02-12-11

Jessified: Losing the dough dag 5

We zijn hier dag 5 van het dieet en ik moet zeggen: het gaat goed. Dan heb ik het niet enkel over mijn gewicht, maar vooral over de moraal.

shootscale.gif

(70pounds.com)

Sommigen vragen zich namelijk af waarom wij niet "gewoon gezonder gaan eten".

Wij aten al redelijk gezond. Op die manier konden wij (in combinatie met heel veel sporten) jarenlang op gewicht blijven. Wij gaan nooit naar de Quick of Mc Donalds. Frietjes van het frituur en kebab zijn dingen die we maar sporadisch eten.

foodmonster jess.jpg

De laatste tijd waren er echter veel zoetigheden ingeslopen. Het is geen geheim dat wij bijzonder graag bakken. Tijdens het studeren moet je nu eenmaal regelmatig pauzeren en dus zorgen onze 15minuten koekjes voor de ideale break. Vooral wanneer we het even niet meer zien zitten en verschillende emoties de revue passeren:

IMG_3289.JPG

wanhoop

IMG_3292.JPG

frustratie


 
Gewoon gezonder gaan eten zou in the long run zeker wel helpen; maar het verschil met het eetpatroon van de laatste maanden – waarin we dus zijn bijgekomen – is wat te klein; wat ons rap terug zou doen afdwalen naar die slechte gewoontes.

IMG_3297.JPG

Onze bedoeling is dus van een kleine voorsprong te nemen met dit dieet; om daarna gemotiveerd te zijn om “gewoon gezond” te eten en al die zoetigheden te kunnen laten. We willen fysiek afkicken van alle “brol” én door een dalend getal op de weegschaal de moed vinden om ons gezonde eetpatroon vol te houden.

Volgende dingen gaan we wel missen:

IMG_3296.JPG

cakebeslag!!!

IMG_3299.JPG

Porto tijdens het studeren; het kan iedereen overkomen

IMG_3317.JPG

Er was geen afwasproduct meer, dus moesten we een andere oplossing vinden

 

Maar van slank zijn, worden wij wel extra happy!

 

15:17 Gepost door Jessica Berden in Dieet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dieet, afkicken, snoepen tijdens het studeren |  Facebook |

01-12-11

Dilliefied: Losing the dough - Dag 4

Intussen zijn jullie ervan overtuigd dat we 'Het 13 dagen dieet', dat trouwens door velen onder jullie maar "magertjes" ontvangen is, opgegeven hebben... Maar nee, gek zijn we... en ook gek genoeg om dit door te zetten.

Zowel Jess als ik hebben tot nu toe goed volgehouden, maar ik heb de indruk dat Jess er iets minder moeite mee heeft als ik. Een koffie met suiker (bweurk!!) is echt niet zo maagvullend... en als je die al opdrinkt om 7u, dan wil je gegarandeerd om 10u een stuk van je bureau met een snuifje gomschilfers kauwen... Maar niet getreurd, de 2 droge toastjes op dag 3 en 4 waren alvast een verademing (Ik hoor jullie al denken... sure you miss all the funky stuff you put ON the toast, no doubt about it!). Naast de suikerkoffie stuggle ik ook een beetje met de ardennerham: zo zout en zoVEEL! Uch... Ik eet dat spul nooit meer...

Anyway, de truuk is om de dingen zo lekker mogelijk klaar te maken zodat je je voldaan voelt en niet loopt te zoeken naar iets dat WEL smaakt :-) Neem nu vanmiddag: 1 ei + 1 wortel + 60 g Hollandse kaas. "Ukie" is hier goed geplaatst. Wat een rare combo zou je zeggen, maar wat als je er een slaatje van maakt?

Photo0012.jpg

Benodigdheden: een rasp

Dan is het best te vreten eigenlijk Stoer

We hebben er dus nog steeds goede moed in. Het ontbijt van morgen wordt wel weer een uitdaging: 1 geraspte wortel met citroen... Smakelijk! :-)

28-11-11

Jessified: Losing the dough dag 1

Dag 1 van het dieet en het ging verbazingwekkend goed. Rond het middagmaal begon ik wat honger te krijgen maar de eieren en de tomaat vulde goed. De spinazie at ik enkele uren later omdat ik nog naar de osteopaat moest en pas laat ging kunnen eten. Ik doe ook mijn best om het smakelijk te maken door (verse) kruiden toe te voegen aan de groenten. Echte honger hebben is een rare sensatie, als je gewend bent om altijd gewapend met tussendoortjes door het leven te gaan. Ik was bijna vergeten hoe het voelde! Een lesje in nederigheid en dankbaar zijn voor het feit dat je elke dag eten op je bord hebt... Op naar dag 2!

Die osteopaat, dan... Ik sukkelde al enkele weken met pijn in mijn rug en dat was de voornaamste reden dat ik hulp zocht. Die hulp kwam er snel; vorige week werd ik al een miljoen keer gekraakt, deze week was er nauwelijks nog iets nodig: de rug is weer als nieuw. De linkerschouder is een ander paar mouwen...

Al voor zo lang ik me kan herinneren heb ik last van mijn rechterschouder. Ooit ging hij 2 keer kort na elkaar uit de kom en had ik vervolgens jarenlang ontstekingen. Uiteindelijk geraakte ik er vanaf maar men ontdekte dat de botten in mijn rechterschouder te dicht op elkaar zaten: slechts 6 à 7mm ipv minstens 1cm. Ik heb altijd geweten dat ik misvormd geboren ben :-)

Toen ik leerde crawl zwemmen hield ik mijn hart vast voor die rechterschouder, maar de problemen bleven uit. Hoera! Tot een jaar later. Na een jaar zwemmen had ik voor de eerste keer last in de linkerschouder, waardoor ik de kwart-triatlon van Retie aan mijn neus zag voorbij gaan. (Lees: kak kak kak) Een paar weken niet plonzen en Jesske was good to go: er volgde nog een succesvolle triatlon in Rijkevorsel. Maar helaas, het bleef niet duren; ik begon terug meer en meer last te krijgen en eind augustus was het duidelijk dat mijn triatlon seizoen erop zat. Echo's en platen bevestigden dat ook mijn linkerschouder even mismaakt is. Hey, at least I'm symmetric :-)

Mr. Osteopaat vond de beperkte bewegingsmogelijkheden van de linkerschouder nogal problematisch, vermoedde ontstekingen en raadde me aan de komende maand eens alle dierlijke eiwitten, koffie en groene thee te schrappen, om te zien wat het geeft. Ik eet (at) dan wel niet veel vlees; maar mijn dagelijkse yoghurtjes konden wel eens boosdoener zijn, net als de liters koffie en sloten thee die ik elke dag achterover sla...

How...wacht. Geen dierlijke eiwitten; nét in de periode dat ik mijn low-meat-policy even opzij ging zetten voor het 13-dagen dieet? Miljaar! Een paniekerig telefoontje naar Dillie resulteerde in "nee nee mie, denkt maar niet dat ge eronderuit kunt muizen, gewoon plantaardige eiwitten in de plaats eten".

Dus ik vegan-iseer het 13 dagen dieet en ga voor tofu, quorn, en yofu in plaats van de biefstuk, ham en yoghurt. Ik at deze avond toch met lange tanden die pepersteak, dus erg vind ik het allerminst.

This is going to be interesting :-)
 

21:05 Gepost door Jessica Berden in Dieet | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dieet, jess is misvormd |  Facebook |

27-11-11

J&D-ified: Project "losing the dough" - experiment 2

De winter is gestart... (Dillie: voor mij is het feit dat je de eerste keer de raampjes van de auto moet krabben, de start van de winter) en zoals elk jaar staat de winter ook symbool voor de 'winterkwabjes' :-) Sounds familiar?

13 dagen dieet,winterkwabjes

Sooooo... what are we going to do? Jullie horen ons al komen... we smijten ons in het volgende "losing the dough" experiment: "Het 13 dagen dieet".

Klinkt kort he? Wacht tot je gelezen hebt wat het inhoudt :-D

Dussss, wat staat er de komende 13 dagen op het menu?

 

Het 13 dagen dieet

1ste en 8ste dag:

Ochtend: 1 kop koffie en 1 klontje suiker.

Middag: 2 hard gekookte eieren met veel spinazie en een tomaat.

Avond: 2 ons biefstuk met sla en wat olie en citroen.

 

2e en 9e dag:

Ochtend: idem als 1ste en 8ste dag.

Middag: 2 ons biefstuk met sla en vers fruit (sinaasappel).

Avond: 2 ons Ardennerham en een glas

yoghurt zonder suiker.

 

3e en 10e dag:

Ochtend: 1 kop zwarte koffie met 1 klontje suiker en 2 sneetjes geroosterd brood.

Middag: gestoofde selderie met een tomaat en vers fruit (sinaasappel).

Avond: 2 hard gekookte eieren met 2 ons ardennerham met sla, olie en citroen.      

 

4e en 11e dag:

Ochtend: idem als 3de en 10de dag

Middag: 1 hard gekookt ei, een wortel en een stuk Hollandse kaas (60 gram).

Avond: 1 blikje fruitsalade met een glas yoghurt zonder suiker.

 

5e en 12e dag:

Ochtend: een geraspte wortel met citroen.

Middag: een groot stuk magere vis met citroen en een beetje botersaus.

Avond: 2 ons biefstuk met sla, gekookte selderie en venkel.

 

6e en 13e dag:

Ochtend: 1 kop koffie zonder suiker en 2 sneetjes geroosterd brood.

Middag: 1 stukje kip met sla, olie en citroen.

Avond: 2 hard gekookte eieren en een geraspte wortel.

 

7e dag:

Ochtend: 1 kop thee zonder suiker.

Middag: 2 ons gegrild vlees (lamskotelet) en vers fruit.

Avond: niets.

Iedere dag 2 liter water!

 

Olé! Dit wordt hel op aarde, maar we zijn benieuwd wat het effect zal zijn. Hoeveel gewicht zullen we hiermee verliezen?

 

Iemand een gokje wagen? :-)

 

Enkele bemoedigende woordjes zijn ook altijd welkom. De redactie zal u dankbaar zijn ;-)

 

Bron afbeelding: www.fluweelbloem.nl

18:39 Gepost door Dillie in Dieet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: 13 dagen dieet, winterkwabjes |  Facebook |

02-11-11

Jessified: Motiveer eens een Jess

Ik heb jullie hulp nodig.

Er zijn redenen genoeg om het wel te doen. Het weer is er ook echt zalig voor! Ik heb zelfs een doel.

En toch loop ik niet.

Het gebeurde al eerder. Wel vaker. Mijn mojo krijgt af en toe kuren en zegt dan heel hard foert. Foert, met al dat zweten en dan wéér moeten douchen. Stomme looproutes die altijd hetzelfde zijn. Stomme muziek die altijd hetzelfde is.

Het doet nochtans deugd. Ik wéét dat. Eens ik buiten ben geniet ik heus wel. Toch na de eerste 3km; die sucken nog altijd; no matter what. En toch. En toch...

Dus lieve lezertjes, help mij mijn mojo te vinden. Inspireer mij. Want mijn mojo kan dan wel liever gewoon binnen blijven "want ik heb geen zii-hiiin"; echt vrolijk word ik daar eigenlijk ook weer niet van. En mijn kont ook niet, for that matter. ;-)

Goeie redenen om wél te lopen:

reason1.png

reason2.png

reason3.png

19:50 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

30-10-11

Jessified: Les 5 - De beste tot hiertoe

Jess heeft een nieuwe obsessie. Zelfgemaakte karamel. YUMMIE!

Er zijn niet veel dingen lekkerder dan karamel; maar tot gisteren had ik het nog nooit zelf gemaakt. In de 5de les moesten we gisteren echter flan karamel maken en de lerares gaf de tip dat dit een veelgevraagde examen oefening is.

Het klinkt simpel: water mengen met suiker, aan de kook brengen tot het de gewenste kleur krijgt en dan blussen met een klontje boter. Easy peasy. Zo simpel was het echter niet; en bijna heel de klas zat een half uur lang telkens weer water toe te voegen uit schrik dat het ging aanbranden. De truuk bleek: niet te veel roeren en het vuur hoog genoeg durven zetten. No guts, no glory...

Het eindresultaat mocht er zijn; mijn vanillepuntjes waren wel een beetje naar beneden gezakt; maar wat was het lekker!

IMG_3269.JPG

Eerst de karamel en dan de flan in een vuurvast potje doen en au-bain marie in de oven bakken

IMG_3270.JPG

En dan omkeren op een bordje

De zwarte stipjes zijn de vanillepuntjes

 

Ook de zelfgemaakte lasagne met quorn was goddelijk lekker.

IMG_3272.JPG

 

Omdat het een veelgevraagde examenoefening is; zal er hier de komende weken zeer vaak flan caramel gemaakt worden.

 

Wat hier ten huize Jess ook nog vaak gemaakt zal worden is mayonaise. Want ook dat recept zal heel waarschijnlijk op het examen gevraagd worden.

Tijdens de les was die langs geen kanten gelukt; dus vandaag waagde ik er mij opnieuw aan. Het moest en zou lukken. En ja; het duurde deze keer eigenlijk helemaal niet lang. Na een paar minuutjes ik een overheerlijke stevige en smeuige mayonaise.

IMG_3273.JPG

Het recept:

Ingrediënten:

  • kleine eetlepel mosterd
  • 1 eidooier
  • peper en zout
  • 250ml plantaardige olie (bijv. zonnebloemolie)
  • 2 à 3 eetlepels azijn (bijv. witte wijn azijn)

Hoe ik hem deze keer heb doen lukken:

Een normaal en modern mens neemt er een mixer bij; maar hier gaan we voor oldskool!

  • Meng de mosterd met peper, zout en de eidooier in een grote kom. Klop hem goed door elkaar met een vork tot het een homogeen mengsel is.
  • Voeg dan druppelsgewijs telkens een klein beetje olie toe, zeker niet te veel ineens. Blijf kloppen met een vork, telkens in de zelfde richting. Verander NIET van richting!
  • Wanneer je een grotere hoeveelheid krijgt kan je met een klopper beginnen kloppen. Hou nog steeds dezelfde richting aan.
  • Tegen het einde mag je wel grotere hoeveelheden olie toevoegen, maar blijf vooral goed en heftig kloppen. Forsballen kweken, people!
  • Wanneer je ongeveer de consistentie hebt verkregen die je wil, voeg de azijn toe en klop nog even verder.

KLAAR!

Je kan er ook nog een eetlepel heet water doorroeren om de consistentie te bewaren.

Wat als hij niet lukt? Dust yourself off and try again :-)

 

En nu ga ik terug verder studeren, over het besterven van vlees en de rigor mortis ("lijkstijfheid"). Smakelijk :s

Maar eerst even mijn bureaustoel terug opeisen.

IMG_3278.JPG

(Ik verdenk Misty ervan stiekem ook zelfgemaakte mayonaise en flan karamel te eten als ik niet thuis ben)

13:54 Gepost door Jessica Berden in Kokkerellen, School is cool | Permalink | Commentaren (1) | Tags: flan karamel, mayonaise |  Facebook |

28-10-11

J&D-ified: Les 4 - Het slagveld

We beginnen te sneuvelen. Wij zijn moe. Studeren en werken en intussen nog proberen af en toe te sporten (met de nadruk op 'af en toe') én een sociaal leven te onderhouden is ... best wel een beetje vermoeiend.

Picture 001.jpg


Het maakt dat we op zaterdagmorgen nog even een paar minuten onze ogen willen sluiten alvorens de les binnen te stappen...

Picture 003.jpg


...of dat we creatief worden met onze tijd en in de auto doen wat we anders thuis zouden doen: eten, make-up aanbrengen, boeken lezen (luisteren), ...

De 4de les was vooral een les in: hoeveel afwas kan één klasje creëren op een paar uurtjes tijd.


De conclusie:

Picture 005.jpg


Veel.

Picture 006.jpg


Heel veel.

Picture 007.jpg



Heel erg veel.

 

Maar! Even voor de goede orde: wij staan er niet bepaald om bekend heel netjes te zijn (eufemisme²).

We zijn allebei gezegend met een vriend die méér op orde is gesteld dan wijzelf; en maar goed ook!!! (Lees: anders zou Jess in een caravan wonen met 30 katten en 20 honden)

Toch moet het gezegd worden: wij slagen er altijd in tijdens de kookles al bijna alles af te wassen en bij de netste studenten van de klas te behoren.

En omdat onze ventjes ons nooit zouden geloven: een close-up van de eerder getoonde foto, waar onze werkplek rechts achteraan te bewonderen was:

Picture 005 - closeup.jpg

Tadaaaaaa! Spic&Span!

We know, crazy :-)

19-10-11

J&D-ified: Les 3 - ik eet NOOIT meer

De derde les van het vak Keukentechnologie was de bakles. Wij bakken graag, vooral brood en koekjes dan, betrekkelijk gezonde koekjes zelfs. Jess geeft soms bakles aan de dames van de KAV en maakt daar onder andere havermoutkoekjes, scones en een soortement studentenhaver. We know our pastry!


keukentechnologie, bakken


We keken dus best wel uit naar de bakles; vooral hopend dat we iets heel moeilijk moesten maken, zodat we iets nieuws gingen leren.

Wat we op voorhand echter niet wisten; was dat iedereen iets anders moest maken zodat er maar liefst 14 verschillende baksels gemaakt werden. 14!!! Wat we ook niet wisten was dat wij al deze baksels moesten proeven en beoordelen. Alle 14!!!

Yummie, zou je denken! Yukkie, dachten wij tegen het einde!

Hoewel het stuk voor stuk lekkere dingen waren begonnen wij ons na een paar proevertjes al een beetje woozy te voelen, na de helft van de proevertjes behoorlijk high van alle suiker en na alle proevertjes … zo mottig als een krab. Het gevoel: “ik eet NOOIT meer” kwam dan ook bij beiden naar boven. (Maar dat gevoel hebben we ook wel eens over alcohol na een nachtje doorzakken, doe niet alsof jullie dat nooit hebben :-))

Wij leerden wel enkele belangrijke dingen:

Wanneer je denkt dat mayonaise kloppen zwaar is; wacht er je een nieuwe beproeving: try beating 7 eggs with sugar for at least 15 minutes. AUWTCH!

Picture 001.jpg

Afwisselen is een MUST

IMG_3209.JPG

En dan schijnt de zon nog in uw ogen ook

Het topsportgehalte blijft hier stijgen! Het resultaat - de opgerolde koek - was helaas niet helemaal onze smaak.
 

Picture 003.jpg



Deze les werd er per 2 samengewerkt en door de afwezigheid van Jess haar labpartner mochten wij onze krachten bundelen. Hier merkten we heel hard dat wij gewend zijn van samen in de keuken te staan: één blik op de recepten was genoeg om allebei te weten wie wat ging doen. We moesten nauwelijks iets afspreken, het ging bijna vanzelf. Wij zijn een goed geoliede machine!

keukentechnologie, bakken

Deze hebben we schaamteloos toegevoegd om meer mannelijke lezers te hebben; wij geven dat eerlijk toe.

 
Een andere goed geoliede machine was de frietpot; die na het bakken van de appelbeignets (kwijl) moest uitgekuist worden.

V: Hoeveel VDK studenten heb je nodig om de olie uit de frietpot te filteren?

A: Zoveel als er koffiefilters boven de frietpot gehouden kunnen worden door VDK studentenhandjes.

Door tijdgebrek konden we de olie niet eerst laten afkoelen. Do NOT try this at home people!

Picture 005.jpg

IMG_3239.JPG

 

En dan nu nog een paar "behind the scenes" kiekjes

IMG_3210.JPG

HALLOOO overbuurvrouw 1

IMG_3211.JPG

Hoi overbuurvrouw 2

IMG_3214.JPG

Onze appelflappen in de oven (de kuisploeg moest precies nog komen)

IMG_3215.JPG

Nog een vraagje:wat moeten dit worden?

IMG_3236.JPG

Roomsoezen met ...euh... pannenkoek ambities!

Oops... Tja, soms gaat het wel eens mis, maar ach, we zjin hier om te leren hé!

IMG_3231.JPG

Andere dingen hadden dan weer niet misstaan in de etalage van uw warme bakker

IMG_3233.JPG

Aanvalleuh!!!

IMG_3237.JPG

Nadien moet er natuurlijk ook even gekuist worden

IMG_3238.JPG

Dé man van de klas.

Aan de afwas!

Dat zien wij graag :-)

13:21 Gepost door Jessica Berden in Kokkerellen, School is cool | Permalink | Commentaren (1) | Tags: keukentechnologie, bakken |  Facebook |

12-10-11

J&D-ified: Mayonaise maken = topsport

Een groot deel van onze lezers komt hier uit interesse in onze sportieve kapriolen. Nu vragen wij jullie, lopers, triatleten, of andere sporters. Hebben jullie al eens met de hand mayonaise proberen te kloppen? Pssssht, triatlon is voor watjes, maak eens mayonaise!

Zoals eerder geschreven zijn wij fan van gemakkelijke recepten. Als er in een recept dus "mayonaise" vermeld wordt; krijgen wij het nooit in ons hoofd om te zeggen: "hee, laat ons azijn, olie, eidooier, mosterd, peper en zout samenkappen en ons daar eens gaan op uitleven om mayonaise te maken". Mayonaise lepelen wij uit een pot, basta.

Dat is natuurlijk buiten de les keukentechnologie gerekend, waar wij dit wél met de hand moeten maken. Aye caramba! Conclusie: Dillie had dat goed geflikt, maar Jess moet haar mayo-making-skills nog op punt krijgen; want na een kwartier noeste arbeid en de nodige scheldwoorden die hopelijk niet door de lerares opgepikt werden, had Jess enkel een nieuwe soort lopende saus uitgevonden die van ver wel proefde naar mayonaise, maar die hoogstens 3/10 zou scoren op het examen.

Verder maakten we wel een lekkere witloofsalade en als toetje: gepocheerde peren in witte wijn met chocoladesaus. Alcoholdampen om 9u 's morgens, het is eens iets anders!

En dan nu, het moment waarop jullie allemaal hebben gewacht: de belachelijke foto's!

Picture 001.jpg

Dillie met één van onze klasgenootjes in het lokaal waar we eerst de uitleg krijgen

Picture 002.jpg

Dillie die wat problemen heeft haar wilde manen onder het kapje te houden

Picture 007.jpg

Peren pocheren(Pocheren is het gaar maken van voedsel in weinig vocht, en net iets onder het kookpunt)

Picture 008.jpg

Weeral kloppen??? Gelukkig is het deze keer maar slagroom, dat gaat véél vlotter!

Picture 026.jpg

Na het koken mogen we natuurlijk alles lekker opeten.

Van te lang aan het fornuis te staan krijg je blijkbaar wel een bochel op je rug

Picture 003.jpg

That's all folks!

09-10-11

Jessified: Dwars door Hasselt

"De 10km in Hasselt is niet de échte Dwars door Hasselt" zei Bert me gisteren, "dat is maar een wandeling". Toen ik dan ook op facebook postte dat ik vandaag ging wandelen in Hasselt reageerde Kelly "Ik zou voor de 15km gaan, dat is idd de echte Dwars Door Hasselt. Die 10km bestaat nog maar 2 jaar en is er gekomen voor al die mensen die geen 15 aankunnen."

Okay, dat moet je dus niet tegen mij zeggen. Of misschien net wel. Een paar woordjes extra van Ruth en Wim en ik was overtuigd. Hoewel ik de laatste weken voor mijn doen nauwelijks getraind had, zou ik de 15km lopen.

Ik had hierbij twee doelen. Eerste doel: uitlopen. Dat dit ging lukken stond "redelijk" vast, maar meer dan 10km had ik al weken niet gelopen, meer dan 15km dateerde van mijn marathontraining in april! 100% zeker kon ik dus niet zijn.

Mijn tweede doel was lopen tegen 11km/u gemiddeld, 5:30min/km dus. Ik voelde ergens wel dat dit erin kon zitten, maar of ik het ging blijven volhouden was ook weer een groot vraagteken.

Wim besloot bij mij te blijven en omdat Bert vandaag eigenlijk ook nog wilde trainen schreef hij zich ook nog rap in. Ik had dus 2 persoonlijke hazen bij: eentje die mijn flesje vasthield en mijn trui rond zich bond toen ik het weer te warm kreeg en eentje wiens oranje poep ik weer kon volgen, zoals tijdens de nightrun in Deurne ;-)

Dankzij hun deskundig haaswerk en de nodige peptalk (die ik eerlijkheidshalve enkel op het einde van doen had) ben ik erin geslaagd de 15km verdacht vlot uit te lopen in 1:18:48 (volgens mijn Garmin). Dit is een gemiddelde van 11,3km/u, 5:19min/km!

ddh2011.jpg

Zoals gezegd had ik het enkel op het einde nogal zwaar, maar als ik dan zie aan welke snelheid ik die laatste 3km, en vooral de allerlaatste liep... Jeetje, niet moeilijk dat ik het zwaar had LOL :-) Crazy :-)

Ik had onderweg best nog wat reserve, maar wist niet zeker wat ik zou kunnen. Ik denk wel dat ik er verstandig aan heb gedaan te doseren. Het was ook wel echt mijn weertje: fris en regenachtig. :-)

Thanks voor het haaswerk, boys!!!

Kaat schreef deze week al over de kracht van inspiratie. Mijn facebook zit vol mensen die me inspireren en motiveren. En zo komt het dat ik ...

 

...ben ingeschreven voor de Halve Marathon van Kasterlee op 13 november :-)

20:42 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dwars door hasselt, wedstrijd, lopen, inspiratie, hazen |  Facebook |

07-10-11

J&D-ified: Koken voor dummies

Je zou denken dat mensen die Voedings- en Dieetkunde gaan studeren enige affiniteit met eten hebben. Zeker als dit allemaal studenten afstandsonderwijs zijn. Je verwacht dan ook dat deze mensen niet alleen graag eten, maar ook graag in de keuken staan en soms zelfs aan het experimenteren slaan.

Het vak keukentechnologie vertrekt echter van nul. Er zaten effectief (op zaterdagmorgen om half negen in Gent - auw!) enkele mensen in de klas die nog nooit gekookt hadden. De eerste les was dan ook ontzettend basic.

Kippenbouillon, broodje kaas, broodje platte kaas, broodje tonijn en als dessert een griesmeelpuddingske.

Nu koken wij zelf graag, maar zijn wij wel all about het gemak. Wat maakt dat we af en toe onszelf op volgende gedachte betrappen: oooh ja, dat is juist, een KROP sla! Sla groeit niet voorgesneden en gewassen in plastieken zakjes...

Schandalig, we know, maar combineer maar eens een full time job met triatlontraining en nu ook nog studies :-) Jij zou ook sla in zakjes kopen. Case closed :-)

Ook het recept voor bouillon is bij ons ietwat anders:

  • Kook water.
  • Doe er een bouillonblokje in.
  • KLAAR!

Maar neen, nu leren we dat allemaal hoe dat in 't echt moet. Met échte kippenbillen, échte kroppen sla en zowaar échte vanillestokjes voor de pudding i.p.v. Dr. Oetker vanille druppeltjes.

bouillon.jpg

IMG_3187.JPG

We zijn overigens grote fan van het petje!

Bad hairday? Who cares!

IMG_3188.JPG

Het oog wil ook wat

 

Conclusies:

1) Verse kippenbouillon ruikt heerlijk en is echt wel lekker eigenlijk. Het is best een gedoe, maar authenticiteit heeft dan ook zijn prijs!

2) De pudding werd niet al te enthousiast onthaald. Noch door onszelf, noch door Dillie's "El sjoesjoe"; die het goedje te verorberen kreeg omdat Dillie de eerste les al direct miste door verplichtingen op het werk en de recepten bijgevolg thuis moest klaarmaken. We berekenden vlug uit ons hoofd dat deze griesmeelbrij ongeveer 200kcal bevatte en El Sjoesjoe merkte terecht op dat je dan beter 2 Solero ijsjes eet :-) The boy knows what's good!

 

Gelukkig stijgt de moeilijkheidsgraad de komende lessen en zullen wij hopelijk dus nog veel nieuws leren!

To be continued!

18:54 Gepost door Jessica Berden in Kokkerellen, School is cool | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vdk, school, keukentechnolgoie |  Facebook |

02-10-11

Jessified: En het sporten dan?

Blijft er nog tijd over om te sporten naast het full-time werken en part-time studeren? Het is een moeilijke kwestie. Ik zeg altijd: tijd om te sporten heb je niet, dat moet je maken. Nu moet ik dat op mijzelf gaan toepassen. Tot nu toe was het nooit echt een probleem om die tijd te vinden, maar nu wordt het moeilijk. news.jpg

Als ik thuis kom van het werk begin ik liefst meteen te studeren, zodat ik zo vroeg mogelijk klaar ben en nog wat me-time heb. Bij voorkeur stop ik rond 21u ten laatste, anders slaap ik toch niet en droom ik heel de nacht van bio-organische chemie: alkanen, alkynen en andere functionele groepen (true story :-))

Ik probeer dus vooral tijdens mijn middagpauze te lopen en in het weekend. Zwemmen en fietsen doe ik momenteel niet; om mijn conditie te houden helpt lopen toch het beste. Omdat ik van plan ben nooit 2de zit te hebben, wil ik volgende zomer 1/8ste triatlons blijven doen. De herfst en winter staan echter volledig in het teken van lopen. 

Om mezelf gemotiveerd te houden heb ik mij voorgenomen 31 december mee te doen met de Eindejaarscorrida in Leuven. Ik wil daar de 12km meelopen. Als ik kijk naar mijn huidige conditie (belabberd) zou ik al heel blij zijn met 1u10, maar hopelijk zit 1u05 er toch in.

Ik ben dus op zoek naar een realistisch en haalbaar schema, gebaseerd op 3 trainingen per week. Meer trainen is een illusie :-) Ach, erg vind ik dat niet: such is life :-) En 't is voor een goei doel hé :-)

Volgende week sta ik aan de start van de 10km van Hasselt. Zonder verwachtingen, zonder plannen. Just go with the flow :-)

20:28 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (1) | Tags: sporten, lopen, eindejaarscorrida leuven, tijd om te sporten |  Facebook |

29-09-11

Jessified: Back to school

Eind juni kreeg ik een "loca" idee.

Als ik nu eens diëtiste word...?

Ik werd er weer eens op gewezen dat die materie me toch zo goed lag en dat ik toch ooit iets met mijn passie voor gezond leven moest gaan doen. Dus ik surfte een beetje rond, speurend naar mogelijkheden en kwam al gauw uit op de website van de Katholieke Hogeschool Sint Lieven in Gent. Daar bood men de richting Voeding- en DieetKunde (VDK) namelijk als enige in heel België aan via afstandsonderwijs. Mijn interesse was gewekt en "toevallig" was het nét de volgende dag infodag! (toeval bestaat niet hoor ;-))

Ik mailde dolenthousiast naar Dillie om haar te vertellen over mijn crazy plan en haar (enigzins voorspelbare maar toch wel coole) reactie was (and I quote) "Yesssss ! Ik ga met je mee !!"

De dag erna bevonden we ons in Gent, waar de opleidingsverantwoordelijke ons enthousiasme enigzins probeerde te temperen. "Jullie werken full-time...? Goh, dan wordt dat toch wel moeilijk..." We kregen echter de cursussen te zien en werden alleen maar enthousiaster: anatomie! fysiopathologie! voedingsmiddelenleer! cooooooool! Moeilijk? Lady, wij doen triatlons, hoe moeilijk kan studeren nu eenmaal zijn? ;-)

De weken daarna lieten we het idee nog wat verder marineren in ons hoofd; maar ach; eigenlijk was het ons al lang duidelijk! LET'S DO THIS! TOGETHER!!! Partners in crime once again!

Staan op mijn programma voor dit eerste jaar: Anatomie, Biologie, Microbiologie, Keukentechnologie, Algemene chemie, Bio-organische chemie, Labo chemie, Fysiologie, Fysica, Algemene Voedingsleer en Analytische chemie. Veel -ie's dus en vooral veel soorten chemie!

 

Dus zo komt het dat dit mijn crime scene wordt voor de komende 4,5 jaar:

IMG_3161.JPG

Dit en dit mijn outfits:

IMG_3169.JPG

Sexy kookpakje

uiteraard niet op blote voeten

(kan iemand mijn broek innemen?)

IMG_3174.JPG

Hot labopakje

hier zie je mijn tenen al zelfs niet meer

(kan iemand ook mijn mouwen innemen? ;-))

Dit een greep uit mijn avondlectuur:

IMG_3162.JPG

Kaften! En cursusblokken! Nooit gedacht dat ik die weer ging nodig hebben

IMG_3177.JPG

Anatomie en fysiologie.
Een inleiding.

Awesome

IMG_3178.JPG

Wie noemt er zo'n klepper van 800blz nu een inleiding?

 

Niet alleen Dillie gaat mij helpen bij mijn studies, ook mijn kindjes steunen mij met huid en vooral veel haar

339694_2346104125795_1045793174_32783640_310985853_o.jpg

Profke neemt de "steun" nogal letterlijk:

Leg je boek maar op mij Mama, dan moet je het niet heel de tijd vasthouden

IMG_3186.JPG

Het boek dat ik deze zomer kocht om mij al voor te bereiden

op al die verschillende soorten chemie,

is ook zeer geliefd bij Misty

Ze is al aan het experimenteren met kattenzand dat nooit vervangen hoeft te worden.

That kitty is a GENIUS I tell ya!

 

Lachen met Dillie in haar oversized kookpakje en labopakje mogen jullie doen in een volgend blogje :-) Beloofd :-)

Wil dit doldwaze plan zeggen dat wij stoppen met sporten en geen triatlons meer gaan doen? Ma bah neeeeeen :-)

Maar ook dat is (dieet)voer voor een volgend blogje!

09-09-11

Dilliefied: Olympic distance Knokke - een zware strijd tegen mezelf

Afb004.jpgOp 7 september zou ik mijn laatste triatlon van het seizoen afronden, namelijk de Zwintriatlon in Knokke, algemeen gekend als één van de meest sfeervolle en ludieke triatlons in België. De plaatsen om deel te nemen zijn zeer gegeerd en in een mum van tijd uitverkocht. Wij – als Over De Streep’ers – mochten vooraf inschrijven, zodat we zeker zouden kunnen deelnemen. ODS’er Griet moest jammer genoeg forfait verklaren, dus zouden Steven, Nancy en ik met 3 de uitdaging aangaan.

Ik had heel het seizoen uitgekeken naar deze finale, maar aangezien ik niet aan de 2 voorheen geplande ¼ triatlons had kunnen deelnemen door blessures en de daardoor opgelopen vertraging, was Zwin mijn eerste en enige ‘Olympic distance’ trialton (klinkt sjiek he?) dit jaar en keek ik er al minder naar uit. Ook de laatste trainingsweken had ik het een beetje laten hangen. Ik was het constante ‘in de prak liggen’ meer dan beu en wilde rust. Maar niets aan te doen: Zwin stond op het programma en ik zou de andere ODS’ers niet in de steek hebben gelaten.

Maar… UITERAARD zou ik Dillie niet zijn als ik niet vlàk voor de wedstrijd met een probleem te kampen krijg. En jawel, ook deze keer bleef ik niet gespaard. De avond voor de wedstrijd kwam ik uit mijn auto en voelde pijn in mijn heup. Een soort van geknelde zenuw pijn… De pijn werd hoe langer hoe erger en tegen ’s nachts was het onmogelijk om erop te liggen of mijn linker been te bewegen zonder ineen te krimpen van de pijn. Stretchen mocht niet baten… Ik durfde geen spierontspanners of pijnstillers slikken omdat ik vreesde daarvan te loom te worden voor de wedstrijd en hoopte dat het op miraculeuze wijze gewoon zou verdwijnen. Dit alles werd vergezeld van een bijhorend rothumeur en El Sjoesjoe die probeerde me wat op te vrolijken. Maar de volgende ochtend, na een helse, slapeloze nacht was de pijn niet weg, verre van… Niet wetend hoe dat zou evolueren, vertrok ik toch maar richting Moerbeke, waar ik met Steven zou carpoolen tot in Knokke. Daar ging ik half mank en gewapend met pijnstillers de gebruikelijke rompslomp te lijf: inschrijven, armen laten bestempelen, chip aandoen, gerief in de wisselzones leggen,… Deze keer lagen de wisselzones ver uit elkaar en moesten we in groep van de zone in Knokke, naar de 2de zone in Sluis rijden. Opwarming dus… en dan kon het écht beginnen.

 

Zwemmen – 1000m is… lang!

Intussen ben ik een pro in het aantrekken van een wetsuit en met de Wetsuit Glide Spray die ik van Nancy leende, schuif je ook zó in je wetsuit. Hupla en dan in pinguïn-walk naar de start. In Knokke waren ze slim geweest. In plaats van iedereen op een paar seconden in’t water te zwieren op een hoop waardoor je ongelofelijk veel klop krijgt, waren er 3 rijen achter elkaar voorzien met een meter of 2 tussen. Zo verliep de start heel rustig. Het water was IJSKOUD, maar dat was snel vergeten na de startknal. De eerste 500m verliep redelijk vlot, op lastige schoolslagzwemmers na. Maar 1000m is lang… en na de boei in de helft van het parcours werd het mentaal een stuk zwaarder. Automatisch denk je: “Nu nog eens wat ik nu achter de rug heb…”. De laatste 500m zwierde ik alle techniek overboord en zwom ik als een ongeschoold, verzopen konijn verder tot ik eindelijk het trapje bereikte. En weg was ik naar de wisselzone…

 

Fietsen – BELACHELIJK is het woord:

De wissel ging vlot… dacht ik. Tot ik even later merkte dat mijn band met nummer aan mijn stuur hing te wapperen. “Doeme he!” Ik probeerde al rijdend het ding los te klikken en rond mijn nek te gooien en naar beneden te schuiven, maar ik hoorde de referee op de moto fluiten: “Afstappen juffrouw, je mag niet rijden zonder nummer.” Aaaargh, dus kwam ik tot stilstand, deed de band rond en vertrok opnieuw. Dat was het begin van wat hel op aarde zou kunnen zijn. Stayeren was verboden, dus was het ieder voor zich, beuken tegen de belachelijk harde wind die we zeker 80% van de tijd op kop hadden. Bij momenten ging je nauwelijks vooruit en voelde het alsof de wind zodanig in je wiel pakte dat je onderuit zou gaan. Na 5km begon mijn heup me parten te spelen. De pijnstiller was stilaan aan het uitwerken. Van de pijn en het onophoudelijk vechten tegen de wind werd ik WOEST. Ik hoorde mezelf roepen: “BELACHELIJK!! Die wind is BELACHELIJK!”. Nancy, die een beetje later uit het water was gekomen, stak me full force voorbij. Die had er moed in, zoveel te beter. Toen de referee op de moto voorbij kwam en riep dat we afstand moesten houden "10 meter is geen 5 meter" werd ik helemààl wild. En dat terwijl je al blij was als je niet omviel door stilstaand tegen de wind in te trappen als een gek. Wat dachten die @à!&# wel!! Dat je profijt had van de fietser op 5m van jou met die b e l a c h e l i j k e wind??? NOT! Ik bedacht dat triatlon en zeker vanaf ¼ voor volslagen lunies was en vroeg me de hele weg af waarom ik me hiervoor had ingeschreven. Ik heb 100 keer willen opgeven, maar koppig als ik ben, zette ik door. De glimlach die normaalgezien op mijn gezicht staat tijdens wedstrijden, had plaats gemaakt voor een moordlustige grimas die de toeschouwers schrik aanjoeg.

Bij de laatste kilometers kwam ik Steven tegen. Die vroeg even bezorgd hoe het met de heup gesteld was, waarop in alleen verbeten en nee knikkend kon antwoorden: “Ni goe… pijn… Ga maar door gij, ge bent goed bezig!”. En weg was hij… 

over de streep,zwintriatlon knokke,triathlon,hel op aarde

 

Lopen – duidelijk mijn ding

Eindelijk in de wisselzone aangekomen, was het even wennen om terug met de voeten op de begane grond te staan. Ik moest een heel eind lopen met de fiets in de hand om tot bij mijn spullen te geraken. Die vond ik meteen, maar het wisselen van de schoenen leek een beetje in slow motion te gaan. Mijn benen waren hopeloos verzuurd en mijn tenen gevoelloos.

Ik begon te lopen en verrassend genoeg voelde in de pijn stilaan uit mijn heup wegtrekken. Ik had door de beweging het geheel weer los gekregen en de 10 laatste loopkilometers gingen me dan ook beter af. Even was ik teleurgesteld toen ik tot de constatatie kwam dat ik die ronde 2 keer zou moeten lopen, dat leek me veel langer dan 10km,… maar niet getreurd. Ik keek recht voor me uit en werd helemaal zen. Ik leek op dat moment eindeloos te kunnen blijven doorlopen aan dat tempo. Na een klein uurtje kwam de finish in zicht! Ik kon wel in mijn broek doen van blijdschap. Er kon zelfs 1 glimlach af voor de foto.

over de streep,zwintriatlon knokke,triathlon,hel op aarde

 

Resultaat:

Zwemmen (1000m): 00:26:19

Wissel 1: 00:02:55

Fietsen (45km): 1:49:42 (Ondanks die belachelijke wind dus toch bijna 25km/u)

Wissel 2: 00:06:48 (laaaange wisselzone)

Lopen (10km): 00:59:27 (Aan meer dan 10 km/u na die marteling? Nice…)

Finish time: 3:25:14

Zwin was een mentale strijd tegen mezelf. Ik ben mezelf een paar keer tegengekomen en heb het moeilijk gehad, maar ik ben tot het einde gegaan en ben achteraf gezien blij dat ik het gedaan heb.

 

over de streep,zwintriatlon knokke,triathlon,hel op aarde

 

Na ‘de hel van Knokke’, werden we nog opgewacht door de organisatie en kregen we nog even de micro onder de neus geduwd om enkele vragen te beantwoorden. De bevindingen van het driekoppige ODS team samengevat: "Het was hard, het mooiste moment was de finish en we zijn blij dat het gedaan is en nu mogen luilakken."

Daarna bezegelden we ons ODS avontuur met een warme choco en een debrief van Stijn. We kregen tips mee voor de toekomst en praatten wat na over de hoogtepunten van ons avontuur.

Het seizoen is voorbij…

 

over de streep,zwintriatlon knokke,triathlon,hel op aarde

 

Bedankt aan El Sjoesjoe om mijn rothumeur te verdragen, aan Steven voor de kalmerende coaching en sturing ter plaatse (ik was bezig als een kieken zonder kop), aan de supporters ter plaatse, via sms en facebook voor de bemoedigende woordjes die veel deugd deden. Bedankt aan Stijn en de VTDL voor dit onvergetelijke avontuur en de vrienden die ik eraan het overgehouden.

Volgend jaar wordt iets rustiger, but you ain’t seen the last of me yet!

 

over de streep,zwintriatlon knokke,triathlon,hel op aarde

 

04-09-11

J&D-ified: Get inspired

Als je denkt dat je reden tot klagen hebt...

 

16-08-11

J&D-ified: Strongman Run!

Zaterdag was het dan eindelijk zo ver. De STRONGMAN RUN! Er was om te beginnen regen! Véél regen! Dillie wilde modder, Dillie zou modder krijgen! Wat er ook veel was: strongmen, weinig strongwomen (in het algemeen, in ons team was dat wel anders ;-)).

We vonden al gauw Richard en Layal van Pilates Nation en maakten kennis met de andere teamleden: stuk voor stuk sympathieke sportievelingen. We like that kind of people :-)

295613_10150274135879298_111502229297_7392016_4027553_n.jpg

Wat waren we toen nog proper

185548_10150274136039298_111502229297_7392019_3978403_n.jpg

Hoe strong waren we? Zo strong!

291926_10150274136149298_111502229297_7392020_7819925_n.jpg

REALLY STRONG!!!

De organisatie had nog een boel kinderziektes. De inschrijvingen liepen ontzettend chaotisch: door de regen probeerde iedereen in de kleine inkomhal van de zeevaartschool binnen te staan. Normaal hadden de inschrijvingen om 14u moeten voorbij zijn; maar op dat moment stond er nog een rij van 100m buiten aan te schuiven. Er was bovendien maar 1 dames toilet, dus ook daar stond er een hele rij. Een aantal Dixie-toiletjes hadden al veel kunnen verhelpen. Het was ook helemaal niet duidelijk waar de start was. Om 15u zou het startschot moeten klinken maar op dat moment liep iedereen nog kris kras door elkaar.

Toen het schot dan toch eindelijk ging (een half uur later?) waren we er méér dan klaar voor! Al brullend en stoer-wezend liep de meute naar het eerste obstakel. In het begin moesten we bij elk obstakel aanschuiven, omdat dit de boel natuurlijk ontzettend vertraagde. Starten in waves had een beter idee geweest. Ach, we waren hier niet om te winnen maar om een leuke tijd te hebben :-)

En een leuke tijd, die hadden we zeker en vast!

De foto’s spreken voor zich en geven een goed beeld van de obstakels die we zoal tegen kwamen. 

292673_10150274137674298_111502229297_7392052_1311312_n.jpg

Dillie krijgt een duwke tegen de kont

295041_10150274137719298_111502229297_7392053_103360_n.jpg

Hier komen die muscles van pas!

206007_10150274137904298_111502229297_7392057_5730555_n.jpg

Oei, moeten wij hier naar beneden springen?

strongman2.jpg

Wat dit waren, geen idee, maar ze waren GLAD

strongman16.jpg

Oppassen bij het naar beneden springen!

strongman13.jpg

Careful now!

294568_10150274138429298_111502229297_7392068_2099052_n.jpg

Een lekker verfrissend neveltje

strongman12.jpg

Onze favoriet: whiiiiiiii

strongman4.jpg

SPLASH in de modder

strongman15.jpg

Melkbidons?

strongman10.jpg

Jesske ontsnapt aan de verpletteringsdood

228813_10150274139449298_111502229297_7392086_5018743_n.jpg

Naar beneden

292507_10150274139549298_111502229297_7392087_479900_n.jpg

En terug naar boven

294549_10150274139614298_111502229297_7392088_870236_n.jpg

Jess oep heur bakkes (al lachend, ah ja :-))

strongman9.jpg

Jump!

strongman11.jpg

strongman14.jpg

 

 

Thanks Pilates Nation, we had a BLAST!

185429_10150274140554298_111502229297_7392103_3137637_n.jpg

11-08-11

J&D-ified: Uitgetest: Interval XT

pilates-nation.png

Een tijdje geleden deed Pilates Nation in Antwerpen een oproep om mee te doen aan de Strongman Run: We are putting together a Pilates Nation team and we are looking for 4 brave souls to join us in the run.

strongman.jpg

http://strongmanrun.be


Dappere zielen als wij zijn (*AHUM AHUM*) voelden wij ons natuurlijk meteen geroepen (*kuch kuch*) en we schreven ons in. Om ons klaar te stomen voor deze heldhaftige uitdaging mochten we 2 keer deelnemen aan een Interval XT groepsles.

IMG_3135.JPG

Dillie doet nog wat onnozel (= J&D trademark). Het lachen zal haar weldra vergaan!

Wij dachten: “wij doen triatlon, hoe zwaar kan lopen op de loopband nu eenmaal zijn?” Guess again!

Seriously, triatlon is for sissies, try Interval XT!!! Layal (= een sympathieke griet die helemaal in topshape is en er zodanig fit/healthy uitziet dat je spontaan zin krijgt om massa’s shotjes wheat grass achterover te slaan) evalueerde eerst ons niveau en kende ons vervolgens een base speed toe.

Deze werd op een post-it geschreven en op de loopband geplakt, zodat we goed wisten wat onze basis was. Die base speed was voor Jess 8.5 dus Jess dacht “ok, lopen tegen 8.5km/u, piece of cake!”. Dillie - die dacht voorzichtig te zijn gebleven over haar capaciteiten - kreeg base speed 7.5 toegekend. *Gniffel* "Voor mij wordt het pas ECHT easy peasy! Ik ga niet eens zweten aan dat tempo” opperde Dillie fier.

Picture 279.jpg

De tweede les speelden we een ietsiepietsie vals en verlaagden we onze base speed een beetje, je zal zo merken waarom...


Wat een voorbarige gedachte! Je warmt eerst op door stevig te wandelen; en daarna beginnen de intervallen: er wordt gespeeld met het stijgingspercentage van de loopband en dan opeens keelt Layal: "BASE PLUS FOUR!" Hopla, tegen 12.5km/u moesten we een “berg” oplopen van 6%! Een minuut later mag je dan even wandelen, maar niet voor lang, het volgende interval dient zich alweer aan! BASE PLUS TEN!!! COME ON PEOPLE, CUT THAT THREADMILL IN HAAAAAALF!!! Spurten tegen 18,5km/u; het is zo eens iets anders!

 

Photobucket


Alsof de intervallen al niet uitputtend genoeg zijn wissel je telkens sessies op de loopband af met sessies krachttraining gebruik makend van resistance bands en het TRX systeem: benen, armen, buikspieren…

Picture 277.jpg

Op de loopband, af de loopband, squats, push ups, crunches, op de loopband, af de loopband, zelfs achteruit lopen op de loopband! We wisselden telkens van inspanning en tegen het einde voelden we elk spiertje in ons lijf.

Picture 276.jpg



Het woord ‘zweten’ kreeg een nieuwe dimensie, zeker toen we de eerste keer allebei een handdoek vergaten mee te brengen…

sweaty_anna.jpg

Zo zagen we er ongeveer uit, maar dan zonder tennisbal enzo :-)

(bron: http://www.soren.be)

This is serious business, people! Gelukkig weet Layal je ontzettend goed te motiveren: "Don't let anything come between you and your goal! Focus on the finish line, you KNOW you're going to reach it!" en zo vliegt het uurtje voorbij. Een aanrader!

IMG_3136.JPG

08-08-11

Jessified: Triatlon Rijkevorsel

“De Bres” triatlon van Rijkevorsel. Georganiseerd door een judoclub (that’s right ;-)). Geen chip. Slechts een 1/10de afstand (400m/20km/4km). No pressure, no stress.

Zo zou het moeten zijn, maar toch waren er weer de nodige kriebeltjes. Het gerief klaarleggen in de wisselzones was zo mogelijk nog chaotischer dan anders gezien het geen genummerde plaatsen waren. Iedereen smeet zijn gerief maar neer in de respectievelijke wisselzones. Wisselzone 1 was onbewaakt, dus het was hopen op de eerlijkheid van de mensheid om nadien je wetsuit nog braaf op zijn plaatsje terug te vinden. Bovendien zat er een gevaarlijk uitziende voetgangersbrug over het water in het parcours, waar ik me in gedachten al af zag stuiken met mijn fietsje. Needless to say, Jesske had weer stress.

HB613447-M.jpg

De gevaarlijke brug

Edith en Kaat waren er ook, alsook mijn ventje en allemaal samen stonden we dus een beetje nerveus te wezen aan de start. De vrouwen gingen 10min vroeger te water dan de mannen. Slechts weinigen hadden een wetsuit aan, ik was gelukkig daar één van. Omwille van de warmte, maar nog meer omwille van het drijfvermogen dat dit kleinood biedt. Meestal gaat het startschot redelijk snel nadat je in het water mag, nu moesten we wat blijven dobberen want de politie had het parcours nog niet vrijgegeven.

HB613492-M.jpg

Dobber dobber

Misschien is dat mijn redding wel geweest. Ik had namelijk tijd om gewend te geraken aan het koude donkere water, deed een paar slagen crawl en stak mijn gezicht af en toe onder water. Toen het startschot dan eindelijk ging, wist ik: “deze keer lukt het!” En inderdaad: ik focuste me op mijn techniek, zorgde ervoor dat ik niet buiten adem geraakte en bereikte na 400m crawlzwemmen het trapje!!! Geen paniekaanval, geen hyperventilatie, maar beheerst en gecontroleerd zwom ik de hele afstand, en vond zelfs de tijd om onderweg even naar Frank te zwaaien die aan de kant stond te supporteren.

Voor mij kon de triatlon dus al niet meer stuk toen ik me in de wisselzone uit mijn wetsuit wurmde; maar natuurlijk moest er nog gefietst en gelopen worden. Het fietsen was zwaar. Er mocht gestayerd worden, maar er waren maar weinig dames waar ik bij kon aanpikken. Helemaal in het begin werd ik voorbijgestoken door Elfride (die 1ste was geworden in de duatlon van Kapelle op den Bos), maar dat ging zo vliegensvlug dat ik de kans niet had om haar te volgen. Jammer! Ik hing heel even in het wiel van een andere dame toen zij me voorbijstak, een minuut of 2 kon ik even ademhalen. Daarna nam ik de kop een tijdje over, maar na een bocht stak zij me voorbij en weg was ze. Note to self: dringend beter worden in bochten nemen!

HB613685.jpg

De rest van de 20km moest ik het dus alleen klaren en het ging niet zo vlot als de vorige keren. Ik deed er ongeveer 40min over (30km/u). Ik was al lang blij dat ik niet van die voetgangersbrug was gedoken dus zo erg vond ik het niet :-)

Het lopen was nog veel zwaarder; het was immers redelijk warm en ik had het benauwd. Ik begon te lopen tegen 12km/u maar mijn tempo zakte elke kilometer, zeker toen we na een tijdje in een bos terecht kwamen. Op zo’n smal zandpadje loopt het echt niet vlot en voor mij was het toen gewoon verstand op nul en zo snel blijven gaan als mijn benen nog wilden.

HB613899.jpg

Afzien

Doordat de mannen 10min later waren vertrokken wist ik dat ik ongeveer samen met Bert zou finishen; hij had zich namelijk voorgenomen de klus op 1u te klaren, ik had ongeveer 1u10 voor ogen. En ja, 500m voor de finish stak hij me voorbij en gaf hij mij nog even een bemoedigend schouderklopje. Ik finishte dus niet lang na hem, op 1:12:49 en werd daarmee 14de van de 33 dames.

HB614106.jpg

Mijn eind"spurt", ik zie er wel uit alsof ik over de Meir aan het kuieren ben, maar ik was echt wel alles aan het geven :-)

Over het lopen en fietsen ben ik niet zo heel tevreden als anders; het drukkende weer zal mij vooral parten gespeeld hebben; en misschien waren mijn benen ook niet zo fris als ze hadden moeten zijn. Maar al bij al was deze triatlon weer een hele ervaring; zeker doordat ik eindelijk op mijn gemak heb kunnen zwemmen. Hopelijk gaat de volgende keer even vlot: op 28 augustus wordt het namelijk 1000m zwemmen in de kwarttriatlon van Viersel!
 

Bron foto's: http://barthuysmans.smugmug.com/Sports/Triatlon

20-07-11

Jessified: Winner winner, sushi dinner

IMG_3042.JPG

Les 1: je maakt sushi ALTIJD vergezeld van een rosé porto

IMG_3047.JPG

Les 2: Vullen met rijst en daarna groentjes, vis, krab, ...

IMG_3045.JPG

Les 3: vakkundig oprollen

IMG_3044.JPG

De eerste rol!

IMG_3050.JPG

Keep rollin' rollin' rollin'

IMG_3049.JPG

Schooooon hé

IMG_3055.JPG

Les 4: In plakjes snijden (De ene al wat mooier en ronder dan de andere)
Let vooral ook op de mega potten proteinepoeder op de achtergrond :-)

IMG_3056.JPG

Van boven naar onder: zorgvuldig bereide sushi rolletjes (heet eigenlijk Maki), sojasaus, wasabi pasta, gember

IMG_3068.JPG

Jacob demonstreert zijn eten-met-stokjes skills

 

En dan nu: de reeks Wasabi Smoelen

IMG_3058.JPG

IMG_3060.JPG

IMG_3062.JPG

IMG_3067.JPG

20:00 Gepost door Jessica Berden in Kokkerellen, Ontspanning | Permalink | Commentaren (5) | Tags: sushi, maki, zalm, tonijn, krab, wasabi, pikant! |  Facebook |

17-07-11

J&D-ified: Duatlon Kapelle-Op-Den-Bos

Vandaag startten zowel Jess, Dillie als Herman net zoals vorig jaar in de duatlon van Kapelle Op Den Bos. Het voorspelde slechte weer bleef uit (behalve de wind) en zo werd het een zalige wedstrijd!

3km lopen:

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Jessified: Ik maakte gelukkig niet de fout van te snel te starten, wat velen anderen rondom me wel deden. Het lopen was dus vooral mensen inhalen. Ik had gedacht rond de 5:10min/km te lopen, maar Herman nam me op sleeptouw en soms zag ik 4:30 op mijn Garmin staan. Ik probeerde zo goed mogelijk bij Herman te blijven en zo gingen de 3km respectievelijk tegen 4:46, 4:48 en 4:49min/km. INSANE!

 

Dilliefied: Jess, Herman en ik startten samen aan onze eerste loopronde (‘uiteraard’ zal je zeggen). De eerste kilometer kon ik de twee nog redelijk bijhouden, maar de volgende 2km zag ik de afstand steeds een beetje groter worden. No worries, ik was nog altijd mooi 12 km/u aan’t lopen, wat mijn vooropgesteld doel was.

Wisselzone 1:

 

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Jessified: De eerste wisselzone ging heel vlot, ik vloog samen met Herman meteen buiten. Met opstappen verlies ik altijd wat tijd, omdat ik schrik heb daarmee neer te gaan. Jess, stop being such a sissy!!!

duatlon,kapelle op den bos,dillie eens niet oep heur bakkes en jess op 't podium?

Ela madammeke, gij moogt niet vertrekken zonder helm, kom nekeer terug!

duatlon,kapelle op den bos,dillie eens niet oep heur bakkes en jess op 't podium?

Hier, houde gij effe mijne fiets vast terwijl ik mijne helm opzet :-)

duatlon,kapelle op den bos,dillie eens niet oep heur bakkes en jess op 't podium?

Dillie vertrekt, versie 2.0

Dilliefied: Na de loopetappe in de wisselzone zag ik Jess vertrekken en dacht ik: “Ik kan mee, ik hoef niet van schoenen te wisselen.” Dus nam ik mijn fiets en weg was ik… tot ik terug gefloten werd. Omdat mijn bak omgekeerd lag tegen de regen en mijn helm daaronder lag, had ik hem niet zien liggen en was ik zonder vertrokken. Aaaargh… de helm, ik heb er zowat een haat-liefde verhouding mee. Ik kwakte even mijn fiets neer, liep terug voor mijn helm en vertrok… Eindelijk… ;)

16km fietsen:

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Jessified: Ik had geen idee op welke positie ik begon te fietsen maar als ik een dame in het vizier zou krijgen, ging ik wel proberen die in te halen. Herman hielp me hier heel goed bij: in deze duatlon mochten vrouwen namelijk ook bij mannen stayeren (en andersom) en daar maakte ik uiteraard gretig gebruik van. Hoewel ik niet altijd dichtbij genoeg durfde te rijden (Jess, you are such a sissy), haalde ik toch voordeel uit het feit dat Herman mij uit de wind zette. Want er was ontzettend, degoutant veel wind!

We haalden een andere dame in en nadien ik hing een hele poos in het wiel van de eerste dame, maar op dat moment wist ik totaal niet dat zij de eerste was. Uiteindelijk werd het gat tussen ons toch te groot, ik verloor te veel tijd bij het nemen van de bochten, ik blijf daar toch wat bang van om ze te plat te nemen. Jess, you REALLY are a sissy! :-)

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Ondanks de wind maar dankzij de hulp van Herman ben ik erin geslaagd die 16km te rijden tegen ongeveer 35,6km/u gemiddeld (zal zelfs iets sneller zijn want ik had mijn Garmin nog niet opnieuw gereset toen ik aan het lopen begon. GESCHIFT!!!


duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Dilliefied: Voor het fietsgedeelte had ik bedacht dat de ideale tactiek was: niet ‘oep maan bakkes’ gaan (hoewel ik dat minder in de hand zou hebben), niet van schoenen wisselen om tijd te winnen en stayeren bij een man nu het voor een keertje toegelaten was. Al gauw had ik mijn slachtoffer in de gaten. Ik zette een tandje bij om tot bij hem te geraken en vervolgens in zijn wiel te gaan hangen.

 

Af en toe ging het wat te traag naar mijn goesting, dus probeerde ik halverwege de eerste ronde even in te halen en het kopwerk over te nemen, maar al gauw merkte in het voordeel van stayeren. Ik kreeg zoveel wind om tegen op te boksen dat ik na een minuutje het kopwerk maar weer doorgaf ;-) Thnx dude 136, you helped me out a lot!

In de bochtjes geraakte ik mijn stayer-dude elke keer even kwijt. Note to self: oefen op bochten, u suck at that! Vooral toen we de 2de ronde inzetten, heeft het een paar laaaange minuten geduurd voor ik 136 weer beet had. Ik hoorde mezelf zeggen: “Wacht op mij dude!”.

Wisselzone 2

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Jessified: ik dacht: nog maar 1,5km lopen, ik wil er écht vanaf zijn en dus smeet ik mijn fiets tegen de kant, helm neer, schoenen vliegensvlug gewisseld en ik was dus nog voor Herman de wisselzone uit.

Dilliefied: Aangekomen in de wisselzone, bedankte ik – beleefd als ik ben - dude 136 voor het voortrekken en vertrok ik meteen volle gas.

1,5km lopen:

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

 

Jessified: 1,5km is echt niets, hoewel het wel heel zwaar aanvoelde. Ik gaf alles wat ik nog had, maar veel was dat niet meer. Ik zag de dame van tijdens het fietsen een paar 100m voor me en het gat werd wel wat kleiner, maar inhalen kon ik haar helaas niet. Halverwege het loopgedeelte wist Bert me te vertellen dat ik als 2de dame liep en toen zette ik nog alles op alles om haar in te halen, maar het lukte me niet meer. Ik liep die laatste 1,5km net iets sneller dan 5min/km, veel sneller lukte echt niet meer. Ik finishte een 10tal seconden na haar, op 53'55'', wat ik TOTAAL niet had verwacht. Volgens mijn berekeningen zou ik namelijk bijna 58min nodig hebben gehad (lopen tegen 5:15min/km en fietsen tegen 30km/u).  C-UH-RAZY!!! Who is the sissy now!?!

Dilliefied:

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

 

Het laatste stukje lopen ging blijkbaar nog steeds heel vlot. Mede door niet alles te moeten geven tijdens het fietsen (thnx again dude 136), waren de beentjes nog niet verzuurd en liep ik nog steeds ongeveer 12 km/u. Het was een eenzame 1,5km, want ik had bij de eerste 100 meter dude 136 al ver achter mij gelaten.


Aan de finish zag ik op het bord staan: 00:57:48. Say whaaaat??? Mijn optimistische pronostiek was 01:03:00. Dus ik was best tevreden :-D


duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Partners in crime :-)

 

Bedankt Herman om Jess mee te sleuren, bedankt Martine voor de foto's en bedankt The Business Analysts (mijn werkgever) voor het coole triatlonpakje :-)

duatlon, Kapelle op den bos, Dillie eens niet oep heur bakkes en Jess op 't podium?

Be Wise. Optimise?

I think I did ;-)