09-10-11

Jessified: Dwars door Hasselt

"De 10km in Hasselt is niet de échte Dwars door Hasselt" zei Bert me gisteren, "dat is maar een wandeling". Toen ik dan ook op facebook postte dat ik vandaag ging wandelen in Hasselt reageerde Kelly "Ik zou voor de 15km gaan, dat is idd de echte Dwars Door Hasselt. Die 10km bestaat nog maar 2 jaar en is er gekomen voor al die mensen die geen 15 aankunnen."

Okay, dat moet je dus niet tegen mij zeggen. Of misschien net wel. Een paar woordjes extra van Ruth en Wim en ik was overtuigd. Hoewel ik de laatste weken voor mijn doen nauwelijks getraind had, zou ik de 15km lopen.

Ik had hierbij twee doelen. Eerste doel: uitlopen. Dat dit ging lukken stond "redelijk" vast, maar meer dan 10km had ik al weken niet gelopen, meer dan 15km dateerde van mijn marathontraining in april! 100% zeker kon ik dus niet zijn.

Mijn tweede doel was lopen tegen 11km/u gemiddeld, 5:30min/km dus. Ik voelde ergens wel dat dit erin kon zitten, maar of ik het ging blijven volhouden was ook weer een groot vraagteken.

Wim besloot bij mij te blijven en omdat Bert vandaag eigenlijk ook nog wilde trainen schreef hij zich ook nog rap in. Ik had dus 2 persoonlijke hazen bij: eentje die mijn flesje vasthield en mijn trui rond zich bond toen ik het weer te warm kreeg en eentje wiens oranje poep ik weer kon volgen, zoals tijdens de nightrun in Deurne ;-)

Dankzij hun deskundig haaswerk en de nodige peptalk (die ik eerlijkheidshalve enkel op het einde van doen had) ben ik erin geslaagd de 15km verdacht vlot uit te lopen in 1:18:48 (volgens mijn Garmin). Dit is een gemiddelde van 11,3km/u, 5:19min/km!

ddh2011.jpg

Zoals gezegd had ik het enkel op het einde nogal zwaar, maar als ik dan zie aan welke snelheid ik die laatste 3km, en vooral de allerlaatste liep... Jeetje, niet moeilijk dat ik het zwaar had LOL :-) Crazy :-)

Ik had onderweg best nog wat reserve, maar wist niet zeker wat ik zou kunnen. Ik denk wel dat ik er verstandig aan heb gedaan te doseren. Het was ook wel echt mijn weertje: fris en regenachtig. :-)

Thanks voor het haaswerk, boys!!!

Kaat schreef deze week al over de kracht van inspiratie. Mijn facebook zit vol mensen die me inspireren en motiveren. En zo komt het dat ik ...

 

...ben ingeschreven voor de Halve Marathon van Kasterlee op 13 november :-)

20:42 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dwars door hasselt, wedstrijd, lopen, inspiratie, hazen |  Facebook |

27-03-11

J&D-ified: Aquathlon Wachtebeke - wet in and out

Onze eigenste triatlon club, de Iron Girls, organiseerde een Aquathlon, in een plaatsje hier ver, ver vandaan ;-) namelijk in Wachtebeke. Voor wie niet zo thuis is in de wereld van triatlons, aquathlons en andere -lons: hierbij wordt er eerst gezwommen en daarna als een gek de loopspullen aangeschoten om vervolgens compleet buiten adem de ziel uit uw lijf te lopen.

We hadden het nochtans niet zo erg verwacht; wat is nu ook 500m zwemmen en 5km lopen voor habitués als wij? HAHA hoe dom van ons :-)

Hier volgt het relaas van een wedstrijd zoals nooit tevoren.

 

Jess - The one with the panic attack

walvis.jpgIk hing als een walvis op de rand van het zwembad en vroeg me af wat ik daar in hemelsnaam hing te doen. Rondom mij leek iedereen gewiekst uit het water te springen richting de wisselzone maar in mij was geen beweging te krijgen.

Met 3 lagen we in baan 2 en we hadden allemaal ongeveer dezelfde tijd in gedachten: ongeveer 10 minuten. In Herderen was het mij gelukt in 9:46 en ik hoopte minstens even goed te doen.

Dit was buiten de paniek gerekend die mij overviel nadat we de helft van het Olympische zwembad hadden afgelegd. Ik zwom in het midden van de drie en had het idee dat we allemaal te snel gestart waren. In no time was ik compleet buiten adem en begon ik te hyperventileren.

Elke keer ik kwam ademen leek het alsof er geen lucht meer bij geraakte, waarschijnlijk was dat ook zo; omdat ik niet rustig genoeg uitademde. Het leek alsof ik maar een week geleden mijn eerste zwemles had gekregen: ik kon er niets meer van! Na een tijd besliste ik dus even schoolslag te zwemmen om op adem te komen en om de andere meisjes een voorsprong te geven zodat ik ruimte had om mijn eigen ritme te zwemmen.

walvis, wedstrijd, sport, zwemloop, wachtebeke, aquathlon

 

Daarna ging het beter, en kon ik heel de tijd redelijk vlug crawl zwemmen. Maar mijn adem vond ik eigenlijk nooit meer terug. Telkens ik aan de kant kwam; nam ik een paar keer diep adem om het volgende baantje te overleven. Overleven, dat is het enige wat ik die 500m lang heb proberen te doen. En elk baantje opnieuw was ik mezelf aan het overtuigen van niet op te geven; hoewel de zin daarvoor erg groot was.

Toch hing ik een dikke 10minuten later dus op de rand van het zwembad te hijgen en te proberen mij uit walvis, wedstrijd, sport, zwemloop, wachtebeke, aquathlonhet water te hijsen. De rest van de wedstrijd zou een makkie worden: 5km lopen, piece of cake?

Niet als je net 10 minuten lang nauwelijks geademd hebt en je amper rechtop kan lopen van de steken in je zij. Er volgde zoals gewoonlijk wat geklungel in de wisselzone en toen begon ik toch aan het loopgedeelte.

De kilometers gingen als volgt:

  • kilometer 1 op 5min25 => okay dit gaat redelijk, als ik dit kan volhouden ben ik blij
  • kilometer 2 op 6min02 => auw auw steek steek! ik stop! ik zweer het! ik stop! ik wandel gewoon uit en foert met die stomme rotwedstrijd!
  • kilometer 3 op 5min21 => oef de steek is weg, let's pick it up Jess! Hier liep ik opnieuw langs de wisselzone en de supporters en kreeg ik wat moed
  • kilometer 4 op 5min02 => ha het gaat steeds beter, waarom ging het niet van in het begin zo vlot? hier haalde ik constant meisjes in, wat mij echt vleugels gaf
  • kilometer 5 op 4min35 => de laatste kilometer, vanaf nu moet het lukken. het is nog maar 5min. op 5minuten kan ik ALLES Hier spoorde ik elk meisje dat ik voorbij stak aan om mij te volgen en ik zei tegen hen "ademen doen we straks wel"
  • kilometer what the F*CK? ik ben er nog niet? miljaar dat parcours is hier weer niet juist?!? okay alles eruit persen wat erin zit.... net geen 2 minuten had ik nodig voor de laatste 425 meter

Al bij al ben ik nog redelijk tevreden, ondanks het mindere zwemgedeelte. Ik kwam immers als 46ste uit het water, maar liep wel een 26ste looptijd, wat me in totaal op een 29ste plaats bracht van de 87 dames.

Wat ik vooral geleerd heb: ik moet dringend wat vaker zwemmen in een overvol zwembad om te leren ook dan kalmte te bewaren en mijn eigen ritme te vertrouwen. Op naar het volgende doel! Rotterdam marathon ;-)

 

Dillie - The one who decided to drink half the swimming pool

Fase 1: 500m zwemmen:

walvis,wedstrijd,sport,zwemloop,wachtebeke,aquathlonHet zwemgedeelte gebeurde in verschillende waves. Naar de vorige waves kijken, had niet echt een relaxerend effect, zeker niet toen ik zag dat Jess al snel in de problemen geraakte. Twintig lange minuten later was het mijn beurt om te sterven. Waarom zat ik toch zo vol zenuwen? Het was mààr 500 m zwemmen en 5 km lopen. Makkie!! … Of niet?

Weer spookte door mijn hoofd: “Waarom schrijf ik me telkens in voor wedstrijden? Ik ben het even kwijt.” Na enkele - wederom lange - seconden wachten in het koude water met de hand verplicht op de rand van het zwembad, ging het startschot. Zoals te verwachten was, hadden de zenuwen me de das om gedaan en was ik als een kip zonder kop vertrokken. Niet slim, want na de eerste 50 meter werd mijn ademhaling al zwaar en wist ik, dat het heel moeilijk zou worden. Al bij de 3de baan leek het alsof ik een poging deed om het zwembad leeg te drinken. Na 400m vroeg ik hijgend aan de ‘baanbewaarster’ of ik wel degelijk nog eens moest vertrekken. “Ja ja” klonk het vrolijk… Nog 100 meter later mocht ik me dan eindelijk uit het water hijsen, wat blijkbaar ietsje vlotter leek te lukken dan bij sommige andere, gestrande dames.
Deze proef tikte ik af op 11:39, wat in vergelijking met de zwemtest 1 week geleden 17 seconden sneller had moeten zijn. Dat is dus wat stress me gekost heeft :-)

 

Fase 2: 5km lopen… + 0,5 om het af te leren

walvis,wedstrijd,sport,zwemloop,wachtebeke,aquathlonNa het uitputtende gevecht met het water, wandelde ik naar de wisselzone i.p.v. te lopen om op adem te komen. Met mijn nieuwe lock laces schoot ik snel mijn schoenen aan, maar de broek met ietwat te nauwe pijpen om er gewoon in te springen, was niet de beste keuze. Ah well… een minuutje meer of minder… 
Intussen kwam verstrooide Kaat me voorbij gezoefd, niet beseffend dat haar spullen vlak naast de mijne stonden. Hihi
Meteen nadat ik begon te lopen, kreeg ik te maken met een klotsende maag en giga-steken in mijn zij, waardoor ik zo krom als een banaan liep. Zelfs lopen met gestrekte armen en gebalde vuisten bracht geen soelaas. Edith, die een tasje extra was blijven drinken in het zwembad, kwam voorbij geschoten en lachte me even wat moed toe :-D 
Na de eerste ronde van 2,75 km trok de stekende pijn stilaan weg en kon ik ‘volle gas’ geven! De laatste km kreeg ik er zelfs nog een sprintje uit geperst en finishte op 46:56 met de originele aankondiging: “Odile Desbeck komt aan, van het ‘Over de finish geval’ van de VTDL”…

Over/onder/voorbij/naast de Streep/finish/witte lijn/inzakkende-finish-boog: whatever :-D

Conclusie: Niet wat ik gehoopt had, maar zeker niet slecht. Volgende keer doe ik het beter!

Note to myself: CALM DOWN! Dan verloopt alles vlotter. En verder zal ik nog hard mogen oefenen op het zwemmen, wat voor mij duidelijk het pijnpunt is.

Volgende doel: Antwerp 10 miles. Yiha!

Ook een dikke proficiat aan Edith, Kaat, Gwen, Bert en de andere moedige deelnemers!

21-03-11

Jessified: Willen we dat zo afspreken?

Beste lezers, sommigen onder jullie kennen mij al lang, sommigen nog maar pas en velen onder jullie kennen mij waarschijnlijk beter dan ik mijzelf ken. Tot welke categorie je ook behoort, ik wil jullie vragen iets heel belangrijks voor mij te doen.

Als ik zo nog eens een keertje op het lumineuze idee kom van mijzelf in te schrijven voor één of andere marathon... Kunnen jullie me dit dan (vriendelijk, of misschien beter redelijk hardhandig) uit mijn hoofd praten?

 

sport, lopen, wedstrijd, marathon

(Bron: http://eatdrinkrun.wordpress.com/2011/01/03/7-tips-for-aspiring-crazy-runners/)

 

Niet dat een marathon lopen niet leuk is. De ambiance in de meeste marathons is geweldig. (In Antwerpen niet, loop a.u.b. nooit de marathon van Antwerpen.) In Eindhoven en in Luxemburg was er een geweldige sfeer. Als je over de finish komt, voel je je superman, of wie deze random kerel in Luxemburg ook moest voorstellen:

 

 

sport, lopen, wedstrijd, marathon

 

Er is ook soms lekker eten aan de finish. En je krijgt een fancy medaille, veel fancier en groter dan die van kleinere wedstrijden. Met een breder lint en al.

 

Maar die trainingen hé. Die lange duurlopen. Ze hebben iets hoor, echt waar. Alles tot 25km verteer ik ook ontzettend goed en fris en daar geniet ik van. Het is wanneer de 30 in zicht komt dat het moeizaam wordt. Ik had gisteren echter zeer goed gezelschap, van Iron Girl en buurvrouw Greet. We hebben weer geen 2 minuten gezwegen en we hebben over de meest uiteenlopende onderwerpen getaterd. Maar die laatste 5km waren er echt te veel aan.

toerke110320.jpg

Ja lezertjes, jullie (vooral diegenen die mij al wat langer kennen) gaan me zien komen. Ik twijfel aan mezelf: wat voor tijd ga ik neerzetten in deze marathon binnen minder dan 3 weken? Het is een groot vraagteken. Maar wat de eindtijd ook gaat zijn, het maakt allemaal niet uit.

Om eerlijk te zijn zit ik al een hele tijd met mijn hoofd volop bij de triatlons. Ik heb ontzettend veel zin om mooie tochtjes te gaan fietsen op zonnige zondagen. Om open water zwemtrainingen te doen in het domein van Hofstade. Om intervalletjes te spurten op de piste en om het "elastieken benen syndroom" tegen te gaan met koppeltrainingen waarbij ik mijn fiets in de kelder zwier en rap van schoenen wissel.

Dat allemaal geeft mij zo veel energie en goesting dat die marathon gewoon een leuke dag gaat worden; een stadsbezoek van Rotterdam, en hopelijk één lange keuvelwedstrijd met de pacers.

Maar de volgende keer dat ik denk over meedoen aan een marathon, brengen jullie mij gauw op andere gedachten, OK? Willen we dat zo afspreken?

18:49 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (5) | Tags: sport, lopen, wedstrijd, marathon |  Facebook |

10-03-11

Jessified: To Half Iron Man or not to Half Iron Man?

Mijn hart bonkte in mijn keel. Een mail van VT4. Ik zag hem op mijn gsm toekomen, maar het volledige bericht kon niet getoond worden. Vlug startte ik mijn pc op. Ja! Ik was geselecteerd voor de eerste ronde van deze uitdaging van Isostar in samenwerking met VT4.

 

isostar.jpg

 

Zaterdag 12 maart doe ik in de Stadsfeestzaal in Antwerpen mee aan een spinningevent. Wat het precies inhoudt is nog een mysterie. De "3 grootste sportievelingen" zullen 4 maanden lang professioneel begeleid worden naar de Halve Iron Man van Antwerpen in een nieuw programma van VT4.

 

 

Ik had mijn zinnen al veel eerder gezet op deze wedstrijd, op 24 juli 2011 - één dag na mijn 29ste verjaardag. Het ging MijnGroteDoel van 2011 worden. Toen ik kans maakte om begeleid te worden via Over De Streep zag ik het nog beter zitten. Toen bleek dit laatste niet door te gaan en ik zag mijn idee in het water van het Antwerpse Galgenweel vallen. Vooral het inschrijfgeld weerhield me ervan mijn plaatsje in deze wedstrijd te reserveren: €190 is veel geld als je mogelijk niet klaargestoomd raakt. Geld dat ik er eigenlijk niet eens aan kan geven...

Mijn gedachten begonnen dus steeds meer uit te gaan naar het idee van dit jaar een boel kwarttriatlons te doen en pas in 2012 de halve afstand te veroveren.

Maar nu is er dus deze opportuniteit...

Hoewel de kans redelijk klein is dat ik erbij ben, hoop ik er toch wel op. Als het uitkomt, zal ik mezelf deze zomer een halve ijzeren madam kunnen noemen. Mocht het toch niet zo zijn, stel ik het gewoon nog een jaartje uit en focus ik me dit jaar op de kortere afstand. Iets in mij heeft ook wel zin om weer vollenbak aan snelheid te gaan werken. Wat er ook gebeurt, het zal goed uitdraaien en een heerlijk triatlonseizoen worden!

20:14 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (4) | Tags: wedstrijd, uitdaging, isostar, vt4, triatlon |  Facebook |

06-03-11

Jessified: Whoehoehoeherderen!!!!!!

Amaaaai! Mannekes, wat was het vandaag een zaaaalige dag! De triatlon van Herderen, die ik met knikkende knietjes begon, was ge-wel-dig!!! Dit werd o.a. mogelijk gemaakt door mede-triatleetjes Greet, Iron Girl An, Wim en Steven, supporters Odile en Coach Joost en door de warmtebron van dienst: Miss Soleil, die heel de dag flink haar best deed! Bedankt allemaal!!!

Picture 001.jpg

Zenuwachtige wij, ondergetekende met de witte badmuts

 

Voor het zwemmen had ik zenuwen, ook al kan ik nu toch al een tijdje redelijk deftig crawl zwemmen. Maar ging ik niet te snel starten en mijn ademhaling compleet om zeep helpen? Of kramp krijgen? Niets van dat! Een tijd van 10 à 11min had ik in gedachten, gezien ik voor een 400m test onlangs 8'15'' nodig had. Hoewel ik nog érg veel werk heb aan mijn techniek (zie ook filmpje, wel vanuit rare hoek), is het me toch gelukt de 500m te zwemmen in 9'46''. Ik was dus hééél tevreden! Hiermee was ik trouwens 7de vrouw van de 13. Mooi in het midden dus.

 

 

 

Nadien verhuisden we met z'n allen naar de sporthal in Herderen, want zwemmen hadden we in Bilzen gedaan. Daar kwamen de zenuwen opnieuw opzetten, terwijl we een spaghetti aten en nerveus aftelden tot we konden starten. Er zat ongeveer 3u tussen de start van het zwemmen en de start van deel 2, wat zo eens iets anders is dan kletsnat uit het water op je fiets springen. Dat had nu ook wel wat koud geweest, want het kwik steeg niet boven de 7 graden vandaag.

 

We gingen alvast het fietsparcours verkennen en dat was best pittig. De mannen kregen een berg meer voorgeschoteld, maar ook het parcours voor de vrouwen had toch de nodige beklimmingen maar gelukkig ook heerlijke afdalingen. Het waren 4 ronden van 5km en zo wist je telkens perfect waar de venijnige bergop zat en waar je heerlijk kon cruisen.

stats fietsen herderen.jpg

Je ziet hier dat de hoogtemeting van de Garmin toch niet zo nauwkeurig is, de bergen waren echt niet elke ronde iets minder hoog, hoewel dat wel tof had geweest :-)

 

De fietsstart was op basis van je zwemtijd, waarbij de mannen een half uur vroeger vertrokken dan de vrouwen. Dit maakte dat ik heel de tijd bijna alleen fietste, maar de eerste ronde wel nog voorbij gestoken werd door een meute op hol geslagen mannen :-)

In het racebook sprak men van open vlaktes met veel wind; en dat was echt niet gelogen; maar ik had er plezier in om volle gas naar beneden te zoeven tegen 46km/u, en op een licht verzet rustig bergop te klimmen. Een deel van mij was aan het afzien, terwijl een ander deel van mij zich ontzettend aan het amuseren was.

 

Picture 013.jpg

De ergste berg :-) let ook op de mooie blauwe lucht

en op mijn gezichtsuitdrukking

afzien herderen.jpg

yeah, says it all :-)


en ik heb een grotere helm nodig

 

 

Volgens de Garmin deed ik over 20km 45:47, wat een gemiddelde snelheid van 26,2km/u zou betekenen. In de officiële tijd staat het als 48:56. Hoe dan ook niet slecht, na een winter van weinig fietsen en op zo'n parcours!

Nadien heb ik weer wat staan klooien in de wisselzone met trillende benen en loopschoenen die ik weer precies bij iemand anders aandeed, omdat ik geen gevoel had in mijn voeten. Ik had een minuutje nodig en kon dan beginnen aan het laatste nummer: het lopen.

Hoewel ik een paar jaar geleden ben begonnen met lopen, en dit ook het meeste doe, vind ik het toch het moeilijkste stuk van de 250px-Play-doh-pot.jpgtriatlon. De eindmeet is in zicht, maar nog niet helemaal, en bovendien voelen je benen van plasticine door de inspanning van het fietsen. Ik had ook geen brick-trainingen in mijn schema weten te passen de laatste tijd, dus er was een extra hoge dosis plasticine vandaag.

Ook het loopparcours was best heuvelachtig, maar ik heb dat eigenlijk niet bewust ervaren, omdat mijn benen toch al kapot waren van het fietsen, of er nu heuvels (bergen!) waren of niet :-)

Van het lopen heb ik geen fotootjes omdat fotograaf Dillie tijdens het loopnummer Greet gezelschap gehouden heeft.

Op de één of andere manier ben ik er toch in geslaagd om nog een redelijk goede tijd van 25:04 neer te zetten (op 4,5km). De 2de kilometer had ik het wat moeilijker maar nadien ben ik alleen maar sneller en sneller beginnen lopen. Op het einde ben ik ook weer vergeten af te duwen, dus de echte tijd is nog iets scherper, nl. 24:57.

stats lopen herderen.jpg

 

Ik ben al bij al dus zeer tevreden over mijn prestatie van vandaag en van de triatlon die ze daar georganiseerd hebben. Het heeft voordelen dat de vrouwen apart starten omdat je niet elke ronde omver gereden wordt door de mannen, maar de nadelen: we waren maar met 13, je fietst dus wel heel de tijd alleen en ook de meeste supporters zijn stilaan weg nadat alle mannen gefinished zijn. Misschien zou het beter zijn moesten de vrouwen eerst starten en we enkel de laatste fietsronde allemaal samen op het parcours zitten?

In ieder geval gaan ze mij daar zeker terug zien in Herderen, het was de ideale start van het nieuwe seizoen.

 

De kop is er af en dit smaakt naar méér!!!

P.s.: Odile heeft vandaag ook iets heel belangrijks ontdekt. Iets dat ze, naar eigen zeggen, te danken heeft aan haar "midget"-heid. Een voordeel van klein zijn en dus een kleine fiets te hebben.

Dankzij de ontdekking van deze avond moet zij voortaan de achterbank van haar auto niet meer plat leggen om haar fiets er in te krijgen

2011-03-06 19.17.40.jpg

Midget-fietsen passen gewoon op de achterbank

 

21:08 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (11) | Tags: triatlon, wedstrijd, epic day |  Facebook |

01-03-11

Jessified: Hahahahaherderen

Ik schreef het nochtans ooit al een keertje... Een goede wedstrijdvoorbereiding houdt onder meer in dat je het parcours bestudeert. Voor de triatlon in Herderen was ik verblind door het zwem"parcours".

sport,triatlon,wedstrijd,domme jess

Namelijk: in het zwembad.

INSCHRIJVEEEUUUH dacht Jess.

Silly, silly woman...

Tijdens het inschrijven moest je verklaren dat je het "race book" had gelezen.

en zo gaat dat dan hé:

*click click*

...

*scroll scroll*

Yeah, yeah, enough already, hoppaaaah en Jesske was ingeschreven.

 

Gisteren las ik het race book eens op mijn gemakje:

 

De omloop is erg golvend en het slotgedeelte is pittig met enkele hellingen die elkaar
snel opvolgen. We rijden een deel over betonen verkavelingswegen die ook door de wind
graag bezocht worden. Stayeren wordt toegelaten, maar de sterke fietsers zullen mede door
het samenspel van wind en hellingen zeker niet hoeven te klagen. We fietsen 4 ronden van
5km!

 

Can everybody please repeat after me:

Jess, you are screwed!

dankuwel

18:12 Gepost door Jessica Berden in Sport | Permalink | Commentaren (10) | Tags: sport, triatlon, wedstrijd, domme jess |  Facebook |

19-02-11

Jessified: De Leopoldsloop

Mijn schema voor de Rotterdam marathon bouwt stilaan op richting de 30km en zodus paste de 27km Leopoldsloop in Watervliet daar mooi in. Tot vlak voor de start wist ik niet goed welke tactiek ik ging toepassen: lopen als lange duurloop? Lopen aan marathontempo (ongeveer 5:40/km), aan 6min/km of ...? Greet was meegekomen en ik besliste voorlopig bij haar te blijven, en de wedstrijd dus als gewone lange duurloop te beschouwen. Onderweg zou ik nog wel zien. Al gauw waren we laatst, en kregen we een fietser met een groene vlag als gezelschap.

Nu staan lange duurlopen bij ons synoniem voor tetterlopen en ook nu stond onze babbel geen seconde stil. Na een 11tal kilometer moesten we een baan oversteken waar een flik de ongeduldige auto's tegenhield en ik hoorde hem in zijn walkie talkie letterlijk tegen zijn collega zeggen: "ja, het gaat hier nog wel even duren, er zijn er hier twee koffiekransje aan het houden" !!!

Over het parcours kunnen we kort zijn: saai, eentonig en zeer winderig. Het regende ook bijna de hele tijd. Toch maakten we er het beste van en na een dikke 22km besloot ik even een versnelling te plaatsen en sterk te finishen. Ik versnelde naar 6min/km; nog een stukje trager dan het tempo dat ik nodig heb als ik de marathon op 4u wil lopen. Ik kon dit mooi volhouden en na nog wat extra te lopen om mooi aan 27km te komen, had ik net 3:00 op mijn Garmin staan.

De twijfels slaan echter weer toe. Diegenen die mijn blogje al langer lezen weten dat dit altijd wel het geval is en dat ik mezelf in de praktijk meestal verbaas. Ik denk deze keer echt dat mijn twijfels zeer gegrond zijn: een marathon op 4u? Het zal nog niet voor nu zijn. Ik zie mezelf echt geen 42km lang ongeveer 5:40min/km lopen. Het grappige is dat ik voel dat mijn conditie het kan; maar mijn benen niet; die verkrampen als ik zo lang zo snel loop. Lang leve triatlon; dankzij het zwemmen en fietsen is mijn algemene conditie er sterk op vooruit gegaan.

Ik weet nu alleen niet goed wat mijn aanpak voor de marathon best gaat zijn: starten met de pacers van 4u en maar zien waar het schip strandt en ik moet beslissen dat ik hen moet laten gaan? Starten met de pacers van 4u15 en de tweede helft beginnen versnellen? Of zonder pacers gewoon starten aan een tempo van bijvoorbeeld 5:50min/km en dit aanhouden? Enig advies van de ervaren marathonlopers onder jullie?

19:54 Gepost door Jessica Berden | Permalink | Commentaren (5) | Tags: lopen, wedstrijd, marathon, training |  Facebook |