06-06-12

You can leave your hat on

june6.jpg

#photoadayjune #hat

Het is wel niet echt een traditionele hat. Maar 't is toch iets om op mijne kop te zetten: het Iron girls petje. We kregen het toen we ons in 2011 inschreven in deze girls only triatlonclub.

Het triatlonnen ligt wegens de drukke studies een beetje stil, maar er wordt nog vaak gelopen en als er veel regen is of veel zon, dan gaat dit petje toch nog altijd mee.

18:57 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning | Permalink | Commentaren (0) | Tags: photoadayjune, hat, petje |  Facebook |

03-06-12

Passion ... on my plate

june3.jpg

#photoadayjune #onmyplate

Als foodie gepassioneerd door lekker, gezond, speciaal, bizar, origineel, ... eten moest ik direct die onbekende vrucht bestellen die ik zag staan in de lijst van Collectandgo. De "Grenadilla"

grenadilla.jpg

Het leek een beetje op een granaatappel op de foto, which I LOVE. Dus ik was heel benieuwd toen ik deze vrucht opensneed. Het bleek eigenlijk over een soort passievrucht te gaan, volgens Wikipedia de "passiflora ligularis". Net zoals bij een gewone passievrucht kon je de pitjes er heel gemakkelijk uitlepelen; in tegenstelling tot de omslachtige manier om de pitjes uit een granaatappel te halen.

0000172540-IMAG0202.jpg

De smaak was Ok. Hij was iets zoeter dan een gewone passievrucht, maar hij had vooral minder smaak. Een flauwere variant eigenlijk. De moeite waard om opnieuw te bestellen? Voor €1.69 per stuk misschien toch maar niet.

0000172540-IMAG0203.jpg

Passion on my plate? Not so much

19:18 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning | Permalink | Commentaren (0) | Tags: photoadayjune, onmyplate, grenadilla |  Facebook |

02-06-12

It's so empty here without you

june2.jpg

#emtpy --> mijne chocopot. Zelfs voedingsdeskundigen in spe eten af en toe choco. Shocking - I know! Alles met mate, dudes en dudettes! Vanmorgen liep ik 16km samen met Carmen en Dillie; dus die choco had ik wel verdiend!

 

Over Dillie gesproken... voeg allemaal DEZE LINK toe aan jullie favorieten, bookmarks en/of RSS readers. De blonde versie van mezelf - lees: Dillie - wilde haar schrijfsels in een ietwat andere format kwijt en doet dit voortaan op haar eigen blogje. Wat betekent dat ik dit blogje noodgedwongen alleen moet verder zetten; met lege chocopotten en al. :-)

Aaaaah - nu ik the place weer all to myself heb; ben ik ook aan het broeden op een nieuwe wind. Het photoaday projectje is in ieder geval een goede start :-) Ben benieuwd waar het naartoe gaat :-)

17:24 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning | Permalink | Commentaren (1) | Tags: photoadajune, empty |  Facebook |

01-06-12

Jessified: a photo a day

photoaday.jpg

#photoadayjune

eens kijken of ik de challenge kan volhouden ;-)

june1.jpg

1 juni: "Morning"

Een blokdagje. Oefeningen chemie. Vergezeld van een glaasje vers fruitsap

22:56 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning | Permalink | Commentaren (0) | Tags: photoadayjune |  Facebook |

12-05-12

Jessified: bijna weer 20

Zoals gezegd drijven we de loopkilometers op; om goed getraind te zijn voor de Ecotrail en de Marathon. Tijdens de training voor de marathon van Rotterdam (die ik door ziekte uiteindelijk niet liep) volgde ik een schema waarin ik al zeer vroeg trainingen liep van rond de 20km. Ik ervaarde dat als heel geruststellend; het idee dat je tijdens de marathon zonder verpinken die eerst 20km loopt omdat je dat al maaaaanden lang regelmatig doet.

Omdat we enkele weken geleden de ten miles van Antwerpen liepen; zat de afstand van 16km al in de benen en is het dus makkelijker op te bouwen naar de 20km. Vandaag stond er voor Dillie en mezelf dus een training van 18km op het programma. Ik had gelezen over een uitgestippelde route van 20km in het Zoniënwoud; waar ook een zeer groot deel van de Ecotrail zich zou afspelen. Helaas strooide een zware file op onze route roet in het eten en kozen we improviserend maar voor het Park van Laken.

Een heel mooi park; maar héél heuvelachtig. Ons tempo lag dan ook erg laag; maar ach; dat maakt totaal niets uit :-)

Ik ken dit op park op mijn duimpje; doordat ik er vroeger met Nike trainde voor de 20km van Brussel en doordat ik enkele maanden bij Randstad op een project zat afgelopen najaar en regelmatig mijn middagpauze al lopend doorbracht. Voor Dillie was het redelijk onbekend terrein en dus nam ik haar mee op sleeptouw. Ik heb het niet voor rondjes maar dankzij ons non-stop getetter stoorde het me niet erg dat we meermaals dezelfde paden betraden.

 

toerke20120512.jpg

Voor Dillie was het de eerste keer dat ze meer dan 10 miles liep, maar ze heeft dat zeer goed gedaan. Ik probeerde vandaag voor het eerst de Herbalife Prolong uit; een drankje voor tijdens het lopen; waar Ruth al eerder vol lof over schreef. En ja, het smaakte best lekker, plakte niet en ik heb nooit een energie dipje gehad. Zeer goed!

18km in de sjakosj - met daarna nog wat uitwandelen en stretchen. En zo zitten we bijna weer aan de 20km. Het moge duidelijk zijn: we are back in business

16:04 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning, Sport | Permalink | Commentaren (3) | Tags: lopen, park van laken, training, tetterloopje |  Facebook |

04-09-11

J&D-ified: Get inspired

Als je denkt dat je reden tot klagen hebt...

 

20-07-11

Jessified: Winner winner, sushi dinner

IMG_3042.JPG

Les 1: je maakt sushi ALTIJD vergezeld van een rosé porto

IMG_3047.JPG

Les 2: Vullen met rijst en daarna groentjes, vis, krab, ...

IMG_3045.JPG

Les 3: vakkundig oprollen

IMG_3044.JPG

De eerste rol!

IMG_3050.JPG

Keep rollin' rollin' rollin'

IMG_3049.JPG

Schooooon hé

IMG_3055.JPG

Les 4: In plakjes snijden (De ene al wat mooier en ronder dan de andere)
Let vooral ook op de mega potten proteinepoeder op de achtergrond :-)

IMG_3056.JPG

Van boven naar onder: zorgvuldig bereide sushi rolletjes (heet eigenlijk Maki), sojasaus, wasabi pasta, gember

IMG_3068.JPG

Jacob demonstreert zijn eten-met-stokjes skills

 

En dan nu: de reeks Wasabi Smoelen

IMG_3058.JPG

IMG_3060.JPG

IMG_3062.JPG

IMG_3067.JPG

20:00 Gepost door Jessica Berden in Kokkerellen, Ontspanning | Permalink | Commentaren (5) | Tags: sushi, maki, zalm, tonijn, krab, wasabi, pikant! |  Facebook |

15-06-11

Jessified: Roparun 2011!

Waar moet ik beginnen? De euforie? De emoties? De diepgaande gesprekken? De grapjes over de "flitsfoef" en het "sluikslikken"?

Misschien moet ik gewoon beginnen bij het begin: zaterdagmorgen om 7u. Na alles in te laden reden we met 2 busjes en 2 mobilhomes richting Parijs. Op het vliegveld Paris Le Bourget stroomden alle teams toe en om 15u38 was het aan Lotgenoten Vlaanderen om de tocht van 520km aan te vatten. We werden opgedeeld in 2 teams en zouden elk afwisselend een blok van een 5tal uren voor onze rekening nemen. Ik zat in het tweede team en zag de Lotjes dus in het startvak staan, klaar voor de eerste etappe.

P1030087.JPG

De eerste tranen prikten al achter mijn zonnebril toen ik Winy in een innige omhelzing zag met Almera, deze Roparun ging voor hem extra speciaal zijn en ik wist toen al dat het ook voor mij een prachtig weekend ging worden (zie ook: http://hosting.dutchview.nl/roparun2011/index.php?ID=36)

P1030083.JPG

Terwijl het eerste team liep, reden wij naar de eerste wisselplaats en besloot ik nog even te gaan rusten. Ik had een zware week achter de rug met weinig slaap en wist dat ik alle rust kon gebruiken die ik kon krijgen: onze eerste shift ging meteen tot een uur of 3 's nachts duren.

IMG_2906.JPG

We liepen door mooie dorpjes en de sfeer was meteen super zalig. Regelmatig stonden er supporters langs de kant, maar ook de andere teams moedigden elkaar voortdurend aan, waardoor je echt het gevoel kreeg: wij gaan er allemaal samen voor. Er was helemaal geen sprake van die competitie die je in loopwedstrijden tegenkomt.

IMG_2903.JPG

Het gaf een heel bijzonder gevoel om te beseffen dat er 275 teams op de been waren, teams die dit enkel deden om geld in te zamelen om mensen met kanker te steunen. Het drong ook telkens opnieuw tot me door wat voor een gelukzak ik ben: ik ben gezond, ik KAN lopen, ik KAN dit allemaal doen!

IMG_2912.JPG

De eerste shift was voor mij ook de zwaarste, hoewel ik het nooit echt héél moeilijk heb gehad. Het was koud 's nachts en tegen het einde werd ik moe, maar voor het echt zwaar werd, zat het er al op. We kwamen aan op de volgende wisselplaats waar team 1 vertrok voor de nachtshift.

P1030107.JPG

Na onze eerste shift lukte het me een paar uurtjes te slapen, de meeste anderen hadden hier meer moeite mee. Ik was dus redelijk uitgeslapen toen we zondagmorgen al vroeg opstonden om aan onze tweede shift te beginnen. Natuurlijk kon ik niet vertrekken zonder eerst lekker te ontbijten, en dat werd altijd piekfijn verzorgd door het "catering team".

P1030109.JPG

Ook een massage was nooit een probleem dankzij de kiné-dames. We werden dus serieus in de watten gelegd: wij moesten eigenlijk enkel maar lopen.

P1030106.JPG

De 2de shift vloog echt voorbij, het was prachtig weer, niet te warm, niet te koud en we genoten allemaal van de mooie dorpjes waar we doorheen liepen.

IMG_2908.JPG

Na de 2de shift had ik toch echt wel nood aan een douche, dat was er eerder nog niet van gekomen. We stonden geparkeerd aan een sporthal en dan verwacht je toch een paar lekker warme douches. Om de één of andere reden was er echter maar één douche, welke ijs- en ijskoud was. Enkele dappere Roparunners van de andere teams stoorden zich daar niet aan, dus besloot ik me er ook maar gewoon onder te smijten en ... het deed zelfs super veel deugd! Een les in nederigheid: door en door tevreden kunnen zijn met een ijskoude douche. Of met slapen in het gras, zoals sommigen deden.

P1030112.JPG

Ik legde me nadien weer even neer op een bedje in de mobilhome, om vervolgens in België wakker te worden: klaar voor shift 3! Op het einde van deze shift zouden we in Zele aankomen, waar de boel op stelten ging staan, maar eerst moesten we de ki-lo-me-ters lange Steenweg op Asse tacklen.

IMG_2916.JPG

Deze baan ging heel de tijd bergop, bergaf maar eindelijk kwamen we terecht in Opwijk, waar alles met hartjes versierd was en we genoten van alle complimenten van de supporters. Niet veel later ging het ook door Dendermonde, waar het toevallig net mijn beurt was toen de Roparunner voorbij Villa Vantilt liepen. Het was ontzettend kicken om voorbij de rijen supporters te lopen, die helemaal geen aandacht schonken aan de Villa maar allemaal om ter hardst de lopers aanmoedigden :-)

203607.jpg

Uiteindelijk kwamen we in Zele terecht en ik wist dat hier mijn schatje, Dillie, Jacob en Sofie ons stonden op te wachten. Na de joelende menigte zag ik hen staan en ik vloog Bert dan ook om zijn nek. Hoewel ik hem de vorige ochtend nog gezien had, leek het super lang geleden, omdat er intussen al zo veel gebeurd was en ik al zoveel emoties had doorgemaakt.

Bedankt om er te zijn, het was een kort maar intens weerzien!!!

Na Zele reed de mobilhome naar Stabroek, maar tijdens deze rust sliep ik nauwelijks. Om 3u30 werden we alweer wakker, om ons klaar te maken voor de volgende shift. Het was hallucinant om niet veel later in Nederland terecht te komen waar er een gigantisch feest aan de gang was in Ossendrecht. Ook hier was het weer genieten van alle ambiance, Nederlanders kunnen toch nogal feesten hoor!

IMG_2926.JPG

Een paar uur later was het dan tijd voor de laatste 30 kilometer welke we allemaal samen aflegden: 1 loper liep, de rest zat op de fiets. Dit was echt uitbollen: letterlijk en figuurlijk: alle stijfheid verdween uit mijn benen door rustig los te trappen. Maar het einde kwam ook in zicht en terwijl we zo door de laatste Nederlandse dorpen gingen, begon het door te dringen wat we de vorige 48 uur allemaal hadden meegemaakt.

P1030123.JPG

Het valt nauwelijks te beschrijven in zo'n verslag en je moest er echt bij zijn om te beseffen wat het is om zoiets mee te maken. De gedrevenheid van alle teams, de steun die de teamleden elkaar bieden, het rekening houden met elkaar, het lachen en het huilen... er zijn voor elkaar!

199744.JPG

Ik werd me ook eens zo bewust van de impact van kanker op een mensenleven dankzij alle openhartige gesprekken die ik voerde met de Lotjes. Mijn eigen problemen en de moeilijke tijden die ik de afgelopen jaren doormaakte, leken plots allemaal zo relatief... Zien hoe (ex)kankerpatiënten overwinnen, elke dag opnieuw, en vooral tijdens zo'n evenement... je kan niet anders dan ontzettend veel bewondering opbrengen voor deze mensen.

203333.jpg

De finish op de Coolsingel was voor ons team dan ook ontzettend emotioneel, we waren allemaal zo trots, zo blij, zo geraakt. Vreugdetranen gemengd met tranen omwille van het verlies van dierbaren... Het was gewoon prachtig en dit filmpje vat het allemaal heel goed samen: http://www.rtl.nl/xl/u/b87a8c82-7987-4084-abb2-91818bd7c1...

P1030139.JPG

Het moge duidelijk zijn dat dit avontuur nog lang in mijn geheugen zal blijven nazinderen. Als de Lotjes volgend jaar opnieuw een loper nodig hebben, zal ik hier zeker bij zijn! Maar ook indien niet, zal ik toch helpen geld in te zamelen, dat is wel het minste dat ik kan doen...

BEDANKT LOTGENOTEN!!!!

P1030143.JPG

05-06-11

Jessified: vakantie/stage

De afgelopen dagen knepen Bert en ik er even tussenuit. De weerman had mooi weer beloofd en wij vonden het tijd om onze tent nog eens uit te gooien (je kan dat letterlijk nemen, dankzij die 2 seconds tenten van tegenwoordig ;-))

pop-up-tent-quechua-tent.jpg

(bron: http://www.busyboo.com/2007/10/11/pop-up-tent-quechua-tent/)

We kozen voor de zee, meerbepaald De Haan als uitvalsbasis. Vakantie staat bij velen synoniem voor "met uw kont in 't zand liggen" en dat werd er ook gedaan, maar niet zonder de nodige sportieve intermezzo's. We hebben natuurlijk een hoop uitdagingen voor de boeg deze zomer en echt lang kunnen wij allebei toch nooit stilzitten.

De eerste dag stond er een fietstochtje op het programma van een 50tal kilometer dat Bert had uitgestippeld via het fietsknooppunten netwerk. Er stond gigantisch veel wind en ik maakte de fout van te denken: 50km = minder dan 2u =  geen eten nodig voor onderweg...

Gelukkig plakte er nog een gelleke op mijn fiets dat ik tijdens de triatlon van Brasschaat vorige week wel voorzien, maar niet gebruikt had. Maar dan nog had ik tegen het einde zo veel honger dat mijn benen ervan trilden. Het was bovendien 61km, vermits het eerste knooppunt ook niet vlakbij de camping lag, en door de wind was het ontzettend vermoeiend trappen. Lesje geleerd, voortaan ALTIJD eten mee! :-)

stage,vakantie,de haan,sporten,buikgevoel,amuseren!!!

De tweede dag lagen we eerst een hele dag met onze kont in het zand, maar 's avonds kriebelde het toch om het bos te gaan verkennen dat ik had zien liggen tijdens onze fietstocht. Ik liep 10 kilometer, waarvan een 5tal in "De Duinbossen" en 2 kilometer op het harde stuk strand dat de zee tijdens eb had vrijgegeven.  Ook hier speelde de wind mij parten, maar het voelde eigenlijk heel bevrijdend om zo tegen de wind in te beuken en me heel even enkel daarop te moeten concentreren.

stage,vakantie,de haan,sporten,buikgevoel,amuseren!!!

De derde dag was het tijd om op te kramen maar voor we naar huis reden, gingen we nog wat relaxen op het strand om daarna nog een training af te werken in het zwembad van De Haan. Een half jaar geleden zwom ik soms 1500 of 2000m aan een stuk, om te zien of ik het kon. Ik leerde nadien van enkele mensen met kennis ter zake dat je daar weinig baat bij hebt.  Normaal zwem ik nu dus altijd gevarieerde trainingen, met veel drills, techniekwerk, snelheidswerk, geïnspireerd door de trainingen van Coach Joost van de Irongirls, de Swimsmooth DVD, Dillie's trainingen van ODS, ... en natuurlijk ook de nodige openwatertrainingen, kwestie van daar ook enigzins gewend aan te geraken.

Vandaag wilde ik echter de afstand van 1500m nog eens aan één stuk zwemmen, om te kunnen inschatten hoe lang dat nu eigenlijk duurt, en ook wel om het gevoel te hebben dat ik het nog altijd kon. Puur psychologisch dus.

Enerzijds gaf het mij vertrouwen: fysiek kan ik dat prima aan, ik had niet het gevoel dat ik steeds trager werd, en ik bleef tot de laatste meter op mijn techniek letten en schaafde gaandeweg bij als ik merkte dat ik iets fout deed.

Anderzijds besefte ik dat 1500m toch wel een roteind is, dat me ongeveer 30min gaat kosten in Retie en dat ik echt. echt. echt. rustig zal moeten blijven.

Ik kreeg inmiddels al vanuit verschillende hoeken allerlei tips; waarvoor ontzettend bedankt.

De belangrijkste tips:

  • In training af en toe eens ademen om de 3, 5 of zelfs 7 slagen: bijv. 75m 1/3 - 25m 1/2 - 50m 1/5 - 50m 1/2 - 25m 1/7 en 75m 1/2.
    Waarom: ademhaling onder controle krijgen, niet in paniek slaan als je eens een keertje niet kan ademen, grotere longinhoud verkrijgen (merci Sven)
  • Iets eerder al in het water gaan, je hoofd al eens een paar keer onder water houden, eventueel al een stukje zwemmen en vooral goed uitademen onder water (merci Gwen)
  • Vooral rustig blijven :-) (makkelijker gezegd dan gedaan ;-)) (merci iedereen ;-))

 

Binnen 2 weken is het zo ver. De eerste kwart triatlon. Dit wordt op zijn minst "interessant" zoals Bert het verwoordde :-) Maar eerst nog "even" de Roparun.

Daarover later meer :)

14:04 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning, Sport | Permalink | Commentaren (3) | Tags: stage, vakantie, de haan, sporten, buikgevoel, amuseren!!! |  Facebook |

11-04-11

J&D-ified: Sauna Jona - getest en begluurd

Vandaag wilden Jess en Dillie eens een dagje ontspannen en ja... weeral zweten eigenlijk... maar dan op een andere manier :-) Oorspronkelijk was het dagje sauna gepland om de spieren wat los te werken na het marathon avontuur van Jess, maar omdat er enkel een hoestmarathon werd gehouden... tja... hadden we geen excuus, buiten een welverdiende relax-break.

The place to be tested: Sauna Jona

jona logo.gif

Waarom? Omdat we een Groupon bon gekocht hadden en we eens goed wilden lachen :-)

Voorbereid op een op z'n minst "interessant" avontuur (zie margi website en dito logo)... werden onze verwachtingen meer dan ingelost :-D

De eerste fase van ons onderzoek bestond uit een ontbijt"buffet". Mmmm, dan denk je aan: lekker donker brood met stukken nootjes in, echte hoeveboter, een ruim assortiment aan beleg, spiegeleitje, vers geperst fruitsap en een van op afstand heerlijk geurend koffietje/theetje. En dat allemaal in je badjas, heerlijk! Maar dat draaide even anders uit: een pistolet of krentenbrood, aldi-fruitsap, iets wat ooit beleg was geweest, frituursauzen en een "homp" roerei. Tafels zelf af te ruimen a.u.b. Not so yummie!

Voorlopige score: 2/10 (de Lipton thee was ok)

jona2.jpg

Na de ietwat moeizame start, zochten we de tuin op om ons in een ligstoel in de zon te ploffen en de witter blijvende delen ook een kleurtje te gunnen. Op de slecht geschoren pelouse en sigarettenpeuken na, hadden we toch een zonnig plekje weten te bemachtigen. Dankzij de zon steeg de score met 1 puntje (ookal had Sauna Jona hier eigenlijk weinig mee te maken).

Voorlopige score: 3/10

Nu zijn wij redelijk fervente saunagangers en ondanks wat sommigen hierover denken, is dit normaal gezien géén oord van verderf voor gluurders en "swingers". Na vandaag hebben we hier zelf wat twijfels over gekregen. Als je als sauna-maagd hier ontgroend wordt, is de kans klein dat je ooit nog terug op je gemak in een sauna rondloopt: hier loopt men niet met de ogen in de badjaszak. We waren zelfs getuige van één man met een "technisch probleempje", enkel een zeer koude douche kon voor deze heer nog baten. UKKIE!

Voorlopige score: -1/10

jona1.jpg

 Neem dan ook in acht:

  • gaten in het golfplastieken dak
  • plantenbakken vol sigarettenpeuken
  • een afzuigsysteem dat bedekt was met een stoflaag van enkele decennia
  • een mikmak van kleuren en stijlen (zie boven)
  • onverschillig personeel met vlekken op hun T-shirt
  • de "pak-uw-bestek-zelf"-policy bij het bestellen van eten

Waren wel in orde:

  • de sauna's zelf: veel keuze, proper en niet overbevolkt
  • zwembaden en jacuzzi's waren ok
  • er waren zeer veel douches (om die venten af te koelen hé ;-)
  • de prijs van de spaghetti bolognese (5 euro - over smaak valt echter niet te twisten)

Uiteindelijke score: 2/10

Ons advies: doe de boel een week toe, haal de verfkwast boven, laat Mr. Propre erop los en schakel méér (glimlachend!!!) personeel in om op te ruimen en gluurders buiten te gooien.

(Pijnlijk detail: sommige items van het interieur die wij als ouwbollig bestempelen (zoals een bonte mozaïek) blijken reeds het resultaat te zijn van een recente vernieuwingspoging... Op de website zijn de voor-foto's te vinden, welke in onze ogen eerlijk gezegd beter zijn)

Disclaimer: dit zijn enkel onze (objectieve) bevindingen, maar voel u vrij zelf op onderzoek uit te gaan :-) Bron foto's: website van Sauna Jona zelf.

20:26 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning | Permalink | Commentaren (82) | Tags: ontspanning?, sauna jona, lachen geblazen |  Facebook |

05-03-11

Dilliefied: Uitgetest – Dillies spiertraining achter raampje met rode lampen

Via het geweldige must-subscribe-to ‘groupon’ kocht ik een tijdje geleden een toegangspasje voor 6 sessies spiertraining in rode spotlights of…. de infrarood cabine. 

afslankhuys.jpgDe place to be was: ’t Afslankhuys in Antwerpen. Ik moet toegeven dat de naam me even weerhield van ernaartoe te gaan. Ik vreesde dat ik me met mijn ‘door de maatschappij als normaal bestempeld’ figuur niet welkom zou voelen in het huys der afslankende Michelin mannekes, maar dat draaide gelukkig anders uit. Ook mensen met een ‘normale’ BMI hebben soms deegrolletjes waar ze vanaf willen, dus: Off to Antwerp to lose some dough!

Hoe gaat het nu in z’n werk?
Je neemt je sportkleren en een handdoek mee, no shoes. De eerste keer dat je er gaat sporten, wordt een programmaatje op maat opgesteld, toegespitst op de zones die je wil ‘corrigeren’. Daarna ga je onder begeleiding van een trainer in de cabine liggen met infraroodlicht. Laat je niet misleiden door het woord ‘liggen’, want het half uurtje dat je in die cabine spendeert, dient niet om te mediteren, in tegenstelling! 30 minuten lang voer je een reeks oefeningen uit. Door de aangename warmte van de cabine en de intensiteit van de oefeningen (no pussy workout) moet je je geen zorgen maken: je zweet Lachen

 

Ter illustratie…

Fase 1: Dillies ‘Pilates Brug’ in de infraroodcabine:

 

infrarood cabine,spiertraining,ontspanning

 

Na de ‘martelsessie’, mag je naar fase 2, de ‘ontspanningssessie’ en word je in een gesloten (eveneens infrarood)cabine gestoken waar je 20 minuutjes kan ontspannen (en mediteren als je wil :-) ). Voor mensen met een beetje claustrofobie – net als ik – het koppie steekt eruit, dus no stress :-) Voor deze fase moet je wel even tot op je ondergoed strippen Lachen

 

Fase 2, aka de ‘ontspanningssessie’. Die rode tsjoep hebben ze eraf gehaald :-)

 

ontspanning.jpg

Nu vraag je je misschien af waarvoor dat goed is? Wel de cabine wordt verwarmd tot +/- 37°C en de infrarood lampen zorgen voor een warmte-straling die tot 4 cm onder de huid binnendringt. De lichaamstemperatuur zal 0,7 graden stijgen en dat lokt een reactie van het lichaam uit:

  • Relatief koud bloed wordt naar de huid geleid, waardoor de haarvaten in de onderhuid open gaan.
  • De bloedcirculatie versnelt en de onderhuid krijgt nieuw, zuurstofrijk bloed.
  • Afvalstoffen komen met het zweet naar buiten.
  • Het vetweefsel gaat sneller verbranden.


Dus: snellere vetverbranding en minder spierverzuring. Nice huh? :-)

 

Bijkomend detail: Ter plaatse zijn ook voedingsdeskundigen aanwezig die je met raad en daad bijstaan om je voedingspatroon wat bij te schaven. Dat verklaart ook meteen het prijzige karakter van deze training in de spotlights :-)

  

Mijn conclusie: zeker een goeie training, ongetwijfeld mét resultaat, maaaaar zoals elke vorm van sport: niet voor luilakken!

 

Binnenkort meer ‘losing the dough’ nieuws! Stay tuned Lachen

21-02-11

J&D-ified: Yoga For Runners

 

Aan onze conditie werken we genoeg: zwemmen, fietsen, lopen...

Nu ook nog evenwicht en kracht:

 

yoga.jpg

 

Yoga is goed voor lichaam en geest

Zowel voor mensen

IMG_2677.JPG

als voor katten

 

mistyyoga.jpg

 

18:00 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning, Sport | Permalink | Commentaren (2) | Tags: sport, yoga, kracht, evenwicht, kattenyoga |  Facebook |