10-04-11

Jessified: Rotterdam Marathon - D-DAY

Ik stond in het startvak van de Rotterdam Marathon. Ik was zenuwachtig maar dat ben ik natuurlijk Marathon_Rotterdam_logo.JPGaltijd. Ik wist dat de 4 uur er niet inzat, dus had ik me bij de pacers van 4u15 aangesloten. Ik kon ze van begin tot einde mooi volgen en hoewel ik een dipje kreeg rond kilometer 35 had ik het toch nog in me om lichtjes te versnellen waardoor ik over de finish kwam in 4:13:15, een dikke minuut sneller dan mijn PR!

Tja, zo had het moeten gaan, een virusje besliste daar anders over. Geen PR maar een DNS dus (did not start).

Eigenlijk waren de eerste tekenen er vorige week zondag al, toen ik misselijk werd tijdens het eten van een patéke en ik een half patéke liet staan. Wablief? Jess, een patéke laten staan? Juist ja, niet normaal.

Maandag op het werk nog steeds misselijk en ook een vage keelpijn. Dinsdag nog meer keelpijn en onnoemelijk veel gesnotter. Dinsdagnacht kwam er ook nog veel gehoest bij en vanaf woensdag hoorde ik niet meer goed met mijn linkeroor. Potdicht. Donderdag was de ergste dag: na het werk kroop ik om 16u30 in de zetel en sliep ik tot 20u. Op vrijdagmorgen hakte ik dan ook de knoop door: een marathon lopen zou er gewoon niet in zitten.

Sommigen spraken over pepmiddeltjes, alles om er toch maar voor te zorgen dat ik die marathon zou kunnen lopen. Nu eerlijk gezegd: ik denk (HOOP!) dat mijn dokter me voor gek zou verklaren als ik zou afkomen: "Dokter, ik ben ziek, kan nauwelijks ademen. Maar ik wil zondag een marathon lopen. Euh... Geef mij eens wat pepmiddelen". Klinkt beetje als doping...

doping.jpg

 

Ziek is ziek, wat mij betreft, en een marathon is hoe dan ook een aanslag op je weerstand. Je moet daar gewoon niet aan beginnen als je je niet 100% voelt. Ook niet als je je die dag zelf miraculeus goed voelt dankzij een sh*tload aan medicijnen. Ik had echt geen zin om nadien weken buiten strijd te zijn en een hoop andere fijne dingen aan mijn neus te zien voorbij gaan. Zoals daar zijn: het weekendje Parijs volgende week, avec mon amour.

Geen marathon voor mij dus, en vandaag voelde ik dat ik het ook echt niet had gekund. Ik weet dus dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Mijn longen zijn mij dankbaar! Ik hoop in ieder geval dat alle anderen een geweldige marathon hebben gehad!

15:22 Gepost door Jess in Sport | Permalink | Commentaren (10) | Tags: rotterdam marathon, ziek, dns |  Facebook |

13-02-11

Dilliefied: When coughing apathetic zombie gets hungry again

Wawie! Na 3 dagen van pure ellende: koorts, hoesten (zo hard dat je bloed proeft omdat de boel open ligt), spierpijn tot in uw kleine teen en zelfs uw huid die pijn doet… RELIEF! Vandaag stond ik op na 8u slaap (in plaats van 10u aan 1 stuk door zoals de voorbije nachten het geval was) met HONGER. Eindelijk het gevoel dat ik niet kokhalzend naar mijn bord krachtvoer zou staan gapen om dan toch te besluiten het in de vuilbak te keilen.

 

En wat maakt een hongerig mens dat uit een winterslaap lijkt te zijn ontwaakt en wegens ‘3 dagen geen daglicht te hebben gezien en dus ook geen winkel’ niet echt iets in huis heeft?

 

Stap 1: De zoektocht: Je onderzoekt alle mogelijke plekken waar je je herinnert ooit voedsel te hebben achtergelaten.

 

Stap 2: Match them up! Zoek de link tussen de ingrediënten die je gevonden hebt en leg de elementen die echt niet in het rijtje passen terug op hun plaats. Ze komen ooit nog van pas :-) Probeer wel zoveel mogelijk kleuren te combineren (i.v.m. vitaminen).

 

Stap 3: Check ze: controleer aan vervaldatum en uitzicht of ze nog eetbaar zijn. Je wil immers niet opnieuw naar ‘coughing apathetic’ of ‘throwing up zombie’.

 

Stap 4: Combineer en eet :-) 

 

Wat ik gevonden heb:

- Whole wheat tortilla

- Restje cottage cheese

- Afgekookte kip (de kip uit de kippenbouillon tegen de griep die de mama is komen brengen)

- Een nog redelijk fris uitziende tomaat

- Een wortel (die heb ik altijd in huis voor de Guinea pig)

- Basilicum (tip van het huis: koop dat in diepvriesformaat, komt altijd van pas!)

- Likje cocktailsaus bij gebrek aan looksaus

 

Allemaal op een hoop (je weet op voorhand dat dit niet zal dicht gaan):

Picture 017.jpg

Resultaat na niet zo hoogstaand culinair bereidingsproces (1,5 minuut in de microgolf):  

 

Picture 018.jpg

 

Hij is kort daarna open geploft, maar het heeft gesmaakt!!!

 

Bijna-volledig-opgeknapte-Dillie

13:27 Gepost door Dillie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ziek, griep, voeding, recovering, genezen |  Facebook |