12-05-12

Jessified: bijna weer 20

Zoals gezegd drijven we de loopkilometers op; om goed getraind te zijn voor de Ecotrail en de Marathon. Tijdens de training voor de marathon van Rotterdam (die ik door ziekte uiteindelijk niet liep) volgde ik een schema waarin ik al zeer vroeg trainingen liep van rond de 20km. Ik ervaarde dat als heel geruststellend; het idee dat je tijdens de marathon zonder verpinken die eerst 20km loopt omdat je dat al maaaaanden lang regelmatig doet.

Omdat we enkele weken geleden de ten miles van Antwerpen liepen; zat de afstand van 16km al in de benen en is het dus makkelijker op te bouwen naar de 20km. Vandaag stond er voor Dillie en mezelf dus een training van 18km op het programma. Ik had gelezen over een uitgestippelde route van 20km in het Zoniënwoud; waar ook een zeer groot deel van de Ecotrail zich zou afspelen. Helaas strooide een zware file op onze route roet in het eten en kozen we improviserend maar voor het Park van Laken.

Een heel mooi park; maar héél heuvelachtig. Ons tempo lag dan ook erg laag; maar ach; dat maakt totaal niets uit :-)

Ik ken dit op park op mijn duimpje; doordat ik er vroeger met Nike trainde voor de 20km van Brussel en doordat ik enkele maanden bij Randstad op een project zat afgelopen najaar en regelmatig mijn middagpauze al lopend doorbracht. Voor Dillie was het redelijk onbekend terrein en dus nam ik haar mee op sleeptouw. Ik heb het niet voor rondjes maar dankzij ons non-stop getetter stoorde het me niet erg dat we meermaals dezelfde paden betraden.

 

toerke20120512.jpg

Voor Dillie was het de eerste keer dat ze meer dan 10 miles liep, maar ze heeft dat zeer goed gedaan. Ik probeerde vandaag voor het eerst de Herbalife Prolong uit; een drankje voor tijdens het lopen; waar Ruth al eerder vol lof over schreef. En ja, het smaakte best lekker, plakte niet en ik heb nooit een energie dipje gehad. Zeer goed!

18km in de sjakosj - met daarna nog wat uitwandelen en stretchen. En zo zitten we bijna weer aan de 20km. Het moge duidelijk zijn: we are back in business

16:04 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning, Sport | Permalink | Commentaren (3) | Tags: lopen, park van laken, training, tetterloopje |  Facebook |

11-05-12

Jessified: stof

Beste lezertjes, het is tijd om deze blog van onder het stof uit te halen. *BLAAST DIKKE LAAG STOF WEG*

Er was een tijd waarin wij hier zeer regelmatig blogden. Er was ook een tijd dat we veel (heel veel) sportten. Omdat onze blogjes meestal over sporten gingen; zorgde het drastisch verminderen van de ene activiteit ook voor een serieuze vermindering van de andere. Studies en sport zijn nu eenmaal moeilijk te combineren; toch als je daarnaast ook nog eens full time werkt. Maar... Ik miste het. Zowel het sporten als het bloggen.

Dus nog eens een blogje; en wel eentje over sport!

Elke drie maanden bezorgt de redactie van het tijdschrift Zatopek mij dit magazine (waarvoor dank), en de laatste keer viel mijn oog op een toffe advertentie.

ecotrail brussel.jpg

Toen ik -lang geleden- veel tijd had om andere blogjes te lezen; las ik heel vaak de blog van Martine, en was ik altijd jaloers op haar trail-avonturen. Toen ik dus zag dat ze deze trail organiseerden, zag ik het meteen helemaal zitten. Zéker toen ik ontdekte dat je de 83km ook met DRIE kon afleggen; in een Run Bike Bike formatie. Drie lopers met twee mountainbikes; waarbij je zelf kiest wie wanneer loopt of kan uitrusten op de fiets.

Dillie was hier uiteraard meteen voor te vinden; en direct hadden we Carmen (een doorwinterde trail-ist) ook in ons team opgenomen.

29 september is het zo ver! Als team "Three Happy Chicks" zullen wij fueled by Herbalife 24, dit geweldige avontuur aangaan.

De trainingskilometers gaan dus serieus opgedreven en daarmee ook de blogfrequentie. Want - oh ja - we zijn 2 weken later ook ingeschreven voor de Marathon van Eindhoven. Ik weet het, ik weet het .... :-) :-)

13:54 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (2) | Tags: ecotrail brussel, lopen, marathon eindhoven |  Facebook |

09-10-11

Jessified: Dwars door Hasselt

"De 10km in Hasselt is niet de échte Dwars door Hasselt" zei Bert me gisteren, "dat is maar een wandeling". Toen ik dan ook op facebook postte dat ik vandaag ging wandelen in Hasselt reageerde Kelly "Ik zou voor de 15km gaan, dat is idd de echte Dwars Door Hasselt. Die 10km bestaat nog maar 2 jaar en is er gekomen voor al die mensen die geen 15 aankunnen."

Okay, dat moet je dus niet tegen mij zeggen. Of misschien net wel. Een paar woordjes extra van Ruth en Wim en ik was overtuigd. Hoewel ik de laatste weken voor mijn doen nauwelijks getraind had, zou ik de 15km lopen.

Ik had hierbij twee doelen. Eerste doel: uitlopen. Dat dit ging lukken stond "redelijk" vast, maar meer dan 10km had ik al weken niet gelopen, meer dan 15km dateerde van mijn marathontraining in april! 100% zeker kon ik dus niet zijn.

Mijn tweede doel was lopen tegen 11km/u gemiddeld, 5:30min/km dus. Ik voelde ergens wel dat dit erin kon zitten, maar of ik het ging blijven volhouden was ook weer een groot vraagteken.

Wim besloot bij mij te blijven en omdat Bert vandaag eigenlijk ook nog wilde trainen schreef hij zich ook nog rap in. Ik had dus 2 persoonlijke hazen bij: eentje die mijn flesje vasthield en mijn trui rond zich bond toen ik het weer te warm kreeg en eentje wiens oranje poep ik weer kon volgen, zoals tijdens de nightrun in Deurne ;-)

Dankzij hun deskundig haaswerk en de nodige peptalk (die ik eerlijkheidshalve enkel op het einde van doen had) ben ik erin geslaagd de 15km verdacht vlot uit te lopen in 1:18:48 (volgens mijn Garmin). Dit is een gemiddelde van 11,3km/u, 5:19min/km!

ddh2011.jpg

Zoals gezegd had ik het enkel op het einde nogal zwaar, maar als ik dan zie aan welke snelheid ik die laatste 3km, en vooral de allerlaatste liep... Jeetje, niet moeilijk dat ik het zwaar had LOL :-) Crazy :-)

Ik had onderweg best nog wat reserve, maar wist niet zeker wat ik zou kunnen. Ik denk wel dat ik er verstandig aan heb gedaan te doseren. Het was ook wel echt mijn weertje: fris en regenachtig. :-)

Thanks voor het haaswerk, boys!!!

Kaat schreef deze week al over de kracht van inspiratie. Mijn facebook zit vol mensen die me inspireren en motiveren. En zo komt het dat ik ...

 

...ben ingeschreven voor de Halve Marathon van Kasterlee op 13 november :-)

20:42 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dwars door hasselt, wedstrijd, lopen, inspiratie, hazen |  Facebook |

02-10-11

Jessified: En het sporten dan?

Blijft er nog tijd over om te sporten naast het full-time werken en part-time studeren? Het is een moeilijke kwestie. Ik zeg altijd: tijd om te sporten heb je niet, dat moet je maken. Nu moet ik dat op mijzelf gaan toepassen. Tot nu toe was het nooit echt een probleem om die tijd te vinden, maar nu wordt het moeilijk. news.jpg

Als ik thuis kom van het werk begin ik liefst meteen te studeren, zodat ik zo vroeg mogelijk klaar ben en nog wat me-time heb. Bij voorkeur stop ik rond 21u ten laatste, anders slaap ik toch niet en droom ik heel de nacht van bio-organische chemie: alkanen, alkynen en andere functionele groepen (true story :-))

Ik probeer dus vooral tijdens mijn middagpauze te lopen en in het weekend. Zwemmen en fietsen doe ik momenteel niet; om mijn conditie te houden helpt lopen toch het beste. Omdat ik van plan ben nooit 2de zit te hebben, wil ik volgende zomer 1/8ste triatlons blijven doen. De herfst en winter staan echter volledig in het teken van lopen. 

Om mezelf gemotiveerd te houden heb ik mij voorgenomen 31 december mee te doen met de Eindejaarscorrida in Leuven. Ik wil daar de 12km meelopen. Als ik kijk naar mijn huidige conditie (belabberd) zou ik al heel blij zijn met 1u10, maar hopelijk zit 1u05 er toch in.

Ik ben dus op zoek naar een realistisch en haalbaar schema, gebaseerd op 3 trainingen per week. Meer trainen is een illusie :-) Ach, erg vind ik dat niet: such is life :-) En 't is voor een goei doel hé :-)

Volgende week sta ik aan de start van de 10km van Hasselt. Zonder verwachtingen, zonder plannen. Just go with the flow :-)

20:28 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (1) | Tags: sporten, lopen, eindejaarscorrida leuven, tijd om te sporten |  Facebook |

15-06-11

Jessified: Roparun 2011!

Waar moet ik beginnen? De euforie? De emoties? De diepgaande gesprekken? De grapjes over de "flitsfoef" en het "sluikslikken"?

Misschien moet ik gewoon beginnen bij het begin: zaterdagmorgen om 7u. Na alles in te laden reden we met 2 busjes en 2 mobilhomes richting Parijs. Op het vliegveld Paris Le Bourget stroomden alle teams toe en om 15u38 was het aan Lotgenoten Vlaanderen om de tocht van 520km aan te vatten. We werden opgedeeld in 2 teams en zouden elk afwisselend een blok van een 5tal uren voor onze rekening nemen. Ik zat in het tweede team en zag de Lotjes dus in het startvak staan, klaar voor de eerste etappe.

P1030087.JPG

De eerste tranen prikten al achter mijn zonnebril toen ik Winy in een innige omhelzing zag met Almera, deze Roparun ging voor hem extra speciaal zijn en ik wist toen al dat het ook voor mij een prachtig weekend ging worden (zie ook: http://hosting.dutchview.nl/roparun2011/index.php?ID=36)

P1030083.JPG

Terwijl het eerste team liep, reden wij naar de eerste wisselplaats en besloot ik nog even te gaan rusten. Ik had een zware week achter de rug met weinig slaap en wist dat ik alle rust kon gebruiken die ik kon krijgen: onze eerste shift ging meteen tot een uur of 3 's nachts duren.

IMG_2906.JPG

We liepen door mooie dorpjes en de sfeer was meteen super zalig. Regelmatig stonden er supporters langs de kant, maar ook de andere teams moedigden elkaar voortdurend aan, waardoor je echt het gevoel kreeg: wij gaan er allemaal samen voor. Er was helemaal geen sprake van die competitie die je in loopwedstrijden tegenkomt.

IMG_2903.JPG

Het gaf een heel bijzonder gevoel om te beseffen dat er 275 teams op de been waren, teams die dit enkel deden om geld in te zamelen om mensen met kanker te steunen. Het drong ook telkens opnieuw tot me door wat voor een gelukzak ik ben: ik ben gezond, ik KAN lopen, ik KAN dit allemaal doen!

IMG_2912.JPG

De eerste shift was voor mij ook de zwaarste, hoewel ik het nooit echt héél moeilijk heb gehad. Het was koud 's nachts en tegen het einde werd ik moe, maar voor het echt zwaar werd, zat het er al op. We kwamen aan op de volgende wisselplaats waar team 1 vertrok voor de nachtshift.

P1030107.JPG

Na onze eerste shift lukte het me een paar uurtjes te slapen, de meeste anderen hadden hier meer moeite mee. Ik was dus redelijk uitgeslapen toen we zondagmorgen al vroeg opstonden om aan onze tweede shift te beginnen. Natuurlijk kon ik niet vertrekken zonder eerst lekker te ontbijten, en dat werd altijd piekfijn verzorgd door het "catering team".

P1030109.JPG

Ook een massage was nooit een probleem dankzij de kiné-dames. We werden dus serieus in de watten gelegd: wij moesten eigenlijk enkel maar lopen.

P1030106.JPG

De 2de shift vloog echt voorbij, het was prachtig weer, niet te warm, niet te koud en we genoten allemaal van de mooie dorpjes waar we doorheen liepen.

IMG_2908.JPG

Na de 2de shift had ik toch echt wel nood aan een douche, dat was er eerder nog niet van gekomen. We stonden geparkeerd aan een sporthal en dan verwacht je toch een paar lekker warme douches. Om de één of andere reden was er echter maar één douche, welke ijs- en ijskoud was. Enkele dappere Roparunners van de andere teams stoorden zich daar niet aan, dus besloot ik me er ook maar gewoon onder te smijten en ... het deed zelfs super veel deugd! Een les in nederigheid: door en door tevreden kunnen zijn met een ijskoude douche. Of met slapen in het gras, zoals sommigen deden.

P1030112.JPG

Ik legde me nadien weer even neer op een bedje in de mobilhome, om vervolgens in België wakker te worden: klaar voor shift 3! Op het einde van deze shift zouden we in Zele aankomen, waar de boel op stelten ging staan, maar eerst moesten we de ki-lo-me-ters lange Steenweg op Asse tacklen.

IMG_2916.JPG

Deze baan ging heel de tijd bergop, bergaf maar eindelijk kwamen we terecht in Opwijk, waar alles met hartjes versierd was en we genoten van alle complimenten van de supporters. Niet veel later ging het ook door Dendermonde, waar het toevallig net mijn beurt was toen de Roparunner voorbij Villa Vantilt liepen. Het was ontzettend kicken om voorbij de rijen supporters te lopen, die helemaal geen aandacht schonken aan de Villa maar allemaal om ter hardst de lopers aanmoedigden :-)

203607.jpg

Uiteindelijk kwamen we in Zele terecht en ik wist dat hier mijn schatje, Dillie, Jacob en Sofie ons stonden op te wachten. Na de joelende menigte zag ik hen staan en ik vloog Bert dan ook om zijn nek. Hoewel ik hem de vorige ochtend nog gezien had, leek het super lang geleden, omdat er intussen al zo veel gebeurd was en ik al zoveel emoties had doorgemaakt.

Bedankt om er te zijn, het was een kort maar intens weerzien!!!

Na Zele reed de mobilhome naar Stabroek, maar tijdens deze rust sliep ik nauwelijks. Om 3u30 werden we alweer wakker, om ons klaar te maken voor de volgende shift. Het was hallucinant om niet veel later in Nederland terecht te komen waar er een gigantisch feest aan de gang was in Ossendrecht. Ook hier was het weer genieten van alle ambiance, Nederlanders kunnen toch nogal feesten hoor!

IMG_2926.JPG

Een paar uur later was het dan tijd voor de laatste 30 kilometer welke we allemaal samen aflegden: 1 loper liep, de rest zat op de fiets. Dit was echt uitbollen: letterlijk en figuurlijk: alle stijfheid verdween uit mijn benen door rustig los te trappen. Maar het einde kwam ook in zicht en terwijl we zo door de laatste Nederlandse dorpen gingen, begon het door te dringen wat we de vorige 48 uur allemaal hadden meegemaakt.

P1030123.JPG

Het valt nauwelijks te beschrijven in zo'n verslag en je moest er echt bij zijn om te beseffen wat het is om zoiets mee te maken. De gedrevenheid van alle teams, de steun die de teamleden elkaar bieden, het rekening houden met elkaar, het lachen en het huilen... er zijn voor elkaar!

199744.JPG

Ik werd me ook eens zo bewust van de impact van kanker op een mensenleven dankzij alle openhartige gesprekken die ik voerde met de Lotjes. Mijn eigen problemen en de moeilijke tijden die ik de afgelopen jaren doormaakte, leken plots allemaal zo relatief... Zien hoe (ex)kankerpatiënten overwinnen, elke dag opnieuw, en vooral tijdens zo'n evenement... je kan niet anders dan ontzettend veel bewondering opbrengen voor deze mensen.

203333.jpg

De finish op de Coolsingel was voor ons team dan ook ontzettend emotioneel, we waren allemaal zo trots, zo blij, zo geraakt. Vreugdetranen gemengd met tranen omwille van het verlies van dierbaren... Het was gewoon prachtig en dit filmpje vat het allemaal heel goed samen: http://www.rtl.nl/xl/u/b87a8c82-7987-4084-abb2-91818bd7c1...

P1030139.JPG

Het moge duidelijk zijn dat dit avontuur nog lang in mijn geheugen zal blijven nazinderen. Als de Lotjes volgend jaar opnieuw een loper nodig hebben, zal ik hier zeker bij zijn! Maar ook indien niet, zal ik toch helpen geld in te zamelen, dat is wel het minste dat ik kan doen...

BEDANKT LOTGENOTEN!!!!

P1030143.JPG

18-04-11

Dilliefied: Antwerp 10 Miles – a milestone

Sport,lopen,Antwerp 10 miles,mission accomplishedZondag 17 april stond ‘Antwerp 10 Miles’ op het programma. Zoals jullie eerder al konden lezen (Indien niet: FOEI! Lees dan eerst dit blogpostje), vreesde ik een beetje voor die ellenlange afstand van 16km. Ik had nog nooit meer dan 13 km achter elkaar gelopen en hoewel ik de laatste trainingsweken vlotjes was doorgekomen, bleven de knietjes toch mijn ‘zorgenkindjes’

Dus, worstelden we ons zo ver mogelijk door de meute naar voor tot bij het bord 1u30 – 1u45. Daar stonden we nog wat zenuwachtig te trappelen tot er een dikke 10 minuutjes later eindelijk beweging in kwam en we van start konden gaan. SJAKAAAA! En bij de eerste pasjes waren de zenuwen meteen verdwenen en kon de fun beginnen. Geflankeerd door Steven en Tanju verliepen de eerste kilometers lekker smooth op 1 detail na: de grote mensenmassa die de 10 Miles transformeerde in een reuze hink-stap-sprong spel. Elk gaatje werd benut (ok dat klikt even fout, I explain): Gaatje? GAAN!... en vertragen. Gaatje? GAAN!... en weer vertragen… Snappie? :-)

Het doel was het parcours uit te lopen op ongeveer een uurtje en een half, dus aan een dikke 10km/u. Haalbaar? Ik had er intussen vertrouwen in :-)

sport,lopen,antwerp 10 miles,mission accomplishedNa enkele kilometers was Tanju de pist in. Dus cruisede ik verder met mijn private pacer Steven. Hij wist me te vertellen wanneer best wat in te houden en wanneer het moment er was om te pappen! Af en toe kreeg ik een busje uit de drankbelt toegestopt en werd ik wat verfrist (lees: de beker die ik al lopend bij de drankpost probeerde leeg te drinken, kreeg ik in mijn gezicht gekletst begeleid door een brede, voldane glimlach van Steven).

Halverwege de wedstrijd zat de moed er nog altijd goed in. We sloegen erin een behoorlijk tempo aan te houden. Zelfs de tunnels met bijhorende knocked out lopers, die de afstand (of temperatuur? Intensiteit?)  wat onderschat hadden en op een ongelukkige manier kennis hebben mogen maken met het Antwerpse beton, konden me niet intimideren.

Nog enkele kilometers verder kwam de finish in zicht en dat wil zeggen: tijd voor een berekende spurt! Alles geven! En zo eindigde ik als 8555ste met een mooie tijd van 1u 35min aan gemiddeld 10,2 km/u. Achteraf bekeken had ik nog iets meer gas kunnen geven, want ik kwam fris als een hoentje aan en kon eigenlijk makkelijk nog een paar kilometer doorgaan. Dat weten we dan ook weer :-)

De Antwerp 10 Miles waren gewoonweg super! Top sfeer, leuk parcours en een mooi resultaat.

Mission accomplished!

En wat nog meer is… het begint stilaan te kriebelen om me te wagen aan een halve marathon! :-D

Een sfeerbeeldje:

id259810-10-miles-110417-06733-jpg-960x700-n.jpg

Bron beeld van de medaille: gepikt van de blog van Kaat :-)

21-03-11

Jessified: Willen we dat zo afspreken?

Beste lezers, sommigen onder jullie kennen mij al lang, sommigen nog maar pas en velen onder jullie kennen mij waarschijnlijk beter dan ik mijzelf ken. Tot welke categorie je ook behoort, ik wil jullie vragen iets heel belangrijks voor mij te doen.

Als ik zo nog eens een keertje op het lumineuze idee kom van mijzelf in te schrijven voor één of andere marathon... Kunnen jullie me dit dan (vriendelijk, of misschien beter redelijk hardhandig) uit mijn hoofd praten?

 

sport, lopen, wedstrijd, marathon

(Bron: http://eatdrinkrun.wordpress.com/2011/01/03/7-tips-for-aspiring-crazy-runners/)

 

Niet dat een marathon lopen niet leuk is. De ambiance in de meeste marathons is geweldig. (In Antwerpen niet, loop a.u.b. nooit de marathon van Antwerpen.) In Eindhoven en in Luxemburg was er een geweldige sfeer. Als je over de finish komt, voel je je superman, of wie deze random kerel in Luxemburg ook moest voorstellen:

 

 

sport, lopen, wedstrijd, marathon

 

Er is ook soms lekker eten aan de finish. En je krijgt een fancy medaille, veel fancier en groter dan die van kleinere wedstrijden. Met een breder lint en al.

 

Maar die trainingen hé. Die lange duurlopen. Ze hebben iets hoor, echt waar. Alles tot 25km verteer ik ook ontzettend goed en fris en daar geniet ik van. Het is wanneer de 30 in zicht komt dat het moeizaam wordt. Ik had gisteren echter zeer goed gezelschap, van Iron Girl en buurvrouw Greet. We hebben weer geen 2 minuten gezwegen en we hebben over de meest uiteenlopende onderwerpen getaterd. Maar die laatste 5km waren er echt te veel aan.

toerke110320.jpg

Ja lezertjes, jullie (vooral diegenen die mij al wat langer kennen) gaan me zien komen. Ik twijfel aan mezelf: wat voor tijd ga ik neerzetten in deze marathon binnen minder dan 3 weken? Het is een groot vraagteken. Maar wat de eindtijd ook gaat zijn, het maakt allemaal niet uit.

Om eerlijk te zijn zit ik al een hele tijd met mijn hoofd volop bij de triatlons. Ik heb ontzettend veel zin om mooie tochtjes te gaan fietsen op zonnige zondagen. Om open water zwemtrainingen te doen in het domein van Hofstade. Om intervalletjes te spurten op de piste en om het "elastieken benen syndroom" tegen te gaan met koppeltrainingen waarbij ik mijn fiets in de kelder zwier en rap van schoenen wissel.

Dat allemaal geeft mij zo veel energie en goesting dat die marathon gewoon een leuke dag gaat worden; een stadsbezoek van Rotterdam, en hopelijk één lange keuvelwedstrijd met de pacers.

Maar de volgende keer dat ik denk over meedoen aan een marathon, brengen jullie mij gauw op andere gedachten, OK? Willen we dat zo afspreken?

18:49 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (5) | Tags: sport, lopen, wedstrijd, marathon |  Facebook |

19-03-11

Jessified: Lopen in de regen

Vrijdagavond. Het was al een paar uur bezig. Regen buiten en dus ook donkere wolken in mijn hoofd.  

"Ik wil zon, ik wil geen regen, pffff ik ga niet lopen zenne."

Of toch wel?

 

zonnetje.jpg

So what als het regent?
Jesske is toch niet van suiker gemaakt?
Jesske zal dan wel zelf voor zon spelen en de meest knalgele trui aantrekken die ze kan vinden.
Jesske moet ook stoppen over zichzelf in de derde persoon te spreken, of schizofrenie ligt op de loer.

 

Uiteindelijk is lopen in de regen eigenlijk helemaal zo erg niet, maar wij als dames moeten wel een aantal belangrijke regels in acht nemen:

 

EDWARD SCISSORHANDS.jpg

 

1) Regen = coupe Edward Scissorhands

Lopen in de regen met los haar is vragen om problemen als je ooit nog met een kam door je haar wil geraken. Je doet er dus goed aan je haar in een staartje te doen, of met een haarband achteruit te steken voor de kortharige dames onder ons. Enkel Johnny komt weg met deze coupe, ladies!

 

 

 

pandamascara.jpg

 

2) Regen = panda ogen

Wanneer je met mascara gaat lopen in de regen (of gaat zwemmen, for that matter), loop je veel kans er zo  <-- te gaan uitzien. Tenzij je auditie wil doen voor het vervolg op Kung Fu Panda kan je dus maar beter eerst even de ontshminker bovenhalen.

 

Wet-T-Shirt-Pics-Gallery-Wet-T-Shirt-Hottie-105.jpg

 

3) Regen = see through

Meisjes, hou het netjes alsjeblieft. Het is geen wet t-shirt contest. Doe dus geen wit shirt aan, je wil loslopende mannen niet op foute ideeën brengen.

 

(en je wil niet weten op welke sites ik allemaal kwam terwijl ik op zoek was naar dit fotootje)

 

 

 

 

 

Mannen, ik besef dat deze tips niet van toepassing zijn voor jullie, en ik jullie met deze post dus niet echt help. Maar ik geloof dat ik dat met het laatste fotootje wel heb goedgemaakt?

 

12:42 Gepost door Jessica Berden | Permalink | Commentaren (5) | Tags: lopen, tips, lol |  Facebook |

27-02-11

Jessified: Dertig!

"Boehoe... scha-haaaat... ik heb geen zi-hiiin", kloeg ik deze morgen tegen Bert. Ik hoor jullie al denken, een vrouw die geen zin heeft... Maar nee, zotjes, daar ging het niet over. Ik was na een nachtrust van If-a-bear-takes-a-shit-in-the-woods-and-no-one-sees-it-Did-it-really-happen.jpgzo'n 11uur opgestaan om goed te ontbijten, want ik ging dertig kilometer lopen.

Of dat was tenminste het plan. Ik kon na het eten natuurlijk niet meteen gaan lopen want mijn eten moest eerst zakken. Ook enkele andere basisbehoeften kunnen best eerst vervuld worden wanneer je gaat lopen, tenzij je ervan houdt je broek te laten zakken in de vrije natuur.

 

Zo gebeurde het dus dat ik na het ontbijt met een dekentje en mijn laptop in de zetel belandde om wat blogjes te lezen en mijn uitstelgedrag de bovenhand kreeg.

Zou ik wel gaan? Maar waar dan? Gaat die Aktivia wandeling in Mechelen van 25km wel geschikt zijn voor lopers? En ga ik daarna nog 5km aanplakken om toch aan die 30 te komen? Zou ik toch echt niet gewoon thuis blijven onder mijn dekentje?

Na veel gezaag van mijn kant en overtuigingskracht van Bert zijn kant, besloot ik dan toch maar gewoon te vertrekken.

De Aktivia wandeling van 25km van organisatie Opsinjoorke startte aan de Nekker. Ik zou nadien nog een lusje van 5km lopen om aan 30 te komen, 'cause I'm a perfectionist like that. De eerste 5tal kilometers gingen door het centrum van Mechelen. Enerzijds leuk want ik liep door straatjes die ik nog nooit gezien had, anderzijds was de ondergrond niet ideaal: veel kasseitjes en trottoirs.

Nadien vervolgde de tocht door het Mechels Broek; waar ik dan weer uitgleed in de modder en mijn tempo dan ook een stukje omlaag ging. Toch slaagde ik erin te blijven schuiven lopen en ik kreeg hier en daar zelfs applaus van de wandelaars :-) Gelukkig volgde er nadien weer asfalt; maar mijn schoenen wogen elk al een halve kilo zwaarder van de kleverige modder die er niet af te krijgen was.

Het ging verder richting Planckendael, waar we voor de gelegenheid gratis doorheen mochten lopen. Het is zo eens iets anders dan eendjes kijken in het Vrijbroekpark. Ik weet niet wie het raarst keek: de bezoekers of de beesten. Hallo neushoorntje, don't mind me, I'm just a weird runner, running from ... absolutely nothing at all!

Ik kwam rond 13u aan in het domein van squeezy_bar_super.jpgHofstade waar Greet ging meelopen in de duatlon, maar helaas liepen onze parcours elkaar niet voorbij; anders had ik wat kunnen supporteren. Intussen zat ik iets voorbij de helft en maakte ik mijn gemiste lunch ietwat goed door een Squeezy energy bar met colasmaak te eten. Ik had deze nog nooit gegeten en het was wel bizar om een mueslireep te eten die naar cola smaakt, maar eigenlijk was hij niet slecht.

Ik vroeg me ook af waarom die Squeezy heet, en of het dan eigenlijk de bedoeling is dat je daarin knijpt, maar ik vraag me altijd zinloze dingen af als ik urenlang alleen aan het lopen ben. Zo veel tijd alleen met mijzelf is gevaarlijk, zeg ik u.

Ondertussen begonnen mijn benen en onderrug behoorlijk stijf te worden; maar ik had nog een serieus eind te gaan. De modder maakte het er niet makkelijk op en bovendien stond er een stevige wind. Ik ploeterde verder en begon intussen snode plannen met mijzelf te smeden om die laatste extra lus van 5km te laten voor wat-ie was en gewoon in mijn auto te stappen na 25km. Sneaky sneaky.

Ook toen een extra lus van 5km het onderscheid maakte tussen de toer van 20 en die van 25km twijfelde ik even; maar met 20km heb je nog niet eens een halve marathon gelopen, zo flauw wilde ik ook weer niet zijn. Die extra lus was ook weer één en al modder; maar ik maakte wel kennis met een man van 61 die bijna elke week zo'n Aktivia tocht van 20km af lopend aflegt. Op wandelschoenen. Chapeau mijnheer; ik hoop dat ik dat ook nog kan als ik dubbel zo oud ben als nu; al prefereer ik toch loop-schoenen om te lopen :-)

Ik ontdekte ook nog een stukje Mechels groen waar ik bestaan niet vanaf wist, maar dat lag wel knal naast de E19, tot zo ver deze "ongeschonden" natuur.

Na dit stukje woog elke schoen al een kilo modder zwaarder, met als gevolg dat de schoenen buiten moeten slapen vannacht; maar ik zie ze daarom niet minder graag. (Inside joke @ Odile: modderige schoenen zijn ook schoenen :-))

 

muddyshoes.jpg

En toen kwam ik weer uit op de Leuvense vaart, op het moment dat er al meer 25km op mijn Garmin stond. Ik was bovendien no way near mijnen auto. Euh... Did I do something wrong? Ik heb toch mooi de pijltjes gevolgd? Het leek er dus op dat de organisators van de wandeling het niet zo nauw namen met afstanden en dat ze mijn plannetje om stiekem 5km minder te lopen volop aan het dwarsbomen waren.

 

En ja, na mooi verder de pijltjes te volgen kwam na 29,5km mijn auto in zicht en deed ik nog een rondje rond de parking, om toch echt wel die 3 vooraan te zien staan, 'cause I'm a freaky obsessive perfectionist like that. :-)

marathon,lopen,training

de autootjes op die verdacht lege parking moet je er zelf bij bedenken

 

Ongeveer 3,5u later, 4 blaren rijker, en 2300kcal armer:

 

toerke30K.jpg

 

18:31 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (13) | Tags: marathon, lopen, training |  Facebook |

19-02-11

Jessified: De Leopoldsloop

Mijn schema voor de Rotterdam marathon bouwt stilaan op richting de 30km en zodus paste de 27km Leopoldsloop in Watervliet daar mooi in. Tot vlak voor de start wist ik niet goed welke tactiek ik ging toepassen: lopen als lange duurloop? Lopen aan marathontempo (ongeveer 5:40/km), aan 6min/km of ...? Greet was meegekomen en ik besliste voorlopig bij haar te blijven, en de wedstrijd dus als gewone lange duurloop te beschouwen. Onderweg zou ik nog wel zien. Al gauw waren we laatst, en kregen we een fietser met een groene vlag als gezelschap.

Nu staan lange duurlopen bij ons synoniem voor tetterlopen en ook nu stond onze babbel geen seconde stil. Na een 11tal kilometer moesten we een baan oversteken waar een flik de ongeduldige auto's tegenhield en ik hoorde hem in zijn walkie talkie letterlijk tegen zijn collega zeggen: "ja, het gaat hier nog wel even duren, er zijn er hier twee koffiekransje aan het houden" !!!

Over het parcours kunnen we kort zijn: saai, eentonig en zeer winderig. Het regende ook bijna de hele tijd. Toch maakten we er het beste van en na een dikke 22km besloot ik even een versnelling te plaatsen en sterk te finishen. Ik versnelde naar 6min/km; nog een stukje trager dan het tempo dat ik nodig heb als ik de marathon op 4u wil lopen. Ik kon dit mooi volhouden en na nog wat extra te lopen om mooi aan 27km te komen, had ik net 3:00 op mijn Garmin staan.

De twijfels slaan echter weer toe. Diegenen die mijn blogje al langer lezen weten dat dit altijd wel het geval is en dat ik mezelf in de praktijk meestal verbaas. Ik denk deze keer echt dat mijn twijfels zeer gegrond zijn: een marathon op 4u? Het zal nog niet voor nu zijn. Ik zie mezelf echt geen 42km lang ongeveer 5:40min/km lopen. Het grappige is dat ik voel dat mijn conditie het kan; maar mijn benen niet; die verkrampen als ik zo lang zo snel loop. Lang leve triatlon; dankzij het zwemmen en fietsen is mijn algemene conditie er sterk op vooruit gegaan.

Ik weet nu alleen niet goed wat mijn aanpak voor de marathon best gaat zijn: starten met de pacers van 4u en maar zien waar het schip strandt en ik moet beslissen dat ik hen moet laten gaan? Starten met de pacers van 4u15 en de tweede helft beginnen versnellen? Of zonder pacers gewoon starten aan een tempo van bijvoorbeeld 5:50min/km en dit aanhouden? Enig advies van de ervaren marathonlopers onder jullie?

19:54 Gepost door Jessica Berden | Permalink | Commentaren (5) | Tags: lopen, wedstrijd, marathon, training |  Facebook |