13-03-11

Dilliefied: Over de Streep – Einde week 3 overleefd

Het moeilijkste aan triatlon? Planning!

 

We zijn inmiddels 3 weken verder na onze eerste Over de Streep bijeenkomst.

De eerste team-meeting diende voornamelijk om te kijken hoe we onze plan trekken in de verschillende disciplines en daar al wat bij te sturen. Op basis daarvan werden onze eerste persoonlijke schemaatjes opgesteld. De eerste 2 ‘inloop’-weekjes gingen redelijk makkelijk.

 

Toegegeven: het uitgebreide zwemschema en de technische termen in de loop- en fietstrainingen vroegen om verduidelijking: 25 SS: 1x An 3x Bn (pijlhouding), technisch snel lopen, 4 X 30” bollen (bij het lopen), 2km Reg - 2km ext duur zone (hf 152 – 164),… Say whaaaaaaaaat? Maar na een woordje uitleg van Stijn was het weer helemaal helder :-)

 

Dan volgde week 3… Op het schema stond:

2 x zwemmen: 2,5km in totaal

2 x fietsen: 50km in totaal

2 x lopen: 15km in totaal

 

over de streep,sport,triatlon,planning,mission impossibleUiteraard had ik al een just-4-fun-Pilates les gereserveerd op woensdag. Daarnaast lag al weken lang een avondje met de MTV ladies op het programma en MOET er ten minste 1 rustdag in je planning. Ik werk fulltime in Brussel, wil heel de dag ook deftig eten en moet ook af en toe een wasmachientje vol gooien kwestie van af en toe iets anders te kunnen aantrekken. Hmmm… Impossible? Naaaaah, that’s only what it LOOKS like Knipogen

 

Dus zag mijn weekplanning er zo uit:

  

Maandag: rust (that was the easy part)

 

Dinsdag: 1,36km technische zwemtraining bij Iron Girls, rechtstreeks na het werk

 

Woensdag: Pilates (Auwtch, dat heb ik mezelf aangedaan)

 

Donderdag: 6,2 interval looptraining (’s morgens, want ’s avonds gingen we uit eten)

 

Vrijdag: 16,2km UC fietstraining, voor het avondeten

 

Zaterdag: om 10u ’s morgens: 1,65km ext duur zwemtraining + 9km ext long run (Met dank aan Over de Streper Steven voor de psychologische begeleiding :-)), daarna een grote spaghetti lunch

 

Zondag: eveneens om 10u ’s morgens: 39,2km ext duur lang fietstraining met de enige Iron Girl die mee het motregen weer trotseerde: Leen-zonder-facebook :-)

En na het kuisen van mijn koersmachine WAS IK KLAAR, SJAK SJAK SJAK SJAKAAAAAAAAAAA!

 

Totaal: Dat maakt dus dat we komen op een totaal van 7u37 min Lachen

 

56886_vergaderen3.jpg

 

Hup naar week 4!

12-03-11

Jessified: De Isostar Challenge

Vandaag was het de eerste selectieronde van de Isostar Challenge. Om 10u werden we verwacht in de stadsfeestzaal. We moesten ons aanmelden en een contract tekenen dat de beelden die van ons werden genomen in binnen- en buitenland gebruikt mogen worden en wel voor 20 jaar.

We zouden pas om 11u moeten spinnen dus hadden we tijd om elkaar te leren kennen. Mijn eerste gedacht: weinig vrouwen, zoals gewoonlijk in het triatlonwereldje. Mijn tweede gedacht: het is me echt niet duidelijk waarnaar ze op zoek zijn. Ik sprak met zo veel verschillende profielen, gaande van mensen die nog nooit gezwommen of gefietst hadden, tot mensen die al minstens 1 halve of zelfs al hele Iron Man gedaan hebben. Ik kwam ook te weten dat er vandaag 3 zulke sessies waren, en dat er 250 gegadigden vandaag op spinningfiets zouden zitten.

Tijdens het spinnen werden we heel de tijd gefilmd, gefotografeerd en toen ik nadien aan het stretchen was kreeg ik een micro onder mijn neus geduwd. Hoe het was gegaan, en of ik al triatlon deed, ... het was een mini interviewtje.

In de loop van deze week zullen we weten of we door zijn naar de volgende ronde. Dan volgt er nog een loop- en een zwemtest en dan gaan ze definitief kiezen. De lucky ones krijgen niet alleen de professionele begeleiding naar de Iron Man, het zal ook in prime-time op VT4 uitgezonden worden.

We blijven er in geloven :-)

15:15 Gepost door Jess in Sport | Permalink | Commentaren (7) | Tags: triatlon, isostar challenge, vt4, sport |  Facebook |

10-03-11

Jessified: To Half Iron Man or not to Half Iron Man?

Mijn hart bonkte in mijn keel. Een mail van VT4. Ik zag hem op mijn gsm toekomen, maar het volledige bericht kon niet getoond worden. Vlug startte ik mijn pc op. Ja! Ik was geselecteerd voor de eerste ronde van deze uitdaging van Isostar in samenwerking met VT4.

 

isostar.jpg

 

Zaterdag 12 maart doe ik in de Stadsfeestzaal in Antwerpen mee aan een spinningevent. Wat het precies inhoudt is nog een mysterie. De "3 grootste sportievelingen" zullen 4 maanden lang professioneel begeleid worden naar de Halve Iron Man van Antwerpen in een nieuw programma van VT4.

 

 

Ik had mijn zinnen al veel eerder gezet op deze wedstrijd, op 24 juli 2011 - één dag na mijn 29ste verjaardag. Het ging MijnGroteDoel van 2011 worden. Toen ik kans maakte om begeleid te worden via Over De Streep zag ik het nog beter zitten. Toen bleek dit laatste niet door te gaan en ik zag mijn idee in het water van het Antwerpse Galgenweel vallen. Vooral het inschrijfgeld weerhield me ervan mijn plaatsje in deze wedstrijd te reserveren: €190 is veel geld als je mogelijk niet klaargestoomd raakt. Geld dat ik er eigenlijk niet eens aan kan geven...

Mijn gedachten begonnen dus steeds meer uit te gaan naar het idee van dit jaar een boel kwarttriatlons te doen en pas in 2012 de halve afstand te veroveren.

Maar nu is er dus deze opportuniteit...

Hoewel de kans redelijk klein is dat ik erbij ben, hoop ik er toch wel op. Als het uitkomt, zal ik mezelf deze zomer een halve ijzeren madam kunnen noemen. Mocht het toch niet zo zijn, stel ik het gewoon nog een jaartje uit en focus ik me dit jaar op de kortere afstand. Iets in mij heeft ook wel zin om weer vollenbak aan snelheid te gaan werken. Wat er ook gebeurt, het zal goed uitdraaien en een heerlijk triatlonseizoen worden!

20:14 Gepost door Jess in Sport | Permalink | Commentaren (4) | Tags: wedstrijd, uitdaging, isostar, vt4, triatlon |  Facebook |

06-03-11

Jessified: Whoehoehoeherderen!!!!!!

Amaaaai! Mannekes, wat was het vandaag een zaaaalige dag! De triatlon van Herderen, die ik met knikkende knietjes begon, was ge-wel-dig!!! Dit werd o.a. mogelijk gemaakt door mede-triatleetjes Greet, Iron Girl An, Wim en Steven, supporters Odile en Coach Joost en door de warmtebron van dienst: Miss Soleil, die heel de dag flink haar best deed! Bedankt allemaal!!!

Picture 001.jpg

Zenuwachtige wij, ondergetekende met de witte badmuts

 

Voor het zwemmen had ik zenuwen, ook al kan ik nu toch al een tijdje redelijk deftig crawl zwemmen. Maar ging ik niet te snel starten en mijn ademhaling compleet om zeep helpen? Of kramp krijgen? Niets van dat! Een tijd van 10 à 11min had ik in gedachten, gezien ik voor een 400m test onlangs 8'15'' nodig had. Hoewel ik nog érg veel werk heb aan mijn techniek (zie ook filmpje, wel vanuit rare hoek), is het me toch gelukt de 500m te zwemmen in 9'46''. Ik was dus hééél tevreden! Hiermee was ik trouwens 7de vrouw van de 13. Mooi in het midden dus.

 

 

 

Nadien verhuisden we met z'n allen naar de sporthal in Herderen, want zwemmen hadden we in Bilzen gedaan. Daar kwamen de zenuwen opnieuw opzetten, terwijl we een spaghetti aten en nerveus aftelden tot we konden starten. Er zat ongeveer 3u tussen de start van het zwemmen en de start van deel 2, wat zo eens iets anders is dan kletsnat uit het water op je fiets springen. Dat had nu ook wel wat koud geweest, want het kwik steeg niet boven de 7 graden vandaag.

 

We gingen alvast het fietsparcours verkennen en dat was best pittig. De mannen kregen een berg meer voorgeschoteld, maar ook het parcours voor de vrouwen had toch de nodige beklimmingen maar gelukkig ook heerlijke afdalingen. Het waren 4 ronden van 5km en zo wist je telkens perfect waar de venijnige bergop zat en waar je heerlijk kon cruisen.

stats fietsen herderen.jpg

Je ziet hier dat de hoogtemeting van de Garmin toch niet zo nauwkeurig is, de bergen waren echt niet elke ronde iets minder hoog, hoewel dat wel tof had geweest :-)

 

De fietsstart was op basis van je zwemtijd, waarbij de mannen een half uur vroeger vertrokken dan de vrouwen. Dit maakte dat ik heel de tijd bijna alleen fietste, maar de eerste ronde wel nog voorbij gestoken werd door een meute op hol geslagen mannen :-)

In het racebook sprak men van open vlaktes met veel wind; en dat was echt niet gelogen; maar ik had er plezier in om volle gas naar beneden te zoeven tegen 46km/u, en op een licht verzet rustig bergop te klimmen. Een deel van mij was aan het afzien, terwijl een ander deel van mij zich ontzettend aan het amuseren was.

 

Picture 013.jpg

De ergste berg :-) let ook op de mooie blauwe lucht

en op mijn gezichtsuitdrukking

afzien herderen.jpg

yeah, says it all :-)


en ik heb een grotere helm nodig

 

 

Volgens de Garmin deed ik over 20km 45:47, wat een gemiddelde snelheid van 26,2km/u zou betekenen. In de officiële tijd staat het als 48:56. Hoe dan ook niet slecht, na een winter van weinig fietsen en op zo'n parcours!

Nadien heb ik weer wat staan klooien in de wisselzone met trillende benen en loopschoenen die ik weer precies bij iemand anders aandeed, omdat ik geen gevoel had in mijn voeten. Ik had een minuutje nodig en kon dan beginnen aan het laatste nummer: het lopen.

Hoewel ik een paar jaar geleden ben begonnen met lopen, en dit ook het meeste doe, vind ik het toch het moeilijkste stuk van de 250px-Play-doh-pot.jpgtriatlon. De eindmeet is in zicht, maar nog niet helemaal, en bovendien voelen je benen van plasticine door de inspanning van het fietsen. Ik had ook geen brick-trainingen in mijn schema weten te passen de laatste tijd, dus er was een extra hoge dosis plasticine vandaag.

Ook het loopparcours was best heuvelachtig, maar ik heb dat eigenlijk niet bewust ervaren, omdat mijn benen toch al kapot waren van het fietsen, of er nu heuvels (bergen!) waren of niet :-)

Van het lopen heb ik geen fotootjes omdat fotograaf Dillie tijdens het loopnummer Greet gezelschap gehouden heeft.

Op de één of andere manier ben ik er toch in geslaagd om nog een redelijk goede tijd van 25:04 neer te zetten (op 4,5km). De 2de kilometer had ik het wat moeilijker maar nadien ben ik alleen maar sneller en sneller beginnen lopen. Op het einde ben ik ook weer vergeten af te duwen, dus de echte tijd is nog iets scherper, nl. 24:57.

stats lopen herderen.jpg

 

Ik ben al bij al dus zeer tevreden over mijn prestatie van vandaag en van de triatlon die ze daar georganiseerd hebben. Het heeft voordelen dat de vrouwen apart starten omdat je niet elke ronde omver gereden wordt door de mannen, maar de nadelen: we waren maar met 13, je fietst dus wel heel de tijd alleen en ook de meeste supporters zijn stilaan weg nadat alle mannen gefinished zijn. Misschien zou het beter zijn moesten de vrouwen eerst starten en we enkel de laatste fietsronde allemaal samen op het parcours zitten?

In ieder geval gaan ze mij daar zeker terug zien in Herderen, het was de ideale start van het nieuwe seizoen.

 

De kop is er af en dit smaakt naar méér!!!

P.s.: Odile heeft vandaag ook iets heel belangrijks ontdekt. Iets dat ze, naar eigen zeggen, te danken heeft aan haar "midget"-heid. Een voordeel van klein zijn en dus een kleine fiets te hebben.

Dankzij de ontdekking van deze avond moet zij voortaan de achterbank van haar auto niet meer plat leggen om haar fiets er in te krijgen

2011-03-06 19.17.40.jpg

Midget-fietsen passen gewoon op de achterbank

 

21:08 Gepost door Jess in Sport | Permalink | Commentaren (11) | Tags: triatlon, wedstrijd, epic day |  Facebook |

05-03-11

Dilliefied: Uitgetest – Dillies spiertraining achter raampje met rode lampen

Via het geweldige must-subscribe-to ‘groupon’ kocht ik een tijdje geleden een toegangspasje voor 6 sessies spiertraining in rode spotlights of…. de infrarood cabine. 

afslankhuys.jpgDe place to be was: ’t Afslankhuys in Antwerpen. Ik moet toegeven dat de naam me even weerhield van ernaartoe te gaan. Ik vreesde dat ik me met mijn ‘door de maatschappij als normaal bestempeld’ figuur niet welkom zou voelen in het huys der afslankende Michelin mannekes, maar dat draaide gelukkig anders uit. Ook mensen met een ‘normale’ BMI hebben soms deegrolletjes waar ze vanaf willen, dus: Off to Antwerp to lose some dough!

Hoe gaat het nu in z’n werk?
Je neemt je sportkleren en een handdoek mee, no shoes. De eerste keer dat je er gaat sporten, wordt een programmaatje op maat opgesteld, toegespitst op de zones die je wil ‘corrigeren’. Daarna ga je onder begeleiding van een trainer in de cabine liggen met infraroodlicht. Laat je niet misleiden door het woord ‘liggen’, want het half uurtje dat je in die cabine spendeert, dient niet om te mediteren, in tegenstelling! 30 minuten lang voer je een reeks oefeningen uit. Door de aangename warmte van de cabine en de intensiteit van de oefeningen (no pussy workout) moet je je geen zorgen maken: je zweet Lachen

 

Ter illustratie…

Fase 1: Dillies ‘Pilates Brug’ in de infraroodcabine:

 

infrarood cabine,spiertraining,ontspanning

 

Na de ‘martelsessie’, mag je naar fase 2, de ‘ontspanningssessie’ en word je in een gesloten (eveneens infrarood)cabine gestoken waar je 20 minuutjes kan ontspannen (en mediteren als je wil :-) ). Voor mensen met een beetje claustrofobie – net als ik – het koppie steekt eruit, dus no stress :-) Voor deze fase moet je wel even tot op je ondergoed strippen Lachen

 

Fase 2, aka de ‘ontspanningssessie’. Die rode tsjoep hebben ze eraf gehaald :-)

 

ontspanning.jpg

Nu vraag je je misschien af waarvoor dat goed is? Wel de cabine wordt verwarmd tot +/- 37°C en de infrarood lampen zorgen voor een warmte-straling die tot 4 cm onder de huid binnendringt. De lichaamstemperatuur zal 0,7 graden stijgen en dat lokt een reactie van het lichaam uit:

  • Relatief koud bloed wordt naar de huid geleid, waardoor de haarvaten in de onderhuid open gaan.
  • De bloedcirculatie versnelt en de onderhuid krijgt nieuw, zuurstofrijk bloed.
  • Afvalstoffen komen met het zweet naar buiten.
  • Het vetweefsel gaat sneller verbranden.


Dus: snellere vetverbranding en minder spierverzuring. Nice huh? :-)

 

Bijkomend detail: Ter plaatse zijn ook voedingsdeskundigen aanwezig die je met raad en daad bijstaan om je voedingspatroon wat bij te schaven. Dat verklaart ook meteen het prijzige karakter van deze training in de spotlights :-)

  

Mijn conclusie: zeker een goeie training, ongetwijfeld mét resultaat, maaaaar zoals elke vorm van sport: niet voor luilakken!

 

Binnenkort meer ‘losing the dough’ nieuws! Stay tuned Lachen

01-03-11

Jessified: Hahahahaherderen

Ik schreef het nochtans ooit al een keertje... Een goede wedstrijdvoorbereiding houdt onder meer in dat je het parcours bestudeert. Voor de triatlon in Herderen was ik verblind door het zwem"parcours".

sport,triatlon,wedstrijd,domme jess

Namelijk: in het zwembad.

INSCHRIJVEEEUUUH dacht Jess.

Silly, silly woman...

Tijdens het inschrijven moest je verklaren dat je het "race book" had gelezen.

en zo gaat dat dan hé:

*click click*

...

*scroll scroll*

Yeah, yeah, enough already, hoppaaaah en Jesske was ingeschreven.

 

Gisteren las ik het race book eens op mijn gemakje:

 

De omloop is erg golvend en het slotgedeelte is pittig met enkele hellingen die elkaar
snel opvolgen. We rijden een deel over betonen verkavelingswegen die ook door de wind
graag bezocht worden. Stayeren wordt toegelaten, maar de sterke fietsers zullen mede door
het samenspel van wind en hellingen zeker niet hoeven te klagen. We fietsen 4 ronden van
5km!

 

Can everybody please repeat after me:

Jess, you are screwed!

dankuwel

18:12 Gepost door Jess in Sport | Permalink | Commentaren (10) | Tags: sport, triatlon, wedstrijd, domme jess |  Facebook |

27-02-11

Jessified: Dertig!

"Boehoe... scha-haaaat... ik heb geen zi-hiiin", kloeg ik deze morgen tegen Bert. Ik hoor jullie al denken, een vrouw die geen zin heeft... Maar nee, zotjes, daar ging het niet over. Ik was na een nachtrust van If-a-bear-takes-a-shit-in-the-woods-and-no-one-sees-it-Did-it-really-happen.jpgzo'n 11uur opgestaan om goed te ontbijten, want ik ging dertig kilometer lopen.

Of dat was tenminste het plan. Ik kon na het eten natuurlijk niet meteen gaan lopen want mijn eten moest eerst zakken. Ook enkele andere basisbehoeften kunnen best eerst vervuld worden wanneer je gaat lopen, tenzij je ervan houdt je broek te laten zakken in de vrije natuur.

 

Zo gebeurde het dus dat ik na het ontbijt met een dekentje en mijn laptop in de zetel belandde om wat blogjes te lezen en mijn uitstelgedrag de bovenhand kreeg.

Zou ik wel gaan? Maar waar dan? Gaat die Aktivia wandeling in Mechelen van 25km wel geschikt zijn voor lopers? En ga ik daarna nog 5km aanplakken om toch aan die 30 te komen? Zou ik toch echt niet gewoon thuis blijven onder mijn dekentje?

Na veel gezaag van mijn kant en overtuigingskracht van Bert zijn kant, besloot ik dan toch maar gewoon te vertrekken.

De Aktivia wandeling van 25km van organisatie Opsinjoorke startte aan de Nekker. Ik zou nadien nog een lusje van 5km lopen om aan 30 te komen, 'cause I'm a perfectionist like that. De eerste 5tal kilometers gingen door het centrum van Mechelen. Enerzijds leuk want ik liep door straatjes die ik nog nooit gezien had, anderzijds was de ondergrond niet ideaal: veel kasseitjes en trottoirs.

Nadien vervolgde de tocht door het Mechels Broek; waar ik dan weer uitgleed in de modder en mijn tempo dan ook een stukje omlaag ging. Toch slaagde ik erin te blijven schuiven lopen en ik kreeg hier en daar zelfs applaus van de wandelaars :-) Gelukkig volgde er nadien weer asfalt; maar mijn schoenen wogen elk al een halve kilo zwaarder van de kleverige modder die er niet af te krijgen was.

Het ging verder richting Planckendael, waar we voor de gelegenheid gratis doorheen mochten lopen. Het is zo eens iets anders dan eendjes kijken in het Vrijbroekpark. Ik weet niet wie het raarst keek: de bezoekers of de beesten. Hallo neushoorntje, don't mind me, I'm just a weird runner, running from ... absolutely nothing at all!

Ik kwam rond 13u aan in het domein van squeezy_bar_super.jpgHofstade waar Greet ging meelopen in de duatlon, maar helaas liepen onze parcours elkaar niet voorbij; anders had ik wat kunnen supporteren. Intussen zat ik iets voorbij de helft en maakte ik mijn gemiste lunch ietwat goed door een Squeezy energy bar met colasmaak te eten. Ik had deze nog nooit gegeten en het was wel bizar om een mueslireep te eten die naar cola smaakt, maar eigenlijk was hij niet slecht.

Ik vroeg me ook af waarom die Squeezy heet, en of het dan eigenlijk de bedoeling is dat je daarin knijpt, maar ik vraag me altijd zinloze dingen af als ik urenlang alleen aan het lopen ben. Zo veel tijd alleen met mijzelf is gevaarlijk, zeg ik u.

Ondertussen begonnen mijn benen en onderrug behoorlijk stijf te worden; maar ik had nog een serieus eind te gaan. De modder maakte het er niet makkelijk op en bovendien stond er een stevige wind. Ik ploeterde verder en begon intussen snode plannen met mijzelf te smeden om die laatste extra lus van 5km te laten voor wat-ie was en gewoon in mijn auto te stappen na 25km. Sneaky sneaky.

Ook toen een extra lus van 5km het onderscheid maakte tussen de toer van 20 en die van 25km twijfelde ik even; maar met 20km heb je nog niet eens een halve marathon gelopen, zo flauw wilde ik ook weer niet zijn. Die extra lus was ook weer één en al modder; maar ik maakte wel kennis met een man van 61 die bijna elke week zo'n Aktivia tocht van 20km af lopend aflegt. Op wandelschoenen. Chapeau mijnheer; ik hoop dat ik dat ook nog kan als ik dubbel zo oud ben als nu; al prefereer ik toch loop-schoenen om te lopen :-)

Ik ontdekte ook nog een stukje Mechels groen waar ik bestaan niet vanaf wist, maar dat lag wel knal naast de E19, tot zo ver deze "ongeschonden" natuur.

Na dit stukje woog elke schoen al een kilo modder zwaarder, met als gevolg dat de schoenen buiten moeten slapen vannacht; maar ik zie ze daarom niet minder graag. (Inside joke @ Odile: modderige schoenen zijn ook schoenen :-))

 

muddyshoes.jpg

En toen kwam ik weer uit op de Leuvense vaart, op het moment dat er al meer 25km op mijn Garmin stond. Ik was bovendien no way near mijnen auto. Euh... Did I do something wrong? Ik heb toch mooi de pijltjes gevolgd? Het leek er dus op dat de organisators van de wandeling het niet zo nauw namen met afstanden en dat ze mijn plannetje om stiekem 5km minder te lopen volop aan het dwarsbomen waren.

 

En ja, na mooi verder de pijltjes te volgen kwam na 29,5km mijn auto in zicht en deed ik nog een rondje rond de parking, om toch echt wel die 3 vooraan te zien staan, 'cause I'm a freaky obsessive perfectionist like that. :-)

marathon,lopen,training

de autootjes op die verdacht lege parking moet je er zelf bij bedenken

 

Ongeveer 3,5u later, 4 blaren rijker, en 2300kcal armer:

 

toerke30K.jpg

 

18:31 Gepost door Jess in Sport | Permalink | Commentaren (13) | Tags: marathon, lopen, training |  Facebook |

21-02-11

J&D-ified: Yoga For Runners

 

Aan onze conditie werken we genoeg: zwemmen, fietsen, lopen...

Nu ook nog evenwicht en kracht:

 

yoga.jpg

 

Yoga is goed voor lichaam en geest

Zowel voor mensen

IMG_2677.JPG

als voor katten

 

mistyyoga.jpg

 

18:00 Gepost door Jess in Ontspanning, Sport | Permalink | Commentaren (2) | Tags: sport, yoga, kracht, evenwicht, kattenyoga |  Facebook |

20-02-11

Dilliefied: Dillie steekt een eerste streep over: de startstreep

Zaterdag 19 februari, op het programma: de eerste ‘Over de Streep’-ontmoeting. Dit is de dag waarop Coach Stijn en zijn 4 ietwat zenuwachtige poulains voor het eerst de koppen samen steken om aan het triatlon avontuur te beginnen.

 

triatlon, Stijn Demeulemeester, Over de streep, VTDL

Alle 4 wisten we niet goed wat ons te wachten stond. We hadden elkaar al op voorhand op het net proberen terugvinden. Al snel had Nancy dit blogje gevonden, waarna we even met elkaar gebeld hebben. Een dag of 2 later had ik Stevens blogje gevonden en wisselden we enkele mails uit. Kandidaat 4 – Griet - was nog even een mysterie, maar ook zij nam enkele dagen voor de ontmoeting even contact op via mail.

 

Onze eerste date ging door in het Sportkot van de KU Leuven. Omdat ik soms net iets te weinig vat heb op de tijd, was ik 2u voor arrival time opgestaan om mijn zak klaar te maken en op’t gemakje te vertrekken. Ik had maar een 6 tal uur tijd over om te slapen na een avondje op de zwier met vrienden (waarvan ik trouwens veel te vroeg alleen en met een beetje tegenzin naar huis ben vertrokken, om toch ietwat ‘fris’ voor de dag te komen). Maar wat maakt het uit? Ik deed toch geen oog dicht. Beetje zenuwachtig? :-)

 

triatlon,stijn demeulemeester,over de streep,vtdlMet kleine oogjes vertrok ik naar Leuven. Nu wil het toch wel lukken dat ik in mijn agenda “Tervuurse-steenweg” had genoteerd. Daar aangekomen: geen Sportkot, noch zwembad te bespeuren. Een voorbijganger wist me te vertellen dat er wel een Sportkot is in Leuven, maar dat op de “TervuurseVEST” lag. Aaaaargh! Dat is zo’n Dillie-stoot! Met een paar minuutjes vertraging kwam ik dan toch aan… als laatste   :-) Ik herkende al meteen Steven en vermoedde dat de andere dames Nancy en Griet zouden zijn. Vanaf het eerste moment klikte het met alle 3 de medekandidaten. De sfeer was los en iedereen had er zin in! YIHAAA!

 

triatlon,stijn demeulemeester,over de streep,vtdlEven later werden we ook vergezeld van Stijn en konden we van start gaan. De eerste fase bestond eruit kleding te passen. We wisten dat we een wedstrijdpakje kregen om herkenbaar te zijn tijdens wedstrijden, maar daarnaast worden we ook voorzien van een fietsbroek (jaja, inclusief mouchi spons  :-)) en fietstruitje. Met zo’n garderobe kan je toch niet anders als in stijl finishen :-) Daarnaast mogen we gebruik maken van een pro wetsuit. Dat laatste hebben we ook meteen aan een test onderworpen. Na enkele tips & tricks van Stijn, heeft iedereen zich met veel gepuf, gegiechel en (dan al) nat in’t zweet in het ding gewurmd. Daarna zijn we ermee in het water geplonsd en hebben we geleerd wat voor triatleten redelijk essentieel is: het ding zo rap mogelijk uitkrijgen. Na al het neopreen-plezier hebben we wat op techniek gewerkt. Stijn heeft onze fouten geobserveerd en zal op basis daarvan oefeningen opstellen. Griet en ik hebben een gelijkaardige zwemstijl, we zwemmen allebei niet breed genoeg waardoor je teveel met de benen gaat bijsturen en zo weerstand creëert. Daar zal dus bij ons op gefocust worden. Conclusie voor diegenen die dat nog niet wisten: Zwemmen is een über-technische sport! Baantjes trekken als een zot heeft weinig zin als je techniek suckt :-) Eerst techniek aanscherpen dus!

 

triatlon,stijn demeulemeester,over de streep,vtdlNa een spaghetti en flink wat getater (Stijn Demeulemeester = tettergat) hebben we ons dan gelanceerd in de tweede meest technische discipline: lopen. Ik was verbaasd hoeveel de techniek ook daar je loopstijl kan verbeteren en je inspanning kan verminderen. Het zal wel nog veel oefening vragen. Te vermijden: ‘running gorilla’ houding :-)

 

Aan het eind van ons dagje gekomen, hebben we nog wat ludieke groepsfoto’s gemaakt. Deze zullen vermoedelijk op de VTDL website komen.

Geladen met grote bidons Sports Control sportdrank en drinkflessen zijn we moe en voldaan huiswaarts gekeerd. Ik heb geslapen als een roosje :-)

 

Nu rest ons alleen op ons persoonlijk schemaatje te wachten en dan kunnen we écht van start gaan! Ik kijk er enorm naar uit!

06-02-11

Dilliefied: Comedy Casino @ GO-FIT Mechelen

Het is nog altijd redelijk friskes om te gaan fietsen aan een redelijk tempo (lees: Ik ben soms een pussy en heb een hekel aan koude. Met mijn wetsuit gaan fietsen, vond ik er wat over :-)), dus trakteerde ik mezelf nog maar eens op een spinningles.

 

spinningVoor de leken: spinning = op een fiets die vast staat op de grond lekker massaal zweten in groep, knusjes dicht bij elkaar, onder leiding van een begeleider die probeert boven de luide muziek instructies te schreeuwen en dat 1 uur lang en met als resultaat een grote plas zweet onder uw velo-machine.

 

Als je niet overtuigd bent van de fun-factor in bovenstaande definitie, lees dan zeker verder :-)

 

Vandaag was de eerste keer dat ik op zondag inschreef voor de spinningles, dus ik kende de begeleidster niet.
Zoals altijd begon de les met een beetje infietsen en aan een redelijk rustig tempo vooraan op je fiets en dan weer achteraan te fietsen, zittend, rechtstaand enzo verder. Maar al snel bleek dat lesgeefster Diane niet alleen getraind spinster was, zo zou ook ZO een zaal vullen tijdens een Comedy Casino avond. Ze start de les met enkele gevatte steken aan de habitués en verwittigt en passant dat nummer 13 nog niet begonnen is en al bijna dood is (de hartslag van iedereen is te zien op een groot scherm, ik was gelukkig niet nr 13 :-)
). Ze springt halverwege de les van haar fiets om een inzajé danspaske te placeren terwijl het zweet ons van het gezicht gutst en brult luidkeels mee op wat ze zelf noemt “kutmuziek uit de jaren 90” (of was het ‘kakmuziek’, I don’t recall the exact words :-)).
De muziek is bij momenten echt behoorlijk fout, wat ervoor zorgt dat je ook nog eens de neiging hebt van je fiets te vallen van’t lachen en je hartslag de hoogte in schiet. Kortom de spinning-ukkepuk (hoort wie spreekt) was hilarisch.

Na een uurtje zwoegen, laat de guitige spinster, bij wijze van beloning, een snoepdoos rondgaan, omdat we flink bakken gezweet hebben en uiteraard omdat je wat suiker kan gebruiken om terug op krachten te komen. Voor dat laatste moest ik jammer genoeg passen, gezien het ‘losing the dough’ experiment. DOH!

 

Een echte aanrader dus! Zijn er kandidaten om volgende zondag mee te gaan genieten van dit jolige optreden?

 

Ondertussen-opgedroogde-en-terug-op-adem-gekomen-Dillie

14:08 Gepost door Dillie in Sport | Permalink | Commentaren (3) | Tags: spinning |  Facebook |

29-01-11

Dilliefied: Jess trekt Dillie ‘Over de (blog) Streep’

Eindelijk was het zover! Hét mailtje waar we een hele (lange) week op gewacht hebben, verscheen in onze mailboxen. Ik ben geselecteerd!!! Maar… opkomende vreugde maakte al snel plaats voor een bittere nasmaak. Jess was dat niet...

Voor de mensen die nu niet weten waar ik het over heb: REEEEWIND!

  

triatlon,over de streep,sport,odile desbeckEen tijdje geleden stelden Jess en ik ons kandidaat voor ‘Over de Streep’, een initiatief van de VTDL (Vlaamse Triatlon en duatlon Liga). Hiermee tracht de VTDL niet alleen letterlijk "mensen over de streep halen", maar ook andere mensen te inspireren om zelf hun (sportieve) dromen waar te maken onder het motto "Yes I can".

Na een eerste selectie kregen zowel Jess als ik te horen dat we onszelf bij de 6 provisoir geselecteerde kandidaten mochten rekenen. Daaruit zouden 4 definitieve kandidaten gekozen worden. The chosen ones, worden een jaar lang begeleid door ex-topsporter Stijn Demeulemeester (Yey!), die ons zal coachen om ons persoonlijk sportief doel te bereiken. Daarnaast worden we ook voorzien van sportvoeding (Yey x 2!) en zullen we uitgedost worden in VTDL-Over-De-Streep-fashion (Yey x 3!). 

Tijdens de 2de ronde selectiegesprekken was er alvast eentje afgevallen, dus… nog 5 plaatsen. Ha! Daar zijn Jess en ik dus bij, dachten we! Maar 2 meiden van Mechelen met een gelijkaardig profiel (hoewel toch een verschil in niveau), maakt dat 1 van ons tweetjes moest afvallen… boehoe!

Mijn deelname aan ‘Over de Streep’ was de reden om een blog op te starten. Niet omdat ik me zo belangrijk voel, maar zodat iedereen kan meegenieten van dit unieke avontuur (+ we worden sowieso toch verondersteld te bloggen voor ‘Over de Streep’ :-)).

Nu had ik er helemaal niet op gerekend dit avontuur in m’n eentje aan te gaan. Dat was iets dat ik me alleen had voorgesteld met mijn partner in crime, Jesske. Ik zag ons, als ‘het olijke duo’, in gedachten al gibberend wedstrijden finishen in ons sjiek VTDL-pakske. No other options. Maar het draaide anders uit…

Na wat pruilippend tobben aan beide kanten, realiseerden we ons: we hebben eigenlijk helemaal geen 2 plaatsen nodig! We bloggen voortaan gewoon samen! Zo wordt Jess toch een beetje over de streep getrokken en kan ze daarna mij er mee over hijsen. Knipogen 

 

‘Over de Streep’ concreet

triatlon,over de streep,sport,odile desbeck

Het komende jaar zal ik me dus – als redelijke ‘leek’ - nog meer smijten in het triatlon wereldje, en dat geflankeerd door mijn olijke wederhelft. Ik zal afhankelijk van mijn vorderingen een 1/8 triatlon sneller doen dan mijn eerste, opbouwen naar ¼ triatlon en hopelijk ook ½ triatlon afwerken. Volgend jaar zou dan het jaar moeten worden van de volledige triatlon.

Stijn Demeulemeester zal schema’s opstellen en mijn vorderingen opvolgen. Aan Jesske heb ik naast een hartsvriendin ook mijn eigen personal coach. Zij zal persoonlijk zorgen voor de nodige dosis humor, ook als ik bv halverwege de zwemetappe al vraag of we de finish naderen Lachen (Voor de echte leken: Zwemmen is de 1ste van de 3 disciplines, daarna moet er nog gefietst en gelopen worden). Eigenlijk heb ik mijn bereikte resultaten grotendeels aan haar te danken. Haar doorzettingsvermogen, vastberadenheid en passie hebben mij geïnspireerd om beter te worden. Thank you baby!

Belangrijk detail: het moet vooral draaien om fun, unieke levenservaringen en onvergetelijke momenten. Het wordt een topjaar!

 

Uiteraard zullen ook mijn blogpostjes niet enkel gaan over triatlon. Om jullie te bewijzen dat er naast sport en werk ook tijd is voor een ‘leven’, zal ik het ook hebben over… je raadt het al: kokkerellen (al dan niet in duo),… maar ook gezondheid, ups & downs, fun en andere Dillified-hersenspinsels.

 

Nog 2 bedankjes:

Jess: Bedankt om een plaatsje te maken op je blog voor mij. Ik vind het heel sportief dat je me gunt wat je zelf erg graag wilde.

Greet: Bedankt voor het doorsluizen van de VTDL oproep. Zonder jouw mail, had ik nooit deze kans gekregen.

 

Ik hoop hiermee een aantal mensen te kunnen inspireren & wens jullie veel leesplezier!

Dilliefied

22:19 Gepost door Dillie in Sport | Permalink | Commentaren (15) | Tags: triatlon, over de streep, sport, odile desbeck |  Facebook |