28-10-11

J&D-ified: Les 4 - Het slagveld

We beginnen te sneuvelen. Wij zijn moe. Studeren en werken en intussen nog proberen af en toe te sporten (met de nadruk op 'af en toe') én een sociaal leven te onderhouden is ... best wel een beetje vermoeiend.

Picture 001.jpg


Het maakt dat we op zaterdagmorgen nog even een paar minuten onze ogen willen sluiten alvorens de les binnen te stappen...

Picture 003.jpg


...of dat we creatief worden met onze tijd en in de auto doen wat we anders thuis zouden doen: eten, make-up aanbrengen, boeken lezen (luisteren), ...

De 4de les was vooral een les in: hoeveel afwas kan één klasje creëren op een paar uurtjes tijd.


De conclusie:

Picture 005.jpg


Veel.

Picture 006.jpg


Heel veel.

Picture 007.jpg



Heel erg veel.

 

Maar! Even voor de goede orde: wij staan er niet bepaald om bekend heel netjes te zijn (eufemisme²).

We zijn allebei gezegend met een vriend die méér op orde is gesteld dan wijzelf; en maar goed ook!!! (Lees: anders zou Jess in een caravan wonen met 30 katten en 20 honden)

Toch moet het gezegd worden: wij slagen er altijd in tijdens de kookles al bijna alles af te wassen en bij de netste studenten van de klas te behoren.

En omdat onze ventjes ons nooit zouden geloven: een close-up van de eerder getoonde foto, waar onze werkplek rechts achteraan te bewonderen was:

Picture 005 - closeup.jpg

Tadaaaaaa! Spic&Span!

We know, crazy :-)

12-10-11

J&D-ified: Mayonaise maken = topsport

Een groot deel van onze lezers komt hier uit interesse in onze sportieve kapriolen. Nu vragen wij jullie, lopers, triatleten, of andere sporters. Hebben jullie al eens met de hand mayonaise proberen te kloppen? Pssssht, triatlon is voor watjes, maak eens mayonaise!

Zoals eerder geschreven zijn wij fan van gemakkelijke recepten. Als er in een recept dus "mayonaise" vermeld wordt; krijgen wij het nooit in ons hoofd om te zeggen: "hee, laat ons azijn, olie, eidooier, mosterd, peper en zout samenkappen en ons daar eens gaan op uitleven om mayonaise te maken". Mayonaise lepelen wij uit een pot, basta.

Dat is natuurlijk buiten de les keukentechnologie gerekend, waar wij dit wél met de hand moeten maken. Aye caramba! Conclusie: Dillie had dat goed geflikt, maar Jess moet haar mayo-making-skills nog op punt krijgen; want na een kwartier noeste arbeid en de nodige scheldwoorden die hopelijk niet door de lerares opgepikt werden, had Jess enkel een nieuwe soort lopende saus uitgevonden die van ver wel proefde naar mayonaise, maar die hoogstens 3/10 zou scoren op het examen.

Verder maakten we wel een lekkere witloofsalade en als toetje: gepocheerde peren in witte wijn met chocoladesaus. Alcoholdampen om 9u 's morgens, het is eens iets anders!

En dan nu, het moment waarop jullie allemaal hebben gewacht: de belachelijke foto's!

Picture 001.jpg

Dillie met één van onze klasgenootjes in het lokaal waar we eerst de uitleg krijgen

Picture 002.jpg

Dillie die wat problemen heeft haar wilde manen onder het kapje te houden

Picture 007.jpg

Peren pocheren(Pocheren is het gaar maken van voedsel in weinig vocht, en net iets onder het kookpunt)

Picture 008.jpg

Weeral kloppen??? Gelukkig is het deze keer maar slagroom, dat gaat véél vlotter!

Picture 026.jpg

Na het koken mogen we natuurlijk alles lekker opeten.

Van te lang aan het fornuis te staan krijg je blijkbaar wel een bochel op je rug

Picture 003.jpg

That's all folks!

07-10-11

J&D-ified: Koken voor dummies

Je zou denken dat mensen die Voedings- en Dieetkunde gaan studeren enige affiniteit met eten hebben. Zeker als dit allemaal studenten afstandsonderwijs zijn. Je verwacht dan ook dat deze mensen niet alleen graag eten, maar ook graag in de keuken staan en soms zelfs aan het experimenteren slaan.

Het vak keukentechnologie vertrekt echter van nul. Er zaten effectief (op zaterdagmorgen om half negen in Gent - auw!) enkele mensen in de klas die nog nooit gekookt hadden. De eerste les was dan ook ontzettend basic.

Kippenbouillon, broodje kaas, broodje platte kaas, broodje tonijn en als dessert een griesmeelpuddingske.

Nu koken wij zelf graag, maar zijn wij wel all about het gemak. Wat maakt dat we af en toe onszelf op volgende gedachte betrappen: oooh ja, dat is juist, een KROP sla! Sla groeit niet voorgesneden en gewassen in plastieken zakjes...

Schandalig, we know, maar combineer maar eens een full time job met triatlontraining en nu ook nog studies :-) Jij zou ook sla in zakjes kopen. Case closed :-)

Ook het recept voor bouillon is bij ons ietwat anders:

  • Kook water.
  • Doe er een bouillonblokje in.
  • KLAAR!

Maar neen, nu leren we dat allemaal hoe dat in 't echt moet. Met échte kippenbillen, échte kroppen sla en zowaar échte vanillestokjes voor de pudding i.p.v. Dr. Oetker vanille druppeltjes.

bouillon.jpg

IMG_3187.JPG

We zijn overigens grote fan van het petje!

Bad hairday? Who cares!

IMG_3188.JPG

Het oog wil ook wat

 

Conclusies:

1) Verse kippenbouillon ruikt heerlijk en is echt wel lekker eigenlijk. Het is best een gedoe, maar authenticiteit heeft dan ook zijn prijs!

2) De pudding werd niet al te enthousiast onthaald. Noch door onszelf, noch door Dillie's "El sjoesjoe"; die het goedje te verorberen kreeg omdat Dillie de eerste les al direct miste door verplichtingen op het werk en de recepten bijgevolg thuis moest klaarmaken. We berekenden vlug uit ons hoofd dat deze griesmeelbrij ongeveer 200kcal bevatte en El Sjoesjoe merkte terecht op dat je dan beter 2 Solero ijsjes eet :-) The boy knows what's good!

 

Gelukkig stijgt de moeilijkheidsgraad de komende lessen en zullen wij hopelijk dus nog veel nieuws leren!

To be continued!

18:54 Gepost door Jessica Berden in Kokkerellen, School is cool | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vdk, school, keukentechnolgoie |  Facebook |