12-05-12

Jessified: bijna weer 20

Zoals gezegd drijven we de loopkilometers op; om goed getraind te zijn voor de Ecotrail en de Marathon. Tijdens de training voor de marathon van Rotterdam (die ik door ziekte uiteindelijk niet liep) volgde ik een schema waarin ik al zeer vroeg trainingen liep van rond de 20km. Ik ervaarde dat als heel geruststellend; het idee dat je tijdens de marathon zonder verpinken die eerst 20km loopt omdat je dat al maaaaanden lang regelmatig doet.

Omdat we enkele weken geleden de ten miles van Antwerpen liepen; zat de afstand van 16km al in de benen en is het dus makkelijker op te bouwen naar de 20km. Vandaag stond er voor Dillie en mezelf dus een training van 18km op het programma. Ik had gelezen over een uitgestippelde route van 20km in het Zoniënwoud; waar ook een zeer groot deel van de Ecotrail zich zou afspelen. Helaas strooide een zware file op onze route roet in het eten en kozen we improviserend maar voor het Park van Laken.

Een heel mooi park; maar héél heuvelachtig. Ons tempo lag dan ook erg laag; maar ach; dat maakt totaal niets uit :-)

Ik ken dit op park op mijn duimpje; doordat ik er vroeger met Nike trainde voor de 20km van Brussel en doordat ik enkele maanden bij Randstad op een project zat afgelopen najaar en regelmatig mijn middagpauze al lopend doorbracht. Voor Dillie was het redelijk onbekend terrein en dus nam ik haar mee op sleeptouw. Ik heb het niet voor rondjes maar dankzij ons non-stop getetter stoorde het me niet erg dat we meermaals dezelfde paden betraden.

 

toerke20120512.jpg

Voor Dillie was het de eerste keer dat ze meer dan 10 miles liep, maar ze heeft dat zeer goed gedaan. Ik probeerde vandaag voor het eerst de Herbalife Prolong uit; een drankje voor tijdens het lopen; waar Ruth al eerder vol lof over schreef. En ja, het smaakte best lekker, plakte niet en ik heb nooit een energie dipje gehad. Zeer goed!

18km in de sjakosj - met daarna nog wat uitwandelen en stretchen. En zo zitten we bijna weer aan de 20km. Het moge duidelijk zijn: we are back in business

16:04 Gepost door Jessica Berden in Ontspanning, Sport | Permalink | Commentaren (3) | Tags: lopen, park van laken, training, tetterloopje |  Facebook |

27-02-11

Jessified: Dertig!

"Boehoe... scha-haaaat... ik heb geen zi-hiiin", kloeg ik deze morgen tegen Bert. Ik hoor jullie al denken, een vrouw die geen zin heeft... Maar nee, zotjes, daar ging het niet over. Ik was na een nachtrust van If-a-bear-takes-a-shit-in-the-woods-and-no-one-sees-it-Did-it-really-happen.jpgzo'n 11uur opgestaan om goed te ontbijten, want ik ging dertig kilometer lopen.

Of dat was tenminste het plan. Ik kon na het eten natuurlijk niet meteen gaan lopen want mijn eten moest eerst zakken. Ook enkele andere basisbehoeften kunnen best eerst vervuld worden wanneer je gaat lopen, tenzij je ervan houdt je broek te laten zakken in de vrije natuur.

 

Zo gebeurde het dus dat ik na het ontbijt met een dekentje en mijn laptop in de zetel belandde om wat blogjes te lezen en mijn uitstelgedrag de bovenhand kreeg.

Zou ik wel gaan? Maar waar dan? Gaat die Aktivia wandeling in Mechelen van 25km wel geschikt zijn voor lopers? En ga ik daarna nog 5km aanplakken om toch aan die 30 te komen? Zou ik toch echt niet gewoon thuis blijven onder mijn dekentje?

Na veel gezaag van mijn kant en overtuigingskracht van Bert zijn kant, besloot ik dan toch maar gewoon te vertrekken.

De Aktivia wandeling van 25km van organisatie Opsinjoorke startte aan de Nekker. Ik zou nadien nog een lusje van 5km lopen om aan 30 te komen, 'cause I'm a perfectionist like that. De eerste 5tal kilometers gingen door het centrum van Mechelen. Enerzijds leuk want ik liep door straatjes die ik nog nooit gezien had, anderzijds was de ondergrond niet ideaal: veel kasseitjes en trottoirs.

Nadien vervolgde de tocht door het Mechels Broek; waar ik dan weer uitgleed in de modder en mijn tempo dan ook een stukje omlaag ging. Toch slaagde ik erin te blijven schuiven lopen en ik kreeg hier en daar zelfs applaus van de wandelaars :-) Gelukkig volgde er nadien weer asfalt; maar mijn schoenen wogen elk al een halve kilo zwaarder van de kleverige modder die er niet af te krijgen was.

Het ging verder richting Planckendael, waar we voor de gelegenheid gratis doorheen mochten lopen. Het is zo eens iets anders dan eendjes kijken in het Vrijbroekpark. Ik weet niet wie het raarst keek: de bezoekers of de beesten. Hallo neushoorntje, don't mind me, I'm just a weird runner, running from ... absolutely nothing at all!

Ik kwam rond 13u aan in het domein van squeezy_bar_super.jpgHofstade waar Greet ging meelopen in de duatlon, maar helaas liepen onze parcours elkaar niet voorbij; anders had ik wat kunnen supporteren. Intussen zat ik iets voorbij de helft en maakte ik mijn gemiste lunch ietwat goed door een Squeezy energy bar met colasmaak te eten. Ik had deze nog nooit gegeten en het was wel bizar om een mueslireep te eten die naar cola smaakt, maar eigenlijk was hij niet slecht.

Ik vroeg me ook af waarom die Squeezy heet, en of het dan eigenlijk de bedoeling is dat je daarin knijpt, maar ik vraag me altijd zinloze dingen af als ik urenlang alleen aan het lopen ben. Zo veel tijd alleen met mijzelf is gevaarlijk, zeg ik u.

Ondertussen begonnen mijn benen en onderrug behoorlijk stijf te worden; maar ik had nog een serieus eind te gaan. De modder maakte het er niet makkelijk op en bovendien stond er een stevige wind. Ik ploeterde verder en begon intussen snode plannen met mijzelf te smeden om die laatste extra lus van 5km te laten voor wat-ie was en gewoon in mijn auto te stappen na 25km. Sneaky sneaky.

Ook toen een extra lus van 5km het onderscheid maakte tussen de toer van 20 en die van 25km twijfelde ik even; maar met 20km heb je nog niet eens een halve marathon gelopen, zo flauw wilde ik ook weer niet zijn. Die extra lus was ook weer één en al modder; maar ik maakte wel kennis met een man van 61 die bijna elke week zo'n Aktivia tocht van 20km af lopend aflegt. Op wandelschoenen. Chapeau mijnheer; ik hoop dat ik dat ook nog kan als ik dubbel zo oud ben als nu; al prefereer ik toch loop-schoenen om te lopen :-)

Ik ontdekte ook nog een stukje Mechels groen waar ik bestaan niet vanaf wist, maar dat lag wel knal naast de E19, tot zo ver deze "ongeschonden" natuur.

Na dit stukje woog elke schoen al een kilo modder zwaarder, met als gevolg dat de schoenen buiten moeten slapen vannacht; maar ik zie ze daarom niet minder graag. (Inside joke @ Odile: modderige schoenen zijn ook schoenen :-))

 

muddyshoes.jpg

En toen kwam ik weer uit op de Leuvense vaart, op het moment dat er al meer 25km op mijn Garmin stond. Ik was bovendien no way near mijnen auto. Euh... Did I do something wrong? Ik heb toch mooi de pijltjes gevolgd? Het leek er dus op dat de organisators van de wandeling het niet zo nauw namen met afstanden en dat ze mijn plannetje om stiekem 5km minder te lopen volop aan het dwarsbomen waren.

 

En ja, na mooi verder de pijltjes te volgen kwam na 29,5km mijn auto in zicht en deed ik nog een rondje rond de parking, om toch echt wel die 3 vooraan te zien staan, 'cause I'm a freaky obsessive perfectionist like that. :-)

marathon,lopen,training

de autootjes op die verdacht lege parking moet je er zelf bij bedenken

 

Ongeveer 3,5u later, 4 blaren rijker, en 2300kcal armer:

 

toerke30K.jpg

 

18:31 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (13) | Tags: marathon, lopen, training |  Facebook |

19-02-11

Jessified: De Leopoldsloop

Mijn schema voor de Rotterdam marathon bouwt stilaan op richting de 30km en zodus paste de 27km Leopoldsloop in Watervliet daar mooi in. Tot vlak voor de start wist ik niet goed welke tactiek ik ging toepassen: lopen als lange duurloop? Lopen aan marathontempo (ongeveer 5:40/km), aan 6min/km of ...? Greet was meegekomen en ik besliste voorlopig bij haar te blijven, en de wedstrijd dus als gewone lange duurloop te beschouwen. Onderweg zou ik nog wel zien. Al gauw waren we laatst, en kregen we een fietser met een groene vlag als gezelschap.

Nu staan lange duurlopen bij ons synoniem voor tetterlopen en ook nu stond onze babbel geen seconde stil. Na een 11tal kilometer moesten we een baan oversteken waar een flik de ongeduldige auto's tegenhield en ik hoorde hem in zijn walkie talkie letterlijk tegen zijn collega zeggen: "ja, het gaat hier nog wel even duren, er zijn er hier twee koffiekransje aan het houden" !!!

Over het parcours kunnen we kort zijn: saai, eentonig en zeer winderig. Het regende ook bijna de hele tijd. Toch maakten we er het beste van en na een dikke 22km besloot ik even een versnelling te plaatsen en sterk te finishen. Ik versnelde naar 6min/km; nog een stukje trager dan het tempo dat ik nodig heb als ik de marathon op 4u wil lopen. Ik kon dit mooi volhouden en na nog wat extra te lopen om mooi aan 27km te komen, had ik net 3:00 op mijn Garmin staan.

De twijfels slaan echter weer toe. Diegenen die mijn blogje al langer lezen weten dat dit altijd wel het geval is en dat ik mezelf in de praktijk meestal verbaas. Ik denk deze keer echt dat mijn twijfels zeer gegrond zijn: een marathon op 4u? Het zal nog niet voor nu zijn. Ik zie mezelf echt geen 42km lang ongeveer 5:40min/km lopen. Het grappige is dat ik voel dat mijn conditie het kan; maar mijn benen niet; die verkrampen als ik zo lang zo snel loop. Lang leve triatlon; dankzij het zwemmen en fietsen is mijn algemene conditie er sterk op vooruit gegaan.

Ik weet nu alleen niet goed wat mijn aanpak voor de marathon best gaat zijn: starten met de pacers van 4u en maar zien waar het schip strandt en ik moet beslissen dat ik hen moet laten gaan? Starten met de pacers van 4u15 en de tweede helft beginnen versnellen? Of zonder pacers gewoon starten aan een tempo van bijvoorbeeld 5:50min/km en dit aanhouden? Enig advies van de ervaren marathonlopers onder jullie?

19:54 Gepost door Jessica Berden | Permalink | Commentaren (5) | Tags: lopen, wedstrijd, marathon, training |  Facebook |