02-02-11

Dilliefied: Dough loser Dillie is now totally beanified

Net als Jess lanceerde ik me begin deze week in het “losing the dough” experiment.

Ook ik heb menige uurtjes bonen gekookt om een valse start te vermijden en werd ook al geconfronteerd met de neveneffecten van dit project: mijn bonenverzameling is zienderogen uitgegroeid tot een kleurrijke, uit de hand gelopen bonenfretter-collectie.

 

Ik nodig jullie uit om mijn bonengallerij te bezoeken: 

Picture 023.jpg

Red kidney bonen, mungo bonen (nat en droog), borlotti bonen, gele soja, rode linze, groene linzen, kikkererwten, groene flageolet bonen, zwarte bonen, gekiemde soja bonen.

 

Wat hebben we intussen geleerd over bonen:

  1. Bonen koken over: al was ik gewaarschuwd nadat ik met Jess haar vuur van kokend bonensap had gered, heb ik intussen ook mijn vuur moeten ‘ontbonen’.
  2. Rode linzen hoef je niet te weken voor je ze kookt, want dan krijg je puree J (wel handig trouwens, aangezien je geen aardappelen mag eten).

 

Dag 1:

Mijn eerste LTD (‘losing the dough’)-ontbijt zag er als volgt uit (let op, niet voor gevoelige lezers): omelet van 2 hele eieren, proteïnepoeder, broccoli en zwarte bonen.

Alleen de geur al ’s morgens op een nuchtere maag is weerzinwekkend. Maar goed, ik dacht: “Don’t be a pussy Dillie, eat the damn thing.” De rest verliep vlotter, zonder meer.

 

Dag 2:

*burps* alleen al bij de gedachte dat ik terug een omelet zou moeten binnenscheppen, doet me huiveren, dus probeer ik op advies van Green-monster-shaker-specialist-Jess een ietwat lichterverteerbare optie uit: witte bonen, amandelmelk, chiazaad, proteïnepoeder “carribean chocolate”, proteïnepoeder “vanille” en pindakaas en dat alles in de mixer. Eerste hap… verrassend lekker… Hap.. begint te vervelen… Hap… Hoeveel kan er in zo’n klein potteke zitten???

 

Dag 3:

Het ontbijt blijft moeilijk. Ook amandelmelk met proteïne poeder, wat resulteert in een redelijk kleurloos naar klei smakend papje, is niet bepaald om naar uit te kijken en bovendien heb je een uurtje later weer honger. Ik moet nog eens bij Jesske in de leer, want het schijnt haar net dat tikkeltje makkelijker af te gaan. Zij plant iets beter haar maaltijden en neemt meer tijd om het zo eetbaar mogelijk te maken. Ik ga vanaf morgen NOG meer mijn best proberen doen.

Tot gisteren kon ik beamen dat, ook ik, geen geurspoor achterliet, maar op dag 3 is er zowat een oorlog uitgebroken. Alsof mijn dunne darm ruzie heeft met mijn dikke darm en mijn pancreas tussen beiden komt om de gemoederen wat te bedaren. Let’s blame de beans!

Benieuwd of mijn bureau morgen een gaskamer wordt. Als ik meeting cancellations krijg, weet ik waarom J

 

Moraal van deze driedaagse: liefste vrienden en geïntrigeerde collega’s: DO NOT TRY THIS AT HOME JUST YET. J Let the fools try it first!

 

To be continued…

 

Dillie

23:25 Gepost door Dillie | Permalink | Commentaren (4) | Tags: losing the dough, bonen |  Facebook |