about it!). Naast de suikerkoffie stuggle ik ook een beetje met de ardennerham: zo zout en zoVEEL! Uch... Ik eet dat spul nooit meer...

Anyway, de truuk is om de dingen zo lekker mogelijk klaar te maken zodat je je voldaan voelt en niet loopt te zoeken naar iets dat WEL smaakt :-) Neem nu vanmiddag: 1 ei + 1 wortel + 60 g Hollandse kaas. "Ukie" is hier goed geplaatst. Wat een rare combo zou je zeggen, maar wat als je er een slaatje van maakt?

Benodigdheden: een rasp

Dan is het best te vreten eigenlijk

We hebben er dus nog steeds goede moed in. Het ontbijt van morgen wordt wel weer een uitdaging: 1 geraspte wortel met citroen... Smakelijk! :-)

Dag 1 van het dieet en het ging verbazingwekkend goed. Rond het middagmaal begon ik wat honger te krijgen maar de eieren en de tomaat vulde goed. De spinazie at ik enkele uren later omdat ik nog naar de osteopaat moest en pas laat ging kunnen eten. Ik doe ook mijn best om het smakelijk te maken door (verse) kruiden toe te voegen aan de groenten. Echte honger hebben is een rare sensatie, als je gewend bent om altijd gewapend met tussendoortjes door het leven te gaan. Ik was bijna vergeten hoe het voelde! Een lesje in nederigheid en dankbaar zijn voor het feit dat je elke dag eten op je bord hebt... Op naar dag 2!

Die osteopaat, dan... Ik sukkelde al enkele weken met pijn in mijn rug en dat was de voornaamste reden dat ik hulp zocht. Die hulp kwam er snel; vorige week werd ik al een miljoen keer gekraakt, deze week was er nauwelijks nog iets nodig: de rug is weer als nieuw. De linkerschouder is een ander paar mouwen...

Al voor zo lang ik me kan herinneren heb ik last van mijn rechterschouder. Ooit ging hij 2 keer kort na elkaar uit de kom en had ik vervolgens jarenlang ontstekingen. Uiteindelijk geraakte ik er vanaf maar men ontdekte dat de botten in mijn rechterschouder te dicht op elkaar zaten: slechts 6 à 7mm ipv minstens 1cm. Ik heb altijd geweten dat ik misvormd geboren ben :-)

Toen ik leerde crawl zwemmen hield ik mijn hart vast voor die rechterschouder, maar de problemen bleven uit. Hoera! Tot een jaar later. Na een jaar zwemmen had ik voor de eerste keer last in de linkerschouder, waardoor ik de kwart-triatlon van Retie aan mijn neus zag voorbij gaan. (Lees: kak kak kak) Een paar weken niet plonzen en Jesske was good to go: er volgde nog een succesvolle triatlon in Rijkevorsel. Maar helaas, het bleef niet duren; ik begon terug meer en meer last te krijgen en eind augustus was het duidelijk dat mijn triatlon seizoen erop zat. Echo's en platen bevestigden dat ook mijn linkerschouder even mismaakt is. Hey, at least I'm symmetric :-)

Mr. Osteopaat vond de beperkte bewegingsmogelijkheden van de linkerschouder nogal problematisch, vermoedde ontstekingen en raadde me aan de komende maand eens alle dierlijke eiwitten, koffie en groene thee te schrappen, om te zien wat het geeft. Ik eet (at) dan wel niet veel vlees; maar mijn dagelijkse yoghurtjes konden wel eens boosdoener zijn, net als de liters koffie en sloten thee die ik elke dag achterover sla...

How...wacht. Geen dierlijke eiwitten; nét in de periode dat ik mijn low-meat-policy even opzij ging zetten voor het 13-dagen dieet? Miljaar! Een paniekerig telefoontje naar Dillie resulteerde in "nee nee mie, denkt maar niet dat ge eronderuit kunt muizen, gewoon plantaardige eiwitten in de plaats eten".

Dus ik vegan-iseer het 13 dagen dieet en ga voor tofu, quorn, en yofu in plaats van de biefstuk, ham en yoghurt. Ik at deze avond toch met lange tanden die pepersteak, dus erg vind ik het allerminst.

This is going to be interesting :-)
 

De winter is gestart... (Dillie: voor mij is het feit dat je de eerste keer de raampjes van de auto moet krabben, de start van de winter) en zoals elk jaar staat de winter ook symbool voor de 'winterkwabjes' :-) Sounds familiar?

Sooooo... what are we going to do? Jullie horen ons al komen... we smijten ons in het volgende "losing the dough" experiment: "Het 13 dagen dieet".

Klinkt kort he? Wacht tot je gelezen hebt wat het inhoudt :-D

Dussss, wat staat er de komende 13 dagen op het menu?

Het 13 dagen dieet

1ste en 8ste dag:

Ochtend: 1 kop koffie en 1 klontje suiker.

Middag: 2 hard gekookte eieren met veel spinazie en een tomaat.

Avond: 2 ons biefstuk met sla en wat olie en citroen.

2e en 9e dag:

Ochtend: idem als 1ste en 8ste dag.

Middag: 2 ons biefstuk met sla en vers fruit (sinaasappel).

Avond: 2 ons Ardennerham en een glas

yoghurt zonder suiker.

3e en 10e dag:

Ochtend: 1 kop zwarte koffie met 1 klontje suiker en 2 sneetjes geroosterd brood.

Middag: gestoofde selderie met een tomaat en vers fruit (sinaasappel).

Avond: 2 hard gekookte eieren met 2 ons ardennerham met sla, olie en citroen.      

4e en 11e dag:

Ochtend: idem als 3de en 10de dag

Middag: 1 hard gekookt ei, een wortel en een stuk Hollandse kaas (60 gram).

Avond: 1 blikje fruitsalade met een glas yoghurt zonder suiker.

5e en 12e dag:

Ochtend: een geraspte wortel met citroen.

Middag: een groot stuk magere vis met citroen en een beetje botersaus.

Avond: 2 ons biefstuk met sla, gekookte selderie en venkel.

6e en 13e dag:

Ochtend: 1 kop koffie zonder suiker en 2 sneetjes geroosterd brood.

Middag: 1 stukje kip met sla, olie en citroen.

Avond: 2 hard gekookte eieren en een geraspte wortel.

7e dag:

Ochtend: 1 kop thee zonder suiker.

Middag: 2 ons gegrild vlees (lamskotelet) en vers fruit.

Avond: niets.

Iedere dag 2 liter water!

Olé! Dit wordt hel op aarde, maar we zijn benieuwd wat het effect zal zijn. Hoeveel gewicht zullen we hiermee verliezen?

Iemand een gokje wagen? :-)

Enkele bemoedigende woordjes zijn ook altijd welkom. De redactie zal u dankbaar zijn ;-)

Bron afbeelding: www.fluweelbloem.nl

Ik heb jullie hulp nodig.

Er zijn redenen genoeg om het wel te doen. Het weer is er ook echt zalig voor! Ik heb zelfs een doel.

En toch loop ik niet.

Het gebeurde al eerder. Wel vaker. Mijn mojo krijgt af en toe kuren en zegt dan heel hard foert. Foert, met al dat zweten en dan wéér moeten douchen. Stomme looproutes die altijd hetzelfde zijn. Stomme muziek die altijd hetzelfde is.

Het doet nochtans deugd. Ik wéét dat. Eens ik buiten ben geniet ik heus wel. Toch na de eerste 3km; die sucken nog altijd; no matter what. En toch. En toch...

Dus lieve lezertjes, help mij mijn mojo te vinden. Inspireer mij. Want mijn mojo kan dan wel liever gewoon binnen blijven "want ik heb geen zii-hiiin"; echt vrolijk word ik daar eigenlijk ook weer niet van. En mijn kont ook niet, for that matter. ;-)

Goeie redenen om wél te lopen:

Jess heeft een nieuwe obsessie. Zelfgemaakte karamel. YUMMIE!

Er zijn niet veel dingen lekkerder dan karamel; maar tot gisteren had ik het nog nooit zelf gemaakt. In de 5de les moesten we gisteren echter flan karamel maken en de lerares gaf de tip dat dit een veelgevraagde examen oefening is.

Het klinkt simpel: water mengen met suiker, aan de kook brengen tot het de gewenste kleur krijgt en dan blussen met een klontje boter. Easy peasy. Zo simpel was het echter niet; en bijna heel de klas zat een half uur lang telkens weer water toe te voegen uit schrik dat het ging aanbranden. De truuk bleek: niet te veel roeren en het vuur hoog genoeg durven zetten. No guts, no glory...

Het eindresultaat mocht er zijn; mijn vanillepuntjes waren wel een beetje naar beneden gezakt; maar wat was het lekker!

Eerst de karamel en dan de flan in een vuurvast potje doen en au-bain marie in de oven bakken

En dan omkeren op een bordje

De zwarte stipjes zijn de vanillepuntjes

Ook de zelfgemaakte lasagne met quorn was goddelijk lekker.

Omdat het een veelgevraagde examenoefening is; zal er hier de komende weken zeer vaak flan caramel gemaakt worden.

Wat hier ten huize Jess ook nog vaak gemaakt zal worden is mayonaise. Want ook dat recept zal heel waarschijnlijk op het examen gevraagd worden.

Tijdens de les was die langs geen kanten gelukt; dus vandaag waagde ik er mij opnieuw aan. Het moest en zou lukken. En ja; het duurde deze keer eigenlijk helemaal niet lang. Na een paar minuutjes ik een overheerlijke stevige en smeuige mayonaise.

Het recept:

Ingrediënten:

• kleine eetlepel mosterd
• 1 eidooier
• peper en zout
• 250ml plantaardige olie (bijv. zonnebloemolie)
• 2 à 3 eetlepels azijn (bijv. witte wijn azijn)

Hoe ik hem deze keer heb doen lukken:

Een normaal en modern mens neemt er een mixer bij; maar hier gaan we voor oldskool!

• Meng de mosterd met peper, zout en de eidooier in een grote kom. Klop hem goed door elkaar met een vork tot het een homogeen mengsel is.
• Voeg dan druppelsgewijs telkens een klein beetje olie toe, zeker niet te veel ineens. Blijf kloppen met een vork, telkens in de zelfde richting. Verander NIET van richting!
• Wanneer je een grotere hoeveelheid krijgt kan je met een klopper beginnen kloppen. Hou nog steeds dezelfde richting aan.
• Tegen het einde mag je wel grotere hoeveelheden olie toevoegen, maar blijf vooral goed en heftig kloppen. Forsballen kweken, people!
• Wanneer je ongeveer de consistentie hebt verkregen die je wil, voeg de azijn toe en klop nog even verder.

KLAAR!

Je kan er ook nog een eetlepel heet water doorroeren om de consistentie te bewaren.

Wat als hij niet lukt? Dust yourself off and try again :-)

En nu ga ik terug verder studeren, over het besterven van vlees en de rigor mortis ("lijkstijfheid"). Smakelijk :s

Maar eerst even mijn bureaustoel terug opeisen.

(Ik verdenk Misty ervan stiekem ook zelfgemaakte mayonaise en flan karamel te eten als ik niet thuis ben)

We beginnen te sneuvelen. Wij zijn moe. Studeren en werken en intussen nog proberen af en toe te sporten (met de nadruk op 'af en toe') én een sociaal leven te onderhouden is ... best wel een beetje vermoeiend.

Het maakt dat we op zaterdagmorgen nog even een paar minuten onze ogen willen sluiten alvorens de les binnen te stappen...

...of dat we creatief worden met onze tijd en in de auto doen wat we anders thuis zouden doen: eten, make-up aanbrengen, boeken lezen (luisteren), ...

De 4de les was vooral een les in: hoeveel afwas kan één klasje creëren op een paar uurtjes tijd.

De conclusie:

Veel.

Heel veel.

Heel erg veel.

Maar! Even voor de goede orde: wij staan er niet bepaald om bekend heel netjes te zijn (eufemisme²).

We zijn allebei gezegend met een vriend die méér op orde is gesteld dan wijzelf; en maar goed ook!!! (Lees: anders zou Jess in een caravan wonen met 30 katten en 20 honden)

Toch moet het gezegd worden: wij slagen er altijd in tijdens de kookles al bijna alles af te wassen en bij de netste studenten van de klas te behoren.

En omdat onze ventjes ons nooit zouden geloven: een close-up van de eerder getoonde foto, waar onze werkplek rechts achteraan te bewonderen was:

Tadaaaaaa! Spic&Span!

We know, crazy :-)