04-07-11

Dilliefied: Oep maan bakkes again @ Kortrijk triatlon

WAAROM??!!

’t Is toch écht élke keer opnieuw de vraag waar je de ochtend van een wedstrijd mee opstaat.

Uiteraard had ik de avond voordien mijn zakken al gepakt. Mijn checklist lag ook klaar om alles te overlopen voor vertrek. Dus vertrok ik om 7u richting Kortrijk met al mijn tria-tools… of dat dacht ik toch! Pas toen ik stond te grappen met de andere ODS’ers viel mijn frank: Ik was mijn helm vergeten! Whaaaaa!!! Bovenop de pre-race-stress, kreeg ik er dus may-not-be-able-to-start-after-2-hour-drive-due-to-stupid-helmet-stress.

triatlon kortrijk,over de streep,triatlon,triathlonDoel 1 werd dus: vind een helm en snel! Bij de infostand konden ze me niet verder helpen en er was ook nergens een stand te vinden die helmen verkocht. STRESS! Ik zag de titel van mijn blogpostje al: “1u41 over 114km naar Kortrijk met een gemiddelde van 68km/u, gevolgd door DNS wegens Dillie juuuuust being very Dillie.” Maar toen kwam ik de lieve mensen van de VTDL shop tegen. Zij informeerden even bij een kennis die niet deelnam of ze eventueel bereid was langs te komen om deze arme ODS’er met puppy oogjes en pruillipje uit de nood te helpen. En jawel, dat kon! Stress part 2 kon beginnen…

Ik legde met een beetje vertraging mijn gerief in de 2de wisselzone en dan vertrokken we in groep naar de eerste wisselzone en tevens de start. Onderweg kregen we al een voorsmaakje van het heuvelachtige parcours: het zou geen makkie worden.

 

Zwemmen/worstelen:

Even later stonden we met z’n allen weer zenuwachtig te trappelen aan de zwemstart die op zich liet wachten. Deze keer moesten we allemaal inzwemmen tot aan de eerste boei, wat minder hectisch is. Aan de andere kant startten we deze keer samen met de mannen. Daar was ik minder scheutig op… Mannen stampen toch nog iets harder dan vrouwen :-s En ik kreeg gelijk. Net voorbij de helft van de zwemetappe werd ik getrakteerd op een stevige trap op mijn borstkast van een schoolslagzwemmende man. AUWTCH! Ik kreeg even geen lucht meer binnen en bleef ter plaatse trappelen om adem te happen. $@%¨!!??&#  to you man!!

 

triatlon kortrijk,over de streep,triatlon,triathlon

 

Fietsen – hoogtes en laagtes:

triatlon kortrijk,over de streep,triatlon,triathlonNa de eindeloze worstelpartij, moesten we zelf uit het water kruipen. Geen uit-het-water-hijsers in Kortrijk. Grappig hoe snel je luxe gewend bent ;-) En hupla, ik was vertrokken met de fiets. De ene klim na de andere volgde elkaar op. Net wanneer je dacht het ergste achter de rug te hebben, volgde terug een gigantische bergop. Het voordeel is natuurlijk dat er ook mooie afdalingen waren, waar je dan even cruisend op adem kon komen. Heerlijk :-) Deze keer had ik ervoor gekozen om geen tijd te verliezen in de wisselzone en geen gps aan te doen. Ik wist dus de hele weg lang niet hoe ver ik stond, dat was wel lastig. Toen ik het einde van het fietsparcours naderde, klikte in beide voeten uit de pedalen, maar een paar meter van de lijn naar de wisselzone (waar je verplicht moet afstappen), hoorde ik mijn linker voet terug inklikken. NOOOOO! Ik geraakte geen tweede keer uitgeklikt en knalde tegen de grond. Grappig genoeg was mijn eerste gedachte: “nah, uitgeklikt”. Er werd me gevraagd of ik ergens pijn had. DUH, wat denk je nu zelf? But no time to waste, op naar de wisselzone. Daar aangekomen dacht ik: Is this my lucky day or what?? Nummer 20 stond op mijn plaats geparkeerd! $@%¨!!??&#  to you too biatch!! Dus kwakte ik mijn fiets gewoon op de grond en weg was ik.

 

Lopen – dieseltje op full speed

triatlon kortrijk,over de streep,triatlon,triathlonIk startte met ietwat pikkende elleboog en been aan het loopgedeelte. Ik zou na de finish wel kijken hoeveel vel er tegen het beton was blijven plakken. De ademhaling tijdens de eerste paar honderd meters ging moeizaam, alsof ik maar 1 long overhad, maar dat beterde snel. Voorbij de helft kwam ik voor het eerst een ODS’er tegen: Griet, die heel sterk gezwommen en gefietst had. Het was even op de tanden bijten om haar bij te benen, maar het lopen ligt me blijkbaar wel, want daar win ik altijd enkele plaatsen, waar ik in andere disciplines eerder een aantal plaatsen verlies. Ik ben een dieseltje zeker? :-)

  

Aangekomen had ik eindelijk tijd om mijn arm en been te bestuderen. Diagnose: Wat flinke schaafwonden en blauwe plekken op elleboog, scheen en bil. Daar ben ik binnen een weekje vanaf, op voorwaarde dat ik nu stop met de grond te kussen. :-D

triatlon kortrijk,over de streep,triatlon,triathlon

Hoe een bil eruit ziet nadat Dillie het gebruikt voor een wedstrijd

 

Resultaat:

Zwemmen (500m): 11:26

Wissel 1: 02:26

Fietsen (17km): 39:45 (inclusief patat op de grond)

Wissel 2: 01:13

Lopen (3,5km): 16:50

Finish time: 1:11:40

 

Rekening houdend met mijn tottertje, de kletsen, de lastige 2de wissel en het hel-parcours, heb ik mijn tijden toch nog verbeterd! *Proud*

PS: achteraf ontmoette ik heel kort nummer 20. Ze had eveneens een tottertje gemaakt en was best een sympathieke meid ;-)