31-03-11

Dilliefied: eerste bescheiden verschijning in de pers

Onze eerste - weliswaar bescheiden - verschijning

Op de VTDL homepage: klik hier

& In het Stop & Go magazine editie maart/april/mei 2011:

*Proud*

Stop&Go artikel 1a.JPG

Stop&Go artikel 1b.JPG

Download: Stop&Go artikel 1.pdf

30-03-11

Dilliefied: To run or not to run the Antwerp 10 miles, that’s the question!

Op 17 april staan de Antwerp 10 miles op het programma. What was I thinking? Dat is 16 kilometer AAN 1 STUK lopen

Deze week kreeg in mijn trainingsschemaatje toe.

Op de wishlist van de coach staan naast fietsen en zwemmen, volgende looptrainingen:

  • Maandag: 10km
  • Donderdag: 8km
  • Zaterdag: 9km
  • Zondag: 12km
  • Totaal: 39km!! Roepen

Na mijn knieblessure van vorig jaar sta ik een beetje sceptisch tegenover mijn schema, maar zoals altijd: I like a little challenge :-D

 antwerp 10 miles,over de streep,knieblessure,challenge

Voor niet geïnformeerden: vorige winter liep ik een knieblessure op. De oorzaak is niet duidelijk, maar ik was 2 dagen na elkaar gaan lopen, eerst 8km en dan 13km. Dat deed ik terwijl er sneeuw en ijs lag en ik geef toe dat ik een beetje de clown heb uitgehangen ook (je bent na een tijdje bíjna uitgepraat over eten en dat is het resultaat). Na 10 km van die laatste training voelde ik een serieuze steek in mijn knie, maar we hadden nog 3km voor de boeg tot aan de auto, dus beet ik op mijn tanden. Thuis aangekomen was ik die knie al lang vergeten, maar toen ik een paar uur later door mijn knieën ging om iets op te rapen, dacht ik “JAWADDE”, rolde mijn broekspijp omhoog en daar was ze: de gigantisch opgezwollen knie. Na een bezoekje bij de sportdokter die vaststelde dat mijn knieschijf teveel kon bewegen om normaal te zijn en dacht dat ik mijn meniscus had om zeep geholpen, volgde een MRI scan en het resultaat was: wat gekneusd kraakbeen. Had ik DAARVOOR 3 weken op krukken gelopen???

 

antwerp 10 miles,over de streep,knieblessure,challenge

 

Deze week ga ik dus door, tot mijn knie me het signaal geeft het niet meer aan te kunnen. ALS mijn knie deze week niet overleeft, komen de Antwerp 10 miles in de gevarenzone…

 

To run or not to run the Antwerp 10 miles,

that’s the question!

Beelden: http://www.millan.net/ en http://www.wielertoerist.be/

27-03-11

J&D-ified: Aquathlon Wachtebeke - wet in and out

Onze eigenste triatlon club, de Iron Girls, organiseerde een Aquathlon, in een plaatsje hier ver, ver vandaan ;-) namelijk in Wachtebeke. Voor wie niet zo thuis is in de wereld van triatlons, aquathlons en andere -lons: hierbij wordt er eerst gezwommen en daarna als een gek de loopspullen aangeschoten om vervolgens compleet buiten adem de ziel uit uw lijf te lopen.

We hadden het nochtans niet zo erg verwacht; wat is nu ook 500m zwemmen en 5km lopen voor habitués als wij? HAHA hoe dom van ons :-)

Hier volgt het relaas van een wedstrijd zoals nooit tevoren.

 

Jess - The one with the panic attack

walvis.jpgIk hing als een walvis op de rand van het zwembad en vroeg me af wat ik daar in hemelsnaam hing te doen. Rondom mij leek iedereen gewiekst uit het water te springen richting de wisselzone maar in mij was geen beweging te krijgen.

Met 3 lagen we in baan 2 en we hadden allemaal ongeveer dezelfde tijd in gedachten: ongeveer 10 minuten. In Herderen was het mij gelukt in 9:46 en ik hoopte minstens even goed te doen.

Dit was buiten de paniek gerekend die mij overviel nadat we de helft van het Olympische zwembad hadden afgelegd. Ik zwom in het midden van de drie en had het idee dat we allemaal te snel gestart waren. In no time was ik compleet buiten adem en begon ik te hyperventileren.

Elke keer ik kwam ademen leek het alsof er geen lucht meer bij geraakte, waarschijnlijk was dat ook zo; omdat ik niet rustig genoeg uitademde. Het leek alsof ik maar een week geleden mijn eerste zwemles had gekregen: ik kon er niets meer van! Na een tijd besliste ik dus even schoolslag te zwemmen om op adem te komen en om de andere meisjes een voorsprong te geven zodat ik ruimte had om mijn eigen ritme te zwemmen.

walvis, wedstrijd, sport, zwemloop, wachtebeke, aquathlon

 

Daarna ging het beter, en kon ik heel de tijd redelijk vlug crawl zwemmen. Maar mijn adem vond ik eigenlijk nooit meer terug. Telkens ik aan de kant kwam; nam ik een paar keer diep adem om het volgende baantje te overleven. Overleven, dat is het enige wat ik die 500m lang heb proberen te doen. En elk baantje opnieuw was ik mezelf aan het overtuigen van niet op te geven; hoewel de zin daarvoor erg groot was.

Toch hing ik een dikke 10minuten later dus op de rand van het zwembad te hijgen en te proberen mij uit walvis, wedstrijd, sport, zwemloop, wachtebeke, aquathlonhet water te hijsen. De rest van de wedstrijd zou een makkie worden: 5km lopen, piece of cake?

Niet als je net 10 minuten lang nauwelijks geademd hebt en je amper rechtop kan lopen van de steken in je zij. Er volgde zoals gewoonlijk wat geklungel in de wisselzone en toen begon ik toch aan het loopgedeelte.

De kilometers gingen als volgt:

  • kilometer 1 op 5min25 => okay dit gaat redelijk, als ik dit kan volhouden ben ik blij
  • kilometer 2 op 6min02 => auw auw steek steek! ik stop! ik zweer het! ik stop! ik wandel gewoon uit en foert met die stomme rotwedstrijd!
  • kilometer 3 op 5min21 => oef de steek is weg, let's pick it up Jess! Hier liep ik opnieuw langs de wisselzone en de supporters en kreeg ik wat moed
  • kilometer 4 op 5min02 => ha het gaat steeds beter, waarom ging het niet van in het begin zo vlot? hier haalde ik constant meisjes in, wat mij echt vleugels gaf
  • kilometer 5 op 4min35 => de laatste kilometer, vanaf nu moet het lukken. het is nog maar 5min. op 5minuten kan ik ALLES Hier spoorde ik elk meisje dat ik voorbij stak aan om mij te volgen en ik zei tegen hen "ademen doen we straks wel"
  • kilometer what the F*CK? ik ben er nog niet? miljaar dat parcours is hier weer niet juist?!? okay alles eruit persen wat erin zit.... net geen 2 minuten had ik nodig voor de laatste 425 meter

Al bij al ben ik nog redelijk tevreden, ondanks het mindere zwemgedeelte. Ik kwam immers als 46ste uit het water, maar liep wel een 26ste looptijd, wat me in totaal op een 29ste plaats bracht van de 87 dames.

Wat ik vooral geleerd heb: ik moet dringend wat vaker zwemmen in een overvol zwembad om te leren ook dan kalmte te bewaren en mijn eigen ritme te vertrouwen. Op naar het volgende doel! Rotterdam marathon ;-)

 

Dillie - The one who decided to drink half the swimming pool

Fase 1: 500m zwemmen:

walvis,wedstrijd,sport,zwemloop,wachtebeke,aquathlonHet zwemgedeelte gebeurde in verschillende waves. Naar de vorige waves kijken, had niet echt een relaxerend effect, zeker niet toen ik zag dat Jess al snel in de problemen geraakte. Twintig lange minuten later was het mijn beurt om te sterven. Waarom zat ik toch zo vol zenuwen? Het was mààr 500 m zwemmen en 5 km lopen. Makkie!! … Of niet?

Weer spookte door mijn hoofd: “Waarom schrijf ik me telkens in voor wedstrijden? Ik ben het even kwijt.” Na enkele - wederom lange - seconden wachten in het koude water met de hand verplicht op de rand van het zwembad, ging het startschot. Zoals te verwachten was, hadden de zenuwen me de das om gedaan en was ik als een kip zonder kop vertrokken. Niet slim, want na de eerste 50 meter werd mijn ademhaling al zwaar en wist ik, dat het heel moeilijk zou worden. Al bij de 3de baan leek het alsof ik een poging deed om het zwembad leeg te drinken. Na 400m vroeg ik hijgend aan de ‘baanbewaarster’ of ik wel degelijk nog eens moest vertrekken. “Ja ja” klonk het vrolijk… Nog 100 meter later mocht ik me dan eindelijk uit het water hijsen, wat blijkbaar ietsje vlotter leek te lukken dan bij sommige andere, gestrande dames.
Deze proef tikte ik af op 11:39, wat in vergelijking met de zwemtest 1 week geleden 17 seconden sneller had moeten zijn. Dat is dus wat stress me gekost heeft :-)

 

Fase 2: 5km lopen… + 0,5 om het af te leren

walvis,wedstrijd,sport,zwemloop,wachtebeke,aquathlonNa het uitputtende gevecht met het water, wandelde ik naar de wisselzone i.p.v. te lopen om op adem te komen. Met mijn nieuwe lock laces schoot ik snel mijn schoenen aan, maar de broek met ietwat te nauwe pijpen om er gewoon in te springen, was niet de beste keuze. Ah well… een minuutje meer of minder… 
Intussen kwam verstrooide Kaat me voorbij gezoefd, niet beseffend dat haar spullen vlak naast de mijne stonden. Hihi
Meteen nadat ik begon te lopen, kreeg ik te maken met een klotsende maag en giga-steken in mijn zij, waardoor ik zo krom als een banaan liep. Zelfs lopen met gestrekte armen en gebalde vuisten bracht geen soelaas. Edith, die een tasje extra was blijven drinken in het zwembad, kwam voorbij geschoten en lachte me even wat moed toe :-D 
Na de eerste ronde van 2,75 km trok de stekende pijn stilaan weg en kon ik ‘volle gas’ geven! De laatste km kreeg ik er zelfs nog een sprintje uit geperst en finishte op 46:56 met de originele aankondiging: “Odile Desbeck komt aan, van het ‘Over de finish geval’ van de VTDL”…

Over/onder/voorbij/naast de Streep/finish/witte lijn/inzakkende-finish-boog: whatever :-D

Conclusie: Niet wat ik gehoopt had, maar zeker niet slecht. Volgende keer doe ik het beter!

Note to myself: CALM DOWN! Dan verloopt alles vlotter. En verder zal ik nog hard mogen oefenen op het zwemmen, wat voor mij duidelijk het pijnpunt is.

Volgende doel: Antwerp 10 miles. Yiha!

Ook een dikke proficiat aan Edith, Kaat, Gwen, Bert en de andere moedige deelnemers!

20-03-11

Dilliefied: ‘Over De Streep’ – conditietesten en eerste interview

voer sleutelwoorden in19 maart: de dag waarop het lentezonnetje scheen en ik voor de 2de keer samen kwam met Stijn en de andere Over De Strepers.

 

Net als de eerste keer, stonden we om 10u klaar in’t Sportkot te Leuven, deze keer om conditietesten te ondergaan. De ene was al wat frisser dan de andere. Arme Griet, die was zo ziek geweest dat ze na 2 weken training een opgelegde pauze moest inlassen en tijdelijk geen teen in’t zwembad mag steken. Testen afleggen zat er voor haar niet in, maaaaaar dat betekent wel dat ze van haar off-pool-time gebruik heeft kunnen maken om onze smoelkes in volle actie op beeld vast te leggen. Ik ben benieuwd naar het resultaat!

 

 

Eerste opdracht: de zwemtest

istockphoto_11945855-chronometer.jpgNa wat opwarmen en technisch bijsturen was het tijd om zo ver mogelijk te zwemmen op 20 minuten tijd. Ik had niet echt een idee van hoe ver ik zou geraken, dus besloot ik gewoon zo gecontroleerd en regelmatig mogelijk te ‘gaan met de banaan’ zonder zelf te tellen. Het typische “vrouwen kunnen 2 of meer dingen tegelijk” is jammer genoeg niet aan mij besteed. Ik doe liever 1 ding goed dan dat ik weet hoeveel lengtes ik zwom en daardoor half het zwembad uitgedronken heb :-)

Mijn enige referentiepunt was de meeting die Iron Girls-coach Joost gedaan had op 400m en dan kwam ik op iets rond 9min 35sec (weet niet meer exact). Na 20 (lange) minuten viel het verdict: 880 meter! Dat is toch al een tijdswinst van een halve minuut op 400m en een volle minuut op 800m (en zelfs iets meer, want je moet de vertraging door vermoeidheid eigenlijk ook tellen)!

 

over de streep,triatlon,sport,vtdl,conditietesten

 

Bij wijze van korte pauze, hebben we na het zwemmen even de agenda’s samen gelegd om de ODS wedstrijdkalender op te stellen.

 

 

Mijn wedstrijdprogramma zal er grosso modo zo uitzien:

 

  • 26 maart: zwemloop Wachtebeke
  • 17 april: 10 miles Antwerpen
  • 8 mei: 1/8 Geel
  • 29 mei: Sprint Zwegem of Brasschaat
  • 19 juni: 1/4 Retie
  • 3 juli eventueel nog 1/8 of 1/4 Kortrijk
  •  21 juli: 1/4 Kapelle-op-den-bos

 

Verder wachten we nog even de vorderingen af, mogelijke opties na de 21ste zijn:

 

  • 14 aug: Lommel of 21 aug Wommelgem of Steratlon
  • 28 aug: 1/4 Viersel (hoewel te dicht tegen Zwin)
  • 7 sept: 1/4 Zwin Knokke

 

Leuk, zo een overzichtje van wat je te wachten staat :-)

 

 

Tijd voor de looptest!

 

over de streep,triatlon,sport,vtdl,conditietestenDe bedoeling was na elke ronde van 400m op een atletiekpiste 2 seconde te versnellen gedurende 8km. Na elke ronde een rustpauze van 1 minuut om aankomsthartslag en vertrekhartslag op te meten. Om af te sluiten daarna nog eens 1000m alles geven. Tegen dan waren mijn benen hopeloos verzuurd, waardoor ik niet vooruit leek te geraken en mijn hartslag niet meer zo hoog kreeg als de laatste ronde ervoor.

Toegegeven: ik was als een gek vertrokken, ookal had Stijn ons aangeraden dat niet te doen :-) Daarna dook de hartslag verrassend snel terug naar beneden.

Benieuwd welke invloed deze testen zullen hebben op de volgende schemaatjes ;-)

 

 

 

Gedaan met afzien, nu interview!

over de streep,triatlon,sport,vtdl,conditietestenBij de laatste loopmetertjes was ondertussen VTDL lady Sofie ons komen vergezellen. Zij heeft eerst onze door de zon en inspanning rode koppies kunnen aanschouwen (ok ok vooral mijn koppie was rood en is dat nog steeds), om daarna elke Over De Streper apart te interviewen voor het magazine ‘Stop & Go’. De editie met ODS’ers van vorig jaar kan je hier bekijken.

Haar eerste indruk van de ODS lichting dit jaar: Leuke, spontane groep, waarin iedereen het heel goed met elkaar schijnt te kunnen vinden. Er wordt serieus wat afgelachen. --> CORRECT! Stoer

 

Tussen de soep en de patatten leerden we ook nog even beide wielen van het racemachine uithalen en correct weer insteken en een band vervangen. Poepsimpel, zo blijk!

 

Tot slot: we weten nog steeds niet hoe onze ODS pakjes er gaan uitzien. We kunnen alleen hopen dat ze niet volledig wit zijn. Je zou anders maar genante toestanden kunnen voorhebben:

 

 

Met dank aan Steven voor de illustratie Lachen

 

Bezoek ook gerust eens de officiële VTDL blog en de persoonlijke blogs van mijn ODS collega’s:

 

Steven 

over de streep,triatlon,sport,vtdl,conditietesten

 

 

Nancy

over de streep,triatlon,sport,vtdl,conditietesten

 

Griet

over de streep,triatlon,sport,vtdl,conditietesten

17-03-11

Dilliefied: Dillie-style zwemtechniek - advies gevraagd!

De natuurlijke Dillie-Style zwemtechniek staat nog niet helemaal op punt. Zonder op iets te letten ziet het eruit alsof ik waterballet aan't doen ben (let op de hoogzwaaiende armen):

 

Wel elegant, niet? :-)

Na de commentaar van Coach Joost, zijnde: sneller uithalen, ellebogen hoger trekken, minder met de armen zwaaien, ziet het er al ietwat gestroomlijnder en minder whale-ish uit:

 

Ik doe wel iets vreemds met mijn handen, maar weet niet goed wat. Nu een beetje meer gorilla-houding (minder overslag, armen breder insteken) en we zijn op de goeie weg.

Klein detail: ik lijk op het 2de filmpje met 'betere techniek' toch minder snel te gaan... hmmm... er is nog werk aan de winkel! 

Iemand nog tips? Lemme hear it!

20:30 Gepost door Dillie in Sport | Permalink | Commentaren (17) | Tags: zwemmen, zwemtechniek, crawl, triatlon |  Facebook |

14-03-11

J&D-ified: Wie zijn wij nu eigenlijk?

Omdat er steeds meer nieuwe lezers op onze blog terecht komen... Een klein woordje uitleg. Wie zijn wij eigenlijk?

Jess: The Black One

Hello, I'm Jess. Jess, No More, No Less:

jessica.jpg

Ik werd geboren in de zomer van ’82 in hartje Antwerpen maar week uit naar Hombeek om mijn leven te delen met mijn ventje (Bert) en 2 maffe katten (Professor en Misty). Als kind deed ik jarenlang ballet, maar de puberende Jess haatte sport en weigerde een druppel te zweten. Later ging ik toch maar wat fitnessen, alleen maar omdat ‘ze’ zeiden dat je hoort te sporten. In december 2006 zat ik in een emotionele dip en raadde iemand me aan om te beginnen met Start To Run; niet eens omwille van de sport, maar omwille van het mentale opkikker-effect.

Zonder veel verwachtingen begon ik eraan, maar al gauw was ik helemaal verslaafd en ontsnapte ik 3 keer per week naar het Vrijbroekpark voor mijn half uurtje me-time. Na mijn eerste 5km ladies run had ik ook de smaak voor loopwedstrijden te pakken en er volgden een boel 10km en 10mijl afstanden, een paar keer de 20km van Brussel, en in oktober 2009: mijn eerste marathon in Eindhoven.

Nadien liep ik marathons in Antwerpen en Luxemburg; maar begon ik uitgekeken te geraken op enkel maar het lopen alleen. Ik had intussen een koersfiets en leerde genieten van fietstochtjes als afwisseling van het lopen. In de zomer van 2010 volgde ik een aantal lessen crawl en het triatlon idee was geboren. Ik deed een duatlon en een just4fun triatlonwedstrijd mee en nadien nog twee 1/8ste triatlons.

Inmiddels ben ik aangesloten bij triatlonclub “Iron Girls” en train ik ettelijke uren per week de 3 verschillende disciplines. In april zal ik de marathon van Rotterdam lopen, om me daarna volledig in het triatlonseizoen te smijten. Ik droom van een halve en zelfs een hele Iron Man en kijk soms nog verbazend achterom naar de weg die ik heb afgelegd. Nu geniet ik ontzettend van sporten en hoop ik anderen te inspireren en te motiveren.

Alle grootse dingen begonnen ooit met één klein idee, één klein stapje, één kleine verandering…

Make it happen!

Odile: The White One

Ik ben Odile, aka Dillie, Didly, Owdelie (met Britse tongval), Hadil (met Arabische tongval)… however you wanna call me ;-)

dillie.jpg

Ik ben geboren 1982 in het Brusselse en ben daarna met mams en zus naar Mechelen getrokken. Ik woon nu alleen in mijn eigen huisje in Muizen. Na de werkuren, smijt ik mij net als mijn medeblogster Jess in: kokkerellen (of gezonde voeding in al haar facetten) en triatlon. Waar ik kan, prop ik mijn 3de passie ‘visagie’ er ook nog tussen :-)
Voeding lijkt voor de meeste mensen misschien evident, maar ik hoor velen vragen: waarom triatlon?

Wel… Ik ben al mijn hele leven een slechte slaper. Moeilijk inslapen, wakker liggen, schaapjes tellen, wakker worden en niet terug in slaap vallen, name it, I’ve seen it!
“Teveel energie (op de verkeerde moment)” was de diagnose. Dus ging ik 2 jaar geleden op zoek naar een sport die ik kon beoefenen wanneer IK dat wilde. Geen fitness wegens ‘te saai’, geen dansles wegens ‘niet kunnen onthouden’, geen vele andere sporten wegens ‘te duur, op uren die niet passen, niet vermoeiend genoeg, te gevaarlijk’. Dus kwam ik uit bij Start To Run met Evy Gruyaert: qua timing makkelijk in mijn drukke planning in te passen, ik had alleen een paar goede schoenen nodig en hoefde nooit veel voor te bereiden (dus geen excuses om een loopje over te slaan). En weg was ik! Zo kreeg ik na enkele trainingen al gauw de smaak te pakken en begon het te kriebelen om een wedstrijd te lopen… daarna nog eentje… En jawel, ik ging steeds verder en sneller! Kickeuh!

In het voorjaar van 2010 geraakte ik aan de praat met fietsfanaten. Zij wisten hun enthousiasme al snel over te brengen, want ik liet me overhalen om deel te nemen aan een just 4 fun duatlon. Maar ik had geen koersmachien én geen budget voor iets waarvan ik niet zeker wist dat ik het überhaupt leuk zou vinden… Onder het motto “als je wil, kan je” en vervolgens “just do it”, kocht ik een goedkoop Decathlon-fietsje en schreef ik me in. Na de wedstrijd was ik ook voor de fietsdiscipline volledig verkocht. En je raad al… het duurde maar enkele maanden voor ook de 3de discipline op mijn verlanglijstje stond.
Eind juni plonsde ik (je kon het nog niet echt zwemmen noemen) voor het eerst het zwembad in voor een les crawl. Zoals waarschijnlijk iedereen doormaakt, was het begin rampzalig. Ik was na 1 lengte buiten adem en had moeite om te geloven dat dit ooit ‘moeiteloos’ zou gaan, maar ik hield koppig vol. En met resultaat, want ondertussen zwem ik al toch een aardige afstand aan een redelijk tempo en dat zonder buiten adem te zijn.

In september nam ik bij wijze van test deel aan de 1/8 triatlon in Mechelen. Halverwege het ijskoude waterparcours dacht ik “Waarom heb ik me ingeschreven? Waarom doe ik mezelf dit aan?” Maar na de finish kon ik alleen nog denken: “Zou ik dat nog beter en sneller kunnen doen als ik er goed voor train?”
Het antwoord is “ja” en dat brengt me bij mijn doel voor 2011: Een 1/8 triatlon sneller dan mijn eerste, daarna een ¼ triatlon en uiteindelijk een ½ triatlon. Het jaar erop zou het jaar worden waarin ik een volledige triatlon uitdoe. Mogelijk? Realistisch? Geen idee, maar ik ga het zeker proberen ;-)
Dit jaar (2011) heb ik het geluk geselecteerd te zijn voor het project ‘Over de Streep’ van de VTDL en zal Stijn Demeulemeester mij door deze doelen gidsen.
(PS: ik slaap intussen als een roosje :-))

Met deze blog hoop ik mensen te inspireren, op ideeën te brengen en hopelijk te motiveren gezonder te eten en aan sport te doen.

Veel leesplezier toegewenst!

20:13 Gepost door Jessica Berden | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-03-11

Dilliefied: Over de Streep – Einde week 3 overleefd

Het moeilijkste aan triatlon? Planning!

 

We zijn inmiddels 3 weken verder na onze eerste Over de Streep bijeenkomst.

De eerste team-meeting diende voornamelijk om te kijken hoe we onze plan trekken in de verschillende disciplines en daar al wat bij te sturen. Op basis daarvan werden onze eerste persoonlijke schemaatjes opgesteld. De eerste 2 ‘inloop’-weekjes gingen redelijk makkelijk.

 

Toegegeven: het uitgebreide zwemschema en de technische termen in de loop- en fietstrainingen vroegen om verduidelijking: 25 SS: 1x An 3x Bn (pijlhouding), technisch snel lopen, 4 X 30” bollen (bij het lopen), 2km Reg - 2km ext duur zone (hf 152 – 164),… Say whaaaaaaaaat? Maar na een woordje uitleg van Stijn was het weer helemaal helder :-)

 

Dan volgde week 3… Op het schema stond:

2 x zwemmen: 2,5km in totaal

2 x fietsen: 50km in totaal

2 x lopen: 15km in totaal

 

over de streep,sport,triatlon,planning,mission impossibleUiteraard had ik al een just-4-fun-Pilates les gereserveerd op woensdag. Daarnaast lag al weken lang een avondje met de MTV ladies op het programma en MOET er ten minste 1 rustdag in je planning. Ik werk fulltime in Brussel, wil heel de dag ook deftig eten en moet ook af en toe een wasmachientje vol gooien kwestie van af en toe iets anders te kunnen aantrekken. Hmmm… Impossible? Naaaaah, that’s only what it LOOKS like Knipogen

 

Dus zag mijn weekplanning er zo uit:

  

Maandag: rust (that was the easy part)

 

Dinsdag: 1,36km technische zwemtraining bij Iron Girls, rechtstreeks na het werk

 

Woensdag: Pilates (Auwtch, dat heb ik mezelf aangedaan)

 

Donderdag: 6,2 interval looptraining (’s morgens, want ’s avonds gingen we uit eten)

 

Vrijdag: 16,2km UC fietstraining, voor het avondeten

 

Zaterdag: om 10u ’s morgens: 1,65km ext duur zwemtraining + 9km ext long run (Met dank aan Over de Streper Steven voor de psychologische begeleiding :-)), daarna een grote spaghetti lunch

 

Zondag: eveneens om 10u ’s morgens: 39,2km ext duur lang fietstraining met de enige Iron Girl die mee het motregen weer trotseerde: Leen-zonder-facebook :-)

En na het kuisen van mijn koersmachine WAS IK KLAAR, SJAK SJAK SJAK SJAKAAAAAAAAAAA!

 

Totaal: Dat maakt dus dat we komen op een totaal van 7u37 min Lachen

 

56886_vergaderen3.jpg

 

Hup naar week 4!

07-03-11

Dilliefied: Eat out of your pantry day

Wat doe je als je thuis komt, honger hebt en niet echt iets voorzien hebt of naar de winkel geweest bent?

Ik hoor al: Pizza bestellen, frietje steken, durumke halen,...

But noooooooo, Dillie isn't!

Ik trok vandaag de kasten open en dacht "Wat past er bij elkaar?" en vond:

  • Fallafel mix
  • Een advocado
  • Een tomaat (die wou niet mee op de foto)
  • Zwarte olijven (met pitten dedju! Zelf ontpitten dus! Roepen)
  • Een citroen
  • Naan brood (David: opgepast, Koriander-alarm! Maar je proeft het niet echt :-))
  • Jungle peanuts
  • Sesamzaad
  • Garam masala (kruidenmix, ruikt een beetje naar speculaaskruiden, maar hartiger)
  • Chilikruiden

Picture 008.jpg

Bereidingswijze:

Aangezien ik even boos ben op mijn grote messen, na de bloedvergieten vorige week, doe ik dit met een patattenmeske :-)

Maak de fallafel bolletjes met de mix volgens de instructies op de doos. In dit geval, easy: de mix + 140ml water. Ik heb hier de chilikruiden en garam masala toegevoegd.

Bak de tomaten kort (gewoon om ze zachter te maken en er wat vocht uit te krijgen).

Rooster even de jungle peanuts en sesamzaadjes in een droge pan om de smaken te doen vrijkomen.

Hol de advocado uit en snijd het vruchtvlees + de zwarte olijven in stukken.

Maak het Naan brood lichtjes vochtig en verwarm in de oven of broodrooster.

Serveer het brood met alle andere ingrediënten en voor de liefhebbers: sprenkel er een beetje citroen over (niet teveel of het smaakt allemaal naar... citroen Tong uitsteken ).

YUMYUM!

Picture 009.jpg

Enjoy!

05-03-11

Dilliefied: Uitgetest – Dillies spiertraining achter raampje met rode lampen

Via het geweldige must-subscribe-to ‘groupon’ kocht ik een tijdje geleden een toegangspasje voor 6 sessies spiertraining in rode spotlights of…. de infrarood cabine. 

afslankhuys.jpgDe place to be was: ’t Afslankhuys in Antwerpen. Ik moet toegeven dat de naam me even weerhield van ernaartoe te gaan. Ik vreesde dat ik me met mijn ‘door de maatschappij als normaal bestempeld’ figuur niet welkom zou voelen in het huys der afslankende Michelin mannekes, maar dat draaide gelukkig anders uit. Ook mensen met een ‘normale’ BMI hebben soms deegrolletjes waar ze vanaf willen, dus: Off to Antwerp to lose some dough!

Hoe gaat het nu in z’n werk?
Je neemt je sportkleren en een handdoek mee, no shoes. De eerste keer dat je er gaat sporten, wordt een programmaatje op maat opgesteld, toegespitst op de zones die je wil ‘corrigeren’. Daarna ga je onder begeleiding van een trainer in de cabine liggen met infraroodlicht. Laat je niet misleiden door het woord ‘liggen’, want het half uurtje dat je in die cabine spendeert, dient niet om te mediteren, in tegenstelling! 30 minuten lang voer je een reeks oefeningen uit. Door de aangename warmte van de cabine en de intensiteit van de oefeningen (no pussy workout) moet je je geen zorgen maken: je zweet Lachen

 

Ter illustratie…

Fase 1: Dillies ‘Pilates Brug’ in de infraroodcabine:

 

infrarood cabine,spiertraining,ontspanning

 

Na de ‘martelsessie’, mag je naar fase 2, de ‘ontspanningssessie’ en word je in een gesloten (eveneens infrarood)cabine gestoken waar je 20 minuutjes kan ontspannen (en mediteren als je wil :-) ). Voor mensen met een beetje claustrofobie – net als ik – het koppie steekt eruit, dus no stress :-) Voor deze fase moet je wel even tot op je ondergoed strippen Lachen

 

Fase 2, aka de ‘ontspanningssessie’. Die rode tsjoep hebben ze eraf gehaald :-)

 

ontspanning.jpg

Nu vraag je je misschien af waarvoor dat goed is? Wel de cabine wordt verwarmd tot +/- 37°C en de infrarood lampen zorgen voor een warmte-straling die tot 4 cm onder de huid binnendringt. De lichaamstemperatuur zal 0,7 graden stijgen en dat lokt een reactie van het lichaam uit:

  • Relatief koud bloed wordt naar de huid geleid, waardoor de haarvaten in de onderhuid open gaan.
  • De bloedcirculatie versnelt en de onderhuid krijgt nieuw, zuurstofrijk bloed.
  • Afvalstoffen komen met het zweet naar buiten.
  • Het vetweefsel gaat sneller verbranden.


Dus: snellere vetverbranding en minder spierverzuring. Nice huh? :-)

 

Bijkomend detail: Ter plaatse zijn ook voedingsdeskundigen aanwezig die je met raad en daad bijstaan om je voedingspatroon wat bij te schaven. Dat verklaart ook meteen het prijzige karakter van deze training in de spotlights :-)

  

Mijn conclusie: zeker een goeie training, ongetwijfeld mét resultaat, maaaaar zoals elke vorm van sport: niet voor luilakken!

 

Binnenkort meer ‘losing the dough’ nieuws! Stay tuned Lachen