04-07-11

Dilliefied: Oep maan bakkes again @ Kortrijk triatlon

WAAROM??!!

’t Is toch écht élke keer opnieuw de vraag waar je de ochtend van een wedstrijd mee opstaat.

Uiteraard had ik de avond voordien mijn zakken al gepakt. Mijn checklist lag ook klaar om alles te overlopen voor vertrek. Dus vertrok ik om 7u richting Kortrijk met al mijn tria-tools… of dat dacht ik toch! Pas toen ik stond te grappen met de andere ODS’ers viel mijn frank: Ik was mijn helm vergeten! Whaaaaa!!! Bovenop de pre-race-stress, kreeg ik er dus may-not-be-able-to-start-after-2-hour-drive-due-to-stupid-helmet-stress.

triatlon kortrijk,over de streep,triatlon,triathlonDoel 1 werd dus: vind een helm en snel! Bij de infostand konden ze me niet verder helpen en er was ook nergens een stand te vinden die helmen verkocht. STRESS! Ik zag de titel van mijn blogpostje al: “1u41 over 114km naar Kortrijk met een gemiddelde van 68km/u, gevolgd door DNS wegens Dillie juuuuust being very Dillie.” Maar toen kwam ik de lieve mensen van de VTDL shop tegen. Zij informeerden even bij een kennis die niet deelnam of ze eventueel bereid was langs te komen om deze arme ODS’er met puppy oogjes en pruillipje uit de nood te helpen. En jawel, dat kon! Stress part 2 kon beginnen…

Ik legde met een beetje vertraging mijn gerief in de 2de wisselzone en dan vertrokken we in groep naar de eerste wisselzone en tevens de start. Onderweg kregen we al een voorsmaakje van het heuvelachtige parcours: het zou geen makkie worden.

 

Zwemmen/worstelen:

Even later stonden we met z’n allen weer zenuwachtig te trappelen aan de zwemstart die op zich liet wachten. Deze keer moesten we allemaal inzwemmen tot aan de eerste boei, wat minder hectisch is. Aan de andere kant startten we deze keer samen met de mannen. Daar was ik minder scheutig op… Mannen stampen toch nog iets harder dan vrouwen :-s En ik kreeg gelijk. Net voorbij de helft van de zwemetappe werd ik getrakteerd op een stevige trap op mijn borstkast van een schoolslagzwemmende man. AUWTCH! Ik kreeg even geen lucht meer binnen en bleef ter plaatse trappelen om adem te happen. $@%¨!!??&#  to you man!!

 

triatlon kortrijk,over de streep,triatlon,triathlon

 

Fietsen – hoogtes en laagtes:

triatlon kortrijk,over de streep,triatlon,triathlonNa de eindeloze worstelpartij, moesten we zelf uit het water kruipen. Geen uit-het-water-hijsers in Kortrijk. Grappig hoe snel je luxe gewend bent ;-) En hupla, ik was vertrokken met de fiets. De ene klim na de andere volgde elkaar op. Net wanneer je dacht het ergste achter de rug te hebben, volgde terug een gigantische bergop. Het voordeel is natuurlijk dat er ook mooie afdalingen waren, waar je dan even cruisend op adem kon komen. Heerlijk :-) Deze keer had ik ervoor gekozen om geen tijd te verliezen in de wisselzone en geen gps aan te doen. Ik wist dus de hele weg lang niet hoe ver ik stond, dat was wel lastig. Toen ik het einde van het fietsparcours naderde, klikte in beide voeten uit de pedalen, maar een paar meter van de lijn naar de wisselzone (waar je verplicht moet afstappen), hoorde ik mijn linker voet terug inklikken. NOOOOO! Ik geraakte geen tweede keer uitgeklikt en knalde tegen de grond. Grappig genoeg was mijn eerste gedachte: “nah, uitgeklikt”. Er werd me gevraagd of ik ergens pijn had. DUH, wat denk je nu zelf? But no time to waste, op naar de wisselzone. Daar aangekomen dacht ik: Is this my lucky day or what?? Nummer 20 stond op mijn plaats geparkeerd! $@%¨!!??&#  to you too biatch!! Dus kwakte ik mijn fiets gewoon op de grond en weg was ik.

 

Lopen – dieseltje op full speed

triatlon kortrijk,over de streep,triatlon,triathlonIk startte met ietwat pikkende elleboog en been aan het loopgedeelte. Ik zou na de finish wel kijken hoeveel vel er tegen het beton was blijven plakken. De ademhaling tijdens de eerste paar honderd meters ging moeizaam, alsof ik maar 1 long overhad, maar dat beterde snel. Voorbij de helft kwam ik voor het eerst een ODS’er tegen: Griet, die heel sterk gezwommen en gefietst had. Het was even op de tanden bijten om haar bij te benen, maar het lopen ligt me blijkbaar wel, want daar win ik altijd enkele plaatsen, waar ik in andere disciplines eerder een aantal plaatsen verlies. Ik ben een dieseltje zeker? :-)

  

Aangekomen had ik eindelijk tijd om mijn arm en been te bestuderen. Diagnose: Wat flinke schaafwonden en blauwe plekken op elleboog, scheen en bil. Daar ben ik binnen een weekje vanaf, op voorwaarde dat ik nu stop met de grond te kussen. :-D

triatlon kortrijk,over de streep,triatlon,triathlon

Hoe een bil eruit ziet nadat Dillie het gebruikt voor een wedstrijd

 

Resultaat:

Zwemmen (500m): 11:26

Wissel 1: 02:26

Fietsen (17km): 39:45 (inclusief patat op de grond)

Wissel 2: 01:13

Lopen (3,5km): 16:50

Finish time: 1:11:40

 

Rekening houdend met mijn tottertje, de kletsen, de lastige 2de wissel en het hel-parcours, heb ik mijn tijden toch nog verbeterd! *Proud*

PS: achteraf ontmoette ik heel kort nummer 20. Ze had eveneens een tottertje gemaakt en was best een sympathieke meid ;-)

01-07-11

Dilliefied: Over De Streep in Stop & Go - part 2

Ons 2de en toch wel mega cool artikelke in de Stop & Go

(Triatlon magazine van de Vlaamse Duatlon & Triatlon Liga).

*Giggles*

Download here ;-)

 

Stop&Go artikel 2a.JPG

Stop&Go artikel 2b.JPG

Stop&Go artikel 2c.JPG

Stop&Go artikel 2d.JPG

Stop&Go artikel 2e.JPG

Stop&Go artikel 2f.JPG

 

09:27 Gepost door Dillie in Sport | Permalink | Commentaren (0) | Tags: over de streep, stop&go, magazine, interview |  Facebook |

29-06-11

J&D-ified: Alle wegen leiden naar… onze blog!

De mensen komen met de raarste zoektermen terecht op onze blog en aangezien Jess en ik regelmatig in een deuk liggen, wilden we de leukste met jullie delen :-) Bij wijze van illustratie: inclusief bijhorende afbeelding als je op de termen googelt. Weiiiiiird!

 

1A8CAVOYFQECAYMVT9NCAE0ABRCCA0QXHIQCAD47M67CAWHTWBOCAO8FY69CAN5YO1GCATVX684CAU12UYJCA86R2M0CAM9HR7KCANJRL3HCAP3AZLWCAX93CORCAFXRGU1CA2M34M7CAW3W8RXCA2Z4ZG6.jpg(ass) whipping: 6 hits, we DO whip some ass ;-)

 

 

 

dillie_2.jpgdjoni lachend en you loka: wa taal is da, google beeld = freaky

 

 

 

 

DSC00242.JPGbegluurt worden stijve: duidelijk iemand met issues and very bad spelling skills

 

 

 

rsz_untitled2.jpgfoetsies klaar of niet: uh?? Sure…

 

 

 

Piss%20off.jpgin wetsuit geplast: ah well, we all do it, relaaax. Instructies voor Piss-Off op de website: “if you're thinking of selling your wetsuit and you have stained your wetsuit with urine from pissing your pants like an infant, you will beat the piss smell and bacteria with this solution! 6 x washes per bottle (use every month if you piss your pants a lot!)”

 

 

 

gallery_4192_161_8183.jpgis baking soda goed voor donkere vlekken: euhm…

 

 

 

untitled.jpglichamelijk moe na roparun: duuuuh what did you expect

 

 

 

 

het-selecteren-van-het-juiste-ras3.jpglosse knieschijven na het zwemmen: schouders, ellebogen, ja… maar knieschijven?

 

 

 

 

 

 

Official-Alice-in-wonderland-posters-alice-in-wonderland-2009-9577642-1280-1024.jpgmythische koekjes: koekjes van mytische figuren of....?

 

 

 

 

Y93CAH2H309CAK4Y71LCA0WI3KKCAAEC8F6CAKNH2QZCA3T9SWUCAO5PRIZCA5XI975CA2B7GE7CAYKV3GCCAOHZC1RCA0CI1K2CAXAK8XACAFB03XTCAUWGO29CANJR9UXCA7G7OZKCANPDAJ4CA0SGGQ7.jpgsauna jona gluurders / sauna jona swingers / sauna gezien 2011 geschoren: die hadden we niet zien aankomen zenne, (check onze post)

 

 

 

26531.jpgwaterballetstaeg zwevegem: ok, mijn zwemtechniek in Zwevegem stond nog niet op punt, but no need to insult me!

 

 

 

faces.jpgover jezelf praten in de derde persoon: Jess doet dat ook vaak, helemaal ongevaarlijk…

 

 

 

 

minxflowerpower2.jpgTarte-4-day-stay-mascara: ok, now you totally lost us

 

 

 

Keep on googling folks!

20:38 Gepost door Dillie in Blog | Permalink | Commentaren (6) | Tags: zoektermen, google, blog, weird stuff |  Facebook |

19-06-11

J&D-ified: Triatlon Retie: 2*DNS

KAK.jpg

We hoeven niet echt te vertellen hoe we ons voelden.

Hoewel we moeten toegeven dat de overvloedige regen en wind ons stiekem deed gniffelen dat wij daar niet in hoefden te triatlonnen, want zo zijn we dan weer wel ;-)

 

Even een status opmaken:

Dillie: Pijn aan voet veroorzaakt door steunzool en pijn aan elleboog veroorzaakt door zwemmen of slechte fietspositie?

Jess: Pijn in linkerschouder door aanpassing van zwemtechniek na 9 maanden een fout te maken die nooit iemand was opgevallen? Mogelijke pijn in knie na overenthousiaste Roparun.

 

Conclusie: meedoen in Retie zou pijnlijk zijn geweest, niet zo leuk en dus een heel slecht idee. We willen de komende maanden namelijk nog andere leuke wedstrijden doen, dus moesten we een beslissing nemen, wat niet eenvoudig was.

We hebben naar ons lichaam geluisterd: beter nu rusten en nadien weer volop kunnen gaan met de banaan, dan nu perse te willen meedoen en misschien de rest van het seizoen out liggen.

We speelden vandaag dus de rol van supporter en konden zo toch onze triatlonnende vriendjes spotten:

IMGP1352.JPG

Bert aan het vlammen

IMGP1363.JPG

Steven die het nog aan het uitleggen was

IMG_2986.JPG

Deze mannen genieten van het vrouwelijke gezelschap: Gwen gesandwiched

IMGP1341.JPG

Wim vliegt voorbij

IMGP1344.JPG

Tinneke die een prachtige 5de plaats haalde op de 1/8ste

IMG_2947.JPG

Edith vlak voor de wisselzone

IMG_2943.JPG

Nancy die duidelijk geen schrik had van het natte wegdek in de bochtjes

 

Tijdens het supporteren wisten wij ons uiteraard wel te amuseren met de middelen die we ter beschikking hadden

IMG_2953.JPG

Odile bewaakt het gerief van Bert met haar leven
(lees: hoofd - het enige dat nog niet echt stuk is)

IMGP1348.JPG

Jess placeert een dansje om de regen weg te houden

En we kregen er geen genoeg van

20:59 Gepost door Jessica Berden | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

12-06-11

Dilliefied: Triatlon Retie - No 1/4, possibly 1/8, fearing DNS :-(

sport,triatlon,triathlon,blessures,verdrietig,sadness,over de streepNa mijn so called “moedige”, maar ook “domme” stoot in Zwevegem (= met mankepootje toch deelnemen aan de No Limit Triatlon Zwevegem, hoewel coach Stijn er niet helemaal happy mee was en me liever een startverbod had gegeven en me dat achteraf gezien ook effectief hàd gegeven), hield ik me wat rustiger. Ietsje minder lopen en een beetje meer fietsen en zwemmen om te blijven bewegen. Mijn voet voelde stilaan beter en beter aan. Hij bleef wel “aanwezig” voelen, maar deed geen pijn. Ook na een loopje van 2km en enkele dagen later 4km, was er geen vuiltje aan de lucht. Tot ik vandaag vertrok voor een - nog steeds bescheiden - 6km. Zoals de dagen ervoor was het goed begonnen, maar na een km begon het voetje meer en meer “aanwezig” te voelen. Ik minderde dus nog een beetje vaart (hoewel ik slecht aan 8km/u liep, wat toch wel “traag” te noemen is), maar op 3,7km voelde in een steek en dan een duidelijke overgang van “aanwezig” naar “pijn”. “Niets forceren” had coach Stijn gezegd, dus ben ik ook meteen gestopt en heb ik de rest naar huis gewandeld. Op blote voeten of op platte schoenen stappen, kan momenteel niet pijnloos. Op mijn tippen of op hakken lukt het ironisch genoeg wel ongeveer probleemloos. Aaaargh! Wat nu??

Op de koop toen ondervond ik de voorbije dagen tijdens het zwemmen en fietsen een lastig gevoel in mijn rechter elleboog. Die gebruik je om water te stuwen bij het crawl zwemmen en om bij te sturen en op te steunen tijdens het fietsen.

Kortom: ik ben momenteel een klein wrakje en zit in een sport-dipje. Mijn inschrijving voor Retie degradeerde al van 1/4 naar 1/8 op aanraden van coach Stijn (die zich geen tweede keer ging laten overhalen door mijn enthousiasme). Maar nu vrees ik een beetje voor een DNS of DNF, tenzij iemand kan zorgen voor een klein mirakel…

Emo toestand op dit moment: pure sadness...

sad.jpg

30-05-11

Dilliefied: No Limit Triatlon Zwevegem - No DNF for this lady

29 mei: D-day, onze eerste officiële ‘Over De Streep’ wedstrijd van het seizoen, de No Limit Triatlon Zwevegem.

over de streep,triatlon,triathlon,no limit triatlon zwevegemDe vraag van de dag was: Zou ik kunnen deelnemen?  En zoja, worstel ik me ook door het loopgedeelte met mijn mankepootje? Of zal er “DNS” (Voor tria-leken: Did No Start) of “DNF” (Did Not Finish) achter mijn naam komen te staan? 

Een gevreesd, maar hoopvol bezoekje aan de kinesist maakte al het één en ander duidelijk… het zou geen DNS worden. Wat er juist scheelde aan de mankepoot was niet duidelijk, maar kinesist Filip voelde geen breuken of scheuren (would’ve been strange anyway), maar wel wat vocht in het “weke gedeelte”. Dus: intapen die handel and off we go, richting Zwevegem!

Daar aangekomen, troepten de ODS’ers al snel samen. Mijn partner in crime Jesske, was er deze keer niet bij. Die had intussen dolle pret in Brasschaat (zie lager). De supporters van dienst waren: Herman (die zelf in trio meedeed), Sofie & the dogs (vriendin van Steven), Cat (vriendin van Griet), de wederhelft en kids van Nancy en uiteraard coach Stijn, inclusief camera. Stijn meldde ons dat de ODS pakjes nog niet klaar waren, dus werd er gezorgd voor een alternatief: het échte Belgium pakje :-)

over de streep,triatlon,triathlon,no limit triatlon zwevegem

Onder het toeziend oog van coach Stijn, legden we ons gerief klaar in de wisselzone en wurmden we ons in de wetsuits. Om 13u mochten de dames starten, Steven moest nog een uurtje langer zijn zenuwen op de proef stellen. Eindelijk aan de kant van het water, werd ik vreemd genoeg rustig van het zenuwachtig gekwakkel van Griet en Nancy, die zich vandaag waagden aan hun allereerste triatlon EVER!

over de streep,triatlon,triathlon,no limit triatlon zwevegem

Dolgedraaide Griet was helemaal het noorden kwijt en vroeg zich op de kant af: “Moeten we NU pissen??”

Dillie in een deuk: “Neeeeee jong, straks IN het water he! Anders loopt het hier van uw benen uit de pijpen van uw wetsuit!!”

Griet in’t water: “Nu???”

Dillie: “Ja, nu!!”

Nancy: “Ik kan ni!”

Griet: “Goed drukken!” 

En op deze hilarische noot: “KNAL”, starten dus :-)

 

Part 1: Zwemmen 750m:

Door mijn overwonnen openwatervrees in Geel, had ik vertrouwen in dit eerste gedeelte. Conditie- en ademhalingsgewijs ging het super goed, zoals voorzien, maar een paar meter verder (na wat kloppen van links, rechts en recht voor), leek het niet alleen heel traag te gaan, ik zwom ook altijd totaal uit de richting! Ik probeerde om de 5 slagen rechtdoor te kijken en moest elke keer bijsturen. Uit pure miserie begon ik zelfs bilateraal te zwemmen in de hoop dat dat zou helpen, maar in de plaats werd ik er door de glimlachende kajakkers op attent gemaakt dat ik een stuk moest terug zwemmen om ROND de boei te zwemmen. No shortcut for Dillie :-)

De zwemtijd had immens lang geleken, dacht ik: Nu moet ik een tandje bijsteken om dat geknoei goed te maken.

In de wisselzone toegekomen, zag ik Griet. Leuk! Dan vormen we samen een mini peloton op de fiets!

over de streep,triatlon,triathlon,no limit triatlon zwevegem

 

Part 2: Fietsen 20km:

Zo gezegd, zo gedaan. Griet en ik wisselden wat kopwerk af. We merkten al snel dat de pittige heuvels en straffe wind het ons écht moeilijk zouden maken. Na de eerste vermoeiende ronde volgden er nog 3 :-s Ergens halverwege de 2de ronde geraakte ik Griet kwijt. Ik bleef 20 à 50 meter achter haar aan hangen, maar kon haar niet meer bijbenen. Bij momenten gaf ik al wat ik in mijn lijf had, rechtstaand, bergop en wind tegen en haalde ik met moeite 15km/u. Aaargh!

over de streep,triatlon,triathlon,no limit triatlon zwevegem

 

Part 3: Lopen/doodgaan 5km:

Na de zware fietsetappe was het pas echt tijd om af te zien. Ik startte aan het loopgedeelte en hoopte dat mijn voet het zou uithouden, om te ontsnappen aan mijn eerste DNF. Zoals verwacht ging het moeizaam en werden het 5 pijnlijke kilometers. Ik sloeg er maar met moeite in 10km/u aan te houden, maar volhardde tot de bevrijdende finish. Nog smikkelend aan mijn appelsien, kreeg ik een micro onder de neus geduwd om te polsen naar het verloop van mijn eerste ODS wedstrijd en de volgende uitdaging. Enkele minuten later verscheen ook Griet met een veelbetekenende glimlach op haar gezicht en even later kwam ook Nancy in zicht, die heel blij was dat ze eindelijk klaar was en meer nog: dat ze niet laatste was :-) Well done!

over de streep,triatlon,triathlon,no limit triatlon zwevegem

 

Resultaat:

750m zwemmen: 18:36 (En dat ondanks al mijn nutteloos extra afgelegde afstand, toptijd :-D)
Positie: 25 ste

Wisselzone 1: 2:46 

Iets meer dan 20 km fietsen: 46:57 (doodgaan)
Positie: 19 de (dus 6 ingehaald, yeuy!) 

Wisselzone 2: 2:02

Lopen: 29:03
Positie: 21 ste (dus door 2 ingehaald, doeme toch, ik was een beetje aan’t sterven) 

Finish: 1:39:21.

Gezien de omstandigheden (ingetapete voet, moordende hellingen en helse wind): mooi resultaat!

Uiteraard blijf ik zitten met de vraag tot wat ik in staat was geweest met 2 deftig functionerende voeten… But hey, we’ll never know.

 

De volledige uitslag vindt je hier: Sprint Ladies.pdf

Dikke merci aan de coach, supporters en fotografen Cat en Herman (of zijn madam?)!

Lees ook het relaas van Steven, Griet en Nancy!

over de streep,triatlon,triathlon,no limit triatlon zwevegem

 

28-05-11

Dillified - LOST & WANTED: luck

Zoals jullie eerder konden lezen, trokken we woensdag met een bende naar het ciruit van Zolder om er wat te racen. Naast het fietsen had ik, bij wijze van voorbereiding op de wedstrijd in Zwevegem, nog enkele km loslopen op mijn schema staan en always-in-for-a-run-Jess was het slachtoffer van dienst om die 6km mee af te leggen op... de parking van het circuit van Zolder!

triatlon,triathlon,zwevegem,brasschaat,blessure,pijn voetjeIk zie jullie al met de oogjes rollen en zeggen: "Duh, op een parking, tuurlijk is dat saai". Dat vonden wij ook, dus hebben we het loopje 1,5km ingekort en dat kwam me eigenljk goed uit, want ik voelde wat pijn aan de buitenkant van mijn rechter voet. Ik had voor de verandering mijn oudere asics met steunzolen nog eens aangetrokken en vermoedde dat ik de steunzolen verkeerd had gestoken of mijn schoenen te hard had aangespannen. En hupla, onder het motto "dat trekt wel weg", vertrokken we al zingend naar huis (Zolder tis toch wel een uurtje rijden voor ons).

De dag nadien voelde ik nog pijn bij het wandelen, maar veel minder, dus dat was goed. De dag erna nog minder... Tot ik vandaag voor mijn laatste losloopje vertrok. Een luttele 3 km om de beentjes los te gooien. En jawel, na de eerste paar meter begon het kreng al pijn te doen. Ik zette toch door om te kijken of het zou overgaan, maar dat deed het niet. Het werden 3 pijnlijke kilometers. Op dit moment kan ik er nauwelijks op stappen... Hmm...

Ik kan niet deftig wandelen en ik neem morgen deel aan de No Limit Triatlon Zwevegem!!!

Onze eerste officiële 'Over De Streep' wedstrijd nota bene! Aaargh :-s

What to do? Ik belde dus maar even de kinesist die gelukkig bereid is om op zondag ochtend te proberen mijn voet te fixen, in plaats van met vrouw en kindjes gezellig croissants te eten en warme choco te slurpen. Sorry Filip en 10000000 x thnx!

Dus heb ik naast mijn hele waslijst tria-materiaal morgen nog 1 item extra in te pakken: a whole lot of luck! Stuur mij dus alle goeie vibes toe die jullie over hebben, want ik zal ze nodig hebben  :-(

Maaaaar, we laten het kopje niet hangen. De voet wordt gerepareerd en al moet ik over die streep KRUIPEN, ik zal erover geraken!

Zowel Jess in Brasschaat als ik in Zwevegem, we're about to whip somebody's ass :-)



26-05-11

J&D-ified: Woensdag Zolderdag

Of we eens geen zin hadden om met een groepje te gaan fietsen op het circuit van Zolder, vroeg Herman. Alsof wij zoiets ooit niet cool zouden vinden!?!?

"In juli?" stelde Herman voor.

"Zo lang nog wachten?", zei Jess.

"Volgende week!" besloot Dillie.

En zo geschiedde...

 

Photobucket
WE ROCKTEN!

Het.Was.Zo.Cool!!! Woonden wij daar wat dichter bij, we zaten daar elke dag. Of toch elke woensdag. Ubercool! Vlammen tegen vlotjes 35km/u met een max van 47,3, en niet eens bergaf hé ;-)

Een 34tal kilometer amuseerden we ons rot, hoewel we allebei nog een beetje met de poepers zaten wanneer we deze twee mooie bochtjes na elkaar moesten nemen. Eerlijk is eerlijk; en Dillie's crash heeft daar geen deugd aan gedaan.

gevaarlijkbochtje.jpg

Ik ben natuurlijk niet heus gewoon rechtdoor gereden, zo nauwkeurig is de Garmin gewoon niet :-)

Het werd extra eng toen er opeens een fietser in den decor bleek te liggen en we hem nadien met o.a. een bebloed gezicht afgevoerd zagen worden. Hopelijk houdt de mijnheer er niets ernstigs aan over, want het zag er niet zo goed uit :-(

Desalniettemin hadden we een geweldige tijd op het circuit.

zolder.jpg

Dillie had ook nog 6km loslopen op haar schema staan. Omdat de anderen (Kaat, Edith, Herman en zoon Pirmin) nog aan het fietsen of al aan het inpakken waren, besloten we in de buurt te blijven.

Beste lezertjes, wij zullen jullie iets vertellen. Het circuit van Zolder is cool om te fietsen. De parking van het circuit van Zolder is iets minder cool om te lopen. Niet uitproberen, geloof ons maar. Enkel het Rocky-gewijs oplopen van de trappen naar de tribune was nog ietwat cool. Maar we hielden het toch 4,5km vol, then we called it quits, for sanity's sake!

In ieder geval wordt Woensdag Zolderdag een weerkerend item in de komende maanden en hopelijk zullen velen van jullie volgen. Want het is echt! héél!! COOL!!! of hadden we dat al gezegd?

21:08 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (6) | Tags: avondifetsen, circuit van zolder, koerske, echtheelcool |  Facebook |

15-05-11

Dilliefied: Bye bye evenwicht, hallo beton

15 mei: een zonnige, doch winderige dag die nog even zal nazinderen

Plan: koppeltraining: 40km fietsen + 10km extensief duurlooptraining. En dat vlak na elkaar.
Deelnemers: Jess & Dillie
Weersomstandigheden: very windy
Lichamelijke toestand bij vertrek: topvorm!

Zondag, de IDEALE dag voor een koppeltraining, nietwaar?
Wisselzone klaarmaken (=auto van Bert), schoentjes aan, helm op, garmin actief en goan met de banaan!

Ondanks de wind was het lekker cruisen, af en toe ging de wind liggen of hadden we hem in de rug en haalden we 34 km/u. Het ging vlotjes tot we een brugje over moesten…
Klein beetje afremmen om het bochtje te kunnen nemen… oeps… nog wat te dicht tegen de kant… nog even bijsturen… Zand? Grind? Daar had ik geen rekening mee gehouden in mijn berekening!!

FLATCH!!! Dillie ging onderuit! (Hierover helaas geen details, wat toen gebeurde is momenteel een zwart gat in mijn geheugen.)

227264_1980220778940_1045793174_32363264_5384486_n.jpg

Next thing I know: Ik lig op mijn rug, fiets iets verderop (ik ben dus uit mijn kliks geraakt :-DDD), eventjes was alles wazig, hoofdpijn en pijn… overal. Jesske die op verbazingwekkend snel tempo uit haar kliks geraakt is, heeft kunnen uitwijken en stoppen, kwam met een bezorgd gezichtje boven mij hangen om te zien of ik ok was.

Het mag gezegd worden: Jess, knap staaltje stress management!
Ik hoorde Jess meteen vragen: Waar doet het pijn? Blijf liggen! Voel je iets aan je rug? Knieën? Polsen? Ellebogen? Dillie, blijf nog heel effe liggen (want ik probeerde overeind te krabbelen), anders ga je mottig worden! Jawadde, die helm is volledig kapot!

Picture 105.jpg

Het grappige is dat ik zelfs na zo’n valpartij blijkbaar mijn gevoel voor humor niet verlies. Vanop de grond en nog ietwat aan het creperen van de pijn, was ik al snel weer aan het joken met Jess. Dat verzachtte de pijn een beetje :-) Hilarisch, achteraf bekeken!

Even later lukte het weer om recht te staan. Nog even de fiets gecheckt, maar die scheen niet al te veel klappen te hebben gekregen. Met de kapotte helm terug op het hoofd, een pijnlijke heup en elleboog, kroop ik terug op de fiets om huiswaarts te keren. Die training hebben we dan toch maar stop gezet. :-)

Moraal van het verhaal… en dat wil ik alle triatleten of fietsers op het hart drukken: Hoe idioot die helm er ook uitziet, WEAR THE DAMN THING! Hij heeft mij zonet een niet zo aangenaam bezoekje aan het ziekenhuis uitgespaard!

Anyway, mooi excuus om een nieuwe helm en fietstrui te kopen. Die laatste is nu doorzeefd met schuurgaten. :-)

14-05-11

Dilliefied: my cra(m)py style

ac3dd4ddc9b5820f54cd375d3b857b1cRmVldC5qcGc=.jpgVoorbije dinsdag was het - zoals wekelijks - Iron Girls zwemtraining. Een zwemtrainingen is een raar beest. Soms heb je't beet, ben je in 'form' en zwem je als een pro (denk je) en andere keren gaat het je niet af, lijkt je techniek nergens naar en vind je je swim-groove niet.

Jammer genoeg is optie 2 iets frequenter voorkomend dan de eerste, maar dinsdag was ik in mijn element: ik scheurde door het water dat het water er aan de zijkanten uitsplashte, zo snel ging ik! (C'mon, lemme dream a little.)
Zelfs bilateraal ademen wordt stilaan piece of cake (en dat omdat ik het al enkele lessen zoveel mogelijk doe onder lichte dwang en het streng toeziend oog van Jess).

Maar dan... Een kwartiertje voor het einde van de les bij de 15de lengte pull buoy (benen bewegen weinig of niet): HUGE CRAMP!

pain-logo.jpg

Ik "waterhinkelde" naar de kant om onderweg op Jess te botsen en ook haar een poepkramp te bezorgen. Sauwwy!
Een goeie 10 minuten geraakte ik niet uit dat water omdat ik mijn voet, die ik onder water aan het rekken was, niet durfde loslaten. Voetkrampen zijn zo pijnlijk dat ik er tranen van in mijn ogen krijg! Daarna verzamelde ik al mijn moed, liet mijn pijn-pootje los en hees mezelf op de kant om daar nog een 5 tal minuten te proberen kalmeren en de kramp eruit te masseren. BLEH! Gedaan met de training!

images.jpg

Die roze rekker hier is de boosdoener *fronst wenkbrauwen*

 

2 dagen later waagden Jess, Bert en ik ons aan een openwater zwemmetje in de plas van Hofstade en ook daar, had ik na lichte onheilspellende kuitkrampjes ook prijs voor een -deze keer gelukkig minder hevig exemplaar van een- voetkramp.

RoepenOnbeslistWenkbrauw ophalenHuilenVerrast

 

Nu is de vraag: what to do?

  • Magnesium nemen -> CHECK! Ik vreet heel de dag ook zoveel mogelijk Mg-rijk voedsel.
  • Opwarmen -> meestal CHECK!
  • Voldoende drinken tijdens de dag -> I could do better.
  • Recupdrank drinken tijdens de training -> I fail at that too.
  • Meer en regelmatiger slapen -> Ok, daar heb ik de laatste week wat tegen gezondigd Schamen
  • Niet teveel eten voor een training, want dan gaat je energie daar naartoe -> CHECK!

Hebben jullie andere tips? BRING IT ON!

Een verkrampt zwemmerke zal u dankbaar zijn!

09:26 Gepost door Dillie in Sport | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwemmen, voetkramp, magnesium |  Facebook |

09-05-11

Dilliefied: Triatlon Geel - Open watervrees voorgoed Foetsie?

Op 8 mei was het zover… de eerste échte triatlon van’t jaar: 1/8ste in Geel, bestaande uit: 500m zwemmen – 26km fietsen – 6,6km lopen.

 

Mijn zak de avond voordien klaarmaken? Naaah, dat is toch niet nodig? Ik doe de dingen nooit half, dus ging ik ook die dag voor de volle 100% pure stress.

Heb ik alles bij? Oei nee, mijn fiets nog… redelijk essentieel… aaaargh!

 

Rond 8u30 vertrok ik – na een 30 tal keer de checklist te hebben overlopen en hopeloos te vroeg – richting Geel.

Na het inchecken probeerde ik de tijd een beetje te doden door de ‘tsjoepen’ van mijn koersstuur dicht te plakken met een tubeke secondenlijm. Of course I managed to glue my fingers together! Soooo Dillie :-) Enfin, de tsjoepen hingen vast en ik zou daarvoor dus al niet meer gediskwalificeerd kunnen worden… hoewel ik het op dat moment niet zo erg zou gevonden hebben :-)

 

Niet veel later kwamen ook de andere stresskonijntjes druppelsgewijs toegestroomd: Naast de ‘habituétjes’ (Jess, ODS’er Steven, Wim, Edith,…) hadden we ook tria-virgins Bert en Leen zonder facebook mee. Spannend!!

Na het geknoei in de 2 wisselzones, wurmden we ons in onze wetsuits en waren we klaar voor de sprong in het duister…

 

triatlon,triathlon,18 geel,open watervrees foetsie

In wetsuit wurmen :-)

triatlon,triathlon,18 geel,open watervrees foetsie

Euh... visje nadoen? :-)

 

Van dan af ging het allemaal heel snel. We kregen een signaal van de organisatie: “Het water in dames!” De zenuwtjes gierden door onze buiken. Ik liet me wat onhandig van de kant in het water glijden, schatte de diepte ietwat verkeerd in en kwam een beetje ongelukkig op mijn enkel neer. AUWTCH… maar veel tijd om te zeuren was er niet. We zochten ons een plekje uit en plots klonk het: “Succes dames, KNAL”. En weg waren we! Van bij het begin probeerde in het hoofd koel te houden (figuurlijk dan) en herhaalde een paar keer tegen mezelf:

 

“Kalm Dillie, niet overhaasten, want dan trekt het op niets meer. Let op uw techniek, adem rustig in en uit, dan lukt het wel.”

 

And so it happened! Ik sloeg erin crawl blijven zwemmen, mijn ademhaling onder controle te houden en uit het water te komen zonder buiten adem te zijn! Op de massa’s klop en wat stampen die ik gekregen heb van voornamelijk schoolslagzwemmers, was dat dus een vlekkeloze zwemetappe. Is mijn open watervrees dan voorgoed foetsie? Ik hoop het!

 

triatlon,triathlon,18 geel,open watervrees foetsie

Wetsuit al lopend uitkrijgen

 

triatlon,triathlon,18 geel,open watervrees foetsie

Serieus... hoe mottig kunt ge eruit zien tijdens een triatlon?

 

Bijna euforisch startte ik aan het fietsparcours. Ook dat ging redelijk vlot. Ik probeerde tussen de 28 en 32 km/u te blijven rijden. Door de felle windstoten op de open vlakten, zakte ik soms naar 25km/u. Ik sloeg er toch in gemiddeld 28km/u te rijden.

 

Een klein uurtje later kwam het einde in zicht. Nog 6,6km lopen en ik had het geflikt! Met mijn laatste beetje energie, uitgerokken-elastiek-achtige benen en grote grijns op mijn gezicht, vertrok ik. Het plan was niet trager te lopen dan 10km/u, maar ook niet overmoedig te worden en te moeten wandelen. Ook nu had ik mijn tempo redelijk snel beet en kwam ik uiteindelijk op gemiddeld 10,8 km/u uit. En dat in die hitte... Niet slecht :-)

 

Op 01:47:32 finishte ik met een -indien mogelijk- nog grotere grijns op mijn smoeltje.

Een lichtjes gekneusde enkel en een gigantische blauwe plek rijker, maar ik was tevreden en ik weet…. dat ik NOG beter kan!

Hell yeah!

 

Met dank voor de foto’s aan Frank Mertens :-)

29-04-11

Dilliefied: experiment gierst - gezonde taart

’t Was lang geleden maar… TIME TO BAKE AGAIN!

Vandaag had ik zin in een experiment met ‘Gierst’. Ik ken dat ingrediënt niet goed en mijn lieve mama kwam met een doos vol culinaire ‘miskoopjes’, waaronder een ongeopende zak gierst, met de boodschap “Ga jij er wat mee doen?” en een blik van “Jij bent de enige die dat somehow ERGENS in verwerkt krijgt. Please do something!”.

UITERAARD! :-D

Voorwoord voor de foodies:

Picture 007.jpgGierst bevat meer eiwit en ijzer dan eender welke andere graansoort en is verkrijgbaar in de vorm van graankorrels, vlokken en meel. Het heeft een krachtig aroma en is een goed alternatief voor andere graansoorten. Gierst kan gebruikt worden in soep, pudding of muesli. Het graan bevat veel magnesium (ah ah!) en vitamine B en is gunstig voor het cholesterolgehalte. Bovendien is gierst glutenvrij.

 

So here we go voor gezonde taart:

Ingrediënten:

  • 2 appels
  • sap van 1/2 citroen
  • 2 eieren gesplitst
  • 250 gr magere kwark
  • 3 el melk
  • 2 el honing
  • 50 gr gierstvlokken
  • 2 à 3 el gemalen amandelen
  • Boter en bloem om ovenschaal in te vetten

Picture 009.jpg

Bereidingswijze:

  • Schil de appels en verwijder het klokhuis.
  • Snijd ze in dunne plakjes en besprenkel met citroensap
  • Meng de eidooiers met kwark, melk en honing.
  • Schep de gierst erdoor.
  • Klop eiwitten stijf en schep samen met de appelplakkies door het kwarkmengsel.
  • Vet de ovenschaal in, ga er even met bloem over en giet het mengsel erin.
  • Strooi de gemalen amandelen over het mengsel (dank u Bob:-p).

    Picture 003.jpg

 

  • Bak in een voorverwarmde oven van 180 graden gedurende 45 min (55 min in origineel recept --> volgens mij is’t dan gecarboniseerd Knipogen).

Picture 004.jpg

Resultaat: lekker luchtig en licht verteerbaar :-)

Enjoy this no-junk-pie :-)

Voor het originele recept: klik hier. 

18-04-11

Dilliefied: Antwerp 10 Miles – a milestone

Sport,lopen,Antwerp 10 miles,mission accomplishedZondag 17 april stond ‘Antwerp 10 Miles’ op het programma. Zoals jullie eerder al konden lezen (Indien niet: FOEI! Lees dan eerst dit blogpostje), vreesde ik een beetje voor die ellenlange afstand van 16km. Ik had nog nooit meer dan 13 km achter elkaar gelopen en hoewel ik de laatste trainingsweken vlotjes was doorgekomen, bleven de knietjes toch mijn ‘zorgenkindjes’

Dus, worstelden we ons zo ver mogelijk door de meute naar voor tot bij het bord 1u30 – 1u45. Daar stonden we nog wat zenuwachtig te trappelen tot er een dikke 10 minuutjes later eindelijk beweging in kwam en we van start konden gaan. SJAKAAAA! En bij de eerste pasjes waren de zenuwen meteen verdwenen en kon de fun beginnen. Geflankeerd door Steven en Tanju verliepen de eerste kilometers lekker smooth op 1 detail na: de grote mensenmassa die de 10 Miles transformeerde in een reuze hink-stap-sprong spel. Elk gaatje werd benut (ok dat klikt even fout, I explain): Gaatje? GAAN!... en vertragen. Gaatje? GAAN!... en weer vertragen… Snappie? :-)

Het doel was het parcours uit te lopen op ongeveer een uurtje en een half, dus aan een dikke 10km/u. Haalbaar? Ik had er intussen vertrouwen in :-)

sport,lopen,antwerp 10 miles,mission accomplishedNa enkele kilometers was Tanju de pist in. Dus cruisede ik verder met mijn private pacer Steven. Hij wist me te vertellen wanneer best wat in te houden en wanneer het moment er was om te pappen! Af en toe kreeg ik een busje uit de drankbelt toegestopt en werd ik wat verfrist (lees: de beker die ik al lopend bij de drankpost probeerde leeg te drinken, kreeg ik in mijn gezicht gekletst begeleid door een brede, voldane glimlach van Steven).

Halverwege de wedstrijd zat de moed er nog altijd goed in. We sloegen erin een behoorlijk tempo aan te houden. Zelfs de tunnels met bijhorende knocked out lopers, die de afstand (of temperatuur? Intensiteit?)  wat onderschat hadden en op een ongelukkige manier kennis hebben mogen maken met het Antwerpse beton, konden me niet intimideren.

Nog enkele kilometers verder kwam de finish in zicht en dat wil zeggen: tijd voor een berekende spurt! Alles geven! En zo eindigde ik als 8555ste met een mooie tijd van 1u 35min aan gemiddeld 10,2 km/u. Achteraf bekeken had ik nog iets meer gas kunnen geven, want ik kwam fris als een hoentje aan en kon eigenlijk makkelijk nog een paar kilometer doorgaan. Dat weten we dan ook weer :-)

De Antwerp 10 Miles waren gewoonweg super! Top sfeer, leuk parcours en een mooi resultaat.

Mission accomplished!

En wat nog meer is… het begint stilaan te kriebelen om me te wagen aan een halve marathon! :-D

Een sfeerbeeldje:

id259810-10-miles-110417-06733-jpg-960x700-n.jpg

Bron beeld van de medaille: gepikt van de blog van Kaat :-)

14-04-11

J&D-ified: SOYJOY

Gek als wij zijn op eten en vooral op gezond(er) eten, waren wij heel blij met de ontdekking van SOYJOY, dat we leerden kennen via The Insiders.

Deze nieuwe fruitreep bevat soya (duh :-)), fruit, noten en verder niet echt iets heel dodgy. Er zijn zeven smaken voor de Belgische markt: blauwe bessen, sinaasappel, appel, banaan, aardbei, gojibessen en pruimen.

soyjoy.jpg

(Bron: http://www.retail-deli.be)

Een reepje weegt 30 gram en bevat zo'n 130 calorieën en dankzij de soya bijna 5 gram proteïne; not bad!

De soyaboon is een bron van plantaardige proteïnes, weinig (onverzadigde!) vetten en een lage glycemische index, zodat de energie traag vrijgegeven wordt.

Wat vinden wij er van?

  • Smaak: lekker, fruitig, behoorlijk zoet
  • Geur: yummie!
  • Textuur: doet een beetje denken aan peperkoek
  • Verpakking: kleurrijk, nodigt uit om op te eten
  • Fill-me-up-factor: niet erg veel calorieën maar toch een goed vullend tussendoortje

IMG_1293.JPG

(Bron: www.zevendonk.be)

 

Verder is het gemakkelijk om bij de hand te hebben voor als er een hongertje toeslaat en zien we het ook als een goede reep voor bijvoorbeeld tijdens het fietsen: geen mega caloriebom t.o.v. echte sportrepen. Sure, zulke dingen kan je zelf maken, maar dit is wel makkelijk mee te nemen omdat het afzonderlijk verpakt is.

De repen zijn voorlopig nog niet makkelijk te verkrijgen in België maar wij geven je de kans om ze nu al te ontdekken.

Je kan op drie manieren een tombola ticketje krijgen:

  • reageer op dit blogpostje en vertel ons welke smaak jij denkt dat het lekkerst zou zijn
  • zet de link van dit berichtje op je facebookpagina
  • zet een link van dit berichtje op je eigen blog

Laat ons via de commentaren ook weten als je het berichtje gelinkt hebt.

Je heb tijd tot zondagavond 20u om mee te doen aan onze tombola; dan zal er een willekeurige winnaar gekozen worden die een pakketje vol soyaplezier ontvangt!

20:25 Gepost door Jessica Berden in Kokkerellen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: soyjoy, tussendoortje, the insiders |  Facebook |

11-04-11

J&D-ified: Sauna Jona - getest en begluurd

Vandaag wilden Jess en Dillie eens een dagje ontspannen en ja... weeral zweten eigenlijk... maar dan op een andere manier :-) Oorspronkelijk was het dagje sauna gepland om de spieren wat los te werken na het marathon avontuur van Jess, maar omdat er enkel een hoestmarathon werd gehouden... tja... hadden we geen excuus, buiten een welverdiende relax-break.

The place to be tested: Sauna Jona

jona logo.gif

Waarom? Omdat we een Groupon bon gekocht hadden en we eens goed wilden lachen :-)

Voorbereid op een op z'n minst "interessant" avontuur (zie margi website en dito logo)... werden onze verwachtingen meer dan ingelost :-D

De eerste fase van ons onderzoek bestond uit een ontbijt"buffet". Mmmm, dan denk je aan: lekker donker brood met stukken nootjes in, echte hoeveboter, een ruim assortiment aan beleg, spiegeleitje, vers geperst fruitsap en een van op afstand heerlijk geurend koffietje/theetje. En dat allemaal in je badjas, heerlijk! Maar dat draaide even anders uit: een pistolet of krentenbrood, aldi-fruitsap, iets wat ooit beleg was geweest, frituursauzen en een "homp" roerei. Tafels zelf af te ruimen a.u.b. Not so yummie!

Voorlopige score: 2/10 (de Lipton thee was ok)

jona2.jpg

Na de ietwat moeizame start, zochten we de tuin op om ons in een ligstoel in de zon te ploffen en de witter blijvende delen ook een kleurtje te gunnen. Op de slecht geschoren pelouse en sigarettenpeuken na, hadden we toch een zonnig plekje weten te bemachtigen. Dankzij de zon steeg de score met 1 puntje (ookal had Sauna Jona hier eigenlijk weinig mee te maken).

Voorlopige score: 3/10

Nu zijn wij redelijk fervente saunagangers en ondanks wat sommigen hierover denken, is dit normaal gezien géén oord van verderf voor gluurders en "swingers". Na vandaag hebben we hier zelf wat twijfels over gekregen. Als je als sauna-maagd hier ontgroend wordt, is de kans klein dat je ooit nog terug op je gemak in een sauna rondloopt: hier loopt men niet met de ogen in de badjaszak. We waren zelfs getuige van één man met een "technisch probleempje", enkel een zeer koude douche kon voor deze heer nog baten. UKKIE!

Voorlopige score: -1/10

jona1.jpg

 Neem dan ook in acht:

  • gaten in het golfplastieken dak
  • plantenbakken vol sigarettenpeuken
  • een afzuigsysteem dat bedekt was met een stoflaag van enkele decennia
  • een mikmak van kleuren en stijlen (zie boven)
  • onverschillig personeel met vlekken op hun T-shirt
  • de "pak-uw-bestek-zelf"-policy bij het bestellen van eten

Waren wel in orde:

  • de sauna's zelf: veel keuze, proper en niet overbevolkt
  • zwembaden en jacuzzi's waren ok
  • er waren zeer veel douches (om die venten af te koelen hé ;-)
  • de prijs van de spaghetti bolognese (5 euro - over smaak valt echter niet te twisten)

Uiteindelijke score: 2/10

Ons advies: doe de boel een week toe, haal de verfkwast boven, laat Mr. Propre erop los en schakel méér (glimlachend!!!) personeel in om op te ruimen en gluurders buiten te gooien.

(Pijnlijk detail: sommige items van het interieur die wij als ouwbollig bestempelen (zoals een bonte mozaïek) blijken reeds het resultaat te zijn van een recente vernieuwingspoging... Op de website zijn de voor-foto's te vinden, welke in onze ogen eerlijk gezegd beter zijn)

Disclaimer: dit zijn enkel onze (objectieve) bevindingen, maar voel u vrij zelf op onderzoek uit te gaan :-) Bron foto's: website van Sauna Jona zelf.

20:26 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning | Permalink | Commentaren (82) | Tags: ontspanning?, sauna jona, lachen geblazen |  Facebook |

03-04-11

J&D-ified - The world has gone crackers!!!

Vaak ruikt onze keuken naar een koekjesfabriek. Whatever we plan to do, we always end up baking sweet goods.

Maar vandaag werd alles anders <insert eng geluidje hier>

Ja beste lezers, jullie lezen het goed. Na alle zoete lekkernijen die wij de laatste maanden in onze oven staken  (waarvan nog niet eens 1/10de de blog heeft gehaald) zei Jess vandaag compleet uit het niets: "laat ons eens CRACKERS bakken". Het zweterige looptochtje van deze ochtend zal hier waarschijnlijk wel voor iets tussen zitten. Zouten aanvullen, weten jullie wel?

De grondstoffen van onze fundering voor een nieuwe, zoute, wereld:

  • 25 gram sojameel
  • 65 gram volkoren tarwemeel
  • 55 gram volkoren speltmeel
  • 10 gram droge gist
  • 60 gram pindakaas
  • 10 gram maïsolie
  • 60 gram magere melk
  • handvol pompoenpitten
  • 80 gram scherpe stinkkaas (hihi)
  • snufje zout, peper, Provençaalse kruiden en optioneel wat edelgist (goede bron van vit. B voor de veggies)

De werkwijze:

Rasp de helft van de kaas en meng met alle andere ingrediënten

Picture 072.jpg

Kneed alles tot een bolletje

Picture 081.jpg

Koken voor Dummies: zo ziet een deegbolletje eruit Knipogen

Laat het bolletje 5min rusten

Rol het deeg uit met behulp van een fles wijn (rood, wit, rose, hetgene wat je erna bij de crackers wil drinken ;-))

Picture 085.jpg

Constateer dat je zomaar Engeland gecreëerd hebt

Picture 086.jpg

Divide the world into pieces!! Offeuh... Verdeel het deeg in vierkantjes stukjes (don't be square, people!) op een met bakpapier beklede bakplaat

Picture 088.jpg

Bak de crackers 8 minuten in een oven van 200 graden, hou goed in de gaten dat ze niet aanbranden

Picture 091.jpg

Rasp de andere helft van de kaas over de crackers

Picture 095.jpg

Zet nog even onder de grill, 1 à 2 minuten tot de kaas gesmolten is. Hou hierbij extra goed in de gaten dat de boel niet zwartblakert.

Picture 094.jpg

Glaasje wijn? Nog even de fles afwassen...

Picture 089.jpg

ENJOY!

Picture 100.jpg

01-04-11

Dilliefied: Over De Streep: Intro@Atriac

triatlon,triathlon,zwemmen,techniek,atriac,over de streepVandaag stond de eerste zwemtraining en tevens kennismaking met Atriac op het programma. Ook deze keer vertrok ik met een goeie portie onwetendheid op zak naar Wilrijk.

Ik las op de site hoe de baanverdeling zou zijn:

  • Baan 1  - techniek en beginnende zwemmers
  • Baan 2  - Jeugd
  • Baan 3  - 400 meter boven 7:16
  • Baan 4  - 400 meter tussen 6:46 en 7:15
  • Baan 5  - 400 meter tussen 6:16 en 6:45
  • Baan 6  - 400 meter sneller dan 6:15

Say whaaaaat? In de traagste baan zwemmen ze tot bijna 2 minuten sneller dan ik? Oei…

Daar aangekomen werden Over De Streper Griet en ik ontvangen door een team sympathieke Atriacers.

triatlon,triathlon,zwemmen,techniek,atriac,over de streep“Kunnen jullie zwemmen?” werd ons gevraagd.

“Euh…. Tja… Wat is ‘kunnen zwemmen’ he? Een beetje wel.” was ons voorzichtig antwoord.

Na 400m - nauwlettend in het oog gehouden – loszwemmen in de eerste baan (de baan voor de newbies / groentjes / drenkelingen :-)), klonk het: “Dat is niet de eerste keer dat jij zwemt… ga maar naar baan 2.”

Leuk, ik word toch al niet meer als beginneling geklasseerd. *Dillie Proud*. Hup naar baan 3 zou ik zeggen Stoer

De training die volgde was anders dan ik gewoon was. We lagen met 7 in 1 baan… tel daar nog 4 kleine koters bij en het resultaat is: net een open water training = mensen zwemmen in je weg (en jij in die van hen :-)), je krijgt stampen, krijgt gigantische golven over je heen als je komt ademen en dus drink je af en toe een tasje chloorwater.

Na nog enkele technische tips in het kinderbad was het uurtje training al snel voorbij.

Kortom: leuk, leerzaam en voor herhaling vatbaar :-)

 

triatlon,triathlon,zwemmen,techniek,atriac,over de streep

Foto: http://ironman360.wordpress.com/

31-03-11

Dilliefied: eerste bescheiden verschijning in de pers

Onze eerste - weliswaar bescheiden - verschijning

Op de VTDL homepage: klik hier

& In het Stop & Go magazine editie maart/april/mei 2011:

*Proud*

Stop&Go artikel 1a.JPG

Stop&Go artikel 1b.JPG

Download: Stop&Go artikel 1.pdf

30-03-11

Dilliefied: To run or not to run the Antwerp 10 miles, that’s the question!

Op 17 april staan de Antwerp 10 miles op het programma. What was I thinking? Dat is 16 kilometer AAN 1 STUK lopen

Deze week kreeg in mijn trainingsschemaatje toe.

Op de wishlist van de coach staan naast fietsen en zwemmen, volgende looptrainingen:

  • Maandag: 10km
  • Donderdag: 8km
  • Zaterdag: 9km
  • Zondag: 12km
  • Totaal: 39km!! Roepen

Na mijn knieblessure van vorig jaar sta ik een beetje sceptisch tegenover mijn schema, maar zoals altijd: I like a little challenge :-D

 antwerp 10 miles,over de streep,knieblessure,challenge

Voor niet geïnformeerden: vorige winter liep ik een knieblessure op. De oorzaak is niet duidelijk, maar ik was 2 dagen na elkaar gaan lopen, eerst 8km en dan 13km. Dat deed ik terwijl er sneeuw en ijs lag en ik geef toe dat ik een beetje de clown heb uitgehangen ook (je bent na een tijdje bíjna uitgepraat over eten en dat is het resultaat). Na 10 km van die laatste training voelde ik een serieuze steek in mijn knie, maar we hadden nog 3km voor de boeg tot aan de auto, dus beet ik op mijn tanden. Thuis aangekomen was ik die knie al lang vergeten, maar toen ik een paar uur later door mijn knieën ging om iets op te rapen, dacht ik “JAWADDE”, rolde mijn broekspijp omhoog en daar was ze: de gigantisch opgezwollen knie. Na een bezoekje bij de sportdokter die vaststelde dat mijn knieschijf teveel kon bewegen om normaal te zijn en dacht dat ik mijn meniscus had om zeep geholpen, volgde een MRI scan en het resultaat was: wat gekneusd kraakbeen. Had ik DAARVOOR 3 weken op krukken gelopen???

 

antwerp 10 miles,over de streep,knieblessure,challenge

 

Deze week ga ik dus door, tot mijn knie me het signaal geeft het niet meer aan te kunnen. ALS mijn knie deze week niet overleeft, komen de Antwerp 10 miles in de gevarenzone…

 

To run or not to run the Antwerp 10 miles,

that’s the question!

Beelden: http://www.millan.net/ en http://www.wielertoerist.be/

27-03-11

J&D-ified: Aquathlon Wachtebeke - wet in and out

Onze eigenste triatlon club, de Iron Girls, organiseerde een Aquathlon, in een plaatsje hier ver, ver vandaan ;-) namelijk in Wachtebeke. Voor wie niet zo thuis is in de wereld van triatlons, aquathlons en andere -lons: hierbij wordt er eerst gezwommen en daarna als een gek de loopspullen aangeschoten om vervolgens compleet buiten adem de ziel uit uw lijf te lopen.

We hadden het nochtans niet zo erg verwacht; wat is nu ook 500m zwemmen en 5km lopen voor habitués als wij? HAHA hoe dom van ons :-)

Hier volgt het relaas van een wedstrijd zoals nooit tevoren.

 

Jess - The one with the panic attack

walvis.jpgIk hing als een walvis op de rand van het zwembad en vroeg me af wat ik daar in hemelsnaam hing te doen. Rondom mij leek iedereen gewiekst uit het water te springen richting de wisselzone maar in mij was geen beweging te krijgen.

Met 3 lagen we in baan 2 en we hadden allemaal ongeveer dezelfde tijd in gedachten: ongeveer 10 minuten. In Herderen was het mij gelukt in 9:46 en ik hoopte minstens even goed te doen.

Dit was buiten de paniek gerekend die mij overviel nadat we de helft van het Olympische zwembad hadden afgelegd. Ik zwom in het midden van de drie en had het idee dat we allemaal te snel gestart waren. In no time was ik compleet buiten adem en begon ik te hyperventileren.

Elke keer ik kwam ademen leek het alsof er geen lucht meer bij geraakte, waarschijnlijk was dat ook zo; omdat ik niet rustig genoeg uitademde. Het leek alsof ik maar een week geleden mijn eerste zwemles had gekregen: ik kon er niets meer van! Na een tijd besliste ik dus even schoolslag te zwemmen om op adem te komen en om de andere meisjes een voorsprong te geven zodat ik ruimte had om mijn eigen ritme te zwemmen.

walvis, wedstrijd, sport, zwemloop, wachtebeke, aquathlon

 

Daarna ging het beter, en kon ik heel de tijd redelijk vlug crawl zwemmen. Maar mijn adem vond ik eigenlijk nooit meer terug. Telkens ik aan de kant kwam; nam ik een paar keer diep adem om het volgende baantje te overleven. Overleven, dat is het enige wat ik die 500m lang heb proberen te doen. En elk baantje opnieuw was ik mezelf aan het overtuigen van niet op te geven; hoewel de zin daarvoor erg groot was.

Toch hing ik een dikke 10minuten later dus op de rand van het zwembad te hijgen en te proberen mij uit walvis, wedstrijd, sport, zwemloop, wachtebeke, aquathlonhet water te hijsen. De rest van de wedstrijd zou een makkie worden: 5km lopen, piece of cake?

Niet als je net 10 minuten lang nauwelijks geademd hebt en je amper rechtop kan lopen van de steken in je zij. Er volgde zoals gewoonlijk wat geklungel in de wisselzone en toen begon ik toch aan het loopgedeelte.

De kilometers gingen als volgt:

  • kilometer 1 op 5min25 => okay dit gaat redelijk, als ik dit kan volhouden ben ik blij
  • kilometer 2 op 6min02 => auw auw steek steek! ik stop! ik zweer het! ik stop! ik wandel gewoon uit en foert met die stomme rotwedstrijd!
  • kilometer 3 op 5min21 => oef de steek is weg, let's pick it up Jess! Hier liep ik opnieuw langs de wisselzone en de supporters en kreeg ik wat moed
  • kilometer 4 op 5min02 => ha het gaat steeds beter, waarom ging het niet van in het begin zo vlot? hier haalde ik constant meisjes in, wat mij echt vleugels gaf
  • kilometer 5 op 4min35 => de laatste kilometer, vanaf nu moet het lukken. het is nog maar 5min. op 5minuten kan ik ALLES Hier spoorde ik elk meisje dat ik voorbij stak aan om mij te volgen en ik zei tegen hen "ademen doen we straks wel"
  • kilometer what the F*CK? ik ben er nog niet? miljaar dat parcours is hier weer niet juist?!? okay alles eruit persen wat erin zit.... net geen 2 minuten had ik nodig voor de laatste 425 meter

Al bij al ben ik nog redelijk tevreden, ondanks het mindere zwemgedeelte. Ik kwam immers als 46ste uit het water, maar liep wel een 26ste looptijd, wat me in totaal op een 29ste plaats bracht van de 87 dames.

Wat ik vooral geleerd heb: ik moet dringend wat vaker zwemmen in een overvol zwembad om te leren ook dan kalmte te bewaren en mijn eigen ritme te vertrouwen. Op naar het volgende doel! Rotterdam marathon ;-)

 

Dillie - The one who decided to drink half the swimming pool

Fase 1: 500m zwemmen:

walvis,wedstrijd,sport,zwemloop,wachtebeke,aquathlonHet zwemgedeelte gebeurde in verschillende waves. Naar de vorige waves kijken, had niet echt een relaxerend effect, zeker niet toen ik zag dat Jess al snel in de problemen geraakte. Twintig lange minuten later was het mijn beurt om te sterven. Waarom zat ik toch zo vol zenuwen? Het was mààr 500 m zwemmen en 5 km lopen. Makkie!! … Of niet?

Weer spookte door mijn hoofd: “Waarom schrijf ik me telkens in voor wedstrijden? Ik ben het even kwijt.” Na enkele - wederom lange - seconden wachten in het koude water met de hand verplicht op de rand van het zwembad, ging het startschot. Zoals te verwachten was, hadden de zenuwen me de das om gedaan en was ik als een kip zonder kop vertrokken. Niet slim, want na de eerste 50 meter werd mijn ademhaling al zwaar en wist ik, dat het heel moeilijk zou worden. Al bij de 3de baan leek het alsof ik een poging deed om het zwembad leeg te drinken. Na 400m vroeg ik hijgend aan de ‘baanbewaarster’ of ik wel degelijk nog eens moest vertrekken. “Ja ja” klonk het vrolijk… Nog 100 meter later mocht ik me dan eindelijk uit het water hijsen, wat blijkbaar ietsje vlotter leek te lukken dan bij sommige andere, gestrande dames.
Deze proef tikte ik af op 11:39, wat in vergelijking met de zwemtest 1 week geleden 17 seconden sneller had moeten zijn. Dat is dus wat stress me gekost heeft :-)

 

Fase 2: 5km lopen… + 0,5 om het af te leren

walvis,wedstrijd,sport,zwemloop,wachtebeke,aquathlonNa het uitputtende gevecht met het water, wandelde ik naar de wisselzone i.p.v. te lopen om op adem te komen. Met mijn nieuwe lock laces schoot ik snel mijn schoenen aan, maar de broek met ietwat te nauwe pijpen om er gewoon in te springen, was niet de beste keuze. Ah well… een minuutje meer of minder… 
Intussen kwam verstrooide Kaat me voorbij gezoefd, niet beseffend dat haar spullen vlak naast de mijne stonden. Hihi
Meteen nadat ik begon te lopen, kreeg ik te maken met een klotsende maag en giga-steken in mijn zij, waardoor ik zo krom als een banaan liep. Zelfs lopen met gestrekte armen en gebalde vuisten bracht geen soelaas. Edith, die een tasje extra was blijven drinken in het zwembad, kwam voorbij geschoten en lachte me even wat moed toe :-D 
Na de eerste ronde van 2,75 km trok de stekende pijn stilaan weg en kon ik ‘volle gas’ geven! De laatste km kreeg ik er zelfs nog een sprintje uit geperst en finishte op 46:56 met de originele aankondiging: “Odile Desbeck komt aan, van het ‘Over de finish geval’ van de VTDL”…

Over/onder/voorbij/naast de Streep/finish/witte lijn/inzakkende-finish-boog: whatever :-D

Conclusie: Niet wat ik gehoopt had, maar zeker niet slecht. Volgende keer doe ik het beter!

Note to myself: CALM DOWN! Dan verloopt alles vlotter. En verder zal ik nog hard mogen oefenen op het zwemmen, wat voor mij duidelijk het pijnpunt is.

Volgende doel: Antwerp 10 miles. Yiha!

Ook een dikke proficiat aan Edith, Kaat, Gwen, Bert en de andere moedige deelnemers!