10-04-11

Jessified: Rotterdam Marathon - D-DAY

Ik stond in het startvak van de Rotterdam Marathon. Ik was zenuwachtig maar dat ben ik natuurlijk Marathon_Rotterdam_logo.JPGaltijd. Ik wist dat de 4 uur er niet inzat, dus had ik me bij de pacers van 4u15 aangesloten. Ik kon ze van begin tot einde mooi volgen en hoewel ik een dipje kreeg rond kilometer 35 had ik het toch nog in me om lichtjes te versnellen waardoor ik over de finish kwam in 4:13:15, een dikke minuut sneller dan mijn PR!

Tja, zo had het moeten gaan, een virusje besliste daar anders over. Geen PR maar een DNS dus (did not start).

Eigenlijk waren de eerste tekenen er vorige week zondag al, toen ik misselijk werd tijdens het eten van een patéke en ik een half patéke liet staan. Wablief? Jess, een patéke laten staan? Juist ja, niet normaal.

Maandag op het werk nog steeds misselijk en ook een vage keelpijn. Dinsdag nog meer keelpijn en onnoemelijk veel gesnotter. Dinsdagnacht kwam er ook nog veel gehoest bij en vanaf woensdag hoorde ik niet meer goed met mijn linkeroor. Potdicht. Donderdag was de ergste dag: na het werk kroop ik om 16u30 in de zetel en sliep ik tot 20u. Op vrijdagmorgen hakte ik dan ook de knoop door: een marathon lopen zou er gewoon niet in zitten.

Sommigen spraken over pepmiddeltjes, alles om er toch maar voor te zorgen dat ik die marathon zou kunnen lopen. Nu eerlijk gezegd: ik denk (HOOP!) dat mijn dokter me voor gek zou verklaren als ik zou afkomen: "Dokter, ik ben ziek, kan nauwelijks ademen. Maar ik wil zondag een marathon lopen. Euh... Geef mij eens wat pepmiddelen". Klinkt beetje als doping...

doping.jpg

 

Ziek is ziek, wat mij betreft, en een marathon is hoe dan ook een aanslag op je weerstand. Je moet daar gewoon niet aan beginnen als je je niet 100% voelt. Ook niet als je je die dag zelf miraculeus goed voelt dankzij een sh*tload aan medicijnen. Ik had echt geen zin om nadien weken buiten strijd te zijn en een hoop andere fijne dingen aan mijn neus te zien voorbij gaan. Zoals daar zijn: het weekendje Parijs volgende week, avec mon amour.

Geen marathon voor mij dus, en vandaag voelde ik dat ik het ook echt niet had gekund. Ik weet dus dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Mijn longen zijn mij dankbaar! Ik hoop in ieder geval dat alle anderen een geweldige marathon hebben gehad!

15:22 Gepost door Jess in Sport | Permalink | Commentaren (10) | Tags: rotterdam marathon, ziek, dns |  Facebook |