12-06-11

Dilliefied: Triatlon Retie - No 1/4, possibly 1/8, fearing DNS :-(

sport,triatlon,triathlon,blessures,verdrietig,sadness,over de streepNa mijn so called “moedige”, maar ook “domme” stoot in Zwevegem (= met mankepootje toch deelnemen aan de No Limit Triatlon Zwevegem, hoewel coach Stijn er niet helemaal happy mee was en me liever een startverbod had gegeven en me dat achteraf gezien ook effectief hàd gegeven), hield ik me wat rustiger. Ietsje minder lopen en een beetje meer fietsen en zwemmen om te blijven bewegen. Mijn voet voelde stilaan beter en beter aan. Hij bleef wel “aanwezig” voelen, maar deed geen pijn. Ook na een loopje van 2km en enkele dagen later 4km, was er geen vuiltje aan de lucht. Tot ik vandaag vertrok voor een - nog steeds bescheiden - 6km. Zoals de dagen ervoor was het goed begonnen, maar na een km begon het voetje meer en meer “aanwezig” te voelen. Ik minderde dus nog een beetje vaart (hoewel ik slecht aan 8km/u liep, wat toch wel “traag” te noemen is), maar op 3,7km voelde in een steek en dan een duidelijke overgang van “aanwezig” naar “pijn”. “Niets forceren” had coach Stijn gezegd, dus ben ik ook meteen gestopt en heb ik de rest naar huis gewandeld. Op blote voeten of op platte schoenen stappen, kan momenteel niet pijnloos. Op mijn tippen of op hakken lukt het ironisch genoeg wel ongeveer probleemloos. Aaaargh! Wat nu??

Op de koop toen ondervond ik de voorbije dagen tijdens het zwemmen en fietsen een lastig gevoel in mijn rechter elleboog. Die gebruik je om water te stuwen bij het crawl zwemmen en om bij te sturen en op te steunen tijdens het fietsen.

Kortom: ik ben momenteel een klein wrakje en zit in een sport-dipje. Mijn inschrijving voor Retie degradeerde al van 1/4 naar 1/8 op aanraden van coach Stijn (die zich geen tweede keer ging laten overhalen door mijn enthousiasme). Maar nu vrees ik een beetje voor een DNS of DNF, tenzij iemand kan zorgen voor een klein mirakel…

Emo toestand op dit moment: pure sadness...

sad.jpg

18-04-11

Dilliefied: Antwerp 10 Miles – a milestone

Sport,lopen,Antwerp 10 miles,mission accomplishedZondag 17 april stond ‘Antwerp 10 Miles’ op het programma. Zoals jullie eerder al konden lezen (Indien niet: FOEI! Lees dan eerst dit blogpostje), vreesde ik een beetje voor die ellenlange afstand van 16km. Ik had nog nooit meer dan 13 km achter elkaar gelopen en hoewel ik de laatste trainingsweken vlotjes was doorgekomen, bleven de knietjes toch mijn ‘zorgenkindjes’

Dus, worstelden we ons zo ver mogelijk door de meute naar voor tot bij het bord 1u30 – 1u45. Daar stonden we nog wat zenuwachtig te trappelen tot er een dikke 10 minuutjes later eindelijk beweging in kwam en we van start konden gaan. SJAKAAAA! En bij de eerste pasjes waren de zenuwen meteen verdwenen en kon de fun beginnen. Geflankeerd door Steven en Tanju verliepen de eerste kilometers lekker smooth op 1 detail na: de grote mensenmassa die de 10 Miles transformeerde in een reuze hink-stap-sprong spel. Elk gaatje werd benut (ok dat klikt even fout, I explain): Gaatje? GAAN!... en vertragen. Gaatje? GAAN!... en weer vertragen… Snappie? :-)

Het doel was het parcours uit te lopen op ongeveer een uurtje en een half, dus aan een dikke 10km/u. Haalbaar? Ik had er intussen vertrouwen in :-)

sport,lopen,antwerp 10 miles,mission accomplishedNa enkele kilometers was Tanju de pist in. Dus cruisede ik verder met mijn private pacer Steven. Hij wist me te vertellen wanneer best wat in te houden en wanneer het moment er was om te pappen! Af en toe kreeg ik een busje uit de drankbelt toegestopt en werd ik wat verfrist (lees: de beker die ik al lopend bij de drankpost probeerde leeg te drinken, kreeg ik in mijn gezicht gekletst begeleid door een brede, voldane glimlach van Steven).

Halverwege de wedstrijd zat de moed er nog altijd goed in. We sloegen erin een behoorlijk tempo aan te houden. Zelfs de tunnels met bijhorende knocked out lopers, die de afstand (of temperatuur? Intensiteit?)  wat onderschat hadden en op een ongelukkige manier kennis hebben mogen maken met het Antwerpse beton, konden me niet intimideren.

Nog enkele kilometers verder kwam de finish in zicht en dat wil zeggen: tijd voor een berekende spurt! Alles geven! En zo eindigde ik als 8555ste met een mooie tijd van 1u 35min aan gemiddeld 10,2 km/u. Achteraf bekeken had ik nog iets meer gas kunnen geven, want ik kwam fris als een hoentje aan en kon eigenlijk makkelijk nog een paar kilometer doorgaan. Dat weten we dan ook weer :-)

De Antwerp 10 Miles waren gewoonweg super! Top sfeer, leuk parcours en een mooi resultaat.

Mission accomplished!

En wat nog meer is… het begint stilaan te kriebelen om me te wagen aan een halve marathon! :-D

Een sfeerbeeldje:

id259810-10-miles-110417-06733-jpg-960x700-n.jpg

Bron beeld van de medaille: gepikt van de blog van Kaat :-)

05-04-11

Jessified: Rotterdam Marathon - the countdown

Meanwhile in Jessland wordt er afgeteld naar de Marathon van Rotterdam! Nog 5 keer slapen. keelpijn.jpgOvermorgen begin ik weer met de carbolode. Ook pasta staat op het menu (maar dat is eigenlijk redelijk standaard). 

Kriebeltjes van "ga ik het wel kunnen?" worden gecounterd door: "het is je 4de marathon, dat lukt wel"

Vreemde ideeën als "eigenlijk heb ik er geen zin in" worden in de kiem gesmoord door: "het maakt niet uit wat je tijd is, niemand maalt daarom, waarom zou je dat zelf wel doen? Geniet ervan en laat het over je heen komen"

Een dikke keel en een hoop gesnotter worden bestreden met thee, honing, keelpastilles en het idee "niemand gaat dood van een valling".

Ik ga de zondag tegemoet met dezelfde ingesteldheid die ik  eigenlijk in heel mijn leven toepas:

Just sit back,

relax

and enjoy the ride

19:43 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (10) | Tags: marathon, rotterdam, sport, gewoon genieten!!! |  Facebook |

27-03-11

J&D-ified: Aquathlon Wachtebeke - wet in and out

Onze eigenste triatlon club, de Iron Girls, organiseerde een Aquathlon, in een plaatsje hier ver, ver vandaan ;-) namelijk in Wachtebeke. Voor wie niet zo thuis is in de wereld van triatlons, aquathlons en andere -lons: hierbij wordt er eerst gezwommen en daarna als een gek de loopspullen aangeschoten om vervolgens compleet buiten adem de ziel uit uw lijf te lopen.

We hadden het nochtans niet zo erg verwacht; wat is nu ook 500m zwemmen en 5km lopen voor habitués als wij? HAHA hoe dom van ons :-)

Hier volgt het relaas van een wedstrijd zoals nooit tevoren.

 

Jess - The one with the panic attack

walvis.jpgIk hing als een walvis op de rand van het zwembad en vroeg me af wat ik daar in hemelsnaam hing te doen. Rondom mij leek iedereen gewiekst uit het water te springen richting de wisselzone maar in mij was geen beweging te krijgen.

Met 3 lagen we in baan 2 en we hadden allemaal ongeveer dezelfde tijd in gedachten: ongeveer 10 minuten. In Herderen was het mij gelukt in 9:46 en ik hoopte minstens even goed te doen.

Dit was buiten de paniek gerekend die mij overviel nadat we de helft van het Olympische zwembad hadden afgelegd. Ik zwom in het midden van de drie en had het idee dat we allemaal te snel gestart waren. In no time was ik compleet buiten adem en begon ik te hyperventileren.

Elke keer ik kwam ademen leek het alsof er geen lucht meer bij geraakte, waarschijnlijk was dat ook zo; omdat ik niet rustig genoeg uitademde. Het leek alsof ik maar een week geleden mijn eerste zwemles had gekregen: ik kon er niets meer van! Na een tijd besliste ik dus even schoolslag te zwemmen om op adem te komen en om de andere meisjes een voorsprong te geven zodat ik ruimte had om mijn eigen ritme te zwemmen.

walvis, wedstrijd, sport, zwemloop, wachtebeke, aquathlon

 

Daarna ging het beter, en kon ik heel de tijd redelijk vlug crawl zwemmen. Maar mijn adem vond ik eigenlijk nooit meer terug. Telkens ik aan de kant kwam; nam ik een paar keer diep adem om het volgende baantje te overleven. Overleven, dat is het enige wat ik die 500m lang heb proberen te doen. En elk baantje opnieuw was ik mezelf aan het overtuigen van niet op te geven; hoewel de zin daarvoor erg groot was.

Toch hing ik een dikke 10minuten later dus op de rand van het zwembad te hijgen en te proberen mij uit walvis, wedstrijd, sport, zwemloop, wachtebeke, aquathlonhet water te hijsen. De rest van de wedstrijd zou een makkie worden: 5km lopen, piece of cake?

Niet als je net 10 minuten lang nauwelijks geademd hebt en je amper rechtop kan lopen van de steken in je zij. Er volgde zoals gewoonlijk wat geklungel in de wisselzone en toen begon ik toch aan het loopgedeelte.

De kilometers gingen als volgt:

  • kilometer 1 op 5min25 => okay dit gaat redelijk, als ik dit kan volhouden ben ik blij
  • kilometer 2 op 6min02 => auw auw steek steek! ik stop! ik zweer het! ik stop! ik wandel gewoon uit en foert met die stomme rotwedstrijd!
  • kilometer 3 op 5min21 => oef de steek is weg, let's pick it up Jess! Hier liep ik opnieuw langs de wisselzone en de supporters en kreeg ik wat moed
  • kilometer 4 op 5min02 => ha het gaat steeds beter, waarom ging het niet van in het begin zo vlot? hier haalde ik constant meisjes in, wat mij echt vleugels gaf
  • kilometer 5 op 4min35 => de laatste kilometer, vanaf nu moet het lukken. het is nog maar 5min. op 5minuten kan ik ALLES Hier spoorde ik elk meisje dat ik voorbij stak aan om mij te volgen en ik zei tegen hen "ademen doen we straks wel"
  • kilometer what the F*CK? ik ben er nog niet? miljaar dat parcours is hier weer niet juist?!? okay alles eruit persen wat erin zit.... net geen 2 minuten had ik nodig voor de laatste 425 meter

Al bij al ben ik nog redelijk tevreden, ondanks het mindere zwemgedeelte. Ik kwam immers als 46ste uit het water, maar liep wel een 26ste looptijd, wat me in totaal op een 29ste plaats bracht van de 87 dames.

Wat ik vooral geleerd heb: ik moet dringend wat vaker zwemmen in een overvol zwembad om te leren ook dan kalmte te bewaren en mijn eigen ritme te vertrouwen. Op naar het volgende doel! Rotterdam marathon ;-)

 

Dillie - The one who decided to drink half the swimming pool

Fase 1: 500m zwemmen:

walvis,wedstrijd,sport,zwemloop,wachtebeke,aquathlonHet zwemgedeelte gebeurde in verschillende waves. Naar de vorige waves kijken, had niet echt een relaxerend effect, zeker niet toen ik zag dat Jess al snel in de problemen geraakte. Twintig lange minuten later was het mijn beurt om te sterven. Waarom zat ik toch zo vol zenuwen? Het was mààr 500 m zwemmen en 5 km lopen. Makkie!! … Of niet?

Weer spookte door mijn hoofd: “Waarom schrijf ik me telkens in voor wedstrijden? Ik ben het even kwijt.” Na enkele - wederom lange - seconden wachten in het koude water met de hand verplicht op de rand van het zwembad, ging het startschot. Zoals te verwachten was, hadden de zenuwen me de das om gedaan en was ik als een kip zonder kop vertrokken. Niet slim, want na de eerste 50 meter werd mijn ademhaling al zwaar en wist ik, dat het heel moeilijk zou worden. Al bij de 3de baan leek het alsof ik een poging deed om het zwembad leeg te drinken. Na 400m vroeg ik hijgend aan de ‘baanbewaarster’ of ik wel degelijk nog eens moest vertrekken. “Ja ja” klonk het vrolijk… Nog 100 meter later mocht ik me dan eindelijk uit het water hijsen, wat blijkbaar ietsje vlotter leek te lukken dan bij sommige andere, gestrande dames.
Deze proef tikte ik af op 11:39, wat in vergelijking met de zwemtest 1 week geleden 17 seconden sneller had moeten zijn. Dat is dus wat stress me gekost heeft :-)

 

Fase 2: 5km lopen… + 0,5 om het af te leren

walvis,wedstrijd,sport,zwemloop,wachtebeke,aquathlonNa het uitputtende gevecht met het water, wandelde ik naar de wisselzone i.p.v. te lopen om op adem te komen. Met mijn nieuwe lock laces schoot ik snel mijn schoenen aan, maar de broek met ietwat te nauwe pijpen om er gewoon in te springen, was niet de beste keuze. Ah well… een minuutje meer of minder… 
Intussen kwam verstrooide Kaat me voorbij gezoefd, niet beseffend dat haar spullen vlak naast de mijne stonden. Hihi
Meteen nadat ik begon te lopen, kreeg ik te maken met een klotsende maag en giga-steken in mijn zij, waardoor ik zo krom als een banaan liep. Zelfs lopen met gestrekte armen en gebalde vuisten bracht geen soelaas. Edith, die een tasje extra was blijven drinken in het zwembad, kwam voorbij geschoten en lachte me even wat moed toe :-D 
Na de eerste ronde van 2,75 km trok de stekende pijn stilaan weg en kon ik ‘volle gas’ geven! De laatste km kreeg ik er zelfs nog een sprintje uit geperst en finishte op 46:56 met de originele aankondiging: “Odile Desbeck komt aan, van het ‘Over de finish geval’ van de VTDL”…

Over/onder/voorbij/naast de Streep/finish/witte lijn/inzakkende-finish-boog: whatever :-D

Conclusie: Niet wat ik gehoopt had, maar zeker niet slecht. Volgende keer doe ik het beter!

Note to myself: CALM DOWN! Dan verloopt alles vlotter. En verder zal ik nog hard mogen oefenen op het zwemmen, wat voor mij duidelijk het pijnpunt is.

Volgende doel: Antwerp 10 miles. Yiha!

Ook een dikke proficiat aan Edith, Kaat, Gwen, Bert en de andere moedige deelnemers!

21-03-11

Jessified: Willen we dat zo afspreken?

Beste lezers, sommigen onder jullie kennen mij al lang, sommigen nog maar pas en velen onder jullie kennen mij waarschijnlijk beter dan ik mijzelf ken. Tot welke categorie je ook behoort, ik wil jullie vragen iets heel belangrijks voor mij te doen.

Als ik zo nog eens een keertje op het lumineuze idee kom van mijzelf in te schrijven voor één of andere marathon... Kunnen jullie me dit dan (vriendelijk, of misschien beter redelijk hardhandig) uit mijn hoofd praten?

 

sport, lopen, wedstrijd, marathon

(Bron: http://eatdrinkrun.wordpress.com/2011/01/03/7-tips-for-aspiring-crazy-runners/)

 

Niet dat een marathon lopen niet leuk is. De ambiance in de meeste marathons is geweldig. (In Antwerpen niet, loop a.u.b. nooit de marathon van Antwerpen.) In Eindhoven en in Luxemburg was er een geweldige sfeer. Als je over de finish komt, voel je je superman, of wie deze random kerel in Luxemburg ook moest voorstellen:

 

 

sport, lopen, wedstrijd, marathon

 

Er is ook soms lekker eten aan de finish. En je krijgt een fancy medaille, veel fancier en groter dan die van kleinere wedstrijden. Met een breder lint en al.

 

Maar die trainingen hé. Die lange duurlopen. Ze hebben iets hoor, echt waar. Alles tot 25km verteer ik ook ontzettend goed en fris en daar geniet ik van. Het is wanneer de 30 in zicht komt dat het moeizaam wordt. Ik had gisteren echter zeer goed gezelschap, van Iron Girl en buurvrouw Greet. We hebben weer geen 2 minuten gezwegen en we hebben over de meest uiteenlopende onderwerpen getaterd. Maar die laatste 5km waren er echt te veel aan.

toerke110320.jpg

Ja lezertjes, jullie (vooral diegenen die mij al wat langer kennen) gaan me zien komen. Ik twijfel aan mezelf: wat voor tijd ga ik neerzetten in deze marathon binnen minder dan 3 weken? Het is een groot vraagteken. Maar wat de eindtijd ook gaat zijn, het maakt allemaal niet uit.

Om eerlijk te zijn zit ik al een hele tijd met mijn hoofd volop bij de triatlons. Ik heb ontzettend veel zin om mooie tochtjes te gaan fietsen op zonnige zondagen. Om open water zwemtrainingen te doen in het domein van Hofstade. Om intervalletjes te spurten op de piste en om het "elastieken benen syndroom" tegen te gaan met koppeltrainingen waarbij ik mijn fiets in de kelder zwier en rap van schoenen wissel.

Dat allemaal geeft mij zo veel energie en goesting dat die marathon gewoon een leuke dag gaat worden; een stadsbezoek van Rotterdam, en hopelijk één lange keuvelwedstrijd met de pacers.

Maar de volgende keer dat ik denk over meedoen aan een marathon, brengen jullie mij gauw op andere gedachten, OK? Willen we dat zo afspreken?

18:49 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (5) | Tags: sport, lopen, wedstrijd, marathon |  Facebook |

20-03-11

Dilliefied: ‘Over De Streep’ – conditietesten en eerste interview

voer sleutelwoorden in19 maart: de dag waarop het lentezonnetje scheen en ik voor de 2de keer samen kwam met Stijn en de andere Over De Strepers.

 

Net als de eerste keer, stonden we om 10u klaar in’t Sportkot te Leuven, deze keer om conditietesten te ondergaan. De ene was al wat frisser dan de andere. Arme Griet, die was zo ziek geweest dat ze na 2 weken training een opgelegde pauze moest inlassen en tijdelijk geen teen in’t zwembad mag steken. Testen afleggen zat er voor haar niet in, maaaaaar dat betekent wel dat ze van haar off-pool-time gebruik heeft kunnen maken om onze smoelkes in volle actie op beeld vast te leggen. Ik ben benieuwd naar het resultaat!

 

 

Eerste opdracht: de zwemtest

istockphoto_11945855-chronometer.jpgNa wat opwarmen en technisch bijsturen was het tijd om zo ver mogelijk te zwemmen op 20 minuten tijd. Ik had niet echt een idee van hoe ver ik zou geraken, dus besloot ik gewoon zo gecontroleerd en regelmatig mogelijk te ‘gaan met de banaan’ zonder zelf te tellen. Het typische “vrouwen kunnen 2 of meer dingen tegelijk” is jammer genoeg niet aan mij besteed. Ik doe liever 1 ding goed dan dat ik weet hoeveel lengtes ik zwom en daardoor half het zwembad uitgedronken heb :-)

Mijn enige referentiepunt was de meeting die Iron Girls-coach Joost gedaan had op 400m en dan kwam ik op iets rond 9min 35sec (weet niet meer exact). Na 20 (lange) minuten viel het verdict: 880 meter! Dat is toch al een tijdswinst van een halve minuut op 400m en een volle minuut op 800m (en zelfs iets meer, want je moet de vertraging door vermoeidheid eigenlijk ook tellen)!

 

over de streep,triatlon,sport,vtdl,conditietesten

 

Bij wijze van korte pauze, hebben we na het zwemmen even de agenda’s samen gelegd om de ODS wedstrijdkalender op te stellen.

 

 

Mijn wedstrijdprogramma zal er grosso modo zo uitzien:

 

  • 26 maart: zwemloop Wachtebeke
  • 17 april: 10 miles Antwerpen
  • 8 mei: 1/8 Geel
  • 29 mei: Sprint Zwegem of Brasschaat
  • 19 juni: 1/4 Retie
  • 3 juli eventueel nog 1/8 of 1/4 Kortrijk
  •  21 juli: 1/4 Kapelle-op-den-bos

 

Verder wachten we nog even de vorderingen af, mogelijke opties na de 21ste zijn:

 

  • 14 aug: Lommel of 21 aug Wommelgem of Steratlon
  • 28 aug: 1/4 Viersel (hoewel te dicht tegen Zwin)
  • 7 sept: 1/4 Zwin Knokke

 

Leuk, zo een overzichtje van wat je te wachten staat :-)

 

 

Tijd voor de looptest!

 

over de streep,triatlon,sport,vtdl,conditietestenDe bedoeling was na elke ronde van 400m op een atletiekpiste 2 seconde te versnellen gedurende 8km. Na elke ronde een rustpauze van 1 minuut om aankomsthartslag en vertrekhartslag op te meten. Om af te sluiten daarna nog eens 1000m alles geven. Tegen dan waren mijn benen hopeloos verzuurd, waardoor ik niet vooruit leek te geraken en mijn hartslag niet meer zo hoog kreeg als de laatste ronde ervoor.

Toegegeven: ik was als een gek vertrokken, ookal had Stijn ons aangeraden dat niet te doen :-) Daarna dook de hartslag verrassend snel terug naar beneden.

Benieuwd welke invloed deze testen zullen hebben op de volgende schemaatjes ;-)

 

 

 

Gedaan met afzien, nu interview!

over de streep,triatlon,sport,vtdl,conditietestenBij de laatste loopmetertjes was ondertussen VTDL lady Sofie ons komen vergezellen. Zij heeft eerst onze door de zon en inspanning rode koppies kunnen aanschouwen (ok ok vooral mijn koppie was rood en is dat nog steeds), om daarna elke Over De Streper apart te interviewen voor het magazine ‘Stop & Go’. De editie met ODS’ers van vorig jaar kan je hier bekijken.

Haar eerste indruk van de ODS lichting dit jaar: Leuke, spontane groep, waarin iedereen het heel goed met elkaar schijnt te kunnen vinden. Er wordt serieus wat afgelachen. --> CORRECT! Stoer

 

Tussen de soep en de patatten leerden we ook nog even beide wielen van het racemachine uithalen en correct weer insteken en een band vervangen. Poepsimpel, zo blijk!

 

Tot slot: we weten nog steeds niet hoe onze ODS pakjes er gaan uitzien. We kunnen alleen hopen dat ze niet volledig wit zijn. Je zou anders maar genante toestanden kunnen voorhebben:

 

 

Met dank aan Steven voor de illustratie Lachen

 

Bezoek ook gerust eens de officiële VTDL blog en de persoonlijke blogs van mijn ODS collega’s:

 

Steven 

over de streep,triatlon,sport,vtdl,conditietesten

 

 

Nancy

over de streep,triatlon,sport,vtdl,conditietesten

 

Griet

over de streep,triatlon,sport,vtdl,conditietesten

16-03-11

Jessified: Dust yourself off...

De Isostar Challenge houdt voor mij al op. Ze kozen 7 mensen om mee te gaan naar de volgende nevergiveup.jpgronde, maar Jesske zat er niet bij. Psssh!!! Ze weten niet wat ze missen :-) Hoewel het programma Jessloos bijlange zo boeiend niet gaat zijn als het had kunnen zijn, zal ik toch kijken ;-) Ik zag vandaag al dat ze verwachten dat je door de week om 14u op een afspraak aanwezig kan zijn; dus dan zou het voor mij sowieso ophouden. Ik geef mijn kostbare verlofdagen liever niet op aan iets anders dan verlof.

Hoewel... Waar ik gisteren toch eens een halve dag verlof voor moest nemen: een dertiger lopen. Ik had die dit weekend moeten lopen, maar door een overvolle agenda had ik die nergens ertussen weten te squeezen. Voor gewone looptrainingen zeg je dan: "sometimes life gets in the way" maar als je binnen een paar weken een marathon moet lopen; kan je die lange duurlopen echt niet zomaar missen.

Met de zon op mijn snoet en 2 liter water op mijn rug gleden de kilometers onder mijn voeten weg. Tegen het einde had ik wel heel duidelijk door dat mijn Saucony's duidelijk de pensioengerechtigde leeftijd bereikt hebben; nieuwe Saucony's zijn aan de orde. In NY kocht ik Brooks Adrenaline, maar het is toch niet helemaal hetzelfde, voor lange duurlopen voelen ze niet goed, wel voor het kortere en snellere werk.

Het kortere en snellere werk, dat is nu waar ik ontzettend hard naar uitkijk. Niet dat ik niet uitkijk naar de marathon, maar daarna mag het toch weer even gedaan zijn met die langzame en lange trainingen: het mag allemaal weer wat pittiger en intensiever.

Ik ga me deze lente vooral toeleggen op het fietsen; want eigenlijk heb ik nog nooit gericht fietstrainingen gedaan. Ik ben heel benieuwd waar ik kan geraken als ik er consequent mee bezig ben; volgens mij valt daar nog veel progressie te boeken.

Dus Isostar Challenge of niet, Jesske komt er wel, dust yourself off, and move on!

Bron foto: http://www.flickr.com/photos/bluebeedesigns/3431470990/

19:23 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (4) | Tags: sport, marathontraining, isostar challenge |  Facebook |

13-03-11

Dilliefied: Over de Streep – Einde week 3 overleefd

Het moeilijkste aan triatlon? Planning!

 

We zijn inmiddels 3 weken verder na onze eerste Over de Streep bijeenkomst.

De eerste team-meeting diende voornamelijk om te kijken hoe we onze plan trekken in de verschillende disciplines en daar al wat bij te sturen. Op basis daarvan werden onze eerste persoonlijke schemaatjes opgesteld. De eerste 2 ‘inloop’-weekjes gingen redelijk makkelijk.

 

Toegegeven: het uitgebreide zwemschema en de technische termen in de loop- en fietstrainingen vroegen om verduidelijking: 25 SS: 1x An 3x Bn (pijlhouding), technisch snel lopen, 4 X 30” bollen (bij het lopen), 2km Reg - 2km ext duur zone (hf 152 – 164),… Say whaaaaaaaaat? Maar na een woordje uitleg van Stijn was het weer helemaal helder :-)

 

Dan volgde week 3… Op het schema stond:

2 x zwemmen: 2,5km in totaal

2 x fietsen: 50km in totaal

2 x lopen: 15km in totaal

 

over de streep,sport,triatlon,planning,mission impossibleUiteraard had ik al een just-4-fun-Pilates les gereserveerd op woensdag. Daarnaast lag al weken lang een avondje met de MTV ladies op het programma en MOET er ten minste 1 rustdag in je planning. Ik werk fulltime in Brussel, wil heel de dag ook deftig eten en moet ook af en toe een wasmachientje vol gooien kwestie van af en toe iets anders te kunnen aantrekken. Hmmm… Impossible? Naaaaah, that’s only what it LOOKS like Knipogen

 

Dus zag mijn weekplanning er zo uit:

  

Maandag: rust (that was the easy part)

 

Dinsdag: 1,36km technische zwemtraining bij Iron Girls, rechtstreeks na het werk

 

Woensdag: Pilates (Auwtch, dat heb ik mezelf aangedaan)

 

Donderdag: 6,2 interval looptraining (’s morgens, want ’s avonds gingen we uit eten)

 

Vrijdag: 16,2km UC fietstraining, voor het avondeten

 

Zaterdag: om 10u ’s morgens: 1,65km ext duur zwemtraining + 9km ext long run (Met dank aan Over de Streper Steven voor de psychologische begeleiding :-)), daarna een grote spaghetti lunch

 

Zondag: eveneens om 10u ’s morgens: 39,2km ext duur lang fietstraining met de enige Iron Girl die mee het motregen weer trotseerde: Leen-zonder-facebook :-)

En na het kuisen van mijn koersmachine WAS IK KLAAR, SJAK SJAK SJAK SJAKAAAAAAAAAAA!

 

Totaal: Dat maakt dus dat we komen op een totaal van 7u37 min Lachen

 

56886_vergaderen3.jpg

 

Hup naar week 4!

12-03-11

Jessified: De Isostar Challenge

Vandaag was het de eerste selectieronde van de Isostar Challenge. Om 10u werden we verwacht in de stadsfeestzaal. We moesten ons aanmelden en een contract tekenen dat de beelden die van ons werden genomen in binnen- en buitenland gebruikt mogen worden en wel voor 20 jaar.

We zouden pas om 11u moeten spinnen dus hadden we tijd om elkaar te leren kennen. Mijn eerste gedacht: weinig vrouwen, zoals gewoonlijk in het triatlonwereldje. Mijn tweede gedacht: het is me echt niet duidelijk waarnaar ze op zoek zijn. Ik sprak met zo veel verschillende profielen, gaande van mensen die nog nooit gezwommen of gefietst hadden, tot mensen die al minstens 1 halve of zelfs al hele Iron Man gedaan hebben. Ik kwam ook te weten dat er vandaag 3 zulke sessies waren, en dat er 250 gegadigden vandaag op spinningfiets zouden zitten.

Tijdens het spinnen werden we heel de tijd gefilmd, gefotografeerd en toen ik nadien aan het stretchen was kreeg ik een micro onder mijn neus geduwd. Hoe het was gegaan, en of ik al triatlon deed, ... het was een mini interviewtje.

In de loop van deze week zullen we weten of we door zijn naar de volgende ronde. Dan volgt er nog een loop- en een zwemtest en dan gaan ze definitief kiezen. De lucky ones krijgen niet alleen de professionele begeleiding naar de Iron Man, het zal ook in prime-time op VT4 uitgezonden worden.

We blijven er in geloven :-)

15:15 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (7) | Tags: triatlon, isostar challenge, vt4, sport |  Facebook |

01-03-11

Jessified: Hahahahaherderen

Ik schreef het nochtans ooit al een keertje... Een goede wedstrijdvoorbereiding houdt onder meer in dat je het parcours bestudeert. Voor de triatlon in Herderen was ik verblind door het zwem"parcours".

sport,triatlon,wedstrijd,domme jess

Namelijk: in het zwembad.

INSCHRIJVEEEUUUH dacht Jess.

Silly, silly woman...

Tijdens het inschrijven moest je verklaren dat je het "race book" had gelezen.

en zo gaat dat dan hé:

*click click*

...

*scroll scroll*

Yeah, yeah, enough already, hoppaaaah en Jesske was ingeschreven.

 

Gisteren las ik het race book eens op mijn gemakje:

 

De omloop is erg golvend en het slotgedeelte is pittig met enkele hellingen die elkaar
snel opvolgen. We rijden een deel over betonen verkavelingswegen die ook door de wind
graag bezocht worden. Stayeren wordt toegelaten, maar de sterke fietsers zullen mede door
het samenspel van wind en hellingen zeker niet hoeven te klagen. We fietsen 4 ronden van
5km!

 

Can everybody please repeat after me:

Jess, you are screwed!

dankuwel

18:12 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (10) | Tags: sport, triatlon, wedstrijd, domme jess |  Facebook |

21-02-11

J&D-ified: Yoga For Runners

 

Aan onze conditie werken we genoeg: zwemmen, fietsen, lopen...

Nu ook nog evenwicht en kracht:

 

yoga.jpg

 

Yoga is goed voor lichaam en geest

Zowel voor mensen

IMG_2677.JPG

als voor katten

 

mistyyoga.jpg

 

18:00 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning, Sport | Permalink | Commentaren (2) | Tags: sport, yoga, kracht, evenwicht, kattenyoga |  Facebook |

29-01-11

Dilliefied: Jess trekt Dillie ‘Over de (blog) Streep’

Eindelijk was het zover! Hét mailtje waar we een hele (lange) week op gewacht hebben, verscheen in onze mailboxen. Ik ben geselecteerd!!! Maar… opkomende vreugde maakte al snel plaats voor een bittere nasmaak. Jess was dat niet...

Voor de mensen die nu niet weten waar ik het over heb: REEEEWIND!

  

triatlon,over de streep,sport,odile desbeckEen tijdje geleden stelden Jess en ik ons kandidaat voor ‘Over de Streep’, een initiatief van de VTDL (Vlaamse Triatlon en duatlon Liga). Hiermee tracht de VTDL niet alleen letterlijk "mensen over de streep halen", maar ook andere mensen te inspireren om zelf hun (sportieve) dromen waar te maken onder het motto "Yes I can".

Na een eerste selectie kregen zowel Jess als ik te horen dat we onszelf bij de 6 provisoir geselecteerde kandidaten mochten rekenen. Daaruit zouden 4 definitieve kandidaten gekozen worden. The chosen ones, worden een jaar lang begeleid door ex-topsporter Stijn Demeulemeester (Yey!), die ons zal coachen om ons persoonlijk sportief doel te bereiken. Daarnaast worden we ook voorzien van sportvoeding (Yey x 2!) en zullen we uitgedost worden in VTDL-Over-De-Streep-fashion (Yey x 3!). 

Tijdens de 2de ronde selectiegesprekken was er alvast eentje afgevallen, dus… nog 5 plaatsen. Ha! Daar zijn Jess en ik dus bij, dachten we! Maar 2 meiden van Mechelen met een gelijkaardig profiel (hoewel toch een verschil in niveau), maakt dat 1 van ons tweetjes moest afvallen… boehoe!

Mijn deelname aan ‘Over de Streep’ was de reden om een blog op te starten. Niet omdat ik me zo belangrijk voel, maar zodat iedereen kan meegenieten van dit unieke avontuur (+ we worden sowieso toch verondersteld te bloggen voor ‘Over de Streep’ :-)).

Nu had ik er helemaal niet op gerekend dit avontuur in m’n eentje aan te gaan. Dat was iets dat ik me alleen had voorgesteld met mijn partner in crime, Jesske. Ik zag ons, als ‘het olijke duo’, in gedachten al gibberend wedstrijden finishen in ons sjiek VTDL-pakske. No other options. Maar het draaide anders uit…

Na wat pruilippend tobben aan beide kanten, realiseerden we ons: we hebben eigenlijk helemaal geen 2 plaatsen nodig! We bloggen voortaan gewoon samen! Zo wordt Jess toch een beetje over de streep getrokken en kan ze daarna mij er mee over hijsen. Knipogen 

 

‘Over de Streep’ concreet

triatlon,over de streep,sport,odile desbeck

Het komende jaar zal ik me dus – als redelijke ‘leek’ - nog meer smijten in het triatlon wereldje, en dat geflankeerd door mijn olijke wederhelft. Ik zal afhankelijk van mijn vorderingen een 1/8 triatlon sneller doen dan mijn eerste, opbouwen naar ¼ triatlon en hopelijk ook ½ triatlon afwerken. Volgend jaar zou dan het jaar moeten worden van de volledige triatlon.

Stijn Demeulemeester zal schema’s opstellen en mijn vorderingen opvolgen. Aan Jesske heb ik naast een hartsvriendin ook mijn eigen personal coach. Zij zal persoonlijk zorgen voor de nodige dosis humor, ook als ik bv halverwege de zwemetappe al vraag of we de finish naderen Lachen (Voor de echte leken: Zwemmen is de 1ste van de 3 disciplines, daarna moet er nog gefietst en gelopen worden). Eigenlijk heb ik mijn bereikte resultaten grotendeels aan haar te danken. Haar doorzettingsvermogen, vastberadenheid en passie hebben mij geïnspireerd om beter te worden. Thank you baby!

Belangrijk detail: het moet vooral draaien om fun, unieke levenservaringen en onvergetelijke momenten. Het wordt een topjaar!

 

Uiteraard zullen ook mijn blogpostjes niet enkel gaan over triatlon. Om jullie te bewijzen dat er naast sport en werk ook tijd is voor een ‘leven’, zal ik het ook hebben over… je raadt het al: kokkerellen (al dan niet in duo),… maar ook gezondheid, ups & downs, fun en andere Dillified-hersenspinsels.

 

Nog 2 bedankjes:

Jess: Bedankt om een plaatsje te maken op je blog voor mij. Ik vind het heel sportief dat je me gunt wat je zelf erg graag wilde.

Greet: Bedankt voor het doorsluizen van de VTDL oproep. Zonder jouw mail, had ik nooit deze kans gekregen.

 

Ik hoop hiermee een aantal mensen te kunnen inspireren & wens jullie veel leesplezier!

Dilliefied

22:19 Gepost door Dillie in Sport | Permalink | Commentaren (15) | Tags: triatlon, over de streep, sport, odile desbeck |  Facebook |