06-08-12

Trail du Val d'Heure

Zondag was er de Trail du Val d’Heure. We (Carmen, Odile en ik) wilden deze trail doen ter voorbereiding van de Ecotrail. Uiteraard ging trailbeest Michael ook mee en Bert zag het ook wel zitten om eens een ander soort wedstrijd mee te lopen. Voor Odile en mezelf was het de eerste echte trail-wedstrijd; hoewel veel van onze trainingen wel over onverharde paden en (waar mogelijk heuvels) leiden. Na Odile’s avontuur in Zuid-Amerika was het ook deels aftasten hoe haar beentjes er voor stonden. Ikzelf had ook niet bijzonder veel getraind de laatste maanden, maar ik had er wel twee weekjes eerder al een 21km training opzitten met Carmen en Ruth.

386980_4419897980874_817338227_n.jpg

Omdat de start al om 9u was, hadden we het plan opgevat om de dag ervoor al naar “d’Ardennen” te rijden en er te overnachten op een camping op een kwartiertje van de start. Zo gezegd, zo gedaan en het trail-avontuur kreeg voor Odile hiermee een extra dimensie; echt dol op kamperen was ze niet. Het viel echter voor haar waarschijnlijk beter mee dan voor ons. Halverwege de nacht lag ik samen met Bert al vrijwel volledig op de grond. Altijd leuk, ’s nachts ontdekken dat je luchtmatras blijkbaar afgaat :-) We hadden wel bijzonder veel geluk met het weer en hadden tot 23u buiten kunnen blijven zitten; gezellig!

557542_4419907981124_115615768_n.jpg

Met een ietwat stijve nek en kleine oogjes stonden we dan ’s morgens aan de start. We zouden allemaal de 20km doen; behalve Michael (hij ging de 36km voor zijn rekening nemen). Vanaf de start werd het al meteen duidelijk wat voor een parcours we voorgeschoteld kregen: berg-opkes om U tegen te zeggen. In no time waren we opgewarmd :-) Hoewel we toch met een serieuze grote bende trail-lopers vertrokken waren, liepen we al snel alleen met ons drietjes, Bert was uiteraard meteen kilometers op ons uitgelopen :-) Af en toe kwamen we nog andere lopers tegen maar meestal bleef het bij het horen van gilletjes in de verte van de andere deelnemers als er weer eens iemand (bijna?) uitgleed of over een steen of boomwortel struikelde.

Het parcours was dan ook een mooie afwisseling van: single tracks tussen dichte struiken (en brandnetels ;-)), modderpaadjes, stevige berg-opkes en stijle berg-afkes waarbij je van boom naar boom rent/rolt. De kreet “whaaaa ik kan niet meer stoppeeeuh” werd door ondergetekende toch wel een paar keer geroepen. Als ik eenmaal naar beneden begin te bollen vind ik het niet makkelijk om er de rem op te zetten. Wel lastig als je opeens een bocht moet nemen omdat je anders ineens een paar meter verder beneden ligt. Gelukkig is er niemand van ons echt gevallen. Enkel Carmen ging één keer op haar kont zitten bij het afdalen; uiteraard stond daar net een fotograaf ;-)

255324_4419911901222_373277113_n.jpg

Twee keer moesten we een riviertje oversteken. In het begin probeer je nog grotendeels op bovenstekende stenen te stappen maar al gauw heb je door dat het zinloos is en loop je gewoon met schoenen en al door de rivier. Het vermogen van de trail-schoenen om snel weer droog te zijn werd dan ook meteen aan een strenge test onderworpen en ja: na enkele meters soppen merkte je er al niet veel meer van dat je bijna tot aan je knieën in het water had gestaan. Een groot wonder was dat zowel Dillie als ik als echte blarenlopers geen enkele blaar hebben gekregen. Zijn die voeten dan toch eindelijk bestand tegen al dat gemartel?

Als je voeten toch al nat zijn van de rivier; doe je ook opeens minder moeite om modder te ontwijken. Één keer bleek de modder toch iets te diep: ik liep opeens met een schoen minder :-) Mijn schoen was ergens in de modder blijven steken. Carmen schoot me te hulp om hem te gaan redden; ik lag namelijk te hard in een slappe lach op dat moment om iets anders te kunnen doen dan gieren :-) Lesje geleerd: bij trails kan je beter je veters wat vaster aantrekken ;-)

Verder was het vooral genieten van de mooie paadjes, van de uitzichten, van de ideale temperatuur in het bos en van het feit dat we nauwelijks over asfalt heen moesten. Af en toe moesten we op elkaar wachten; maar het was gewoon gezelliger om met z’n drietjes samen te blijven dan om helemaal alleen je eigen tempo te blijven lopen. In een trail gaat het ook helemaal niet om de tijd: genieten staat hier op de eerste plaats.

Door een momentje van onoplettendheid misten we ergens een afslag (die was steeds keurig aangegeven met rood/wit lint en krijt) waardoor we een kleine 1.5km extra liepen alvorens we weer terug op het juiste pad zaten. Dit heeft ons wel wat tijd gekost; omdat we lang hebben staan draaien: “zijn we nu wel of niet fout gelopen?”. Zo deden we in totaal bijna 3u over de 21.5km – wat zeker en vast sneller had gekund, maar voor ons absoluut geen must was. We hebben nooit diep gezeten en hebben deze trail gewoon beschouwd als goeie training voor ons grote avontuur eind september.
Bij de aankomst waren we dan ook heel blij dat het zo goed was gegaan; zelfs Dillie (met haar minimale training van de laatste maand) zag er toch nog redelijk fris uit ;-) Bert was ook verkocht voor het trailgebeuren, hij finishte zelfs als 13de op slechts 5min na de eerste…

Het was super gezellig en zeker en vast voor herhaling vatbaar! Op naar de volgende :-)

306458_4419930021675_393199774_n.jpg

 

Met dank aan de papa van Michael voor de foto's ;-)

17:43 Gepost door Jessica Berden | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

13-06-12

Sportzomer 2012

De eerste twee examens zitten er op en ze gingen geweldig goed. Voor de volgende twee heb ik heel wat minder stress en dat uit zich in: dromen van de sportieve uitdagingen voor de zomer en het najaar. Met een sportieve vakantie in het vooruitzicht en zowel de Ecotrail als de marathon van Eindhoven op mijn programma kan ik niet anders dan mijn agenda volplannen met leuke tussentijdse wedstrijdjes.

Bovendien heb ik veel zin om mijn fiets terug op te kruipen en wil ik mijn wetsuit ook niet héél het seizoen in de kast laten hangen... DUSSS plan ik toch 1 à 2 triatlonnetjes mee te pikken. Potten zal ik daar niet breken; maar ach; we're in it for the fun!!!

De planning ziet er voorlopig dus zo uit:

  • 5 augustus: Trail du Val d'Heure: 20km. Staat gepland ter voorbereiding van de ecotrail. Samen met Odile en Carmen. We gaan er een weekendje Ardennen met de tent van maken; kijk er nu al naar uit!
  • 11 augustus: 1/8ste triatlon Sterke peer. Fun fun!!! En kijken hoe sterk Peer Jess nog is
  • 15 augustus: Trail Äischdall: 21km. Ook ter voorbereiding van de ecotrail, samen met Odile en Carmen
  • 29 september: Ecotrail!!!
  • 14 oktober: Marathon Eindhoven

We zullen ons schema ook dus maar eens helemaal hier op instellen!

Helaas kan ik mijn 2de plaats in Kapelle-op-den-bos dit jaar niet gaan verdedigen; omdat we op dat moment op verlof zijn... anders ook niet slecht ;-) Mogelijk wordt er eind augustus/begin september nog een triatlonneke extra tussengeschoven... Maybe Balen?

20:20 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sportplanning, marathon, ecotrail, trailrunning, triatlon |  Facebook |

06-06-12

You can leave your hat on

june6.jpg

#photoadayjune #hat

Het is wel niet echt een traditionele hat. Maar 't is toch iets om op mijne kop te zetten: het Iron girls petje. We kregen het toen we ons in 2011 inschreven in deze girls only triatlonclub.

Het triatlonnen ligt wegens de drukke studies een beetje stil, maar er wordt nog vaak gelopen en als er veel regen is of veel zon, dan gaat dit petje toch nog altijd mee.

18:57 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning | Permalink | Commentaren (0) | Tags: photoadayjune, hat, petje |  Facebook |

04-06-12

Close, but not quite

photogrid aardbeitjes.jpg

#photoadayjune #closeup

Niet alleen de lekkere Belgische aardbeitjes kregen een close-up maar ook de nieuwste Alpro variëteit: Luchtig en Creamy. De eerste Alpro "room" die je kan opkloppen. Een nieuwigheid, die ik eens wilde uitproberen. Het resultaat: lekker, opgeklopt en niet makkelijk te onderscheiden van de "originele" room.

alpro light and creamy.jpg

Ik klopte hem zelf niet zo luchtig op als op de foto van de verpakking, maar het was wel inderdaad een luchtig en creamy resultaat.

De vraag is: is dit nu zo veel beter dan de originele room?

- Deze "room" is vegan, dus goed nieuws voor strenge veganisten

- De calorieën: 278kcal voor de Alpro room, waar een normale opklopbare room ongeveer 400kcal bevat

- Vet: 25 gram voor de Alpro room, normale room die je kan opkloppen bevat ongeveer 40 gram vet

Hoe komt het dat je deze "room" kan opkloppen? Normaal lukt dit enkel met échte room? Als je de ingrediëntenlijst bekijkt wordt dit al gauw duidelijk: water, gehydrogeneerd plantaardig vet, maltodextrine, suiker, gepelde sojabonen (2%), emulgatoren (sucrose-vetzuuresters, mono- en diglyceriden van vetzuren veresterd met melkzuur), zeezout, aroma.

Een boel toevoegingen dus, nodig om er voor te zorgen dat de room luchtig wordt.

Mijn mening? Close, but not quite... Als je dan toch eens slagroom wil, en het gaat je niet om de koetjes of de lactose, kies dan gewoon voor "normale" room zonder al die gehydrogeneerde vetten, emulgatoren, etc. De ingrediëntenlijst van room? Room. Punt :-)

De prijs van een gewone room €0,89 voor 250ml, de Alpro variant: €1,64 voor 250ml.

23:11 Gepost door Jessica Berden in Kokkerellen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: photoadayjune, alpro luchtig en creamy, closeup |  Facebook |

03-06-12

Passion ... on my plate

june3.jpg

#photoadayjune #onmyplate

Als foodie gepassioneerd door lekker, gezond, speciaal, bizar, origineel, ... eten moest ik direct die onbekende vrucht bestellen die ik zag staan in de lijst van Collectandgo. De "Grenadilla"

grenadilla.jpg

Het leek een beetje op een granaatappel op de foto, which I LOVE. Dus ik was heel benieuwd toen ik deze vrucht opensneed. Het bleek eigenlijk over een soort passievrucht te gaan, volgens Wikipedia de "passiflora ligularis". Net zoals bij een gewone passievrucht kon je de pitjes er heel gemakkelijk uitlepelen; in tegenstelling tot de omslachtige manier om de pitjes uit een granaatappel te halen.

0000172540-IMAG0202.jpg

De smaak was Ok. Hij was iets zoeter dan een gewone passievrucht, maar hij had vooral minder smaak. Een flauwere variant eigenlijk. De moeite waard om opnieuw te bestellen? Voor €1.69 per stuk misschien toch maar niet.

0000172540-IMAG0203.jpg

Passion on my plate? Not so much

19:18 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning | Permalink | Commentaren (0) | Tags: photoadayjune, onmyplate, grenadilla |  Facebook |

02-06-12

It's so empty here without you

june2.jpg

#emtpy --> mijne chocopot. Zelfs voedingsdeskundigen in spe eten af en toe choco. Shocking - I know! Alles met mate, dudes en dudettes! Vanmorgen liep ik 16km samen met Carmen en Dillie; dus die choco had ik wel verdiend!

 

Over Dillie gesproken... voeg allemaal DEZE LINK toe aan jullie favorieten, bookmarks en/of RSS readers. De blonde versie van mezelf - lees: Dillie - wilde haar schrijfsels in een ietwat andere format kwijt en doet dit voortaan op haar eigen blogje. Wat betekent dat ik dit blogje noodgedwongen alleen moet verder zetten; met lege chocopotten en al. :-)

Aaaaah - nu ik the place weer all to myself heb; ben ik ook aan het broeden op een nieuwe wind. Het photoaday projectje is in ieder geval een goede start :-) Ben benieuwd waar het naartoe gaat :-)

17:24 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning | Permalink | Commentaren (1) | Tags: photoadajune, empty |  Facebook |

01-06-12

A photo a day

photoaday.jpg

#photoadayjune

eens kijken of ik de challenge kan volhouden ;-)

june1.jpg

1 juni: "Morning"

Een blokdagje. Oefeningen chemie. Vergezeld van een glaasje vers fruitsap

22:56 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning | Permalink | Commentaren (0) | Tags: photoadayjune |  Facebook |

11-03-12

J&D-ified: Help! Our brain is full!

Opgelet: deze post druipt van sarcasme. Stay away if you can't bear...

53_Head%20full%20of%20numbers.jpg

't Schooleke heeft een nieuwe manier gevonden om de studentjes te entertainen. Zeer nuttig en efficiënt, als je't mij vraagt... we 'mogen' een hoop getalletjes vanbuiten leren. Wist u bijvoorbeeld dat in slagroom per 100g, 40g vet zit en dat 24g daarvan verzadigd is, 13g enkelvoudig onverzadigd en 3g meervoudig onverzadigd? Dat 100g croissant goed is voor 474 kcal of dat witte chocolade voor 35% uit vet bestaat (maar laat die paaseieren vooral smaken hoor)?

Nee? Wel wij ook niet... maar moeten het tegen volgende week woensdag wel allemaal weten, want dan hebben we TOETS... (kan maar niet wennen aan dat woord...)

Onze missie de afgelopen weken was dus: elk nutteloos moment (bv: in de file, op de wc, in de wachtkamer bij de tandarts,...) gebruiken om op te vullen met een nog meer nutteloze activiteit: een hoop fichkes vanbuiten te leren.

Bron foto 'Mind full of number': www.cara-online.com

Fichkes, fichkes en meer fichkes:

Photo0075.jpg

En er zijn ook achterkanten aan die fiches!!

Impossible? Let's wait and see...

my-brain-is-full.jpg

Bron cartoon: blog.growingleaders.com

17-02-12

J&D-ified: and then there was... more to study!

Aaaaaaaaaaaaaaaaaah, de examens zijn gedaan! Whoohoo!! *vreugdesdansje*

Dat wil ook zeggen: mooi alle cursussen bundelen en wegsteken, want daar zijn we vanaf!! HOPPAAH!

Ziehier de kennis die nu in onze hersenen zit, toch een aardig stapeltje cursusmateriaal (zonder de boeken dan nog)...

Picture.jpg

Hoe lang deze kennis in onze hersenen gaat blijven zitten, is een ander paar veel-te-lange-labojas-mouwen maar bon!

Uiteraard kunnen we niet lang op onze lauweren rusten, de volgende stapel staat naar ons te grijnzen; met een gelijkaardige omvang en moeilijkheidsgraad. Perforeren en sorteren die handel. De inventaris en planning is alvast gemaakt!

Zo is het dit semester gedaan met in de kookpotten te roeren en 's zaterdags om 10u 'smorgens al te lunchen omdat we weer eens veel te vroeg klaar waren en daarna 3u af te wassen. Voortaan proberen we elke dinsdag vanaf 17u in Gent de dingen (niet?) te doen ontploffen tijdens het labo Chemie.

De week maakten we alvast kennis met het lokaal, de klasgenootjes en de docente. Zoals altijd, met de grote glimlach natuurlijk :-)

Picture 303.jpg

De mouwen zijn nog steeds niet ingekort geraakt

 

Staan dit semester op het programma:

  • bovenvermelde labo chemie
  • analytische chemie
  • fysiologie (het langverwachte vervolg op de cursus anatomie van vorig semester)
  • algemene voedingsleer (waarvoor we EIGENLIJK deze richting volgen)
  • workshops voeding

Voor deze laatste moeten we in de komende weken de voedingswaarde (incl. mineralen en vitamines) van een 50tal voedingsmiddelen van buiten leren; binnen een maandje volgt daarvan al de eerste toets. Gebuisd voor deze toets en je krijgt meteen een ticketje naar augustus, dus het worden spannende weken. Hoe leer je in godsnaam vanbuiten dat er in mager vlees 333mg Kalium, 230mg Fosfor en 3,1mg ijzer zit??? En welke diëtiste kent deze waarden nog steeds van buiten???

Hopelijk hebben wij binnenkort het antwoord op de eerste vraag :-) De tweede vraag, dat is voor binnen een aantal jaren :-)

08-01-12

J&D-ified: Examens

De tijd is gevlogen. Toen we beslisten dat we de opleiding voedings- en dieetkunde wilden gaan studeren, was het zomervakantie en duurden de maanden lang alvorens we eindelijk onze cursus in handen hadden. Eind september maakten we een inventaris op van alles wat we moesten kennen voor het eerste semester en leken de examens nog heel ver weg. En nu opeens zijn ze bijna daar.

STRESS!

Ons examenrooster ziet er als volgt uit (zodat jullie weten wanneer jullie kaarsjes kunnen branden en jullie je duimen eraf kunnen duimen):

  • zaterdag 14 januari: keukentechnologie: koken; maar ook theoretische vragen oplossen over alles wat met het bereiden van voedsel te maken heeft. Zal wel in orde komen want de meeste punten hebben we tijdens onze labo's al verdiend.
  • dinsdag 17 januari: algemene chemie: veel oefeningen, maar dit gaat ons redelijk goed af, dus daar hebben we niet héél veel stress voor.
  • vrijdag 20 januari: anatomie: megaveel van buiten kennen, zoals Latijnse benamingen van de kleinste onderdeeltjes van het lichaam, spijsvertering, nieren, zenuwstelsel, bloedsomloop aaaaaaargh. Toch wel een dikke portie stress...
  • maandag 23 januari: biologie: alles van buiten kennen (celbouw en celdeling, eiwitsynthese, enzymwerking, ...) maar de hoeveelheid is redelijk beperkt. Nog een paar keer goed herhalen en dat moet wel lukken
  • maandag 30 januari: voedingsmiddelenleer: dat we het niet goed weten. Het is best veel leerstof; sommige dingen vinden wij als foodies vanzelfsprekend als we het lezen; maar als we het moeten reproduceren lijkt het dan weer moeilijker dan gedacht. Twijfelgeval dus.
  • vrijdag 3 februari: bio-organische chemie: hét vak waar we het meest bang van zijn en ook al de meeste tijd in hebben gestoken. Ongeloolijk veel reacties van buiten kennen en zeer onlogische dingen proberen logisch te vinden. Mogelijk buisvak???

Al bij al dénken we dat we er wel voor alles door kunnen geraken; geluk met de vragen speelt ook altijd wel een rol ;-)

De grootste moeilijkheid? Er bestaat ook nog zoiets als onze job; waar we tussendoor ook nog naartoe moeten... Slik...

We can use aaaaall the luck we can get :-)

examens, stress, kaarsjes branden

17:57 Gepost door Jessica Berden in School is cool | Permalink | Commentaren (6) | Tags: examens, stress, kaarsjes branden |  Facebook |

07-01-12

J&D-ified: Exam fever

Ssssssst... Hier wordt gestudeerd...

301144_2389441729208_1045793174_32818598_783879907_n.jpg

We'll be back soon :-)

10:40 Gepost door Dillie in School is cool | Permalink | Commentaren (0) | Tags: examens, school, zzz |  Facebook |

28-10-11

J&D-ified: Les 4 - Het slagveld

We beginnen te sneuvelen. Wij zijn moe. Studeren en werken en intussen nog proberen af en toe te sporten (met de nadruk op 'af en toe') én een sociaal leven te onderhouden is ... best wel een beetje vermoeiend.

Picture 001.jpg


Het maakt dat we op zaterdagmorgen nog even een paar minuten onze ogen willen sluiten alvorens de les binnen te stappen...

Picture 003.jpg


...of dat we creatief worden met onze tijd en in de auto doen wat we anders thuis zouden doen: eten, make-up aanbrengen, boeken lezen (luisteren), ...

De 4de les was vooral een les in: hoeveel afwas kan één klasje creëren op een paar uurtjes tijd.


De conclusie:

Picture 005.jpg


Veel.

Picture 006.jpg


Heel veel.

Picture 007.jpg



Heel erg veel.

 

Maar! Even voor de goede orde: wij staan er niet bepaald om bekend heel netjes te zijn (eufemisme²).

We zijn allebei gezegend met een vriend die méér op orde is gesteld dan wijzelf; en maar goed ook!!! (Lees: anders zou Jess in een caravan wonen met 30 katten en 20 honden)

Toch moet het gezegd worden: wij slagen er altijd in tijdens de kookles al bijna alles af te wassen en bij de netste studenten van de klas te behoren.

En omdat onze ventjes ons nooit zouden geloven: een close-up van de eerder getoonde foto, waar onze werkplek rechts achteraan te bewonderen was:

Picture 005 - closeup.jpg

Tadaaaaaa! Spic&Span!

We know, crazy :-)

19-10-11

J&D-ified: Les 3 - ik eet NOOIT meer

De derde les van het vak Keukentechnologie was de bakles. Wij bakken graag, vooral brood en koekjes dan, betrekkelijk gezonde koekjes zelfs. Jess geeft soms bakles aan de dames van de KAV en maakt daar onder andere havermoutkoekjes, scones en een soortement studentenhaver. We know our pastry!


keukentechnologie, bakken


We keken dus best wel uit naar de bakles; vooral hopend dat we iets heel moeilijk moesten maken, zodat we iets nieuws gingen leren.

Wat we op voorhand echter niet wisten; was dat iedereen iets anders moest maken zodat er maar liefst 14 verschillende baksels gemaakt werden. 14!!! Wat we ook niet wisten was dat wij al deze baksels moesten proeven en beoordelen. Alle 14!!!

Yummie, zou je denken! Yukkie, dachten wij tegen het einde!

Hoewel het stuk voor stuk lekkere dingen waren begonnen wij ons na een paar proevertjes al een beetje woozy te voelen, na de helft van de proevertjes behoorlijk high van alle suiker en na alle proevertjes … zo mottig als een krab. Het gevoel: “ik eet NOOIT meer” kwam dan ook bij beiden naar boven. (Maar dat gevoel hebben we ook wel eens over alcohol na een nachtje doorzakken, doe niet alsof jullie dat nooit hebben :-))

Wij leerden wel enkele belangrijke dingen:

Wanneer je denkt dat mayonaise kloppen zwaar is; wacht er je een nieuwe beproeving: try beating 7 eggs with sugar for at least 15 minutes. AUWTCH!

Picture 001.jpg

Afwisselen is een MUST

IMG_3209.JPG

En dan schijnt de zon nog in uw ogen ook

Het topsportgehalte blijft hier stijgen! Het resultaat - de opgerolde koek - was helaas niet helemaal onze smaak.
 

Picture 003.jpg



Deze les werd er per 2 samengewerkt en door de afwezigheid van Jess haar labpartner mochten wij onze krachten bundelen. Hier merkten we heel hard dat wij gewend zijn van samen in de keuken te staan: één blik op de recepten was genoeg om allebei te weten wie wat ging doen. We moesten nauwelijks iets afspreken, het ging bijna vanzelf. Wij zijn een goed geoliede machine!

keukentechnologie, bakken

Deze hebben we schaamteloos toegevoegd om meer mannelijke lezers te hebben; wij geven dat eerlijk toe.

 
Een andere goed geoliede machine was de frietpot; die na het bakken van de appelbeignets (kwijl) moest uitgekuist worden.

V: Hoeveel VDK studenten heb je nodig om de olie uit de frietpot te filteren?

A: Zoveel als er koffiefilters boven de frietpot gehouden kunnen worden door VDK studentenhandjes.

Door tijdgebrek konden we de olie niet eerst laten afkoelen. Do NOT try this at home people!

Picture 005.jpg

IMG_3239.JPG

 

En dan nu nog een paar "behind the scenes" kiekjes

IMG_3210.JPG

HALLOOO overbuurvrouw 1

IMG_3211.JPG

Hoi overbuurvrouw 2

IMG_3214.JPG

Onze appelflappen in de oven (de kuisploeg moest precies nog komen)

IMG_3215.JPG

Nog een vraagje:wat moeten dit worden?

IMG_3236.JPG

Roomsoezen met ...euh... pannenkoek ambities!

Oops... Tja, soms gaat het wel eens mis, maar ach, we zjin hier om te leren hé!

IMG_3231.JPG

Andere dingen hadden dan weer niet misstaan in de etalage van uw warme bakker

IMG_3233.JPG

Aanvalleuh!!!

IMG_3237.JPG

Nadien moet er natuurlijk ook even gekuist worden

IMG_3238.JPG

Dé man van de klas.

Aan de afwas!

Dat zien wij graag :-)

13:21 Gepost door Jessica Berden in Kokkerellen, School is cool | Permalink | Commentaren (1) | Tags: keukentechnologie, bakken |  Facebook |

12-10-11

J&D-ified: Mayonaise maken = topsport

Een groot deel van onze lezers komt hier uit interesse in onze sportieve kapriolen. Nu vragen wij jullie, lopers, triatleten, of andere sporters. Hebben jullie al eens met de hand mayonaise proberen te kloppen? Pssssht, triatlon is voor watjes, maak eens mayonaise!

Zoals eerder geschreven zijn wij fan van gemakkelijke recepten. Als er in een recept dus "mayonaise" vermeld wordt; krijgen wij het nooit in ons hoofd om te zeggen: "hee, laat ons azijn, olie, eidooier, mosterd, peper en zout samenkappen en ons daar eens gaan op uitleven om mayonaise te maken". Mayonaise lepelen wij uit een pot, basta.

Dat is natuurlijk buiten de les keukentechnologie gerekend, waar wij dit wél met de hand moeten maken. Aye caramba! Conclusie: Dillie had dat goed geflikt, maar Jess moet haar mayo-making-skills nog op punt krijgen; want na een kwartier noeste arbeid en de nodige scheldwoorden die hopelijk niet door de lerares opgepikt werden, had Jess enkel een nieuwe soort lopende saus uitgevonden die van ver wel proefde naar mayonaise, maar die hoogstens 3/10 zou scoren op het examen.

Verder maakten we wel een lekkere witloofsalade en als toetje: gepocheerde peren in witte wijn met chocoladesaus. Alcoholdampen om 9u 's morgens, het is eens iets anders!

En dan nu, het moment waarop jullie allemaal hebben gewacht: de belachelijke foto's!

Picture 001.jpg

Dillie met één van onze klasgenootjes in het lokaal waar we eerst de uitleg krijgen

Picture 002.jpg

Dillie die wat problemen heeft haar wilde manen onder het kapje te houden

Picture 007.jpg

Peren pocheren(Pocheren is het gaar maken van voedsel in weinig vocht, en net iets onder het kookpunt)

Picture 008.jpg

Weeral kloppen??? Gelukkig is het deze keer maar slagroom, dat gaat véél vlotter!

Picture 026.jpg

Na het koken mogen we natuurlijk alles lekker opeten.

Van te lang aan het fornuis te staan krijg je blijkbaar wel een bochel op je rug

Picture 003.jpg

That's all folks!

07-10-11

J&D-ified: Koken voor dummies

Je zou denken dat mensen die Voedings- en Dieetkunde gaan studeren enige affiniteit met eten hebben. Zeker als dit allemaal studenten afstandsonderwijs zijn. Je verwacht dan ook dat deze mensen niet alleen graag eten, maar ook graag in de keuken staan en soms zelfs aan het experimenteren slaan.

Het vak keukentechnologie vertrekt echter van nul. Er zaten effectief (op zaterdagmorgen om half negen in Gent - auw!) enkele mensen in de klas die nog nooit gekookt hadden. De eerste les was dan ook ontzettend basic.

Kippenbouillon, broodje kaas, broodje platte kaas, broodje tonijn en als dessert een griesmeelpuddingske.

Nu koken wij zelf graag, maar zijn wij wel all about het gemak. Wat maakt dat we af en toe onszelf op volgende gedachte betrappen: oooh ja, dat is juist, een KROP sla! Sla groeit niet voorgesneden en gewassen in plastieken zakjes...

Schandalig, we know, maar combineer maar eens een full time job met triatlontraining en nu ook nog studies :-) Jij zou ook sla in zakjes kopen. Case closed :-)

Ook het recept voor bouillon is bij ons ietwat anders:

  • Kook water.
  • Doe er een bouillonblokje in.
  • KLAAR!

Maar neen, nu leren we dat allemaal hoe dat in 't echt moet. Met échte kippenbillen, échte kroppen sla en zowaar échte vanillestokjes voor de pudding i.p.v. Dr. Oetker vanille druppeltjes.

bouillon.jpg

IMG_3187.JPG

We zijn overigens grote fan van het petje!

Bad hairday? Who cares!

IMG_3188.JPG

Het oog wil ook wat

 

Conclusies:

1) Verse kippenbouillon ruikt heerlijk en is echt wel lekker eigenlijk. Het is best een gedoe, maar authenticiteit heeft dan ook zijn prijs!

2) De pudding werd niet al te enthousiast onthaald. Noch door onszelf, noch door Dillie's "El sjoesjoe"; die het goedje te verorberen kreeg omdat Dillie de eerste les al direct miste door verplichtingen op het werk en de recepten bijgevolg thuis moest klaarmaken. We berekenden vlug uit ons hoofd dat deze griesmeelbrij ongeveer 200kcal bevatte en El Sjoesjoe merkte terecht op dat je dan beter 2 Solero ijsjes eet :-) The boy knows what's good!

 

Gelukkig stijgt de moeilijkheidsgraad de komende lessen en zullen wij hopelijk dus nog veel nieuws leren!

To be continued!

18:54 Gepost door Jessica Berden in Kokkerellen, School is cool | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vdk, school, keukentechnolgoie |  Facebook |

09-09-11

Dilliefied: Olympic distance Knokke - een zware strijd tegen mezelf

Afb004.jpgOp 7 september zou ik mijn laatste triatlon van het seizoen afronden, namelijk de Zwintriatlon in Knokke, algemeen gekend als één van de meest sfeervolle en ludieke triatlons in België. De plaatsen om deel te nemen zijn zeer gegeerd en in een mum van tijd uitverkocht. Wij – als Over De Streep’ers – mochten vooraf inschrijven, zodat we zeker zouden kunnen deelnemen. ODS’er Griet moest jammer genoeg forfait verklaren, dus zouden Steven, Nancy en ik met 3 de uitdaging aangaan.

Ik had heel het seizoen uitgekeken naar deze finale, maar aangezien ik niet aan de 2 voorheen geplande ¼ triatlons had kunnen deelnemen door blessures en de daardoor opgelopen vertraging, was Zwin mijn eerste en enige ‘Olympic distance’ trialton (klinkt sjiek he?) dit jaar en keek ik er al minder naar uit. Ook de laatste trainingsweken had ik het een beetje laten hangen. Ik was het constante ‘in de prak liggen’ meer dan beu en wilde rust. Maar niets aan te doen: Zwin stond op het programma en ik zou de andere ODS’ers niet in de steek hebben gelaten.

Maar… UITERAARD zou ik Dillie niet zijn als ik niet vlàk voor de wedstrijd met een probleem te kampen krijg. En jawel, ook deze keer bleef ik niet gespaard. De avond voor de wedstrijd kwam ik uit mijn auto en voelde pijn in mijn heup. Een soort van geknelde zenuw pijn… De pijn werd hoe langer hoe erger en tegen ’s nachts was het onmogelijk om erop te liggen of mijn linker been te bewegen zonder ineen te krimpen van de pijn. Stretchen mocht niet baten… Ik durfde geen spierontspanners of pijnstillers slikken omdat ik vreesde daarvan te loom te worden voor de wedstrijd en hoopte dat het op miraculeuze wijze gewoon zou verdwijnen. Dit alles werd vergezeld van een bijhorend rothumeur en El Sjoesjoe die probeerde me wat op te vrolijken. Maar de volgende ochtend, na een helse, slapeloze nacht was de pijn niet weg, verre van… Niet wetend hoe dat zou evolueren, vertrok ik toch maar richting Moerbeke, waar ik met Steven zou carpoolen tot in Knokke. Daar ging ik half mank en gewapend met pijnstillers de gebruikelijke rompslomp te lijf: inschrijven, armen laten bestempelen, chip aandoen, gerief in de wisselzones leggen,… Deze keer lagen de wisselzones ver uit elkaar en moesten we in groep van de zone in Knokke, naar de 2de zone in Sluis rijden. Opwarming dus… en dan kon het écht beginnen.

 

Zwemmen – 1000m is… lang!

Intussen ben ik een pro in het aantrekken van een wetsuit en met de Wetsuit Glide Spray die ik van Nancy leende, schuif je ook zó in je wetsuit. Hupla en dan in pinguïn-walk naar de start. In Knokke waren ze slim geweest. In plaats van iedereen op een paar seconden in’t water te zwieren op een hoop waardoor je ongelofelijk veel klop krijgt, waren er 3 rijen achter elkaar voorzien met een meter of 2 tussen. Zo verliep de start heel rustig. Het water was IJSKOUD, maar dat was snel vergeten na de startknal. De eerste 500m verliep redelijk vlot, op lastige schoolslagzwemmers na. Maar 1000m is lang… en na de boei in de helft van het parcours werd het mentaal een stuk zwaarder. Automatisch denk je: “Nu nog eens wat ik nu achter de rug heb…”. De laatste 500m zwierde ik alle techniek overboord en zwom ik als een ongeschoold, verzopen konijn verder tot ik eindelijk het trapje bereikte. En weg was ik naar de wisselzone…

 

Fietsen – BELACHELIJK is het woord:

De wissel ging vlot… dacht ik. Tot ik even later merkte dat mijn band met nummer aan mijn stuur hing te wapperen. “Doeme he!” Ik probeerde al rijdend het ding los te klikken en rond mijn nek te gooien en naar beneden te schuiven, maar ik hoorde de referee op de moto fluiten: “Afstappen juffrouw, je mag niet rijden zonder nummer.” Aaaargh, dus kwam ik tot stilstand, deed de band rond en vertrok opnieuw. Dat was het begin van wat hel op aarde zou kunnen zijn. Stayeren was verboden, dus was het ieder voor zich, beuken tegen de belachelijk harde wind die we zeker 80% van de tijd op kop hadden. Bij momenten ging je nauwelijks vooruit en voelde het alsof de wind zodanig in je wiel pakte dat je onderuit zou gaan. Na 5km begon mijn heup me parten te spelen. De pijnstiller was stilaan aan het uitwerken. Van de pijn en het onophoudelijk vechten tegen de wind werd ik WOEST. Ik hoorde mezelf roepen: “BELACHELIJK!! Die wind is BELACHELIJK!”. Nancy, die een beetje later uit het water was gekomen, stak me full force voorbij. Die had er moed in, zoveel te beter. Toen de referee op de moto voorbij kwam en riep dat we afstand moesten houden "10 meter is geen 5 meter" werd ik helemààl wild. En dat terwijl je al blij was als je niet omviel door stilstaand tegen de wind in te trappen als een gek. Wat dachten die @à!&# wel!! Dat je profijt had van de fietser op 5m van jou met die b e l a c h e l i j k e wind??? NOT! Ik bedacht dat triatlon en zeker vanaf ¼ voor volslagen lunies was en vroeg me de hele weg af waarom ik me hiervoor had ingeschreven. Ik heb 100 keer willen opgeven, maar koppig als ik ben, zette ik door. De glimlach die normaalgezien op mijn gezicht staat tijdens wedstrijden, had plaats gemaakt voor een moordlustige grimas die de toeschouwers schrik aanjoeg.

Bij de laatste kilometers kwam ik Steven tegen. Die vroeg even bezorgd hoe het met de heup gesteld was, waarop in alleen verbeten en nee knikkend kon antwoorden: “Ni goe… pijn… Ga maar door gij, ge bent goed bezig!”. En weg was hij… 

over de streep,zwintriatlon knokke,triathlon,hel op aarde

 

Lopen – duidelijk mijn ding

Eindelijk in de wisselzone aangekomen, was het even wennen om terug met de voeten op de begane grond te staan. Ik moest een heel eind lopen met de fiets in de hand om tot bij mijn spullen te geraken. Die vond ik meteen, maar het wisselen van de schoenen leek een beetje in slow motion te gaan. Mijn benen waren hopeloos verzuurd en mijn tenen gevoelloos.

Ik begon te lopen en verrassend genoeg voelde in de pijn stilaan uit mijn heup wegtrekken. Ik had door de beweging het geheel weer los gekregen en de 10 laatste loopkilometers gingen me dan ook beter af. Even was ik teleurgesteld toen ik tot de constatatie kwam dat ik die ronde 2 keer zou moeten lopen, dat leek me veel langer dan 10km,… maar niet getreurd. Ik keek recht voor me uit en werd helemaal zen. Ik leek op dat moment eindeloos te kunnen blijven doorlopen aan dat tempo. Na een klein uurtje kwam de finish in zicht! Ik kon wel in mijn broek doen van blijdschap. Er kon zelfs 1 glimlach af voor de foto.

over de streep,zwintriatlon knokke,triathlon,hel op aarde

 

Resultaat:

Zwemmen (1000m): 00:26:19

Wissel 1: 00:02:55

Fietsen (45km): 1:49:42 (Ondanks die belachelijke wind dus toch bijna 25km/u)

Wissel 2: 00:06:48 (laaaange wisselzone)

Lopen (10km): 00:59:27 (Aan meer dan 10 km/u na die marteling? Nice…)

Finish time: 3:25:14

Zwin was een mentale strijd tegen mezelf. Ik ben mezelf een paar keer tegengekomen en heb het moeilijk gehad, maar ik ben tot het einde gegaan en ben achteraf gezien blij dat ik het gedaan heb.

 

over de streep,zwintriatlon knokke,triathlon,hel op aarde

 

Na ‘de hel van Knokke’, werden we nog opgewacht door de organisatie en kregen we nog even de micro onder de neus geduwd om enkele vragen te beantwoorden. De bevindingen van het driekoppige ODS team samengevat: "Het was hard, het mooiste moment was de finish en we zijn blij dat het gedaan is en nu mogen luilakken."

Daarna bezegelden we ons ODS avontuur met een warme choco en een debrief van Stijn. We kregen tips mee voor de toekomst en praatten wat na over de hoogtepunten van ons avontuur.

Het seizoen is voorbij…

 

over de streep,zwintriatlon knokke,triathlon,hel op aarde

 

Bedankt aan El Sjoesjoe om mijn rothumeur te verdragen, aan Steven voor de kalmerende coaching en sturing ter plaatse (ik was bezig als een kieken zonder kop), aan de supporters ter plaatse, via sms en facebook voor de bemoedigende woordjes die veel deugd deden. Bedankt aan Stijn en de VTDL voor dit onvergetelijke avontuur en de vrienden die ik eraan het overgehouden.

Volgend jaar wordt iets rustiger, but you ain’t seen the last of me yet!

 

over de streep,zwintriatlon knokke,triathlon,hel op aarde

 

04-09-11

J&D-ified: Get inspired

Als je denkt dat je reden tot klagen hebt...

 

16-08-11

J&D-ified: Strongman Run!

Zaterdag was het dan eindelijk zo ver. De STRONGMAN RUN! Er was om te beginnen regen! Véél regen! Dillie wilde modder, Dillie zou modder krijgen! Wat er ook veel was: strongmen, weinig strongwomen (in het algemeen, in ons team was dat wel anders ;-)).

We vonden al gauw Richard en Layal van Pilates Nation en maakten kennis met de andere teamleden: stuk voor stuk sympathieke sportievelingen. We like that kind of people :-)

295613_10150274135879298_111502229297_7392016_4027553_n.jpg

Wat waren we toen nog proper

185548_10150274136039298_111502229297_7392019_3978403_n.jpg

Hoe strong waren we? Zo strong!

291926_10150274136149298_111502229297_7392020_7819925_n.jpg

REALLY STRONG!!!

De organisatie had nog een boel kinderziektes. De inschrijvingen liepen ontzettend chaotisch: door de regen probeerde iedereen in de kleine inkomhal van de zeevaartschool binnen te staan. Normaal hadden de inschrijvingen om 14u moeten voorbij zijn; maar op dat moment stond er nog een rij van 100m buiten aan te schuiven. Er was bovendien maar 1 dames toilet, dus ook daar stond er een hele rij. Een aantal Dixie-toiletjes hadden al veel kunnen verhelpen. Het was ook helemaal niet duidelijk waar de start was. Om 15u zou het startschot moeten klinken maar op dat moment liep iedereen nog kris kras door elkaar.

Toen het schot dan toch eindelijk ging (een half uur later?) waren we er méér dan klaar voor! Al brullend en stoer-wezend liep de meute naar het eerste obstakel. In het begin moesten we bij elk obstakel aanschuiven, omdat dit de boel natuurlijk ontzettend vertraagde. Starten in waves had een beter idee geweest. Ach, we waren hier niet om te winnen maar om een leuke tijd te hebben :-)

En een leuke tijd, die hadden we zeker en vast!

De foto’s spreken voor zich en geven een goed beeld van de obstakels die we zoal tegen kwamen. 

292673_10150274137674298_111502229297_7392052_1311312_n.jpg

Dillie krijgt een duwke tegen de kont

295041_10150274137719298_111502229297_7392053_103360_n.jpg

Hier komen die muscles van pas!

206007_10150274137904298_111502229297_7392057_5730555_n.jpg

Oei, moeten wij hier naar beneden springen?

strongman2.jpg

Wat dit waren, geen idee, maar ze waren GLAD

strongman16.jpg

Oppassen bij het naar beneden springen!

strongman13.jpg

Careful now!

294568_10150274138429298_111502229297_7392068_2099052_n.jpg

Een lekker verfrissend neveltje

strongman12.jpg

Onze favoriet: whiiiiiiii

strongman4.jpg

SPLASH in de modder

strongman15.jpg

Melkbidons?

strongman10.jpg

Jesske ontsnapt aan de verpletteringsdood

228813_10150274139449298_111502229297_7392086_5018743_n.jpg

Naar beneden

292507_10150274139549298_111502229297_7392087_479900_n.jpg

En terug naar boven

294549_10150274139614298_111502229297_7392088_870236_n.jpg

Jess oep heur bakkes (al lachend, ah ja :-))

strongman9.jpg

Jump!

strongman11.jpg

strongman14.jpg

 

 

Thanks Pilates Nation, we had a BLAST!

185429_10150274140554298_111502229297_7392103_3137637_n.jpg

11-08-11

J&D-ified: Uitgetest: Interval XT

pilates-nation.png

Een tijdje geleden deed Pilates Nation in Antwerpen een oproep om mee te doen aan de Strongman Run: We are putting together a Pilates Nation team and we are looking for 4 brave souls to join us in the run.

strongman.jpg

http://strongmanrun.be


Dappere zielen als wij zijn (*AHUM AHUM*) voelden wij ons natuurlijk meteen geroepen (*kuch kuch*) en we schreven ons in. Om ons klaar te stomen voor deze heldhaftige uitdaging mochten we 2 keer deelnemen aan een Interval XT groepsles.

IMG_3135.JPG

Dillie doet nog wat onnozel (= J&D trademark). Het lachen zal haar weldra vergaan!

Wij dachten: “wij doen triatlon, hoe zwaar kan lopen op de loopband nu eenmaal zijn?” Guess again!

Seriously, triatlon is for sissies, try Interval XT!!! Layal (= een sympathieke griet die helemaal in topshape is en er zodanig fit/healthy uitziet dat je spontaan zin krijgt om massa’s shotjes wheat grass achterover te slaan) evalueerde eerst ons niveau en kende ons vervolgens een base speed toe.

Deze werd op een post-it geschreven en op de loopband geplakt, zodat we goed wisten wat onze basis was. Die base speed was voor Jess 8.5 dus Jess dacht “ok, lopen tegen 8.5km/u, piece of cake!”. Dillie - die dacht voorzichtig te zijn gebleven over haar capaciteiten - kreeg base speed 7.5 toegekend. *Gniffel* "Voor mij wordt het pas ECHT easy peasy! Ik ga niet eens zweten aan dat tempo” opperde Dillie fier.

Picture 279.jpg

De tweede les speelden we een ietsiepietsie vals en verlaagden we onze base speed een beetje, je zal zo merken waarom...


Wat een voorbarige gedachte! Je warmt eerst op door stevig te wandelen; en daarna beginnen de intervallen: er wordt gespeeld met het stijgingspercentage van de loopband en dan opeens keelt Layal: "BASE PLUS FOUR!" Hopla, tegen 12.5km/u moesten we een “berg” oplopen van 6%! Een minuut later mag je dan even wandelen, maar niet voor lang, het volgende interval dient zich alweer aan! BASE PLUS TEN!!! COME ON PEOPLE, CUT THAT THREADMILL IN HAAAAAALF!!! Spurten tegen 18,5km/u; het is zo eens iets anders!

 

Photobucket


Alsof de intervallen al niet uitputtend genoeg zijn wissel je telkens sessies op de loopband af met sessies krachttraining gebruik makend van resistance bands en het TRX systeem: benen, armen, buikspieren…

Picture 277.jpg

Op de loopband, af de loopband, squats, push ups, crunches, op de loopband, af de loopband, zelfs achteruit lopen op de loopband! We wisselden telkens van inspanning en tegen het einde voelden we elk spiertje in ons lijf.

Picture 276.jpg



Het woord ‘zweten’ kreeg een nieuwe dimensie, zeker toen we de eerste keer allebei een handdoek vergaten mee te brengen…

sweaty_anna.jpg

Zo zagen we er ongeveer uit, maar dan zonder tennisbal enzo :-)

(bron: http://www.soren.be)

This is serious business, people! Gelukkig weet Layal je ontzettend goed te motiveren: "Don't let anything come between you and your goal! Focus on the finish line, you KNOW you're going to reach it!" en zo vliegt het uurtje voorbij. Een aanrader!

IMG_3136.JPG

17-07-11

J&D-ified: Duatlon Kapelle-Op-Den-Bos

Vandaag startten zowel Jess, Dillie als Herman net zoals vorig jaar in de duatlon van Kapelle Op Den Bos. Het voorspelde slechte weer bleef uit (behalve de wind) en zo werd het een zalige wedstrijd!

3km lopen:

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Jessified: Ik maakte gelukkig niet de fout van te snel te starten, wat velen anderen rondom me wel deden. Het lopen was dus vooral mensen inhalen. Ik had gedacht rond de 5:10min/km te lopen, maar Herman nam me op sleeptouw en soms zag ik 4:30 op mijn Garmin staan. Ik probeerde zo goed mogelijk bij Herman te blijven en zo gingen de 3km respectievelijk tegen 4:46, 4:48 en 4:49min/km. INSANE!

 

Dilliefied: Jess, Herman en ik startten samen aan onze eerste loopronde (‘uiteraard’ zal je zeggen). De eerste kilometer kon ik de twee nog redelijk bijhouden, maar de volgende 2km zag ik de afstand steeds een beetje groter worden. No worries, ik was nog altijd mooi 12 km/u aan’t lopen, wat mijn vooropgesteld doel was.

Wisselzone 1:

 

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Jessified: De eerste wisselzone ging heel vlot, ik vloog samen met Herman meteen buiten. Met opstappen verlies ik altijd wat tijd, omdat ik schrik heb daarmee neer te gaan. Jess, stop being such a sissy!!!

duatlon,kapelle op den bos,dillie eens niet oep heur bakkes en jess op 't podium?

Ela madammeke, gij moogt niet vertrekken zonder helm, kom nekeer terug!

duatlon,kapelle op den bos,dillie eens niet oep heur bakkes en jess op 't podium?

Hier, houde gij effe mijne fiets vast terwijl ik mijne helm opzet :-)

duatlon,kapelle op den bos,dillie eens niet oep heur bakkes en jess op 't podium?

Dillie vertrekt, versie 2.0

Dilliefied: Na de loopetappe in de wisselzone zag ik Jess vertrekken en dacht ik: “Ik kan mee, ik hoef niet van schoenen te wisselen.” Dus nam ik mijn fiets en weg was ik… tot ik terug gefloten werd. Omdat mijn bak omgekeerd lag tegen de regen en mijn helm daaronder lag, had ik hem niet zien liggen en was ik zonder vertrokken. Aaaargh… de helm, ik heb er zowat een haat-liefde verhouding mee. Ik kwakte even mijn fiets neer, liep terug voor mijn helm en vertrok… Eindelijk… ;)

16km fietsen:

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Jessified: Ik had geen idee op welke positie ik begon te fietsen maar als ik een dame in het vizier zou krijgen, ging ik wel proberen die in te halen. Herman hielp me hier heel goed bij: in deze duatlon mochten vrouwen namelijk ook bij mannen stayeren (en andersom) en daar maakte ik uiteraard gretig gebruik van. Hoewel ik niet altijd dichtbij genoeg durfde te rijden (Jess, you are such a sissy), haalde ik toch voordeel uit het feit dat Herman mij uit de wind zette. Want er was ontzettend, degoutant veel wind!

We haalden een andere dame in en nadien ik hing een hele poos in het wiel van de eerste dame, maar op dat moment wist ik totaal niet dat zij de eerste was. Uiteindelijk werd het gat tussen ons toch te groot, ik verloor te veel tijd bij het nemen van de bochten, ik blijf daar toch wat bang van om ze te plat te nemen. Jess, you REALLY are a sissy! :-)

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Ondanks de wind maar dankzij de hulp van Herman ben ik erin geslaagd die 16km te rijden tegen ongeveer 35,6km/u gemiddeld (zal zelfs iets sneller zijn want ik had mijn Garmin nog niet opnieuw gereset toen ik aan het lopen begon. GESCHIFT!!!


duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Dilliefied: Voor het fietsgedeelte had ik bedacht dat de ideale tactiek was: niet ‘oep maan bakkes’ gaan (hoewel ik dat minder in de hand zou hebben), niet van schoenen wisselen om tijd te winnen en stayeren bij een man nu het voor een keertje toegelaten was. Al gauw had ik mijn slachtoffer in de gaten. Ik zette een tandje bij om tot bij hem te geraken en vervolgens in zijn wiel te gaan hangen.

 

Af en toe ging het wat te traag naar mijn goesting, dus probeerde ik halverwege de eerste ronde even in te halen en het kopwerk over te nemen, maar al gauw merkte in het voordeel van stayeren. Ik kreeg zoveel wind om tegen op te boksen dat ik na een minuutje het kopwerk maar weer doorgaf ;-) Thnx dude 136, you helped me out a lot!

In de bochtjes geraakte ik mijn stayer-dude elke keer even kwijt. Note to self: oefen op bochten, u suck at that! Vooral toen we de 2de ronde inzetten, heeft het een paar laaaange minuten geduurd voor ik 136 weer beet had. Ik hoorde mezelf zeggen: “Wacht op mij dude!”.

Wisselzone 2

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Jessified: ik dacht: nog maar 1,5km lopen, ik wil er écht vanaf zijn en dus smeet ik mijn fiets tegen de kant, helm neer, schoenen vliegensvlug gewisseld en ik was dus nog voor Herman de wisselzone uit.

Dilliefied: Aangekomen in de wisselzone, bedankte ik – beleefd als ik ben - dude 136 voor het voortrekken en vertrok ik meteen volle gas.

1,5km lopen:

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

 

Jessified: 1,5km is echt niets, hoewel het wel heel zwaar aanvoelde. Ik gaf alles wat ik nog had, maar veel was dat niet meer. Ik zag de dame van tijdens het fietsen een paar 100m voor me en het gat werd wel wat kleiner, maar inhalen kon ik haar helaas niet. Halverwege het loopgedeelte wist Bert me te vertellen dat ik als 2de dame liep en toen zette ik nog alles op alles om haar in te halen, maar het lukte me niet meer. Ik liep die laatste 1,5km net iets sneller dan 5min/km, veel sneller lukte echt niet meer. Ik finishte een 10tal seconden na haar, op 53'55'', wat ik TOTAAL niet had verwacht. Volgens mijn berekeningen zou ik namelijk bijna 58min nodig hebben gehad (lopen tegen 5:15min/km en fietsen tegen 30km/u).  C-UH-RAZY!!! Who is the sissy now!?!

Dilliefied:

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

 

Het laatste stukje lopen ging blijkbaar nog steeds heel vlot. Mede door niet alles te moeten geven tijdens het fietsen (thnx again dude 136), waren de beentjes nog niet verzuurd en liep ik nog steeds ongeveer 12 km/u. Het was een eenzame 1,5km, want ik had bij de eerste 100 meter dude 136 al ver achter mij gelaten.


Aan de finish zag ik op het bord staan: 00:57:48. Say whaaaat??? Mijn optimistische pronostiek was 01:03:00. Dus ik was best tevreden :-D


duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Partners in crime :-)

 

Bedankt Herman om Jess mee te sleuren, bedankt Martine voor de foto's en bedankt The Business Analysts (mijn werkgever) voor het coole triatlonpakje :-)

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Be Wise. Optimise?

I think I did ;-)