15-05-11

Dilliefied: Bye bye evenwicht, hallo beton

15 mei: een zonnige, doch winderige dag die nog even zal nazinderen

Plan: koppeltraining: 40km fietsen + 10km extensief duurlooptraining. En dat vlak na elkaar.
Deelnemers: Jess & Dillie
Weersomstandigheden: very windy
Lichamelijke toestand bij vertrek: topvorm!

Zondag, de IDEALE dag voor een koppeltraining, nietwaar?
Wisselzone klaarmaken (=auto van Bert), schoentjes aan, helm op, garmin actief en goan met de banaan!

Ondanks de wind was het lekker cruisen, af en toe ging de wind liggen of hadden we hem in de rug en haalden we 34 km/u. Het ging vlotjes tot we een brugje over moesten…
Klein beetje afremmen om het bochtje te kunnen nemen… oeps… nog wat te dicht tegen de kant… nog even bijsturen… Zand? Grind? Daar had ik geen rekening mee gehouden in mijn berekening!!

FLATCH!!! Dillie ging onderuit! (Hierover helaas geen details, wat toen gebeurde is momenteel een zwart gat in mijn geheugen.)

227264_1980220778940_1045793174_32363264_5384486_n.jpg

Next thing I know: Ik lig op mijn rug, fiets iets verderop (ik ben dus uit mijn kliks geraakt :-DDD), eventjes was alles wazig, hoofdpijn en pijn… overal. Jesske die op verbazingwekkend snel tempo uit haar kliks geraakt is, heeft kunnen uitwijken en stoppen, kwam met een bezorgd gezichtje boven mij hangen om te zien of ik ok was.

Het mag gezegd worden: Jess, knap staaltje stress management!
Ik hoorde Jess meteen vragen: Waar doet het pijn? Blijf liggen! Voel je iets aan je rug? Knieën? Polsen? Ellebogen? Dillie, blijf nog heel effe liggen (want ik probeerde overeind te krabbelen), anders ga je mottig worden! Jawadde, die helm is volledig kapot!

Picture 105.jpg

Het grappige is dat ik zelfs na zo’n valpartij blijkbaar mijn gevoel voor humor niet verlies. Vanop de grond en nog ietwat aan het creperen van de pijn, was ik al snel weer aan het joken met Jess. Dat verzachtte de pijn een beetje :-) Hilarisch, achteraf bekeken!

Even later lukte het weer om recht te staan. Nog even de fiets gecheckt, maar die scheen niet al te veel klappen te hebben gekregen. Met de kapotte helm terug op het hoofd, een pijnlijke heup en elleboog, kroop ik terug op de fiets om huiswaarts te keren. Die training hebben we dan toch maar stop gezet. :-)

Moraal van het verhaal… en dat wil ik alle triatleten of fietsers op het hart drukken: Hoe idioot die helm er ook uitziet, WEAR THE DAMN THING! Hij heeft mij zonet een niet zo aangenaam bezoekje aan het ziekenhuis uitgespaard!

Anyway, mooi excuus om een nieuwe helm en fietstrui te kopen. Die laatste is nu doorzeefd met schuurgaten. :-)

Commentaren

Gelijk heb je, een helm is onontbeerlijk. Gelukkig vallen de blessures mee, aan de helm te zien moet het toch een ferme smak geweest zijn.

Gepost door: herman | 15-05-11

Reageren op dit commentaar

Fijn datje er nog kan mee lachen en SUPER dat het niet ernstig is, aan zo'n snelheden kan er veel gebeuren ! Ik ben het helemaal met je eens, fiets (koersfiets of MBT) op = helm op !

Gepost door: kaat | 15-05-11

Reageren op dit commentaar

gelukkig is 't goed afgelopen! Als je die helm zo ziet, had het een pak slechter kunnen aflopen hé. Ik ben zo ook eens zwaar tegen de vlakte gegaan en had er toch een hersenschuddig aan overgehouden (en droeg ook een helm, gelukkig maar...).

Gepost door: Ruthje | 15-05-11

Reageren op dit commentaar

Als coach heb ik toch wel mijn bedenking bij jullie idee van een koppeltraining. 40km fietsen en 10km lopen noem ik eerder een kwarttriathlon zonder het zwemmen! Doet me denken aan mensen die duurlopen doen van 38km doen als training voor een Marathon... Als koppeltraining is 10' lopen na je fietstraining echt wel voldoende hoor!

Dirk

Gepost door: CoachDirk | 15-05-11

Reageren op dit commentaar

Las bericht op triatlonforum...
Ik ga ook nooit zonder helm buiten... Al val je tegen 10 per uur... verkeerd neerkomen... en het kan zeer slecht aflopen... en dat heb ik er niet voor over. Er is altijd wel risico maar als we het wat kunnen uitsluiten...

Hopelijk niet teveel schade voor de rest...

Gepost door: Steve | 15-05-11

Reageren op dit commentaar

Bwa... rekening houdend met hetgeen had KUNNEN gebeuren, heb ik niet veel voor. Bult op mijn hoofd, stijve nek, elleboog en onderrug geschaafd en knie een beetje blauw. Nothing too bad... ;-)

Gepost door: Dillie | 16-05-11

He dillie,

Hopelijk vlug genezen zodat je er terug kan invliegen.

Gepost door: nancy | 16-05-11

Reageren op dit commentaar

@ Dirk 38km voor marathon kan echt wel goed zijn.Alles hangt van niveau af.Ik ken. Toplopers. Die boven de 42km lopen als voorbereiding.Dus als de dames is zon hebben in een koppeltraining met aansluitend 10km lopen,kan ik aanbevelen .Maar dan wel af en toe...

Gepost door: geert | 24-05-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.