29-06-11

J&D-ified: Alle wegen leiden naar… onze blog!

De mensen komen met de raarste zoektermen terecht op onze blog en aangezien Jess en ik regelmatig in een deuk liggen, wilden we de leukste met jullie delen :-) Bij wijze van illustratie: inclusief bijhorende afbeelding als je op de termen googelt. Weiiiiiird!

 

1A8CAVOYFQECAYMVT9NCAE0ABRCCA0QXHIQCAD47M67CAWHTWBOCAO8FY69CAN5YO1GCATVX684CAU12UYJCA86R2M0CAM9HR7KCANJRL3HCAP3AZLWCAX93CORCAFXRGU1CA2M34M7CAW3W8RXCA2Z4ZG6.jpg(ass) whipping: 6 hits, we DO whip some ass ;-)

 

 

 

dillie_2.jpgdjoni lachend en you loka: wa taal is da, google beeld = freaky

 

 

 

 

DSC00242.JPGbegluurt worden stijve: duidelijk iemand met issues and very bad spelling skills

 

 

 

rsz_untitled2.jpgfoetsies klaar of niet: uh?? Sure…

 

 

 

Piss%20off.jpgin wetsuit geplast: ah well, we all do it, relaaax. Instructies voor Piss-Off op de website: “if you're thinking of selling your wetsuit and you have stained your wetsuit with urine from pissing your pants like an infant, you will beat the piss smell and bacteria with this solution! 6 x washes per bottle (use every month if you piss your pants a lot!)”

 

 

 

gallery_4192_161_8183.jpgis baking soda goed voor donkere vlekken: euhm…

 

 

 

untitled.jpglichamelijk moe na roparun: duuuuh what did you expect

 

 

 

 

het-selecteren-van-het-juiste-ras3.jpglosse knieschijven na het zwemmen: schouders, ellebogen, ja… maar knieschijven?

 

 

 

 

 

 

Official-Alice-in-wonderland-posters-alice-in-wonderland-2009-9577642-1280-1024.jpgmythische koekjes: koekjes van mytische figuren of....?

 

 

 

 

Y93CAH2H309CAK4Y71LCA0WI3KKCAAEC8F6CAKNH2QZCA3T9SWUCAO5PRIZCA5XI975CA2B7GE7CAYKV3GCCAOHZC1RCA0CI1K2CAXAK8XACAFB03XTCAUWGO29CANJR9UXCA7G7OZKCANPDAJ4CA0SGGQ7.jpgsauna jona gluurders / sauna jona swingers / sauna gezien 2011 geschoren: die hadden we niet zien aankomen zenne, (check onze post)

 

 

 

26531.jpgwaterballetstaeg zwevegem: ok, mijn zwemtechniek in Zwevegem stond nog niet op punt, but no need to insult me!

 

 

 

faces.jpgover jezelf praten in de derde persoon: Jess doet dat ook vaak, helemaal ongevaarlijk…

 

 

 

 

minxflowerpower2.jpgTarte-4-day-stay-mascara: ok, now you totally lost us

 

 

 

Keep on googling folks!

20:38 Gepost door Dillie in Blog | Permalink | Commentaren (6) | Tags: zoektermen, google, blog, weird stuff |  Facebook |

19-06-11

J&D-ified: Triatlon Retie: 2*DNS

KAK.jpg

We hoeven niet echt te vertellen hoe we ons voelden.

Hoewel we moeten toegeven dat de overvloedige regen en wind ons stiekem deed gniffelen dat wij daar niet in hoefden te triatlonnen, want zo zijn we dan weer wel ;-)

 

Even een status opmaken:

Dillie: Pijn aan voet veroorzaakt door steunzool en pijn aan elleboog veroorzaakt door zwemmen of slechte fietspositie?

Jess: Pijn in linkerschouder door aanpassing van zwemtechniek na 9 maanden een fout te maken die nooit iemand was opgevallen? Mogelijke pijn in knie na overenthousiaste Roparun.

 

Conclusie: meedoen in Retie zou pijnlijk zijn geweest, niet zo leuk en dus een heel slecht idee. We willen de komende maanden namelijk nog andere leuke wedstrijden doen, dus moesten we een beslissing nemen, wat niet eenvoudig was.

We hebben naar ons lichaam geluisterd: beter nu rusten en nadien weer volop kunnen gaan met de banaan, dan nu perse te willen meedoen en misschien de rest van het seizoen out liggen.

We speelden vandaag dus de rol van supporter en konden zo toch onze triatlonnende vriendjes spotten:

IMGP1352.JPG

Bert aan het vlammen

IMGP1363.JPG

Steven die het nog aan het uitleggen was

IMG_2986.JPG

Deze mannen genieten van het vrouwelijke gezelschap: Gwen gesandwiched

IMGP1341.JPG

Wim vliegt voorbij

IMGP1344.JPG

Tinneke die een prachtige 5de plaats haalde op de 1/8ste

IMG_2947.JPG

Edith vlak voor de wisselzone

IMG_2943.JPG

Nancy die duidelijk geen schrik had van het natte wegdek in de bochtjes

 

Tijdens het supporteren wisten wij ons uiteraard wel te amuseren met de middelen die we ter beschikking hadden

IMG_2953.JPG

Odile bewaakt het gerief van Bert met haar leven
(lees: hoofd - het enige dat nog niet echt stuk is)

IMGP1348.JPG

Jess placeert een dansje om de regen weg te houden

En we kregen er geen genoeg van

20:59 Gepost door Jess | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

17-06-11

Jessified: Triatlon Retie: voorbeschouwing

De kwarttriatlon van Retie op 19 juni… Toen we ons ervoor registreerden leek het nog ver weg. Heerlijke weekends en drukke tijden op het werk maakten dat de afgelopen weken zo snel voorbij vlogen dat Retie opeens héél dichtbij is gekomen. Nog twee keer slapen en we liggen in de koude vaart te watertrappelen.

415927-f62836d27124a428f1c2bbf50a285177.jpg

Bron: http://www.bloggen.be/himpemathieu

Vorige week ging ik open water zwemmen met Lionel van de Isostar Challenge. Hij had zondag zijn eerste triatlon (meteen een kwart) en wou zijn wetsuit toch eens één keer getest hebben alvorens dat avontuur aan te vatten (hij heeft dat overigens SUPERGOED gedaan!).

lionel.JPG

PROFICIAT LIONEL!


In zijn schema stond: 4 keer 5min zwemmen en 1 keer 20min. We zwommen van boei naar boei, begeleid door een vriend van hem in een bootje. Ik oefende heel de tijd op oriënteren op bomen, palen, huizen en de boeien. Ik moet zeggen dat ik deze keer bijzonder weinig overbodige meters zwom.

Bovendien was het stukje waarin we 20min aan één stuk zwommen een zeer goede oefening voor het zelfvertrouwen, want in open water had ik dat nog nooit gedaan en het ging prima. Ik leerde ook dat ik kon blijven zwemmen ondanks kuitkrampen, ook toen geraakte ik nooit uit mijn ritme.

Retie wordt dus weer een goede test! Steven had het idee dat ik misschien even moet beginnen met schoolslag zodat ik niet van in het begin buiten adem ben, even zien dat ik plaats heb en dan pas beginnen crawl zwemmen. Ik ga deze tactiek zondag dus toepassen, in de hoop dat ik dan eindelijk eens deftig vooruit zal geraken. Ideaal zou het zijn als ik ongeveer een half uur over doe over de 1500 meter. Momenteel heb ik wat last aan mijn linkerschouder maar ik hoop dat dit me zondag niet echt zal hinderen.

kramp.jpg

Bron: http://cards.boomerang.nl/kaarten/schaap/kramp


Wat het fietsen betreft: het wordt niet te warm (een graad of 19) maar er zou veel wind staan. Ik wil proberen toch ongeveer 30km/u te rijden, eens zien of ik dat 40km lang volhoud. Jammer genoeg mag er deze keer niet gestayerd worden, then again, we zijn toch maar met een 15tal vrouwen voor de kwart en bij mannen mag je toch nooit stayeren.

Voor het lopen hoop ik vooral dat ik geen last zal hebben van mijn linkerknie, welke tegen het einde van de Roparun wat lastig begon te voelen. Ik liet hem toen intapen door de kiné, om de belasting te verminderen en tijdens de wedstrijd zal ik voor de zekerheid mijn kniebandje aandoen. Het staat vast dat ik meteen stop als het pijn begint te doen, ik wil de rest van mijn seizoen niet hypothekeren door nu perse te willen blijven lopen. Mogelijk zal er dus een DNF naast mijn naam staan; maar wakker zal ik daar niet van liggen.

Ik ga ervan genieten: lekker dobberen in het water, cruisen op de fiets en naar alle waarschijnlijkheid ook gewoon blijven pappen als ik eenmaal begin te lopen. Het is behoorlijk zeker dat ik als laatste finish, als ik de tijden van vorig jaar zo zie... maar iemand moet laatste zijn hé, dan heb ik dat ook eens meegemaakt :-)

BRING IT ON!

 

(maar nu nog een beetje slapen, de Roparun laat zijn sporen na)

slapen.JPG


21:02 Gepost door Jess in Sport | Permalink | Commentaren (7) | Tags: kwarttriatlon, retie, kramp, blessures |  Facebook |

15-06-11

Jessified: Roparun 2011!

Waar moet ik beginnen? De euforie? De emoties? De diepgaande gesprekken? De grapjes over de "flitsfoef" en het "sluikslikken"?

Misschien moet ik gewoon beginnen bij het begin: zaterdagmorgen om 7u. Na alles in te laden reden we met 2 busjes en 2 mobilhomes richting Parijs. Op het vliegveld Paris Le Bourget stroomden alle teams toe en om 15u38 was het aan Lotgenoten Vlaanderen om de tocht van 520km aan te vatten. We werden opgedeeld in 2 teams en zouden elk afwisselend een blok van een 5tal uren voor onze rekening nemen. Ik zat in het tweede team en zag de Lotjes dus in het startvak staan, klaar voor de eerste etappe.

P1030087.JPG

De eerste tranen prikten al achter mijn zonnebril toen ik Winy in een innige omhelzing zag met Almera, deze Roparun ging voor hem extra speciaal zijn en ik wist toen al dat het ook voor mij een prachtig weekend ging worden (zie ook: http://hosting.dutchview.nl/roparun2011/index.php?ID=36)

P1030083.JPG

Terwijl het eerste team liep, reden wij naar de eerste wisselplaats en besloot ik nog even te gaan rusten. Ik had een zware week achter de rug met weinig slaap en wist dat ik alle rust kon gebruiken die ik kon krijgen: onze eerste shift ging meteen tot een uur of 3 's nachts duren.

IMG_2906.JPG

We liepen door mooie dorpjes en de sfeer was meteen super zalig. Regelmatig stonden er supporters langs de kant, maar ook de andere teams moedigden elkaar voortdurend aan, waardoor je echt het gevoel kreeg: wij gaan er allemaal samen voor. Er was helemaal geen sprake van die competitie die je in loopwedstrijden tegenkomt.

IMG_2903.JPG

Het gaf een heel bijzonder gevoel om te beseffen dat er 275 teams op de been waren, teams die dit enkel deden om geld in te zamelen om mensen met kanker te steunen. Het drong ook telkens opnieuw tot me door wat voor een gelukzak ik ben: ik ben gezond, ik KAN lopen, ik KAN dit allemaal doen!

IMG_2912.JPG

De eerste shift was voor mij ook de zwaarste, hoewel ik het nooit echt héél moeilijk heb gehad. Het was koud 's nachts en tegen het einde werd ik moe, maar voor het echt zwaar werd, zat het er al op. We kwamen aan op de volgende wisselplaats waar team 1 vertrok voor de nachtshift.

P1030107.JPG

Na onze eerste shift lukte het me een paar uurtjes te slapen, de meeste anderen hadden hier meer moeite mee. Ik was dus redelijk uitgeslapen toen we zondagmorgen al vroeg opstonden om aan onze tweede shift te beginnen. Natuurlijk kon ik niet vertrekken zonder eerst lekker te ontbijten, en dat werd altijd piekfijn verzorgd door het "catering team".

P1030109.JPG

Ook een massage was nooit een probleem dankzij de kiné-dames. We werden dus serieus in de watten gelegd: wij moesten eigenlijk enkel maar lopen.

P1030106.JPG

De 2de shift vloog echt voorbij, het was prachtig weer, niet te warm, niet te koud en we genoten allemaal van de mooie dorpjes waar we doorheen liepen.

IMG_2908.JPG

Na de 2de shift had ik toch echt wel nood aan een douche, dat was er eerder nog niet van gekomen. We stonden geparkeerd aan een sporthal en dan verwacht je toch een paar lekker warme douches. Om de één of andere reden was er echter maar één douche, welke ijs- en ijskoud was. Enkele dappere Roparunners van de andere teams stoorden zich daar niet aan, dus besloot ik me er ook maar gewoon onder te smijten en ... het deed zelfs super veel deugd! Een les in nederigheid: door en door tevreden kunnen zijn met een ijskoude douche. Of met slapen in het gras, zoals sommigen deden.

P1030112.JPG

Ik legde me nadien weer even neer op een bedje in de mobilhome, om vervolgens in België wakker te worden: klaar voor shift 3! Op het einde van deze shift zouden we in Zele aankomen, waar de boel op stelten ging staan, maar eerst moesten we de ki-lo-me-ters lange Steenweg op Asse tacklen.

IMG_2916.JPG

Deze baan ging heel de tijd bergop, bergaf maar eindelijk kwamen we terecht in Opwijk, waar alles met hartjes versierd was en we genoten van alle complimenten van de supporters. Niet veel later ging het ook door Dendermonde, waar het toevallig net mijn beurt was toen de Roparunner voorbij Villa Vantilt liepen. Het was ontzettend kicken om voorbij de rijen supporters te lopen, die helemaal geen aandacht schonken aan de Villa maar allemaal om ter hardst de lopers aanmoedigden :-)

203607.jpg

Uiteindelijk kwamen we in Zele terecht en ik wist dat hier mijn schatje, Dillie, Jacob en Sofie ons stonden op te wachten. Na de joelende menigte zag ik hen staan en ik vloog Bert dan ook om zijn nek. Hoewel ik hem de vorige ochtend nog gezien had, leek het super lang geleden, omdat er intussen al zo veel gebeurd was en ik al zoveel emoties had doorgemaakt.

Bedankt om er te zijn, het was een kort maar intens weerzien!!!

Na Zele reed de mobilhome naar Stabroek, maar tijdens deze rust sliep ik nauwelijks. Om 3u30 werden we alweer wakker, om ons klaar te maken voor de volgende shift. Het was hallucinant om niet veel later in Nederland terecht te komen waar er een gigantisch feest aan de gang was in Ossendrecht. Ook hier was het weer genieten van alle ambiance, Nederlanders kunnen toch nogal feesten hoor!

IMG_2926.JPG

Een paar uur later was het dan tijd voor de laatste 30 kilometer welke we allemaal samen aflegden: 1 loper liep, de rest zat op de fiets. Dit was echt uitbollen: letterlijk en figuurlijk: alle stijfheid verdween uit mijn benen door rustig los te trappen. Maar het einde kwam ook in zicht en terwijl we zo door de laatste Nederlandse dorpen gingen, begon het door te dringen wat we de vorige 48 uur allemaal hadden meegemaakt.

P1030123.JPG

Het valt nauwelijks te beschrijven in zo'n verslag en je moest er echt bij zijn om te beseffen wat het is om zoiets mee te maken. De gedrevenheid van alle teams, de steun die de teamleden elkaar bieden, het rekening houden met elkaar, het lachen en het huilen... er zijn voor elkaar!

199744.JPG

Ik werd me ook eens zo bewust van de impact van kanker op een mensenleven dankzij alle openhartige gesprekken die ik voerde met de Lotjes. Mijn eigen problemen en de moeilijke tijden die ik de afgelopen jaren doormaakte, leken plots allemaal zo relatief... Zien hoe (ex)kankerpatiënten overwinnen, elke dag opnieuw, en vooral tijdens zo'n evenement... je kan niet anders dan ontzettend veel bewondering opbrengen voor deze mensen.

203333.jpg

De finish op de Coolsingel was voor ons team dan ook ontzettend emotioneel, we waren allemaal zo trots, zo blij, zo geraakt. Vreugdetranen gemengd met tranen omwille van het verlies van dierbaren... Het was gewoon prachtig en dit filmpje vat het allemaal heel goed samen: http://www.rtl.nl/xl/u/b87a8c82-7987-4084-abb2-91818bd7c1...

P1030139.JPG

Het moge duidelijk zijn dat dit avontuur nog lang in mijn geheugen zal blijven nazinderen. Als de Lotjes volgend jaar opnieuw een loper nodig hebben, zal ik hier zeker bij zijn! Maar ook indien niet, zal ik toch helpen geld in te zamelen, dat is wel het minste dat ik kan doen...

BEDANKT LOTGENOTEN!!!!

P1030143.JPG

12-06-11

Dilliefied: Triatlon Retie - No 1/4, possibly 1/8, fearing DNS :-(

sport,triatlon,triathlon,blessures,verdrietig,sadness,over de streepNa mijn so called “moedige”, maar ook “domme” stoot in Zwevegem (= met mankepootje toch deelnemen aan de No Limit Triatlon Zwevegem, hoewel coach Stijn er niet helemaal happy mee was en me liever een startverbod had gegeven en me dat achteraf gezien ook effectief hàd gegeven), hield ik me wat rustiger. Ietsje minder lopen en een beetje meer fietsen en zwemmen om te blijven bewegen. Mijn voet voelde stilaan beter en beter aan. Hij bleef wel “aanwezig” voelen, maar deed geen pijn. Ook na een loopje van 2km en enkele dagen later 4km, was er geen vuiltje aan de lucht. Tot ik vandaag vertrok voor een - nog steeds bescheiden - 6km. Zoals de dagen ervoor was het goed begonnen, maar na een km begon het voetje meer en meer “aanwezig” te voelen. Ik minderde dus nog een beetje vaart (hoewel ik slecht aan 8km/u liep, wat toch wel “traag” te noemen is), maar op 3,7km voelde in een steek en dan een duidelijke overgang van “aanwezig” naar “pijn”. “Niets forceren” had coach Stijn gezegd, dus ben ik ook meteen gestopt en heb ik de rest naar huis gewandeld. Op blote voeten of op platte schoenen stappen, kan momenteel niet pijnloos. Op mijn tippen of op hakken lukt het ironisch genoeg wel ongeveer probleemloos. Aaaargh! Wat nu??

Op de koop toen ondervond ik de voorbije dagen tijdens het zwemmen en fietsen een lastig gevoel in mijn rechter elleboog. Die gebruik je om water te stuwen bij het crawl zwemmen en om bij te sturen en op te steunen tijdens het fietsen.

Kortom: ik ben momenteel een klein wrakje en zit in een sport-dipje. Mijn inschrijving voor Retie degradeerde al van 1/4 naar 1/8 op aanraden van coach Stijn (die zich geen tweede keer ging laten overhalen door mijn enthousiasme). Maar nu vrees ik een beetje voor een DNS of DNF, tenzij iemand kan zorgen voor een klein mirakel…

Emo toestand op dit moment: pure sadness...

sad.jpg

05-06-11

Jessified: vakantie/stage

De afgelopen dagen knepen Bert en ik er even tussenuit. De weerman had mooi weer beloofd en wij vonden het tijd om onze tent nog eens uit te gooien (je kan dat letterlijk nemen, dankzij die 2 seconds tenten van tegenwoordig ;-))

pop-up-tent-quechua-tent.jpg

(bron: http://www.busyboo.com/2007/10/11/pop-up-tent-quechua-tent/)

We kozen voor de zee, meerbepaald De Haan als uitvalsbasis. Vakantie staat bij velen synoniem voor "met uw kont in 't zand liggen" en dat werd er ook gedaan, maar niet zonder de nodige sportieve intermezzo's. We hebben natuurlijk een hoop uitdagingen voor de boeg deze zomer en echt lang kunnen wij allebei toch nooit stilzitten.

De eerste dag stond er een fietstochtje op het programma van een 50tal kilometer dat Bert had uitgestippeld via het fietsknooppunten netwerk. Er stond gigantisch veel wind en ik maakte de fout van te denken: 50km = minder dan 2u =  geen eten nodig voor onderweg...

Gelukkig plakte er nog een gelleke op mijn fiets dat ik tijdens de triatlon van Brasschaat vorige week wel voorzien, maar niet gebruikt had. Maar dan nog had ik tegen het einde zo veel honger dat mijn benen ervan trilden. Het was bovendien 61km, vermits het eerste knooppunt ook niet vlakbij de camping lag, en door de wind was het ontzettend vermoeiend trappen. Lesje geleerd, voortaan ALTIJD eten mee! :-)

stage,vakantie,de haan,sporten,buikgevoel,amuseren!!!

De tweede dag lagen we eerst een hele dag met onze kont in het zand, maar 's avonds kriebelde het toch om het bos te gaan verkennen dat ik had zien liggen tijdens onze fietstocht. Ik liep 10 kilometer, waarvan een 5tal in "De Duinbossen" en 2 kilometer op het harde stuk strand dat de zee tijdens eb had vrijgegeven.  Ook hier speelde de wind mij parten, maar het voelde eigenlijk heel bevrijdend om zo tegen de wind in te beuken en me heel even enkel daarop te moeten concentreren.

stage,vakantie,de haan,sporten,buikgevoel,amuseren!!!

De derde dag was het tijd om op te kramen maar voor we naar huis reden, gingen we nog wat relaxen op het strand om daarna nog een training af te werken in het zwembad van De Haan. Een half jaar geleden zwom ik soms 1500 of 2000m aan een stuk, om te zien of ik het kon. Ik leerde nadien van enkele mensen met kennis ter zake dat je daar weinig baat bij hebt.  Normaal zwem ik nu dus altijd gevarieerde trainingen, met veel drills, techniekwerk, snelheidswerk, geïnspireerd door de trainingen van Coach Joost van de Irongirls, de Swimsmooth DVD, Dillie's trainingen van ODS, ... en natuurlijk ook de nodige openwatertrainingen, kwestie van daar ook enigzins gewend aan te geraken.

Vandaag wilde ik echter de afstand van 1500m nog eens aan één stuk zwemmen, om te kunnen inschatten hoe lang dat nu eigenlijk duurt, en ook wel om het gevoel te hebben dat ik het nog altijd kon. Puur psychologisch dus.

Enerzijds gaf het mij vertrouwen: fysiek kan ik dat prima aan, ik had niet het gevoel dat ik steeds trager werd, en ik bleef tot de laatste meter op mijn techniek letten en schaafde gaandeweg bij als ik merkte dat ik iets fout deed.

Anderzijds besefte ik dat 1500m toch wel een roteind is, dat me ongeveer 30min gaat kosten in Retie en dat ik echt. echt. echt. rustig zal moeten blijven.

Ik kreeg inmiddels al vanuit verschillende hoeken allerlei tips; waarvoor ontzettend bedankt.

De belangrijkste tips:

  • In training af en toe eens ademen om de 3, 5 of zelfs 7 slagen: bijv. 75m 1/3 - 25m 1/2 - 50m 1/5 - 50m 1/2 - 25m 1/7 en 75m 1/2.
    Waarom: ademhaling onder controle krijgen, niet in paniek slaan als je eens een keertje niet kan ademen, grotere longinhoud verkrijgen (merci Sven)
  • Iets eerder al in het water gaan, je hoofd al eens een paar keer onder water houden, eventueel al een stukje zwemmen en vooral goed uitademen onder water (merci Gwen)
  • Vooral rustig blijven :-) (makkelijker gezegd dan gedaan ;-)) (merci iedereen ;-))

 

Binnen 2 weken is het zo ver. De eerste kwart triatlon. Dit wordt op zijn minst "interessant" zoals Bert het verwoordde :-) Maar eerst nog "even" de Roparun.

Daarover later meer :)